Аргентина ғылыми-зерттеу орталығы: IByME институтының тарихы

Кіріспе

Аргентиналық ғылыми-зерттеу және даму орталығы. Эксперименталды медицина және биология институты (IByME) – Аргентинаның Буэнос-Айрес қаласындағы Буэнос-Айрес университетіне қарасты ғылыми-зерттеу және даму орталығы.

Тарих

Институт 1944 жылдың 14 наурызында доктор Бернардо А. Хаусейдің жеке бастамасымен құрылды. Ол 1947 жылы физиология және медицина саласындағы Нобель сыйлығының иегері болды, бұл сыйлық оның диабет және көмірсулар метаболизмін бақылау жөніндегі жұмысы үшін табысталды. Д. Эдуардо Браун Менендес, Оскар Ориас, Хуан Т. Льюис және Вирджилио Г. Фолья институттың негізін қалаушылар болды. Институттың құрылуына түрткі болған фактор доктор Хаусейдің Буэнос-Айрес университетінен, әскери үкімет тарапынан 150 профессормен бірге жұмыстан босатылуы болды. Доктор Хаусей институттың директоры болып тағайындалды және өзімен бірге бірнеше әріптестері мен студенттерін алып келді. Бұл бастаманы доктор Мигель Ф. Лафитзондо және Хуан Б. Сабуранның естелігіне қаржылай үлес қосушылардың қолдауымен жүзеге асыру мүмкін болды. Институт Аргентинада ғылыми зерттеулерге арналған алғашқы ұйым болды. Оның бастапқы құрылымы Рокфеллер медициналық зерттеулер институтының (қазіргі Рокфеллер университеті, Нью-Йорк, АҚШ) және Париждегі Пастер институтының құрылымына ұқсас болды. 1949 жылы институт коммерциялық емес ұйымдардың ұлттық бюросы (Registro Nacional de Entidades de Bien Público) мойындаған жарғылық қор ретінде тіркелді. Кейіннен доктор Хаусейдің бірнеше шәкірттері институтты тастап, Аргентина мен Латын Америкасының басқа да университеттерінде зерттеу топтарын құрды. Көптеген зертханалар Хаусей институтының үлгісі бойынша құрылды. Мысалы, доктор Мигель Роландо Ковиан 1952 жылдан 1986 жылға дейін Сан-Паулу университетінің Рибейрао-Прето медицина факультетінің физиология кафедрасын басқарды, осылайша Бразилияда ірі ғылыми топ құрылды. 1959 жылдың 16 қаңтарында институттың өмірінде маңызды рөл атқарған Эдуардо Браун Менендес қайтыс болды. Оның директорлар кеңесіндегі орны кейіннен химия саласындағы Нобель сыйлығын алған доктор Луис Ф. Лелоирмен толтырылды (1970). Доктор Хаусей және басқалар Буэнос-Айрес университетіне қайта оралғаннан кейін, 1959 жылы институт осы университетпен біріктірілді және бүгінгі күнге дейін осылай болып келеді. Доктор Бернардо Хаусей 1971 жылы қайтыс болғанға дейін институттың директоры қызметін атқарды. Одан кейін профессор доктор Вирджилио Фолья басқаратын әкімшілік комиссия, доктор Джулия В. Уранга мен доктор Луис Ф. Лелоирдің көмегімен институттың істерін жүргізді. Институт Ұлттық ғылыми-техникалық зерттеулер кеңесімен заңды байланыстар орнатты. Профессор доктор Луис Ф. Лелоирдің 1987 жылдың желтоқсанында қайтыс болуы және институттың өсуі әкімшілік комиссияның құрамын кеңейту қажеттігін тудырды. Осыған байланысты институттың жарғысына қажетті өзгерістерді бекіту үшін Ұлттық заңды тұлғалар дирекциясына (Dirección General de Personas Jurídicas) ұсынылды. Жаңа жарғы қарастырылып жатқанда, докторлар Альберто Балди, Хорхе Блакиер, Рикардо Каландра, Эдуардо Шарро, Алехандро Де Никола, Энрике Сегура, Алисия Рольдан, Энрике дель Кастильо, Карлос Либертун және Марта Тесоне доктор Вирджилио Г. Фолья мен доктор Урангамен бірге институтты басқаруға қатысты. 1993 жылдың 12 шілдесінде институт Аргентинаның ғылым және технология министрлігінің шешімімен Технологиялық трансфер орталығы мәртебесін алды. Бұл технологиялық және ғылыми секторлардың өндірістік секторларға, мемлекеттік немесе жеке секторларға, қолданыстағы технологияны таңдау және бейімдеу, сондай-ақ зерттеулерден алынған нәтижелерді беру мәселелері бойынша кеңесші ретінде қатысуына мүмкіндік берді.

