Рикардо Бордальо: Гуамның 2-ші және 4-ші губернаторы
Ricardo Bordallo
Рикардо Бордальо – Гуамның 2-ші және 4-ші губернаторы (1975-1979, 1983-1987). Саяхаткер, бизнесмен және Гуам заң шығарушы органының сенаторы болған. Гуам тарихы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Гуамның 2-ші және 4-ші губернаторы Рикардо Жером "Рикки" Бордалло (/b//ər/'/d//æ//l//j//oʊ/; 1927 жылдың 11 желтоқсаны – 1990 жылдың 31 қаңтары) – американдық саясаткер және кәсіпкер, 1975 жылдан 1979 жылға дейін вице-губернатор Руди Сабланмен және 1983 жылдан 1987 жылға дейін вице-губернатор Эдвард Диего Рейеспен бірге Гуамның 2-ші және 4-ші губернаторы қызметін атқарды. Гуамның Демократиялық партиясының мүшесі Бордалло 1957 жылдан 1971 жылға дейін Гуам заң шығарушы жиналысында сенатор болып қызмет еткен.
2nd and 4th Governor of Guam
Ricardo Jerome "Ricky" Bordallo (/b//ər/'/d//æ//l//j//oʊ/; 1927 12 11 – 1990 01 31) was an American politician and businessman, who served two terms as the 2nd and 4th Governor of Guam with Lieutenant Governor Rudy Sablan from 1975 to 1979, and with Lieutenant Governor Edward Diego Reyes from 1983 to 1987. A member of the Democratic Party of Guam, Bordallo previously served as a Senator in the Guam Legislature from 1957 to 1971.
Ерте өмір
Бордалло 1927 жылғы 11 желтоқсанда Гуамның Хагатна қаласында дүниеге келген. Ол Балтазар Джеронимо "БДЖ" Бордаллоның (8 тамыз 1900 жыл - 10 мамыр 1984 жыл) – кәсіпкер, және Жозефина Торрес Пангелинанның (18 желтоқсан 1904 жыл - 2 желтоқсан 1945 жыл) ұлы. БДЖ Бордалло 1930-1950 жылдары танымал саясаткер болған. Рикардо Бордалло – бұрынғы сенатор Пауль Жозеф Бордаллоның (1930-2007) бар отбасының аға баласы. Рикардо Бордалло Гуамға оралғанға дейін Сан-Франциско университетінде оқыды, содан кейін сәтті кәсіпкер және автокөлік сатушысы болды. Басқа да қызметтерінің ішінде ол Гуамның Тамунинг қаласындағы "Риккидің қала маңындағы клубы" мейрамханасы мен барының иесі болды. Бордалло 1950 жылдардың ортасында "Риккидің автокомпаниясын" құрды, ол Toyota компаниясының алғашқы американдық дилеріне айналды.
Bordallo was born on 1927 12 11 in Hagåtña, Guam. He was the son of Baltazar Jeronimo "BJ" Bordallo (August 8, 1900 – May 10, 1984), a businessman, and Josefina Torres Pangelinan (December 18, 1904 – December 2, 1945). BJ Bordallo was a popular politician from the 1930s to 1950s. Ricardo Bordallo was the first child of a family including his brother Paul Joseph Bordallo (1930–2007), who was a former senator. Ricardo Bordallo attended the University of San Francisco before returning to Guam and becoming a successful businessman and car dealer. Among other positions, he was the proprietor of "Ricky's Suburban Club," a restaurant and bar in Tamuning, Guam. Bordallo also established "Ricky's Auto Company" in the mid 1950s which became Toyota's first American car dealer.
Жеке өмір
Бордалло 1953 жылы Мадлен Зейен Бордаллоға үйленді; олардың бір қызы Дебора және бір немересі Николь Нельсон бар. Бордаллоның әйелі 1990 жылы губернаторлыққа үміткер болғанмен сәтті болмады, 1995 жылдан 2003 жылға дейін Гуамның вице-губернаторы қызметін атқарды, ал 2003 жылдан бастап 2018 жылғы сайлауда қайта сайланудан айырылғанға дейін АҚШ Өкілдер палатасына Гуамның өкілі болды.
