Жеңілдетілген әріптік стенография: «Personal Shorthand» жүйесі

Кіріспе

1950 жылдары Briefhand деп аталған Personal Shorthand толыққанды әліпбилік стенография болып табылады. Жазбаша стенографияның үш негізгі түрі бар. Ең танымалдары – таза символдық (стенографиялық) жүйелер (мысалы, Грегг, Питман). Символдармен жазылудың күрделілігі оларды үйренуді уақытты талап ететін болғандықтан, оңайырақ оқылуы үшін бірқатар жаңа әліпбилік стенографиялар жасалды, мысалы, Speedwriting, Stenoscript, Stenospeed және Forkner стенографиясы. Бұл жүйелер әдетте әліпбидің әріптерін пайдаланды, сонымен қатар белгілі бір мөлшерде символдарды, әліпбилік таңбалардың пішінін немесе орналасуын өзгертіп, немесе пунктуация үшін арнайы белгілерді қолданды, сондықтан оларды гибридтік стенография жүйелері деп дәл айтуға болады. Ал Personal Shorthand тек 26 әріпті ғана қолданады, онда ешқандай арнайы символдар, орналасу белгілері немесе пунктуация жоқ. Сондықтан оны қаламмен жазуға, басып шығаруға, теруге немесе тіпті арнайы шрифттер мен графикасыз компьютерге енгізуге болады. Жылдар бойы тәжірибе жинаған символдармен жазатын стенографистер кейде минутына 150 немесе тіпті 200 сөзді жаза білуге қол жеткізді, бұл оларды қазіргі кезде машиналық стенографиямен басымдық танылатын сот хатшысы сияқты талапты лауазымдарға лайықты ететін еді. Осындай деңгейге жету үшін қажетті уақыт өте көп болғандықтан, оған жеткендердің саны аз болды. Көптеген символдармен жазатын стенографистер кеңседе жұмыс істегенде минутына 80-ден 140 сөз аралығында жазды. Символдардың мазмұны жоғары гибридтік жүйелер символдардың азырақ болған жүйелерге қарағанда жылдам жазылатын еді. Көптеген гибридтік стенографиялар сияқты, Personal Shorthand символдармен жазылатын стенография сияқты жылдам жазыла алмайды. Алайда, кейбір гибридтік жүйелер сияқты, оқу уақыты күрт қысқарады. Personal Shorthand студенттері бір оқу семестрінде пайдалы стенография дағдысын (50-ден 60 сөз/мин) меңгере алады, ал символдармен жазатын жүйе студенттерінің сол деңгейге жетуіне бір жыл немесе одан да көп уақыт қажет болады. Жазбаларды жаттап алу және жаттығудың күрделілігі болмағандықтан, Personal Shorthand теориясы салыстырмалы түрде қарапайым. Теориялық ережелердің саны алты. Жүзден астам жиі қолданылатын бизнес сөздері қысқаша форма деп аталатын бір әріппен белгіленеді ("a" – "шамамен", "t" – "уақыт", "v" – "өте" және т.б.). Сөздердегі жиі кездесетін әріптер топтары ("ing" үшін "g", "tion" үшін "s" және т.б.), фонетикалық аббревиатуралар деп аталады, сонымен қатар бір әріппен жазылады. Көптеген Personal Shorthand оқулықтарында барлық теория он сабақта ғана ұсынылады, содан кейін қайталау және жаттығу минутына 60-тан 100 сөз жазу жылдамдығына әкелуі мүмкін. Personal Shorthand-тың қазіргі нұсқасының авторлары – Карл В. Салсер, С. Тео Ериан және Марк Р. Салсер.

Personal Shorthand, originally known as Briefhand in the 1950s, is a completely alphabetic shorthand. There are three basic categories of written shorthand. Best known are pure symbol (stenographic) shorthand systems (e. g., Gregg, Pitman). Because the complexity of symbol shorthands made them time consuming to learn, a variety of newer alphabetic shorthands was created, with the goal of being easier to learn– e. g., Speedwriting, Stenoscript, Stenospeed, and Forkner shorthand. These systems used normally written letters of the alphabet, but also some number of symbols, alphabetic characters changed in shape or position, or special marks for punctuation and so they are more accurately described as hybrid shorthand systems. In contrast, Personal Shorthand uses only the 26 letters of the alphabet, without any special symbols, positioning, or punctuation, and it can therefore be written cursively, printed, typed, or even entered in a computer without special typefaces or graphics. Given years of practice, symbol shorthand writers could sometimes acquire skills of 150 or even 200 words per minute, which might have qualified them for demanding positions such as court reporting typically dominated today by machine shorthands. Due to the extensive time necessary, few achieved such a level. Most symbol shorthand writers in secretarial positions wrote between 80 and 140 words per minute. Hybrid shorthand systems with higher symbol content generally could be written faster than those with fewer symbols. In common with most hybrid shorthands, Personal Shorthand cannot be written as fast as symbol shorthands. However, like some hybrids, learning time is drastically reduced. Students of Personal Shorthand can acquire a useful shorthand skill (50 to 60 wpm) in a single school term, compared to the year or more for symbol system students to reach that same level. Without the complexity of symbols to memorize and practice writing, Personal Shorthand theory is relatively simple. There are six Theory Rules. Slightly more than a hundred high frequency business vocabulary words are represented by a single written letter known as a Brief Form ("a" for "about", "t" for "time", "v" for "very", etc.). High frequency letter groupings within words ("g" for " ing", "s" for " tion", etc. ), known as Phonetic Abbreviations, are also written with a single letter. In most Personal Shorthand textbooks, the entire Theory is presented in just ten lessons, after which review and practice can lead to writing speeds of 60 to 100 words per minute. Authors of the contemporary version of Personal Shorthand are Carl W. Salser, C. Theo Yerian, and Mark R. Salser.