Кіріспе

L класты USS L 8 (SS 48) – 1910 жылдары АҚШ Әскери-теңіз күштері үшін салынған L класты суасты кемесі.

Сипаттама

Lake Torpedo Boat компаниясы жобалаған L класындағы қайықтар (L 5-ден L 8-ге дейін) Electric Boat компаниясы жобалаған басқа L қайықтарынан сәл өзгеше техникалық талаптарға сәйкес салынды және кейде жеке L 5 класы деп есептеледі. Lake қайықтарының жалпы ұзындығы 50 метр (165 фут), ені 4 метр (14 фут) және орташа суға бату тереңдігі 4 метр (13 фут) болды. Олар су бетінде және су астында белгілі бір ығысымға ие болды. L класындағы су асты кемелерінің экипажы 28 офицер мен қатардағы теңізшілерден тұрды. Олардың суға бату тереңдігі 61 метр (200 фут) құрады. Су бетінде жүзу үшін қайықтар екі дизельдік қозғалтқышпен жабдықталған, әрқайсысы бір жетекті білдекті қоздырды. Су астында әр жетек электр қозғалтқышымен айналдырылды. Олар су бетінде және су астында тиісінше жылдамдыққа қол жеткізе алды. Су бетінде Lake қайықтарының қозғалыс аумағы құрады.

Қайықтардың мұрын бөлігінде төрт 450 мм (18 дюйм) торпедалық түтік орналасқан. Олар төрт қосымша торпеда тасыды, барлығы сегіз торпеданы құрады. L класындағы су асты кемелері сонымен қатар бір 3"/50 калибрлі палубалық зеңбірекпен қаруланған. 20 қазанда су асты кеме Азор аралдарына U қайықтарына қарсы патрульдеу үшін 6-шы су асты кемелер дивизиясына қосылу үшін бағытталды. Бірінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін екі күн өткен соң, 13 қарашада Бермудаға жетті және АҚШ-қа қайтуға бұйрық берілді. Кариб теңізінде және Орталық Америка порттарында жаттығулар мен сапарлардан кейін L 8 Панама каналын (Буртон 374) кешіп өтіп, 1919 жылғы 13 ақпанда Сан-Педро, Калифорнияға Батыс жағалауындағы су асты кемелерінің флотилиясына қосылды. 1919 жылдан 1922 жылға дейін ол жаңа торпедалар мен су астындағы іздеу құралдарын сынақтан өткізді. 1922 жылдың басында қызметтен шығарылғаннан кейін L 8 25 шілдеде Сан-Педродан Атлантикаға аттанды және 28 қыркүйекте Вирджиния штатының Хэмптон-Роудсқа жетті. L 8 1922 жылғы 15 қарашада қызметтен босатылды. L 8 ақырында 1926 жылғы 26 мамырда Род-Айленд жанында торпедалар үшін магниттік әсерлі жарылғыштарды сынау кезінде нысана ретінде жойылды (Миллер 117). Бұл теңіз күштерінің екінші дүниежүзілік соғысқа дейінгі 19 жыл ішінде магниттік жарылғыштармен тікелей торпедаларды сынаған жалғыз сынағы болды.