Bordallo was married to Madeleine Zeien Bordallo in 1953; together they have one daughter Deborah, and one grandchild, Nicole Nelson. Bordallo's widow was an unsuccessful candidate for governor in 1990, and served as Lieutenant Governor of Guam from 1995 to 2003, and as the island's Delegate to the United States House of Representatives from 2003 until losing renomination in the 2018 election.
Гуам заң шығарушы органының сенаторы
Бордалло алғаш рет 1956 жылы Гуам заң шығарушы органына Халықтық партияның мүшесі (Гуам Демократиялық партиясының ізашары) ретінде сайланды. Бордалло 1957 жылдан 1970 жылға дейін аумақтық заң шығарушы органда қызмет етті және екі рет Гуам Демократиялық партиясының төрағасы болды. Сенатор ретінде ол АҚШ Конгресіне Гуамның бейресми делегатын алғаш құрған заң жобасын ұсынды.
Bordallo was first elected to the Guam Legislature in 1956 as a member of the Popular Party (predecessor to the Democratic Party of Guam). Bordallo served in the territorial legislature from 1957 to 1970 and twice served as Chairman of the Democratic Party of Guam. As a senator, he introduced the law that first created an unofficial Guam delegate to the U. S. Congress.
Бордалло-Тайтано губернаторлық билеті (1970)
Бордалло алғаш рет 1970 жылғы сайлауда губернаторлыққа кандидат болды, бұл Гуам халқына өз губернаторын сайлауға рұқсат етілген алғашқы сайлау еді. Ол сенатор Ричард "Дик" Тайтаномен бірге тағы екі бұрынғы губернаторлық командаға қарсы күресті: бұрынғы губернатор Мануэль Герреро және оның серігі доктор Антонио С. (Тони) Ямашита, сондай-ақ адвокат және бұрынғы спикер Хоакин С. "Кин" Ариола мен зейнеткер судья және бұрынғы сенатор Висенте Бамба. Бордалло Тайтано алғашқы сайлауда Герреро-Ямашитадан шамалы артық дауыспен жеңіске жетті, содан кейін екінші турда да жеңіске қол жеткізді. Дегенмен, қатысты демократтық науқанның нәтижесінде Бордалло Тайтано жалпы сайлауда үстемдік танытқан Карлос Г. Камачо мен Курт С. Мойланның республикалық командасына есе жіберді. Бұл сайлау Бордалло үшін маңызды болды, себебі ол және Дик Тайтано Гуамның ауылдарындағы алғашқы "халықтық" саяси ұйымын құрды.
Bordallo first ran for governor in the 1970 election, which was the first election in which the people of Guam were allowed to elect their governor. He ran with Senator Richard "Dick" Taitano against two other former gubernatorial teams: Former governor Manuel Guerrero and his running mate Dr. Antonio C. (Tony) Yamashita, as well as attorney and former speaker Joaquin C. "Kin" Arriola and retired judge and former senator Vicente Bamba. Bordallo Taitano came in first in the primary election by a close margin over Guerrero Yamashita and then won the run off election. However, due to the contentious Democratic campaign, Bordallo Taitano lost in the general election to the Republican team of incumbents Carlos G. Camacho and Kurt S. Moylan. The election was significant for Bordallo, however, as he and Dick Taitano created Guam's first "grassroots" political organization throughout the villages.
