Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Бал айлары тобы – 19 ғасырдың ортасында Нью-Йорктегі көше бандысы. Бұл бандының өте зорлық-зомбылыққа бейім екендігі айтылды, сондықтан Таммани Холл саясаткерлерінен басқа көше бандылары көбінесе алатын қорғаудан оларға бас тартылды. Нью-Йорктің 18-ші округінде орналасқан бұл банды, әсіресе Мэдисон авенюі мен 29-шы көше арасындағы бұрыштарда күтпеген жаяу жүргіштерге жасаған қатыгез шабуылдарымен танымал болды. Бұл шабуылдар "башерлік патрульдер" деп аталды және әдетте жергілікті тавернада тойланды. Шабуылдар соншалықты жиі болды, бірнеше жыл бойы бұл аудан қауіпсіз емес деп есептелді. 1853 жылға дейін банды биліктің аз ғана араласуымен 18-ші округті бақылауын жалғастырды, сол кезде Нью-Йорк полициясының бастығы Джордж В. Уоллинг округтің капитаны болды. Ол өзі таңдаған жігіттерден құралған топты құрды, кейіннен бұл топ "Қуатты қол" деп аталды. Олар қарапайым киім киіп, 18-ші округке жіберілді. "Локус таяқтарымен" қаруланған бұл офицерлер өздерінің құрбандарын күтіп тұрған банды мүшелеріне шабуыл жасады, және бірнеше күннен кейін бандылар шабуылдарын тоқтатуға мәжбүр болды. Алайда, Уоллинг банды мүшелерінің жеке басын анықтап, аудандық полиция қызметкерлеріне таратты, олар банды мүшелерін көздеріне түскен бойда ұрып-сапалап жазалады. Екі аптадан аз уақыт ішінде Бал айлары тобы таратылды, ал қалған мүшелері полицияның аз қызмет ететін аудандарға қашты. Бал айлары тобының кейбір оқиғалары Маккинлей Кантордың Пулитцер сыйлығын жеңіп алған "Андерсонвилл" романының XVIII тарауында (1955) бейнеленген.
The Honeymoon Gang was a New York street gang of the mid 19th century. The gang was said to be so violent that they were denied protection often received by other street gangs from Tammany Hall politicians. Operating out of New York's East Side 18th Ward, the gang was notorious for their brutal attacks, especially on unsuspecting passersby at the corners between Madison Avenue and 29th Street. Known as "basher patrols," these attacks were usually celebrated later at a local tavern. The attacks were so frequent that the neighborhood was considered unsafe for several years. The gang continued to control the 18th Ward with little, if any, interference from authorities until 1853, when New York Police Chief George W. Walling became Captain of the district. He formed a group of handpicked men, later known as the Strong Arm Squad. They were dressed in plainclothes and sent into the 18th Ward. Armed with "locust clubs," these officers would attack gang members awaiting their victims, and after several days the gangs were forced to abandon their attacks. However, Walling obtained identifications of the gang members and distributed them to each of the district policemen, who attacked and beat gang members on sight. In less than two weeks the Honeymoon Gang had been disbanded and its remaining members fled to neighborhoods with less police presence. Some of the exploits of the Honeymoon Gang are dramatized in Chapter XVIII of MacKinlay Kantor's Pulitzer Prize winning novel "Andersonville" (1955).