The institute was privately founded on March 14, 1944, by Dr. Bernardo A. Houssay, Nobel Prize in Physiology and Medicine (1947) for his work in diabetes and the control of the carbohydrate metabolism. Drs. Eduardo Braun Menéndez, Oscar Orías, Juan T. Lewis and Virgilio G. Foglia were co founders. The founding of the institute was motivated by the dismissal of Dr. Houssay, together with 150 other professors from the University of Buenos Aires, by the military government. Dr. Houssay became its director and brought to work with him several colleagues and students. The initiative was made possible by the support of Dr. Miguel F. Laphitzondo and others who granted financial contributions in memory of Juan B. Sauberán. The institute was the first organization devoted to scientific research in Argentina. Its initial structure resembled that of the Rockefeller Institute for Medical Research (now Rockefeller University, New York, United States) and of the Pasteur Institute, Paris, France. In 1949, the institute was established as a chartered foundation recognized by the National Bureau of Non Profit Entitites (Registro Nacional de Entidades de Bien Público). Later on, several Houssay's disciples left the institute to settle research groups in many Argentine and other Latin American universities. Many research laboratories were founded following the model of Houssay's Institute. For example, Dr. Miguel Rolando Covian chaired the Department of Physiology of the Faculty of Medicine of Ribeirão Preto of the University of São Paulo from 1952 to 1986, giving origin to a large scientific group in Brazil. On January 16, 1959, Eduardo Braun Menéndez, who played an outstanding role in the life of the institute, died. His vacancy in the board of directors was filled by Dr. Luis F. Leloir who would later receive the Nobel Prize in Chemistry (1970). After Dr. Houssay and others were reintegrated into the University of Buenos Aires, in 1959, the institute was affiliated to this university, remaining so until today. Dr. Bernardo Houssay was the director of the Institute until his death in 1971. Thereupon, an Administrative Commission led by Prof. Dr. Virgilio Foglia, assisted by Dr. Julia V. Uranga and Dr. Luis F. Leloir, undertook the institute's affairs. The Institute established legal associations with the National Scientific and Technical Research Council. The death of Prof. Dr. Luis F. Leloir, in December 1987, and the growth of the Institute prompted the need of increasing the number of members in the Administrative Commission. Accordingly, the necessary changes in the Institute Bylaws were submitted to the National Bureau of Legal Entitites (Dirección General de Personas Jurídicas) for approval. While the new Bylaws were under consideration, Drs. Alberto Baldi, Jorge Blaquier, Ricardo Calandra, Eduardo Charreau, Alejandro De Nicola, Enrique Segura, Alicia Roldán, Enrique del Castillo, Carlos Libertun, and Marta Tesone collaborated with Dr. Virgilio G. Foglia and Dr. Uranga in the administration of the institute. On July 12, 1993, the institute was given the status of a Unit of Technological Transfer by the Argentinian Secretary of Science and Technology. This enabled the participation of technological and scientific sectors as consultants to productive sectors, public or private, both in the selection and adaptation of available technology and in the transfer of results derived from research.