Шарлотта Паркхерст: Көшпенді күйкергеннің құпиясы немесе әйел адамның ер адам кейпіндегі өмірі

Кіріспе

Америкалық дилижанс жүргізушісі, фермер және ранчер

Чарли Дарки Паркхерст (туған Шарлотта Дарки Паркхерст; Паркхерсттің екі бауыры болған, Чарльз Д. (1811–1813) және Мария. Оның анасы Мэри 1812 жылы қайтыс болды. Чарльз Д. қайтыс болғаннан кейін, Чарли мен Марияны Нью-Гэмпшир штатының Либан қаласындағы жетімдер үйіне апарды. (Кейбір деректер бойынша, Чарли сол жерде туған. Саяхатшылардың құрлық арқылы өтіп, батыс жағалаудағы басқа кемелерге жетіп алуы керек болды. Панамада Паркхерст Джон Мортонмен танысты, ол Сан-Францискоға оралды, онда дрейдж бизнесіне ие болды; Мортон оны жұмысқа алды. Калифорнияға жеткеннен кейін көп ұзамай, Паркхерст аттың тепкенінен бір көзін жоғалтты, соның салдарынан оны "Бір көзді Чарли" немесе "Көкке қарайтын Чарли" деп атады. Кейін Паркхерст Берч компаниясында жұмыс істеді, онда ол Батыс жағалауындағы ең шебер дилижанс жүргізушілерінің бірі ("қамшы") ретінде танымал болды. Бұл оған тағы бір лақап ат берді, "Алты атты Чарли". Ол "Фосс, Хэнк Монк және Джордж Гордон" сияқты сол кездегі үздік жүргізушілердің қатарында болды. Паркхерсттің Солтүстік Калифорниядағы бағыттарының арасында Стоктоннан Марипосаға, Сан-Хоседен Оклендке дейінгі және Сан-Хуаннан Санта-Крузға дейінгі "үлкен дилижанс жолы" болды. Дилижанс жүргізушілері жолаушылармен қатар пошта тасыды, сондай-ақ тонау әрекеттерімен, жаман ауа-райымен және қауіпті, қиын жолдармен күресуге тура келді. Тарихшы Чарльз Аутленд осы дәуірді былай сипаттады: "Бұл қауіпті елдегі қауіпті кезең болды, онда қауіпті жағдайлар қалыпты жағдай еді". Темір жолдар дилижанс бизнесіне нұқсан келтіріп жатқанын көріп, Паркхерст бірнеше жылдан кейін жүргізушіліктен зейнеткерлікке шығып, Калифорния штатының Уотсонвилл қаласына көшті. Он бес жыл бойы ол қыста егіншілікпен және ағашпен айналысты. Ол сондай-ақ Аптоста тауық өсірді. LA Times газеті бұл жаңалықтың жергілікті сенсацияға айналғанын және жақын арада ұлттық газеттерде жарияланғанын хабарлады. Сан-Франциско коллының Паркхерст туралы некрологы 1880 жылдың 9 қаңтарында The New York Times газетінде қайта басылды, сондықтан Паркхерсттің ерекше мансабы және оның қайтыс болғаннан кейін жынысының анықталғаны ұлттық қамтуға ие болды. Мақаланың тақырыбы: "Отыз жыл бойы жасырынып жүрген: танымал ескі калифорниялық дилижанс жүргізушісі қайтыс болғаннан кейін табылған. Әйел екені анықталды". Паркхерсттің тұлғасы әртүрлі интерпретацияланды, ол сол кезде әйелдерге рұқсат етілмеген жұмыс істеу және бостандыққа ие болу үшін ер адамның бейнесін қолданған әйел ме, әлде трансгендер ер адам немесе транс тарихындағы басқа тұлға ма. Егер Паркхерст 1868 жылы дауыс берсе, ол Калифорнияда президент сайлауында дауыс берген алғашқы әйел болуы мүмкін. Жергілікті аңыз және Паркхерсттің қабір тасында Паркхерст "АҚШ-та дауыс берген алғашқы әйел" деп жазылған, ал Калифорния штатының Соквелдегі өрт сөндіру станциясында тақта орнатылған: "Америка президенттік сайлауында әйелдің алғашқы дауысы осы жерде 3 қараша 1868 жылы Шарлотта (Чарли) Паркхерст берген, ол өмірінің көп бөлігінде ер адам болып жүрді. Ол алтын іздеу кезінде Матер-Лод аймағында дилижанс жүргізушісі болды және кем дегенде бір қарақшыны атып өлтірді. Кейінгі жылдары ол осы аймақта дилижанс жүргізді. Ол 1879 жылы қайтыс болды. Тек содан кейін ол әйел екені анықталды. Ол Уотсонвиллде жерленген. 1955 жылы Паджаро аңғарының тарихи қауымдастығы Паркхерсттің қабірінде ескерткіш орнатты, онда былай деп жазылған: "Алтын іздеу кезіндегі шебер жүргізуші алғашқы күндері Мадонна тауынан дилижанс жүргізді. Сан-Жоуннан Санта-Крузға дейінгі соңғы рейс. 7 мильдік үйдің жанындағы кабинада қайтыс болды, "Бір көзді Чарлидің" әйел екені анықталды. АҚШ-та дауыс берген алғашқы әйел, 3 қараша 1868 жыл".

