Теннесси өзенінің үстіндегі су электр стансалары және «Тимберлейк» қаласы жобасы
Tellico Dam
Теннесси аймағын дамыту үшін құрылған TVA – АҚШ мемлекеттік электрмен жабдықтау компаниясы. 1933 жылы жаңа экономикалық саясат аясында құрылды, салық төлемдерін қабылдамайды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Теннесси штатындағы бөгет, АҚШ
Dam in Tennessee, United States
Алдын ала жоспарлау және Тимберлейк бастамасы
Теннесси алқабының басқару органы (TVA) – АҚШ кодексінің 16-тарауы, 12-А тарауы, 1933 жылғы Теннесси алқабының басқару туралы заңымен құрылған, федералдық меншіктегі электрмен жабдықтау компаниясы. Акциялары федералдық үкіметке тиесілі болғанына қарамастан, TVA жеке корпорация сияқты жұмыс істейді және салық төлеушілерден қаржы алмайды. TVA ресми түрде 1933 жылы «Жаңа мәміле» бағдарламаларының аясында құрылды. Агенттікке бастапқыда Теннесси алқабы аймағын жаңғырту, экономикалық даму, инженерлік, жоспарлау және ауыл шаруашылығы салаларындағы мамандарды пайдалану міндеті жүктелді. Дегенмен, TVA негізінен электр энергиясын өндіруге, су тасқынын бақылауға және адамдар мен экономикалық проблемалармен күресуге бағытталды. 1936 жылы TVA Теннесси өзенін кешенді дамыту (UDTR) жоспарының бір бөлігі ретінде гидроэлектр станцияларының орналасқан жерлерін зерттеуді бастады. TVA-ның алғашқы жоспарлары Кіші Теннесси өзені бойында, Теннесси өзеніне құятын жерде, Бусселл аралының жанында бөгет салуды көздеген. Кейін бұл Форт-Лаудон кеңейтімі деп аталды, ол жақын орналасқан Форт-Лаудон бөгетін кеңейту болды. Алайда, жоба 1942 жылдың 20 қазанында АҚШ-тың Екінші дүниежүзілік соғысқа қатысуынан туындаған қаржылық шектеулер салдарынан федералдық қаржыландыру жетіспеуіне байланысты тоқтатылды. Бұл жоба Лодон, Блоунт және Монро округтеріндегі жерді қамтыды және бір кезде осы аймақты мекендеген чероки тайпаларының ауылдарын зерттеген журналист Генри Тимберлейк есімімен аталды – Тимберлейк қаласы жоспары. TVA-ның нөлден қала құруға жасаған тырабы, Тимберлейк, 42 000 тұрғыны болатын қала құруды көздеген. Жоба ауылдағы жағдайы нашар халық үшін экономикалық дамудың үлгісі ретінде ұсынылды, Кіші Теннесси алқабын гүлденген қалалық орталыққа айналдыруды мақсат етті. Тимберлейк жобасы бастапқыда Конгресс көмегімен және американдық Boeing компаниясының инвестицияларымен іске асырылды. 1974 жылы Теннесси штатының заң шығарушы органы Тимберлейк аймағын қала құрамына қосуға бағытталған заң жобасын ұсынды. Boeing жобаның экономикалық тұрғыдан тиімді емес екенін анықтағаннан кейін 1975 жылы жобадан бас тартты, және жоспарлар толыққанды жүзеге аспады. TVA Теннессидің төменгі аңғарындағы Теллико бөгетін салу үшін жер иелерімен келісімдер жасағанда, бұл жоба арқылы «жаңғыртуға» тырысқан бірнеше қауымдастар 1930 жылдан бері TVA-ның дамуына үлес қосқан қазіргі заманғы Аппалачи қоғамымен байланыста болды. Өзен алабындағы қауымдастардың өкілдері, қазіргі заманғы қауымдармен салыстырғанда, жаңғыртудан аз зардап шеккендер TVA жоспарларына жағымды жауап берді. Жобаның тарихшылары TVA қызметкерлерінің көпшілігі Теллико жобасымен араласып, кірген қауымдастардың күрделілігін толыққанды түсінбегенін, бұл қарсылықтың күшеюіне әкелгенін айтады. Теллико жобасы 1960 жылы көпшілікке жария етілді, бұл одан бұрынғы TVA жобаларына ұқсас реакцияны тудырды. 1960 жылдардың ортасында Кіші Теннесси алқабындағы Лудон, Блоунт және Монро округтеріндегі қоғамдық орындарда Теллико және Тимберлейк жобаларына қатысты азаматтардың көтерген мәселелерін талқылау үшін қоғамдық тыңдаулар өтті. Ол кезде TVA басшылары Теллико жобасына айтарлықтай қарсылық күтпеген. 1963 жылы Кіші Теннесси алқабының шағын жер иелері мен кәсіпкерлері Теллико жобасына қарсы Форт-Лаудон қауымдастығын құрды. 1964 жылдың 22 қыркүйегінде Гринбек қаласындағы Гринбек орта мектебінде өткен қоғамдық форумда жергілікті тұрғындар тарапынан кең қарсылық туды. Шараға 400 тұрғын қатысты, олардың 90%-дан астамы қатты қарсылық білдірді. Қатысушылар Теллико жобасын өздеріне қатысты қол сұғушылық деп қарастырып, наразылық білдірді. Гринбек орта мектебіндегі даулы жиыннан бір ай өткен соң, Телликоға қарсы тұратын адамдар үлкен оппозициялық топты – Кіші Теннесси өзенін сақтау қауымдастығын құрды. Бұл қадам жобаға қарсылықтың «Теннесси алқабының билігіне оңай бағынбайтынын» көрсетті. Жерді басып алудан алаңдаған көптеген меншік иелері TVA қызметкерлері жоспарланған жеке жерді сатып алу көлемі туралы «талаптарды» ұсынғанын хабарлады. Көптеген адамдар бұл әрекеттерді TVA-ның өкілеттігін асыра пайдалануы деп қарастырып, жобаға қарсылықты күшейтті. Теллико жобасы сонымен қатар ауыл шаруашылығына да елеулі әсер етті, Кіші Теннесси өзені бойындағы 330 ферма су тасқынынан кейін жойылды. Жалпы алғанда, TVA жер сатып алуға 25,5 миллион доллар жұмсады. Теллико жобасының құрылысы 1967 жылдың 7 наурызында басталды, негізгі бөгет құрылысын дайындау жұмыстары жүргізілді. Бөгеттің бетонды құрылысы келесі жылдың қазан айына дейін аяқталды. Жермен толтырылған бөгеттің басқа бөліктері 1975 жылдың тамызына дейін аяқталды, ал Кіші Теннесси өзенінен ағып келетін су ағыны жаңадан салынған бетонды бөгеттің ашық есіктері арқылы сорғымен өткізілді. Осы кезде негізгі бөгетке көмектесетін қосымша бөгеттердің құрылысы аяқталды.
