Кіріспе

Ричард Ахилл Баллинджер (9 шілде 1858 – 6 маусым 1922) – американдық саяхатшы, 1904–1906 жылдары Вашингтон штатының Сиэтл қаласының мэрі, 1907–1908 жылдары АҚШ Жер басқармасының комиссары және 1909–1911 жылдары АҚШ Ішкі істер министрі.

Ерте өмір және Сиэтлдегі мансап

Баллинджер Айова штатының Бунесборо қаласында Ричард Генри Баллинджер мен Мэри Элизабет Нортонның ұлы болып дүниеге келді. 1884 жылы Уильямс колледжін бітірді, онда ол Zeta Psi студенттік бауырластығының мүшесі болды. 1886 жылы Баллинджер адвокаттық экзаменді тапсырып, Сиэтл қаласында заңгерлікпен айналыса бастады. Сол жылдың 26 қазанында Джулия Альбертсон Брэдлиге үйленді. Олардың екі ұлы болды (Эдвард Брэдли Баллинджер және Ричард Талкотт Баллинджер). Томас Хьюмстің скандалды Юкон алтын асыру дәуіріндегі басшылығынан кейін, Баллинджер 1904 жылы Сиэтл қаласының мэрі болып сайланды. Қала орталығындағы іскер элитасының қолдауымен ол жамандыққа қатысты құқық бұзушылықтарға белсенді қарсы шаралар қолданды (бірақ тым қатаң емес) және еңбек одақтарына қарсы болды. Кейін Баллинджер қаланың күшті коммуналдық меншік қозғалысына тосқауыл қойды. Ол сондай-ақ қаладан солтүстікке қарай Снохомиш округіндегі Баллинджер көліне әкесі, полковник Ричард Баллинджердің құрметіне ат қойды.

