«Спруэнс» классы эсминеці: USS Никколсон (DD 982) тарихы

Кіріспе

Spruance класының эсминшісі

USS Nicholson (DD 982) – Spruance класының эсминшісі, АҚШ Әскери-теңіз күштері тарихында осы атпен тағайындалған төртінші кеме. Ол Американың алғашқы теңіз тарихында белгілі болған Nicholson отбасының құрметіне аталған, оның ішінде Джеймс Ниcholson – Континенталдық Әскери-теңіз күштерінің аға капитаны және USS Constitution кемесінің алғашқы капитаны Сэмюэль Ниcholson да бар.

Тарих

Николсон кемесі 1976 жылғы 20 ақпанда Миссисипи штатының Паскагула қаласындағы Ингаллс кеме құрылысы компаниясында салынды; 1977 жылғы 11 қарашада теңізге сүргісіліп, 1979 жылғы 12 мамырда қолданысқа берілді. Алғашқы рет 1980 жылғы 18 қарашада теңізге шықты. Николсон 1983 жылы Парсы шығанағына жөнелтіліп, Суэц каналы арқылы Джибутиде отын толықтырып, Шарльстонға оралды. Ықпалшылар Испанияның Барселона портына сапар жасады. Кеме Атлант мұхиты арқылы батысқа қарай сапар шегіп бара жатқанда күшті дауылға тап болды және сонар дөңгелегі зақымданды. Дөңгелек кейіннен 1984 жылғы мамырдан 1985 жылғы ақпанға дейінгі кезеңде Бруклин әскери-теңіз кеме жасау шеберханасында жоспарлы жөндеумен бірге жөнделді. Жөндеуден кейін кеме Шарльстонға оралды және келесі теңізге шығуға дайындық жұмыстарын бастады, оның ішінде Ұрыс жүйелері кемелерінің сынақтары, Кариб теңізіндегі су астына қарсы жаттығулар және Кубадағы Гуантанамо шығанағындағы жаңару оқулары өтті. 1990 жылғы ақпанда Николсон USS Dahlgren кемесімен бірге алты айға Парсы шығанағындағы Орта Шығыс күштерінің құрамында орналасты. Бұл міндеттеме екі оқиғадан басқа ресми түрде өтті. Біріншісі – Ормуз бұғазында кеме үстінен ұшқан қарулы ирандық F-4 ұшақтары, ал екіншісі – Николсон мен Дальгреннің Ирак Кувейтке шабуыл жасамас бұрын бір апта бұрын Парсы шығанағынан үйлеріне қайтып кеткені. 1992 жылғы қаңтарда Николсон НАТО-ның Атлант мұхитындағы тұрақты теңіз күштерінің құрамында алты айға орналасты. Николсон Пуэрто-Рико операциялық аймақтарындағы НАТО арнайы тобына қосылды және Нидерландының Ден-Хелдер қаласында бөлінді. Портқа кірулерге Пуэрто-Рикодағы Рузвельт Роудс, Сент-Мартен (DVI), Бостон (MA), Галифакс (Новая Шотландия), Тромсо (Норвегия), Берген (Норвегия), Ден-Хелдер (Нидерланды), Антверпен (Бельгия), Португалиядағы Опорто, Розит (Шотландия), Фредериксхавен (Дания), Орхус (Дания) және Ньюфаундлендтегі Сент-Джонс кірді. Николсон АҚШ адмиралы РАДМ Дуайердің басшылығымен теңіз күштерінің екінші жартысында флагмандық кеме ретінде қызмет етті. Бірінші жартысында голланд коммодоры басқарды. Жұмыс тобының басқа кемелері: Норвегия – фрегат – HNoMS Oslo (бірінші жартысы); Канада – фрегат – HMCS Skeena (барлық сапар); Португалия – фрегат – NRP Vasco da Gama (бірінші жартысы); Ұлыбритания – фрегат – (бірінші жартысы) және эсминец (екінші жартысы); Нидерланды – фрегат – HNLMS Jacob Van Heemskerck (бірінші жартысы) және HNLMS Bloys van Treslong (екінші жартысы); Дания – фрегат – HDMS Olfert Fischer (екінші жартысы); Германия – фрегаттар – Niedersachsen (бірінші жартысы) және Rheinland Pfalz (екінші жартысы). 1994 жылдың басында Николсон USS Saratoga кемесімен бірге Персия шығанағында, Жерорта теңізінде және Адриатика теңізінде "Ұшудан бас тарту", "Уәде беру" және "Шарп Гвардия" операцияларын қолдау үшін 60-шы жұмыс тобының құрамында орналастырылды. 1995 жылғы шілдеде АҚШ Атлантика флотының су бетіндегі жауынгерлік кемелерін алты негізгі ұрыс тобына, тоғыз эсминец эскадрильясына және жаңа Батыс жарты шар тобына қайта ұйымдастыру туралы хабарланды, Николсон 18-ші эсминец эскадрильясына қайта тағайындалды. Қайта ұйымдастыру жаз бойы кезең-кезеңмен жүргізіліп, 31 тамызда күшіне енеді, ал бас порттардың ауысуы 1998 жылға дейін жалғасты. 