Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық журналист (1842–1927)
American journalist (1842–1927)
Уильям Эвлин Кэмерон (29 қараша 1842 – 25 қаңтар 1927) – Конфедерация армиясында қызмет еткен, кейін Вирджиния штатында заңгер, журналист және саясаткер болған адам. 1882–1886 жылдары Вирджинияның 39-шы губернаторы қызметін атқарды, Вильям Махоун басқаратын «Түзетушілер» партиясынан сайланды.
William Evelyn Cameron (November 29, 1842January 25, 1927) was a Confederate soldier who became a Virginia lawyer, journalist, and politician. He served as the 39th Governor of Virginia from 1882–1886, elected as the candidate of the Readjuster Party headed by William Mahone.
Ерте өмір және білім
Уильям Эвлин Кэмерон Вирджиния штатының Петербург қаласында дүниеге келген. Оның ата-анасы – пахта брокері Уокер Андерсон Кэмерон және Элизабет Пейдж Уокер болған. 1858 жылы Солтүстік Каролина әскери институтына оқуға жіберілгенге дейін Чарльз Кэмпбелл мен Томас Д. Дэвидсон басқаратын жергілікті жеке классикалық мектептерде білім алған. Келесі жылы Миссури штатының Сент-Луис қаласындағы Вашингтон колледжінде оқыды, содан кейін Миссисипи өзеніндегі кемеде клерк болып жұмыс істеді. Бұрын капитан болған Джон Ф. Рейнольдстың жетекшілігімен Кэмеронға Нью-Йорк штатының Вест-Пойнт қаласындағы АҚШ Әскери академиясына қабылдануға мүмкіндік берілді, бірақ ол оған қатыспай, АҚШ армиясына қарсы Конфедерация үшін күресуді жөн көрді.
William Evelyn Cameron was born in Petersburg, Virginia. His parents were cotton broker Walker Anderson Cameron and Elizabeth Page Walker. He attended local private classical schools operated by Charles Campbell and Thomas D. Davidson before being sent to Hillsboro, North Carolina, to attend the North Carolina Military Institute in 1858. The following year he attended Washington College in St. Louis, Missouri, then became a clerk on a Mississippi River steamboat. Tutored By then Captain John F. Reynolds, Cameron received an appointment to the United States Military Academy at West Point, New York, but did not attend, choosing to fight for the Confederacy against the U. S. Army.
Америка Азаматтық соғысы
Америка Азамат соғысы басталғанда, Кэмерон Миссури штатының "Минұттық ерлер" тобында жаттықтырушы болды, олар Джексон лагерінде орналасқан еді. 1861 жылдың 9 мамырында АҚШ армиясының капитаны Натаниел Лион "Джексон лагері оқиғасы" деп белгілі болған оқиға кезінде сепаратистерді таратып жіберді, сол кезде Кэмерон тұтқындалды, бірақ көп ұзамай босатылды. 1861 жылдың 14 маусымында Вирджинияға оралған Кэмерон өзінің туған қаласы Петербургте бұрынғы милиция тобы болған 12-ші Вирджиния жаяу әскерінің екінші лейтенанты болып сайланды. Оның милиция ротасы қайта ұйымдастырылғанда оны қайта сайлаған жоқ. Оның орнына, 1862 жылдың 1 мамырында ол бірінші лейтенант болып жоғарылатылып, полк адъютанты болып тағайындалды. 1862 жылдың 30 қыркүйегінде Булл-Ранның екінші шайқасында ауыр жарақат алған Кэмерон 1863 жылдың маусымында қызметке оралғаннан кейін уақытша капитан және генерал-адъютант болып тағайындалды. Ол соғыстың соңына дейін бригадалық генерал Уильям Махоунның қол астында қызмет етті, оның шені 1863 жылдың 2 қарашасында расталды.
When the American Civil War started, Cameron became a drillmaster with the Missouri Minute Men at Camp Jackson. On May 9, 1861, U. S. Army captain Nathaniel Lyon dispersed the secessionists during what became known as the Camp Jackson affair, during which Cameron was captured but soon released. Returning to Virginia on June 14, 1861, Cameron was elected as the second lieutenant of Co D, 12th Virginia Infantry, formerly a militia group in his native Petersburg. His militia company did not re elect him during its reorganization. Instead, on May 1, 1862, he was promoted to first lieutenant and appointed regimental adjutant. Severely wounded at the Second Battle of Bull Run on September 30, 1862, Cameron was temporarily promoted to captain and assistant adjutant general upon returning to duty in June 1863. He would serve under Brigadier General William Mahone throughout the rest of the war, with his rank confirmed on November 2, 1863.
Неке және отбасы
Соғыстан кейін Камерон Петербургке оралды және 1868 жылдың 1 қазанында Луиза Кларинда Эгертонға (1846–1908) үйленді. Олардың үш баласы болды.
After the war, Cameron returned to Petersburg, where he married Louisa Clarinda Egerton (1846–1908) on October 1, 1868. They had three children.