Бордалло-Саблан губернаторлық билеті (1974)
Бордаллоның әйелі Мадлен де белсенді және қажырлы болды, ол көптеген қолдаушыларды ұйымға тартуға көмектесті. Бұл ұйым және оның жақтастары Бордалло 1974 жылғы сайлауда қайтадан қатысқан кезде құнды болып шықты. Мадлен Бордалло өзінің гуманитарлық қызметімен танымал болды. Ол көптеген азаматтық-мәдени шараларды, соның ішінде Гуам симфониясын және балаларға скрипканы Судзуки әдісімен оқыту бағдарламасын демеушілік етті. Бордалло 1974 жылы екінші рет губернаторлыққа үміткер болды, бұл жолы Рудольф "Руди" Герреро Сабланмен бірлесіп. Олар төрт басқа демократиялық билетке қарсы шықты: Мануэль Герреро және оның серігі Дэвид Д. Л. Флорес; Педро С. Санчес және Эстебан У. Торрес; сондай-ақ Хоакин С. "Кин" Ариола мен Теодор "Тед" Нельсон. Дик Тайтано Бордалло-Саблан сайлау штабының жетекшісі болды және 1970 жылы құрылған ұйымды кеңейтті. Бұл ұйым шешуші рөл атқарды, нәтижесінде Бордалло-Саблан басқа демократиялық командаларды оңай жеңді. Бордалло-Саблан командасы содан кейін алғашқы сайлауда Пауль Кальво мен Антонио Паломодан шамалы басымдықпен жеңіске жеткен Камачо-Мойлан командасын жеңді. Кальво жалпы сайлауда Камачо-Мойланның қолдауымен жазылған үміткер ретінде қатысты, ал Бордалло-Саблан 22 мыңнан астам дауыстан 600-ден аз дауыс айырмасымен жеңіске жетті.
Bordallo's wife, Madeleine, also proved to be a passionate and untiring campaigner and helped draw many supporters to the organization. This organization and base of supporters would prove valuable when Bordallo ran again in the 1974 election. Madeleine Bordallo was most known for her humanitarian pursuits. She sponsored many civil cultural events including the Guam Symphony and a program for instructing children in the Suzuki method of violin. Bordallo ran for governor for a second time in 1974, this time with Rudolph "Rudy" Guerrero Sablan. They were up against four other Democratic tickets: Manuel Guerrero and running mate David D. L. Flores; Pedro C. Sanchez and Esteban U. Torres; and Joaquin C. "Kin" Arriola and Theodore "Ted" Nelson. Dick Taitano was the manager of the Bordallo Sablan campaign and broadened the organization he had set up in 1970. This organization proved decisive, and Bordallo Sablan easily beat the other Democratic teams. The Bordallo Sablan team then went on to beat the Camacho Moylan team, which had just barely beat the Republican rival team of Paul Calvo and Antonio Palomo in the primary. Calvo ran as a write in candidate in the general election, drawing support from Camacho Moylan, and Bordallo Sablan won by less than 600 of the 22,000 plus votes.
Бірінші семестр 1975-1979
Бордаллоның 1975 жылдан 1979 жылға дейінгі алғашқы қызмет мерзімі шиеленісті болды. Ол өте харизматикалық, бірақ бірқатар даулы мәселелерге қатысты тұлға ретінде танылды. Ол кез келген мәселе бойынша пікірін ашық білдіруден тартынбады. Осы кезеңде сайлаушылар тәуелсіздік, мемлекеттік мәртебе, одақтастық немесе АҚШ-тың тәуелді аумағы ретінде қалу мәселесін дауысқа салды. Оның інісі, сенатор Пол Бордалло тәуелсіздікті қолдады. Бірақ сайлаушылар тәуелді аумақ мәртебесін сақтап қалуға шешім қабылдады. Бордалло тайфуннан келген зардапты жоюға, инфрақұрылымды жақсарту жобаларына және Гуам үкіметінің инвестицияларына 367 миллион доллар бөлуге қол жеткізді. Гуам Мемориалдық ауруханасы үшін жаңа жабдықтар сатып алынды.
Bordallo's first term in office, from 1975 to 1979, was contentious. He was characterized as highly charismatic but highly controversial. Someone wasn't afraid to speak his mind on any issue. During this time the issue of independence, statehood, commonwealth status or continuation as a U. S. territory was put to the voters. Senator Paul Bordallo, his brother, favored independence. The voters elected to keep the status quo as a dependent territory. Bordallo was successful in securing $367 million for typhoon reconstruction, capital improvement project and Government of Guam investments. A new was secured at the Guam Memorial Hospital.