1995 жылғы 29 қыркүйекте Николсон Чарльстон әскери кеме жасау шеберханасынан теңіз сынақтарына шықты. Николсон кеме жасау шеберханасының 94 жылдық тарихындағы соңғы күрделі жөндеуден өткен кеме болды, өйткені 1993 жылғы базаны қайта құру және жабу процесінің нәтижесінде Чарльстон әскери кеме жасау шеберханасы жабылды. Кеме теңіздегі сынақтарды аяқтағаннан кейін кемежайға қайтып келмеді, бірақ Портсмуттегі Норфолк теңіз кеме жасау шеберханасының жаңа портына бағытталды. Кеме жасау шеберханасының ресми жабылуы 1996 жылғы 1 сәуірде болды. 1995 жылғы 6 қазанда Норфолк портына келді. 1996 жылғы 10 желтоқсанда Николсон Норфолк теңіз кеме жасау шеберханасынан шығып, алты айлық Орта Шығыс күштеріне жөнелді. Ол USS Halyburton кемесімен бірге Норфолк қаласындағы USS Stump және Миссисипи штатындағы USS Stephen W. Groves кемелерін алмастырды, содан кейін Персия шығанағына жөнелді. Николсон 1998 жылғы 9 тамызда Пуэрто-Рико маңында USS Enterprise авианосырының ұрыс тобымен бірге SINKEX жаттығуларына қатысты, нәтижесінде бұрынғы USS Richmond K. Turner батып кетті. SINKEX ұрыс тобының әуе және теңіз шабуылдарын үйлестіруін жетілдірді, бірнеше қару жүйелерінің жұмысын тексерді және теңіз шайқасы сценарийлеріне бірлескен бөлімшелерді біріктірді. Жақсы жаттығулар кезінде USS Philippine Sea, USS Thorn, Николсон және 3-ші авиациялық қанаттың да жоғары биіктіктегі, радиацияға қарсы зымырандар, Harpoon кемеге қарсы зымырандар және лазерлік басқарылатын оқ-дәрілерді зейнеткерлікке шығарылған крейсерге жіберді. АҚШ Әскери-әуе күштері үш бомбадан тұратын топпен қатысты. Николсон 1998 жылғы 6 қарашада 3-ші авиациялық қанатпен бірге (CVW 3) алты айлық теңізге шығу үшін Enterprise авианосырының ұрыс тобымен бірге жөнелді және Оңтүстік күзет операциясында USS Dwight D. Eisenhower авианосырының ұрыс тобын алмастырды. Enterprise CVBG-мен бірге Николсон 1998 жылғы 16-18 желтоқсанда Ирактың химиялық, биологиялық және ядролық қаруларды жеткізу қабілетін төмендетуге және көршілеріне қарсы соғыс жүргізуге бағытталған "Desert Fox" операциясына қатысты. 70 сағаттық шабуыл кезінде Николсон Ирактың нысаналарына Tomahawk зымырандарын ұшырды. Содан кейін, 1998 жылғы 2 қаңтарда Персия шығанағынан шығып, Суэц каналынан өтіп, Николсон АҚШ-тың 6-шы флотына қосылды және Югославиядағы көптеген нысаналарға Tomahawk зымырандарын ұшырған "Allied Force" операциясына қатысты. 1998 жылғы 6 мамырда үйіне оралды. Николсон және жылдам жауынгерлік қолдау кемесі USS Detroit 2000 жылғы 27 тамызда Кейп Генридің шығысында (Норфолктан шығысқа қарай) шағын соқтығысуқа ұшырады. Соқтығысу шамамен жергілікті уақыт бойынша сағат 20:45-те кемелер түнгі қайта толықтау жұмыстарын жүргізіп жатқанда болды. Алғашқы хабарламалар екі кемеде де аз зақым келгенін көрсетті. Николсонның екі теңізшісі де жеңіл жарақат алды. Оқиғадан кейін екі кеме де теңізге лайықты болды. Николсон 2001 жылғы сәуірдің 25-інде Enterprise авианосырының ұрыс тобымен және USS Kearsarge қамтамасыз ету тобымен (ARG) бірге алты айлық теңізге шығу үшін жөнелді. Бұл Enterprise-тың 1962 жылғы 12 қаңтардағы алғашқы сапарынан бері 17-ші шетелдік сапары болды. Enterprise CVBG және Kearsarge ARG 2000 жылдың қарашасында жөнелген USS Harry Truman CVBG және USS Nassau ARG-ны алмастырды. Enterprise ұрыс тобы 2001 жылғы 25 сәуірде шығып кеткенімен, Николсон және Thorn, кешіккен жөнелгіштер ретінде жоспарланған, және USS McFaul маусымда шығып кеткеннен кейін ұрыс тобына қосылды. Келесі алты айда барлық бөлімшелер Еуропаның әртүрлі елдерінің теңіз күштерімен көп ұлтты және бірлескен операциялар жүргізіп, Жерорта теңізі мен Парсы шығанағы елдерінің порттарына сапарлады. Николсон 9/11-ден кейін Ауғанстанға қарсы "Enduring Freedom" операциясы кезінде Tomahawk зымырандарын нысаналарға ұшырып, соққы беруге бірінші кіргені үшін "First to Strike" атағын алды. Николсон және ұрыс тобы 2001 жылдың қарашасында АҚШ-қа оралды. Николсон 2002 жылғы 20 желтоқсанда қызметтен шығарылды; 2004 жылғы 6 сәуірде жазылды; және 2004 жылғы 30 шілдеде нысана ретінде батырылды.