Адвокат және журналист
Камерон судья Уильям Т. Джойнспен заң оқыды және Вирджиния адвокатурасына қабылданды. Камерон заңгерлік практиканы бастаса да, газеттік мансабын да бастады, алдымен Петербург индексін, содан кейін Ричмонд Энквайрер мен Ричмонд Уигті редакциялады. 1869 жылы Камерон Роберт Уильям Хьюзбен дуэльге түсті, себебі Камерон Хьюзді баспада оппортунизм үшін сынады: ол соғысқа дейінгі сепаратисттік көзқарастарынан соғыстан кейінгі республикалыққа ауысқан еді. Жазушы Франк Лютер Мотттың айтуынша,
Cameron read the law under Judge William T. Joynes and was admitted to the Virginia bar. Although Cameron began a legal practice, he also began a newspaper career, editing first the Petersburg Index, then the Richmond Enquirer and Richmond Whig. In 1869, Cameron fought a duel with Robert William Hughes after Cameron criticized Hughes in print for opportunism: he had changed his political views from pre war Secessionist to post war Republican. According to the writer Frank Luther Mott,
"[Т]араптар Петербург теміржолының Честер станциясында кездесті, бірақ олар атыс алмастырмас бұрын полиция келді де, тараптардың қашуына себеп болды. Олар Солтүстік Каролинаға өтіп, 12 маусым күні тапаншамен дуэль жасады. Камеронға бірінші атыстан кеудесіне тиді, оқ қабырғаға соғылып, сыртқа шықты. Хьюз тағы бір атуды талап етті, бірақ дәрігерлер Камеронның тағы бір атуға шамасы жоқ екенін мәлімдеді, сонымен де бұл оқиға 'барлық тараптардың қанағаттануына' аяқталды."
[T]he parties met at Chester Station, on the Petersburg Railroad; but, before they could exchange a shot, the police made their appearance, and caused a flight of the parties. They passed into North Carolina, where they fought on the 12th of June with pistols. Cameron was hit in the breast at the first fire, the ball striking a rib and glancing. Hughes demanded another fire, but the surgeons declared that Cameron could not deliver another shot, and the affair ended 'to the satisfaction of all parties.'
Саяси мансап
Камерон өзінің бұрынғы қолбасшысы Уильям Махоун басқарған «Түзетушілер» партиясында белсенділік танытты. Петербург сайлаушылары оны бірнеше рет қала әкімі етіп сайлап, қайтадан сайлады, сондықтан ол 1876 жылдан 1882 жылға дейін қызмет етті. 1881 жылы ол «Түзетушілер» партиясының губернаторлық үміткері болып, екі нәсілдік топтың қолдауымен губернатор болып сайланды. Ол Джон Уорвик Дэниелді (штаттың «Қаржыгерлер» тобын, қарызды және оның пайызын толығымен төлеуді қалаған топты ұсынған) шамамен 6% дауыспен жеңді. 1882–1886 жылдар аралығында ол партиясының қарызды азайту бағдарламаларын және белгілі бір аймақтарда нәсілдік интеграцияны іске асыруға тырысты. 1882 жылы ол қара нәсілділерге арналған жер грантымен колледж құруға, қазіргі Вирджиния мемлекеттік университетіне (Эттрик, Петербург маңында) заңның қабылдануына әкелді. 1882 жылдың 17 ақпанында Камерон екі қайық пен қарулы штаттық милициямен Чесапик шығанағындағы «Острица соғысында» сәтті әрекет етіп, жеті кемені жаулап алды. Штат танымал теңіз өнімдері саудасын лицензиялау және бақылауға тырысты, бірақ Вирджинияның 5800 острица қайығы көбінесе өнімді сақтауға байланысты заңдарды елемеді. Келесі жылы қайталап шабуыл жасауға тырысқанда Камеронның бу кемелері «Күлкілі қыздарымен» – «Dancing Molly» атты пираттық қайықпен жарысқа түсіп, сәтсіз аяқталды. Оның ұялуы екінші шабуылда ұсталған пираттардың ешқайсысының сотталмауымен күшейді, бірақ Камерон табандылық танытып, острица заңын күшіне енгізу үшін Чесапик және оның салалары жөніндегі кеңес құруға көмектесті. Ол Петербургтегі Блэндфорд зиратында жерленген. Оның басқару құжаттары Вирджиния кітапханасында сақтаулы.
Cameron became active in the Readjuster Party led by his former commander, William Mahone. Petersburg voters elected him mayor and re elected him several times, so he served from 1876 to 1882. In 1881, he was the gubernatorial candidate of the Readjuster Party and elected governor with biracial support defeating John Warwick Daniel (who represented the state Funder faction, a group who wanted to pay the debt and its interest in whole) by nearly 6% of the vote. During his term from 1882–1886, he attempted to implement his party's debt reduction programs and racial integration in certain areas. In 1882 it led to the passage of legislation for a land grant college for blacks, what is now Virginia State University in Ettrick, near Petersburg. On February 17, 1882, Cameron personally led a successful anti oyster pirate expedition of two boats and armed state militia in the ongoing Oyster Wars of the Chesapeake Bay, capturing seven ships. The state had attempted to license and control traffic in the popular seafood, but 5,800 Virginia oyster boats often disregarded laws related to trying to preserve the harvest. An attempt at a repeat raid the following year ended in Cameron's steamships unsuccessfully racing the "laughing lasses" of the pirate sailboat Dancing Molly. His embarrassment was compounded by the fact that none of the alleged pirates captured in the second raid were convicted, but Cameron persevered and helped form the Board on the Chesapeake and its Tributaries to enforce oyster law. He was buried at Blandford Cemetery in Petersburg. His executive papers are held by the Library of Virginia.