Федералды мансап және жанжал

Сиэтл қаласының мэрі қызметін атқарғаннан кейін Баллинджер президент Теодор Рузвельт әкімшілігіне қосылды және 1907 жылдан 1908 жылға дейін АҚШ Жер басқармасының комиссары болды. 1909 жылы Баллинджер Аляска-Юкон-Тынық мұхиты көрмесін ұйымдастыруға көмектесті, бұл Солтүстік-Батыстың дамуын көрсетуге арналған Дүниежүзілік көрме болды. 1909 жылы, бұрынғы президент Рузвельттің кабинетіндегі қызметкерлерін сақтап қалу туралы алдыңғы уәделеріне қарамастан, жаңадан сайланған президент Уильям Говард Тафт Баллинджерді АҚШ Ішкі істер министрі қызметіне тағайындады, ол табиғатты қорғаушы және Огайолық Джеймс Р. Гарфилдтің орнына келді. Оның бірінші қадамдарының бірі – су электр энергиясын өндіруге мүмкіндігі бар жерлерге берілген арнайы қорғауды жою және оларды жалға алу үшін мемлекеттік меншікке қайтару болды. Прогрессивтер гидроэлектрлік монополиялар мұндай жерлерді бақылауға немесе дамытуды тоқтатуға алып кетеді деп қорқып, содан кейін энергия бағаларын өздері анықтайды деп есептеді, өйткені Рузвельт биліктен кеткен кезде 13 компания (соның ішінде General Electric және Westinghouse) су энергиясының үштен бір бөлігінен астамын бақылап отырды. Бірақ бұл қайта жаңарту көп ұзамай дауға себеп болды. Тамыз айында Вашингтон штатының Спокан қаласында өткен Ұлттық суару конференциясында United Press тілшісі Монтана штатындағы 15 868 акр жерді ірі корпорацияларға (General Electric, Guggenheim және Amalgamated Copper) сату туралы хабар жариялады. Балинджер бастапқыда бұл хабарға назар аудармады, кейін журналистерді Батыстағы дамуға қарсы болуда деп айыптады. Монтананың су энергиясы туралы хабардың шындықтан алыс екені анықталса да, Балинджерге ішкі істер министрі ретінде жақтастық танытқандығы туралы айыптаулар тоқтамады. Ең ауыр айыптаулар Сиэтлдегі құрылысшы және Баллинджердің жақын досы Кларенс Каннингхэмтың Чугач ұлттық орманында көмір өндіруімен байланысты болды, бұл жобаны Нью-Йорк қаласының Дж. П. Морган және Гуггенхайм отбасымен байланысты корпорация қаржыландырды. Топ 33 талап қойған, бірақ Аляска жер заңдары шағын фермерлерді қолдауға және монополияны болдырмауға бағытталғандықтан, әрбір талапкер өз атынан әрекет ететінін дәлелдеуі және 160 акрдан аспауы керек еді. Жер комиссары қызметін атқарган кезде Баллинджер құрылысшыға үкіметтік құжаттарға арнайы қол жеткізуге рұқсат берді. 1908 жылдың басында жер комиссары және ішкі істер министрі қызметтері арасындағы бірнеше айлық үзілісте Баллинджер Каннингхэм/Морган/Гуггенхайм даму тобының федералды үкімет алдындағы өкілі ретінде әрекет етіп, сол кездегі Ішкі істер министрі Джим Гарфилдке лобби жасады. Ішкі істер министрі болғаннан кейін Баллинджер Жер басқармасының тергеушісі Луи Р. Глависті қайта тағайындады және оны Гиффорд Пиншотқа (Орман шаруашылығы бюросының басшысы, Чугач орманына жауапты, бірақ Ішкі істер министріне бағынышты) шағымданғаннан кейін, президент Тафт пен баспасөзбен ынтымақтастығы үшін жұмыстан босатып жіберді. "Collier's Weekly" журналында Главистің жариялаған бірқатар мақалалары табиғатты қорғаушыларды ояртты. "Hampton's" журналындағы мақала тіпті президент Тафтты 1908 жылғы Республикалық конвенцияда жасалған қастандыққа қатысқан деп айыптады. Баллинджер дауды жоққа шығарды және президент Тафт бұл мәселенің аяқталуын қалағандай көрінді, Баллинджер мен Пиншот екеуі де Рузвельттің табиғатты қорғау саясатына адал екенін мәлімдеді. Алайда, Баллинджер Тафт оны ақтау үшін конгресс тергеуіне келіспесе, отставкаға кететінін айтты және желтоқсанда Вашингтон штатының республикалық сенаторы Уэсли Джонсқа толық тергеуді талап ететін хат жіберді. Тіпті Чарльз Тафт президентке Баллинджердің отставкасын сұрауға кеңес бергенімен, Тафт өзінің тағайындамасын қолдады және бас прокурор Джордж Уикершем Главистің жұмыстан босатылуына қатысты есепті 1909 жылдың 11 қыркүйегіне дейін кері қайтарды. Вашингтонның бір инсайдері "Collier" журналына Баллинджер жоспарланған "ақтарудан" кейін оларға сот процесін бастауды жоспарлап отырғанын ескерткеннен кейін, ол өзінің адвокаты ретінде Луис Д. Брандейсті жалдады. Пиншот Баллинджердің тәсілдерімен келіспеушілігін жария етті және оның кеңсесі ауыл шаруашылығы және орман шаруашылығы комитетінің республикалық төрағасы сенатор Долливерге тағы бір есеп берді. Бұл Тафтты Пиншотты жұмыстан босатуға итермеледі, ал Рузвельт Африкада болды. Арнайы комитеттің тыңдауында Главис пен Пиншот екеуі де куәлік берді, ал стенографист берген куәлік Тафтты бұл шешімді қабылдауға итермеледі, бірақ сол стенографист және басқа да қызметкерлер де жұмыстан босатылды. Брандейстің сұрақтары Баллинджердің табиғатты қорғауға қарсы екенін көрсетті, бірақ қылмыстық іс қозғауға жеткілікті ештеңе шығара алмады. Дегенмен, Баллинджердің Ішкі істер министрлігіне басшылық етуіне деген сенім әлсіреген еді. Республикалық партия қарашада өткен аралық сайлауларда ауыр жеңіліске ұшырағаннан кейін, Баллинджер 1911 жылдың 12 наурызында ақыры отставкаға кетті. Тафт Пиншотты американдық орманды қорғауға берілген Генри Грейвспен ауыстырды, ал Баллинджер Тафтқа жеке меншікке берілген жерлерді мемлекеттік меншікке қайтаруға мүмкіндік беретін жаңа заңды қабылдауға көмектесті, осылайша ол Рузвельттен шамамен екі мерзімде қорғаған жерлерге тең көлемде қорғауға мүмкіндік берді. Алайда, Баллинджерге қатысты даулар сериясы, Тафттың өзінің қиын жағдайдағы тағайындамасына адалдығы және Баллинджердің тоғыз айдан астам уақытқа отставкаға кешігуі – «Пейн-Олдрич» тарифтеріне қатысты даумен бірге Республикалық партияны бөліп, 1912 жылғы сайлауда Тафтқа қарсы бұрылуына ықпал етті.

Өлім

Баллинджер Сиэтлде жеке құқық практикасына қайта оралды, ол 1922 жылдың 6 маусымында қайтыс болды және Lake View зиратында жерленді. Оның әйелі Джулия Альбертсон Баллинджер (1864-1961) Эдвин Б. Баллинджер (1899) және Ричард Талкотт Баллинджер (1898-1971) ұлдарын дүниеге әкелді.