Бордалло-Санчес губернаторлық билеті (1978)
1978 жылы Бордалло Гуам университетінің бұрынғы президенті доктор Педро С. Санчеспен губернатордың орынбасары лауазымына кандидат ретінде сайлауға түсті. Вице-губернатор Саблан губернаторлық сайлауға кандидаттығын жариялады және 1978 жылдың қыркүйегінде Демократиялық партияның ішкі сайлауында, өз орынбасары – адвокат Хосе Иглесиас Леон Герреромен бірге бақ сынасты. Бордалло Демократиялық партияның ішкі сайлауында жеңіске жетіп, Саблан-Леон Герреро штабынан көп дауыспен басым түсті. Дегенмен, Бордалло губернаторлық жалпы сайлауда республикашыл Кальво-Ада командасына еңсеге тіреді.
In 1978, Bordallo ran for re election with a former University of Guam president Dr. Pedro C. Sanchez as his running mate for lieutenant governor. Lieutenant Governor Sablan declared his candidacy for the gubernatorial election and was a candidate in the September 1978 Democratic primary, along with his running mate for Lt. Governor was Attorney Jose Iglesias Leon Guerrero. Bordallo won the Democratic primary and defeated the Sablan Leon Guerrero campaign with more votes. However, Bordallo lost to the Republican Calvo Ada team in the gubernatorial general election.
Бордалло-Рейс губернаторлық билеті (1982)
Бордалло 1982 жылы үшінші рет саяси аренаға Әуе күштері полковнигі, саясатта белгілі емес Эдди Рейеспен бірге түсті. Ол Демократиялық партияның ішкі сайлауында Карл Гутьеррес пен Джон П. Агуонды жеңіп, тағы да үкіметке сайланды. Гуамды экономикалық дағдарыстан шығаруға және одақтастық мәртебесіне қол жеткізуге уәде берген Бордалло-Рейес сайлауалды науқаны 1982 жылғы сайлауда қолданыстағы губернатор Кальвоны жеңіп шықты.
Bordallo ran for a third time political arena in 1982 with a political unknown, Air Force Colonel Eddie Reyes, as his running mate. He beat out Democrats Carl Gutierrez and John P. Aguon for the Democratic nomination and won office yet again. Promising to guide Guam out of the recession and push for commonwealth status, the Bordallo/Reyes ticket defeated incumbent Governor Calvo in the 1982 elections.
Екінші мерзім 1983-1987
Бордаллоның екінші өкілеттік мерзімі 1983 жылдан 1987 жылға дейін созылды. Екінші мерзімінде Бордалло өзін-өзі анықтау комиссиясын басқарды және 1986 жылдың 4 маусымына дейін дайындалған Гуам Одақтастығы заңының жобасын жасауды жетекке алды. Ол 1983 жылғы «Үздікке жол» жоспары арқылы Гуамдағы білім беру мәселелерін шешуге тырысты және Гуам университетінің аккредиттелу мәртебесімен айналысты. 1985 жылдың 20 қаңтарында ол конгрессмен Бен Блэйзбен бірге Вашингтон қаласына, Офицерлер клубына және Эндрюс әуе күштері базасына барды.
Bordallo's second term in office, from 1983 to 1987. During his second term, Bordallo chaired the Commission for Self Determination and spearheaded the drafting of the Guam Commonwealth Act developed by June 4, 1986. He addressed Guam's education problems with his 1983 "Blueprint for Excellence" and worked on the accreditation status of the University of Guam. He went to Washington, D. C., on January 20, 1985, with congressman Ben Blaz at the Officers Club, and Andrews Air Force Base.
Бордалло-Рейс губернаторлық билеті (1986)
Бордалло вице-губернатор Эдвард Д. Рейеспен бірге қайта сайлануға түсті. Олар бастапқы сайлауда сенатор Гутьеррес пен сенатор Джон П. Агуонды жеңіп, Демократиялық партияның тізімінен кандидат атанды. Бордалло бас сайлауда бұрынғы вице-губернатор Ада мен сенатор Франк Ф. Бластан жеңілді.