The Tennessee Valley Authority (TVA) is a federally owned electric utility company created by U. S. Code Title 16, Chapter 12A, the Tennessee Valley Authority Act of 1933. Despite its shares being owned by the federal government, TVA operates like a private corporation, and receives no taxpayer funding. The TVA was formally established in 1933 as part of programs under the New Deal. The agency was initially tasked with modernizing the Tennessee Valley region, using experts in economic development, engineering, planning, and agriculture. Nonetheless, the TVA focused primarily on electricity generation, flood control, and combatting human and economic problems. In 1936, TVA began studies for hydroelectric dam sites as part of its Unified Development of the Tennessee River (UDTR) plan. Early TVA plans suggested the construction of a dam along the Little Tennessee River at its mouth at the Tennessee River adjacent to Bussell Island. This later became known as the Fort Loudoun Extension, an expansion of the adjacent Fort Loudoun Dam. However, the project was canceled on October 20, 1942, due of a lack of federal funding resulting from financial constraints imposed by US involvement in World War II. This project, which encompassed acreage in Loudon, Blount, and Monroe counties, became known as the City of Timberlake Plan, named for journalist Henry Timberlake who explored the Cherokee villages that once occupied the area. Timberlake, the TVA's ambitious attempt at creating a city from scratch, had a projected population of 42,000. The project was promoted as a demonstration of economic development for the rural poor, transforming the Little Tennessee Valley into a thriving urban center. The Timberlake project was initially supported with congressional aid and investment from the American aerospace manufacturing company, the Boeing Corporation. In 1974, the Tennessee state legislature unsuccessfully proposed a bill seeking to incorporate the Timberlake area into a city. Boeing determined that the project was not economically feasible and withdrew in 1975; the plans never fully materialized. When the TVA began to approach property owners in the Lower Tennessee Valley for the development of Tellico Dam, several communities that TVA sought to "modernize" through this project were at the time in touch with most of the modern Appalachian society that TVA had contributed to since the 1930s. Members of the river shed communities least impacted by modernization reacted most positively to TVA's plans, compared with the more modern communities. Historians of the project have suggested that most TVA personnel did not understand the complexity of the communities that they were intruding into with the Tellico project, leading to more heated opposition. The Tellico Project was revealed to the public as early as 1960, with reactions similar to previous TVA projects. Public meetings commenced throughout the Little Tennessee Valley in the mid 1960s at civic spaces in Loudon, Blount, and Monroe counties to address concerns raised by citizens about the Tellico and Timberlake projects. At the time, TVA officials did not expect that the Tellico Project would be met with anything more than token opposition. In 1963, small clusters of Little Tennessee Valley landowners and businesspeople formed a community group known as the Fort Loudoun Association opposing the Tellico project. Extensive local opposition emerged at a public forum on September 22, 1964, at Greenback High School in the town of Greenback, located on the proposed eastern shore of the Tellico reservoir. Four hundred residents attended with over 90% reporting strong opposition. Attendees grew hostile, perceiving the Tellico project as an intrusion. One month after the contentious meeting at Greenback High School, anti Tellico individuals formed a larger opposition group, the Association for the Preservation of the Little Tennessee River. This move showed that project opposition was not one that "would easily buckle and roll over before the mighty presence of the Tennessee Valley Authority". Many property owners concerned about seizure of land reported that TVA personnel provided "taking lines" about the extent of private land acquisition that was planned. Many viewed these actions as TVA overreaching their authority, provoking more public opposition to the project. The Tellico project also had a significant impact on farming, with 330 farms along the Little Tennessee River lost following inundation. In total, $25.5 million was spent by the TVA for land acquisition. Construction on the Tellico Project began on March 7, 1967, with clearing work for the main dam structure. Work on the concrete structure of the dam was complete by October of the next year. Other portions of the dam constructed with earth fill were complete by August 1975, with the river flow from the original Little Tennessee soon forced via pump through the completed sluice gates of the main concrete dam. Around this time, work on coffer dams to assist with the main dam were complete.
