Кіріспе

Араб музыкасының ырғақтары бай әрі алуан түрлі, себебі олар Солтүстік Африкадан Батыс Азияға дейінгі кең аумақты және түрлі халықтарды қамтиды. Ырғақтар негізінен аузан және иқаат деп аталатын ритмикалық бірліктер арқылы талданады.

Вазн және Ика'

Араб музыкасындағы ырғақты үлгі немесе цикл "вазн" (وزن; көпше أوزان / awzān) деп аталады, сөзбе-сөз "өлшем", араб тілінде дарб, мизан деп те аталады, сондай-ақ Осман классикалық музыкасындағы usul сияқты басқа да атаулары бар. Вазн ыдыс барабанмен (тарабука), жақтаулы барабанмен (рикк немесе тар) және қазан барабанмен (наққарат) орындалады. Вазн тек тұрақты ырғақты уақыттық ұйыммен, қайталанатын кезеңдері, мотивтері және өлшем немесе импульсі бар музыкалық жанрларда қолданылады. Ол екі немесе одан көп рет қайталанатын уақыт сегменттерінен тұрады, әр уақыт сегменті кем дегенде екі соққыдан тұрады (нақарат, нақра көпшесі). Араб музыкасының репертуарында шамамен жүздеген түрлі циклдер бар, олардың көбі басқа аймақтық музыкамен ортақ, сондай-ақ кейбір Оңтүстік Еуропа стильдерінде, мысалы испан музыкасында да кездеседі. Олар дыбысқұбылыстық буындармен және O және I жазулы символдары арқылы жазылып, есте сақталады. Вазн 176 уақыт бірлігіне дейін ұзақтығы болуы мүмкін. Иқа' (إيقاع / īqā‘; көпше إيقاعات / īqā‘āt) – араб музыкасындағы ырғақты режимдер немесе үлгілер. Олардың саны 100-ден аспайды деп есептеледі, бірақ олардың көптегені модадан шығып, өнерде сирек немесе ешқашан қолданылмайды. Мувашшахта иқа'тың ең көп түрлері (екіден 48 соққыға дейін) қолданылады. Шааби. Тараб. Дабке. Халиджи. Магриби.

Пайдаланған дереккөздер

Хабиб Хасан Тума (1996). Арабтар музыкасы, Лори Шварц аудармасы. Портленд, Орегон: Amadeus Press. .