Charley Darkey Parkhurst (born Charlotte Darkey Parkhurst; Parkhurst had two siblings, Charles D. (1811–1813) and Maria. His mother, Mary, died in 1812. Some time after Charles D. died, Charley and Maria were taken to an orphanage in Lebanon, New Hampshire. (Some sources say Charley was born there. travelers had to cross the isthmus overland and pick up other ships on the west coast. In Panama, Parkhurst met John Morton, returning to San Francisco where he owned a drayage business; Morton recruited the driver to work for him. Shortly after reaching California, Parkhurst lost the use of one eye after a kick from a horse, leading to his nickname of One Eyed Charley or Cockeyed Charley. Later, Parkhurst went to work for Birch, where he developed a reputation as one of the finest stagecoach drivers (a "whip") on the West Coast. This inspired another nickname for him, Six Horse Charley. He was ranked with "Foss, Hank Monk and George Gordon" as one of the top drivers of the time. Among Parkhurst's routes in northern California were Stockton to Mariposa, "the great stage route" from San Jose to Oakland, and San Juan to Santa Cruz. Stagecoach drivers carried mail as well as passengers, and had to deal with hold up attempts, bad weather, and perilous, primitive trails. As historian Charles Outland described the era, "It was a dangerous era in a dangerous country, where dangerous conditions were the norm." Seeing that railroads were cutting into the stagecoach business, Parkhurst retired from driving some years later to Watsonville, California. For fifteen years he worked at farming and lumbering in the winter. He also raised chickens in Aptos. The LA Times reported that this discovery became a local sensation and was soon carried by national newspapers. The obituary about Parkhurst from the San Francisco Call was reprinted in The New York Times on January 9, 1880, so the extraordinary driving career and the post mortem discovery of Parkhurst's sex received national coverage. The headline was: "Thirty Years in Disguise: A Noted Old Californian Stage Driver Discovered. After Death. To be a Woman." Parkhurst has been variously interpreted as either a woman using a persona to be able to work and have freedoms that were not allowed for women during that time, or a transgender man or other figure in trans history. If Parkhurst did vote in 1868, he may have been the first person of the female sex to vote in a presidential election in California. Local legend and Parkhurst's gravestone claims that Parkhurst was "the first woman to vote in the U. S." and the fire station in Soquel, California, has a plaque reading:
The first ballot by a woman in an American presidential election was cast on this site November 3, 1868 by Charlotte (Charlie) Parkhurst who masqueraded as a man for much of her life. She was a stagecoach driver in the mother lode country during the gold rush days and shot and killed at least one bandit. In her later years she drove a stagecoach in this area. She died in 1879. Not until then was she found to be a woman. She is buried in Watsonville. In 1955, the Pajaro Valley Historical Association erected a monument at Parkhurst's grave, which reads:
Noted whip of the gold rush days drove stage over Mt. Madonna in early days of Valley. Last run San Jaun to Santa Cruz. Death in cabin near the 7 mile house, revealed “One Eyed Charlie,” a woman. The first woman to vote in the U. S. Nov. 3, 1868

2007 жылы Санта-Крус округінің қайта дамыту агенттігі Паркхерст террасасы пәтерлерінің құрылысын аяқтады, ол дилижанс жүргізушісінің құрметіне аталды және оның қайтыс болған жерінен шамамен бір шақырым қашықтықта орналасқан.

Халықтық мәдениеттегі бейнелеу

1958 жылдың 13 наурызында "Өлім аңғарының күндері" телесериалының алтыншы маусымында "Шатас Чарли Паркхерст" атты эпизод көрсетілді. Ол оның өміріне шала-шала негізделген. Эпизодта Паркхерст рөлін Фрэнк Герстл ойнады. 1969 жылы Дженис Холт Джайлс 1859-1869 жылдар аралығын қамтитын, пошталық атқару туралы тарихи-көркем роман "Six Horse Hitch" романында Чарли Паркхерст кейіпкерін жасады. 1999 жылы Пэм Муньос Райан балаларға арналған Паркхерст өмірінен алынған "Мінсін еркіндікке" атты фантастикалық өмірбаян жазды. Суреттерді Брайан Селзник салған. 2008 жылы Ферн Дж. Хилл Паркхерст өміріне негізделген, "Чарлидің таңдауы: Чарли Паркхерсттің өмірі мен заманы" атты ойдан шығарылған естеліктерді жазды. 2009 жылдан 2010 жылға дейін Лос-Анджелестің Autry Ұлттық орталығында "Батысқа қарай" атты бағдарламалар мен іс-шаралар сериясы өтті, онда ЛГБТ қауымының Ескі Батысқа қосқан үлесі туралы көрмелер, лекциялар, фильмдер және басқа материалдар ұсынылды. Паркхерст осы серияда таныстырылған тұлғалардың бірі болды. 2019 жылы Паркхерст өміріне арналған опера Остин қаласындағы Техас университетінің Коэн жаңа туындылар фестивалінде тұңғыш рет қойылды. "Жақсы ел" операсы Калифорниядағы алтын іздеу кезеңінде Паркхерст өмірін бейнелейді, бұл опера жазбаша тарихи мәліметтерге, Ескі Батыс сленгіне және 19 ғасырдың соңындағы киімдерге негізделген. Опера 1849 жылы басталады. Либретто авторы – Сесилия Ракер, ал музыкалық партитурасын Кит Аллегретти жазды. Паркхерст рөліндегі тенор партиясы трансгендер ер адамды ескере отырып жазылған алғашқы опера болып саналады. Әлемнің түкпір-түкпірінен оннан астам трансгендер опера әншісі бұл рөлге үміттенді. Паркхерст рөліне Берлинде тұратын, американдық классикалық білімі бар тенор және трансгендер белсендісі Холден Мадагам тағайындалды, ол мансабынан айырылу қаупіне қарамастан, гендерлік транзициядан өтті. 2019 жылдың мәліметі бойынша, Ракер мен Аллегретти Мадагаммен драматургиялық кеңесші және орындаушы ретінде жұмысын жалғастырып, опера компанияларына ұсынуды және толық қойылым жасауды жоспарлап отыр.