Nicholson was laid down on 20 February 1976 by the Ingalls Shipbuilding, in Pascagoula, Miss. ; launched on 11 November 1977; and commissioned on 12 May 1979. She first deployed on 18 November 1980. Nicholson deployed to the Persian Gulf in 1983 and returned to Charleston SC via the Suez Canal with a refueling stop in Djibouti. The crew enjoyed a port visit to Barcelona, Spain on the way back to home port. The ship encountered heavy seas on the voyage west across the Atlantic and experienced a casualty to the sonar dome. The dome was subsequently repaired in conjunction with a scheduled maintenance period at the Brooklyn Navy Shipyard between May 1984 and Feb 1985. Following the maintenance period the ship returned to Charleston, SC and began work ups for the next deployment including, Combat Systems Ship Qualification Trials, an Anti Submarine warfare exercise in the Caribbean and Refresher Training in Guantanamo Bay Cuba. Nicholson was deployed for six months, in February 1990, with USS Dahlgren, as part of the Mid East Force in the Persian Gulf. The deployment was fairly routine except for two incidents. The first was a pair of armed Iranian F 4s that overflew the ship in the Straits of Hormuz, and the second was that Nicholson and Dahlgren left the Persian Gulf for home just a week before Iraq invaded Kuwait. Nicholson was deployed for six months, in January 1992, as part of NATO's Standing Naval Force Atlantic. Nicholson joined the NATO task force in the Puerto Rican Op areas and detached in Den Helder, Netherlands. Port Visits included Roosevelt Roads, Puerto Rico; St. Maarten, DVI; Boston, MA; Halifax, Nova Scotia; Tromso, Norway; Bergen, Norway; Den Helder, Neth; Antwerp, Belgium; Oporto, Portugal; Rosyth, Scotland; Frederikshavn, Denmark; Aarhus, Denmark; and St Johns, Newfoundland. Nicholson served as flagship for the second half of the deployment under a US Admiral, RADM Dwyer, USN. During the first half the force was under the command of a Dutch Commodore. Other ships in the task force were Norway – Frigate – HNoMS Oslo (first half); Canada – Frigate – HMCS Skeena (entire cruise); Portugal – Frigate – NRP Vasco da Gama (first half); Britain – Frigate – (first half) and Destroyer (second half); Netherlands – Frigate – HNLMS Jacob Van Heemskerck (first half) and HNLMS Bloys van Treslong (second half); Denmark – Frigate – HDMS Olfert Fischer (second half); Germany – Frigates – Niedersachsen (first half) and Rheinland Pfalz (second half). Nicholson was deployed, in early 1994, with USS Saratoga, as part of Task Force 60 in the Persian Gulf, Mediterranean Sea and the Adriatic Sea in support of operations "Deny Flight," "Provide Promise" and "Sharp Guard". As part of a reorganization announced in July 1995 of the U. S. Atlantic Fleet's surface combatant ships into six core battle groups, nine destroyer squadrons and a new Western Hemisphere Group, Nicholson was reassigned to Destroyer Squadron 18. The reorganization was to be phased in over the summer and take effect on 31 August, with homeport shifts occurring through 1998. Nicholson departed the Charleston Naval Shipyard for sea trials, on 29 September 1995, following completion of an overhaul. Nicholson carried with it the distinction of being the last ship overhauled in the 94 year history of the shipyard as the Charleston Naval Shipyard was closing as a result of the base realignment and closure process of 1993. The ship did not return to the shipyard at the end of sea trials but proceeded to a new home port of Norfolk Naval Shipyard in Portsmouth, Virginia. The shipyard's official closing took place on 1 April 1996. Nicholson arrived at her new home port of Norfolk on 6 October 1995. On 10 December 1996, Nicholson departed Norfolk Naval Shipyard for a scheduled six month deployment to the Middle East Force. She, along with the USS Halyburton, relieved Norfolk based USS Stump and Pascagoula, Mississippi based USS Stephen W. Groves, then deployed in the Persian Gulf. Nicholson took part, with the USS Enterprise carrier battle group in a Sink Exercise (SINKEX) near Puerto Rico on 9 August 1998, resulting in the sinking of the former USS Richmond K. Turner. The SINKEX developed the battle group's coordination of combined air and surface assaults, verified the performance of several weapons systems and enhanced the integration of joint units into naval battle scenarios. During the exercise, the USS Philippine Sea, USS Thorn, Nicholson and Carrier Air Wing Three also sent a parade of high altitude, anti radiation missiles, Harpoon anti ship missiles and an assortment of laser guided munitions to the decommissioned cruiser. The United States Air Force participated with a trio of bombs. Nicholson deployed with the Enterprise carrier battle group, with Carrier Air Wing Three (CVW 3) embarked, for a scheduled six month deployment on 6 November 1998, and to relieve the USS Dwight D. Eisenhower carrier battle group in Operation Southern Watch. With the Enterprise CVBG, Nicholson took part in Operation Desert Fox, an operation designed to degrade Saddam Hussein's ability to deliver chemical, biological and nuclear weapons, and wage war against his neighbors, from 16 to 18 December 1998. During the 70 hour assault, Nicholson launched Tomahawk cruise missiles on Iraqi targets. Following this, and after departing the Persian Gulf on 2 January 1998, and transiting through the Suez Canal, Nicholson joined U. S. 6th Fleet and took part in Operation Allied Force, launching Tomahawks at numerous sites in Yugoslavia. She returned home on 6 May 1998. Nicholson and the fast combat support ship USS Detroit were involved in a minor collision on 27 August 2000 about east of Cape Henry (east of Norfolk). The collision occurred at approximately 8:45 pm local time while the ships were conducting a night underway replenishment. Initial reports indicated minor damage to both ships. Two Nicholson sailors also suffered minor injuries. Both ships were still seaworthy after the incident. Nicholson deployed with the Enterprise carrier battle group and USS Kearsarge Amphibious Ready Group (ARG) for a scheduled six month deployment. This was the 17th overseas deployment for Enterprise since her maiden voyage on 12 January 1962. The Enterprise CVBG and Kearsarge ARG relieved the USS Harry Truman CVBG and USS Nassau ARG, which deployed in November 2000. Though the Enterprise battle group departed on 25 April 2001, Nicholson and Thorn, scheduled as late deployers, and USS McFaul joined the battle group after departing in June. Over the following six months, all these units conducted multi national and joint operations with navies of various European countries, and visited ports in Mediterranean and Persian Gulf nations. Nicholson participated in strike missions against Afghanistan during 'Operation Enduring Freedom', firing Tomahawk missiles against targets, after 9/11. Nicholson earning "First to Strike" as she launched the first missile of the operation. She and the battle group returned to the U. S. November 2001. Nicholson was decommissioned 20 December 2002; stricken 6 April 2004; and sunk as a target 30 July 2004.

