Кіріспе

Француз жазушысы Эрнест Перушон (1885–1942) – 1920 жылы «Нэна» романы үшін Гонкур сыйлығын жеңіп алған француз жазушысы. Бастапқыда мұғалім болған ол, 1921 жылы білім беру саласындағы қызметін тастап, жазумен айналысуға көшті. Ол өлеңдер, реализмнен ғылыми фантастикаға дейінгі романдар, сондай-ақ балалар әдебиетін жазды.

Балалық шағы мен жасөспірім шағы

Перушон 1885 жылдың 24 ақпанында Курле, Дю-Севрде, Тиран шаруашылығында дүниеге келді. Ол ерекше діни құрамы бар аймақта протестант болып өсті, өмір бойы Вандеядан шыққан роялист католиктері – "шуандар" және Наполеон мен папа Пий VII қол қойған 1801 жылғы конкордаттың билігін мойындамаған "кішкентай шіркеудің" диссиденттерімен бірге өмір сүрді. Перошон өз туған жеріне және отбасылық құндылықтарына өте берілген болатын. Ол өзінің әңгімелерінде қарапайым халыққа, 20 ғасырдың басында Гаттин аймағында "les cherche pain" (нан іздеушілерге) деген махаббатын сипаттады. 1897 жылы Перошон Курледен солтүстікке қарай он бір шақырым жерде орналасқан Брессуирдегі l’Ecole Primaire Supérieure мектебіне студент болып қабылданды.

Ересектілік

1900 жылы Перушон Партеньдегі Нормальдік мектепке (Курледен оңтүстік-шығысқа қарай 35 шақырым қашықтықта) оқуға түсті, кейін Курледе бастауыш сынып мұғалімінің көмекшісі болды, ал соңынан Партеньдегі Жоғары бастауыш мектепте мұғалім қызметін атқарды. 1905 жылы Сент-Мексентте 114-ші жаяу әскер полкінде әскери қызметтен өтті. 1907 жылы Перушон Ванда Хомеоға үйленді, ол да мұғалім болған. Одан кейін Сент-Пол-ан-Гатинге көшіп, 1908 жылы жалғыз қызы Симона дүниеге келді. 1908 жылы оның алғашқы туындысы Clouzot Niort басылымында жарық көрді. 1909 жылы ол екінші рет жарияланды, ал оның алғашқы романы – "Les creux de maisons", онда ол "les cherche pain" бейнесін сомдады, сонымен қатар осы жылы "l’Humanité" газетінде бөлім-бөлім жарияланды. 2012 жылы Перушонның 1925 жылғы ғылыми-фантастикалық романы "Les Hommes Frénétiques" Брайан Стаблфорд тарапынан "Френтикалық адамдар" деп аударылды.

Өлім

1914 жылы Перошон Вуальеде оқытушылыққа қайта оралды. Әскерге шақырылғаннан кейін, ол майдан даласында жүрек талмасына ұшырады. 1920 жылы Клузо баспасынан шыққан «Нэне» романы оған Гонкур сыйлығын әкелді. Келесі жылы ол мұғалімдік қызметтен толығымен зейнетке шығып, Ниортқа көшіп кетті. 1940 жылы Перошон Виши үкіметінің баспасөзбен ынтымақтасуын қабылдаудан бас тартты, соның салдарынан оның екі романына тыйым салынды. Виши префекті оны қорқытып, гестапо оны тығыз бақылауға алды. Ол отбасынан алақандарын жасырды. 1942 жылдың 10 ақпанында 57 жасында тағы бір жүрек талмасынан көз жұмды.

Анекдот

1935 жылы Перошонның қызы Симона Дельфин Дебенеске үйленді, ол да Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде қарсылық қозғалысына қатысты. 1940 жылы солдат болған бұл франко-бельгиялық қарсылық қозғалысының барлаушысы гестапомен тұтқындалып, Бухенвальдқа, содан кейін Холзендегі командалық пунктке жіберілді, бірақ ол қашуға үміткер болды. Нюрнберг процесінде бұл ерекше адам прокурордың орынбасары ретінде жұмыс істеді. Ол сонымен қатар Ниорт және Пуатьеде судья болып қызмет етті және көптеген француз және бельгиялық әскери наградаларын алды.

Құрмет / Құрмет көрсету

1985 жылдың 31 наурызында Курледегі Тур Нивель мемлекеттік мектебі Перушонның 100 жылдығына арналған еске алу шарасын өткізді, онда көптеген адамдар және маңызды тұлғалар қатысты. Ұлттық білім беру және мәдениет министрінің қамқорлығымен көптеген сөздер айтылды, соның ішінде Эмиль Золаның немересі Леблон Зола мырзаның сөзі де болды. Осы оқиғаға арналған шара ретінде Перушон оқушы (кейіннен мұғалім) болған кездегі сынып қалпына келтірілді. Сол кезден бері адамдар бұл жерге келіп, оны бүгінге дейін тамашалауға болады. Бұл Перушон жылының басталуын қадағалады, ол Дю Севрде көптеген мәдени шаралармен, сондай-ақ "l’homme frénétique" ("Қызу адам"), "les creux de maisons" және "les gardiennes" ("Қамқорлар") сияқты Перушонның туындыларына байланысты қойылымдар мен көрмелермен аталып өтті. Партенедегі лицей, Ниорт және Серизадағы мектептер тобы, Эширедегі қалалық кітапхана және Дю Севр департаментіндегі көптеген көшелер осы француз жазушысының құрметіне аталды.