Bordallo sought re election with Lt. Gov Edward D. Reyes as his running mate. The ticket won the Democratic nomination when they defeated by Senator Gutierrez and Senator John P. Aguon in the primary election. Bordallo lost the general election to former Lieutenant Governor Ada and Senator Frank F. Blas in the general election.
Қылмыстық жаза
1987 жылдың ақпан айында Бордалло жемқорлық жасағандығы туралы он айып бойынша сотталды және тоғыз жылға бас бостандығынан айырылып, 100 000 доллардан астам сомада айыппұл төлеуге міндеттелді. Ол лауазымында сайлауалды үгіт науқанына қаржылай көмек көрсеткендігі үшін 100 000 доллардан астам сомада пара алып, қорқытып-үркіткендігі айыпталды. Оның пара алу және қорқытып-үркіту бойынша сегіз айыбы 1988 жылдың тамызында күштен шығарылды, соның салдарынан әділетке кедергі келтіру және куәлерге әсер ету айыптары қалды. 1989 жылдың 13 желтоқсанында ол қалған айыптаулар бойынша төрт жылға бас бостандығынан айырылды.
In February 1987, Bordallo was convicted on ten counts of corruption and was sentenced to nine years in prison and fined more than $100,000. He was accused of receiving over $100,000 worth of bribes and extortion in connection with favors he performed in office for campaign contributions. His convictions on eight counts of bribery and extortion were overturned in August 1988, leaving charges of obstruction of justice and witness tampering. On December 13, 1989, he was sentenced to four years in prison on the remaining charges.
Өзін-өзі өлтіру
АҚШ Жоғарғы Сотына шағымдануы қабылданбағаннан кейін, Бордалло 1990 жылдың 1 ақпанынан бастап төрт жылға ең төменгі қауіпсіздік деңгейі бар федералдық түрмеде жазасын өтеуге үкім шиғылды. 1990 жылдың 31 қаңтарында Калифорния штатындағы Борон қаласындағы түрмеге ауыстырылуы жоспарланған үш сағат бұрын, бұрынғы губернатор Хагатнада Гуамның туына оранып, Гуамның алғашқы басшысы Кепуханың (сондай-ақ Кипуха, Гуамның Рим католицизміне бірінші болып өткен тумасы) мүсініне тізбектеп байлап, өзін-өзі .38 калибрлі тапаншамен атты. Ол сонымен қатар ескерткіштің төңірегіне төрт тақта орнатты, олардың бірінде Нейтан Хейлдің соңғы сөздерінің мағынасы келтірілген: "Аралым үшін тек бір ғана өмір бергенім үшін өкінемін". Бордалло 62 жасында сағат 16:28-де Әскери ауруханада миына ауыр зақым алып қайтыс болды. Ол Батыс Хагатнадағы Пиго зиратында жерленді.
After his failed appeal to the U. S. Supreme Court, Bordallo faced a four year sentence in a federal minimum security prison beginning on February 1, 1990. Three hours before he was scheduled to be transferred to a prison in Boron, California on 1990 01 31, the former Governor killed himself in Hagåtña by wrapping himself in a flag of Guam, chaining himself to statue of Chief Kepuha (also Quipuha, Guam's first native chief to convert to Roman Catholicism) located along Marine Corps Drive (the island's primary thoroughfare), and shooting himself in the head with a .38 caliber pistol. He had also set up four placards around the monument, one of which paraphrased the last words of Nathan Hale: "I regret that I only have one life to give to my island." Bordallo died of massive brain damage at 4:28 P. M. at Naval Hospital, aged 62. He was buried at Pigo Cemetery in western Hagåtña.
Құрметтер
1997 жылдың қаңтар айында аумақтық басқару орталығының ғимараты оның құрметіне Рикардо Ж. Бордалло губернаторының кешені деп ресми түрде аталды.
In January 1997, the territorial administration facility was officially named as Ricardo J. Bordallo Governor's Complex in his honor.