Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Ағылшын сәулетшісі (1880–1964)
English architect (1880–1964)
Сэр Альберт Эдвард Ричардсон (19 мамыр 1880 жылы Лондонда дүниеге келген – 3 ақпан 1964 жылы қайтыс болған) – 20 ғасырдың бірінші жартысындағы көрнекті ағылшын сәулетшісі, оқытушы және сәулет туралы жазған автор. Ол Лондон университетінің колледжінде сәулет профессоры, Корольдік академияның президенті, «Архитекторлар журналының» редакторы, Грузин тобының және геодезистер гильдиясының негізін қалаушы, сондай-ақ Өнер шеберлері гильдиясының басшысы болды.
Sir Albert Edward Richardson (19 May 1880 in London – 3 February 1964) was a leading English architect, teacher and writer about architecture during the first half of the 20th century. He was Professor of Architecture at University College London, a President of the Royal Academy, editor of Architects' Journal, founder of the Georgian Group and the Guild of Surveyors and Master of the Art Workers' Guild.
Өмір және жұмыс
Ричардсон Лондонда дүниеге келген. Ол Леонард Стоукс пен Франк Т. Верритидің кеңселерiнде тәжiрибе жинады, олар Beaux Arts стилiн ұстанды, ал 1906 жылы Чарльз Ловетт Гиллмен серiктестiк құрып, өзiнiң алғашқы сәулеттiк практикасын ашты (Ричардсон мен Гилл серiктестiгi 1939 жылы таратылды). Ол Architectural Review журналына бiрнеше мақала жазды, сонымен қатар «1660–1820 жылдардағы Лондон үйлерi: олардың сәулетi мен егжей-тегжейлерi» (1911) атты зерттемеге авторлық қосты. Келесi жылы ол Уэльс принцiнiң Корнуолл герцогтығының сәулетшiсi болып тағайындалды. Оның «Ұлыбритания мен Ирландиядағы монументалды классикалық сәулет» (1914) атты ауқымды еңбегi оны ғалым ретiнде беделдi еттi. Онда ол грек тiршiлiгiнiң сәулетшiлерi К. Р. Кокерл мен Анри Лабрустты қайта бағалады. Өзiнiң жұмысында оған Грузия дәуiрiнiң соңғы кезеңiндегi шеберлiкке деген құштарлық, әсiресе сэр Джон Соанның қарапайым неоклассицизмi үлкен әсер еттi, бiрақ ол өзiнiң классикалық идеалдарын модернизмдiң қиындықтарын еңсеру үшiн дамыту қажет екенiн мойындады. Нәтижесiнде дәстүрлi және заманауи тәсiлдер бiрлесiп, өнеркәсiптiк және коммерциялық ғимараттарға, шiркеулерге және үйлерге қолданылды. Оның грузин дизайны туралы терең бiлiмi мен жақындығы оған соғыстан кейiнгi көптеген тапсырыстарда бомбадан зақымдалған грузин ғимараттарын қалпына келтіруге көмектестi. Атап айту керек, оның бiрнеше жобалары – әсiресе Лондон қаласындағы Брэкен Хаус, соғыстан кейiнгi алғашқы Лондон ғимараты, қайта құрудан қорғалған және қорғалатын болды – қазiргi таңда 20 ғасыр дизайнының классикалық үлгiлерi ретiнде саналады. 1947 жылы оған сәулет өнерiнiң патшалық алтын медалі табысталды, 1954 жылы Корольдік академияның президентi болып сайланды, ал 1956 жылы рыцарь атағын алды. 1957 жылдан 1964 жылға дейiн Ричардсон Илинг өнер тобының президентi қызметiн атқарды. 1919 жылдан бастап 1964 жылы қайтыс болғанға дейiн Ричардсон 18 ғасырлық Авеню Хауста, 20 Черч-стрит, Амптилл, Бедфордширде тұрды. Ол бастапқыда электр қуатын орнатудан бас тартты, себебi оның үйi грузин халқының тұрмыс деңгейiн көрсетуi керек деп сендi, егер ол олардың өмiр салтын шын мәнiнде түсiнгiсi келсе. Бiрақ кейiннен 1904 жылы үйленген әйелi Элизабет Байерс (наурыз 1882 – 1958) оны өз ойын өзгертуге көндiрдi. Олардың бiр қызы болды.
Richardson was born in London. He trained in the offices of Leonard Stokes and Frank T. Verity, practitioners of the Beaux Arts style, and in 1906 he established his first architectural practice, in partnership with Charles Lovett Gill (the Richardson & Gill partnership was eventually dissolved in 1939). He wrote several articles for Architectural Review and the survey of London Houses from 1660 to 1820: a Consideration of their Architecture and Detail (1911). In the following year he was appointed architect to the Prince of Wales's Duchy of Cornwall Estate. His massive work, Monumental Classic Architecture in Great Britain and Ireland (1914) established him as a scholar; in it he reappraised the Greek Revival architects C. R. Cockerell and Henri Labrouste. In his own work he was strongly influenced by nostalgia for the craftsmanship of the late Georgian era and the pared down Neoclassicism of Sir John Soane in particular, but he recognised that his classical ideals needed to be developed to meet the challenges of Modernism. The result was a synthesis of traditional and modern approaches which was adapted and applied to industrial and commercial buildings, churches and houses. His deep knowledge of and sympathy towards Georgian design also helped him in numerous post war commissions to restore bomb damaged Georgian buildings. Ironically, several of his designs – most notably, Bracken House in the City of London, the first post war London building to be listed and protected from redevelopment – are now regarded as classic milestones of 20th century design. He was awarded the Royal Gold Medal for Architecture in 1947 and was elected President of the Royal Academy in 1954; he was knighted in 1956. From 1957 to 1964 Richardson served as President of the Ealing Art Group. From 1919 until his death in 1964, Richardson lived at Avenue House, 20 Church Street, Ampthill, Bedfordshire, an 18th century townhouse in which he initially refused to install electricity, believing that his home needed to reflect Georgian standards of living if he was truly to understand their way of life, though he was later persuaded to change his mind by his wife, Elizabeth Byers (March 1882 – 1958), whom he had married in 1904. They had one daughter.