Кеме белгісі

Николсонның ресми гербі Америка Құрама Штаттарының Әскери-теңіз күштерінде қызмет еткен Николсон отбасынан шыққан бес көрнекті теңіз офицерінің еңбегін көрсетеді. Олар Америка Тәуелсіздік соғысы, 1812 жылғы соғыс және Америка Азамат соғысы кезінде қызмет еткен. Гербтің басты түстері – көк және алтын, бұл Әскери-теңіз күштерінің дәстүрлі түстері. Бес сүйекті сылқы мен бес қалқанның әрқайсысы Николсон отбасының бес мүшесін білдіреді. Қалқандар қызыл түсті, бұл олардың әрқайсысы өз еліне қызмет еткен кезінде шайқаста көзге түскенін көрсетеді. Шеврон, күш пен қолдау символы, кеменің мұртымен байланысты. Үш бомба жарылысы "Спраунс" классының эсминецтерінің үш мақсатын көрсетеді. Төменгі бомба жарылысы су астындағы тереңдік зарядын немесе торпеданы білдірсе, екі жоғарғысы – су бетіндегі және әуедегі атыс күшін көрсетеді. Теңіз арыстаны – теңіздің және теңіз күштерінің ежелгі символы. Кемелердің дәстүрлі латын тіліндегі ұраны "FORTES FORTUNA ADIUVAT" дегені "Бақыт батылдарға көмектеседі" немесе "Батылдыққа бақыттылықпен келеді" деп аударылады.