Шалқардың тұмсығы табылды
1973 жылғы 12 тамызда UTK биология профессоры Дэвид Этниер басқарыған студенттер тобы Теллико бөгетінің құрылыс жұмыстары кезінде Кіші Теннесси өзенінде маска және түтікше арқылы жойылу қаупі төнген түрлерді анықтау бойынша зерттеу жүргізді. Этниер экспедицияға дейін Теллико су қоймасының жоспарланған алабында жойылуға жақын онға дейін түрдің болатынын болжаған. Кіші Теннесси өзенінің Койти Спрингс аймағында Этниер бірнеше шаянды балықты анықтады, ол кейіннен Knoxville News Sentinel газетімен сұхбаттасқанда, "бұрын ешкім оны көрмегенін білгенін" айтты. Содан кейін TVA 28 ақпанда АҚШ Балық және жабайы табиғат қызметіне шаянды балықты жойылуға жақын түрлер тізімінен шығару туралы өтініш берді. FWS бұл өтінішті желтоқсан айында қабылдамады. 1978 жылғы 25 қаңтарда АҚШ Әділет министрлігі Теннесси өңірінің билігі Хилл ісі бойынша 6-шы округ сотының шешіміне қарсы Жоғарғы Сотқа шағым түсірді. Хилл ісінде Жоғарғы Сот 6:3 дауыспен 6-шы апелляциялық соттың бөгет құрылысын тоқтату туралы шешімін растады. Жойылуға жақын түрлер туралы заңның (ESA) тіршілік ортасын бұзуға жол бермеуді қамтамасыз ететін нақты формулировкасын келтіре отырып, Сот "TVA-ның бөгетті пайдалану жөніндегі ұсынысы дәл кері әсер ететінін, атап айтқанда жойылуға жақын түрлерді жоюға алып келеді" деді.
On August 12, 1973, a group of students led by UTK biology professor David Etnier conducted a study for possible endangered species via snorkeling in the Little Tennessee River during construction operations on Tellico Dam. Prior to the expedition, Etnier predicted up to ten endangered species occupied the proposed Tellico Reservoir basin. In the Coytee Springs shoal area of the Little Tennessee, Etnier identified several snail darters, to which in a later interview with the Knoxville News Sentinel suggested he "knew nobody had ever seen it before." The TVA then petitioned the U. S. Fish and Wildlife Service to remove the snail darter as an endangered species on February 28. The FWS denied this request in December. On behalf of the TVA, the United States Department of Justice filed an appeal against the decision of the 6th Circuit regarding Tennessee Valley Authority v. Hill on January 25, 1978, to the Supreme Court of the United States. In Hill, the Supreme Court affirmed, by a 6–3 vote, the injunction issued by the 6th Circuit Appeals Court to stop construction of the dam. Citing explicit wording of the Endangered Species Act (ESA) to ensure that habitat for listed species is not disrupted, the Court said "it is clear that the TVA's proposed operation of the dam will have precisely the opposite effect, namely the eradication of an endangered species."
Жоғарғы Сот шешімінің салдары
[[Файл: Нелли Макколл өзінің Гринбек фермасында, 1979. png|thumb|right|Гринбек тұрғыны Нелли Макколл өзінің 90 акрлық фермасында; Макколл АҚШ маршалдарымен шығарылып алынып, TVA ұсыныстарын қабылдамағаннан кейін үйінің бұзылуын бақылады. Макколл күйеуінің Tellico-дан туындаған жүрек соғысынан қайтыс болғаннан кейін Tellico бөгетіне қарсы күшті қарсылық білдірді. The New York Times (NYT) газетінде 1977 жылдың қазанында көшіру операциясы кезінде шамамен 100 құбырша қабықтың (snail darter) өлімі туралы мақала жарияланғаннан кейін, TVA ақпарат директоры Джон Ван NYT редакциондық мақаласында залалды бақылауға кірісіп, кінәні FWS-тің жеткілікті торларды қолданбауына жатқызды.]]
[[File:Nellie McCall at her Greenback farm, 1979. png|thumb|right|Greenback resident Nellie McCall on her 90 acre farm; McCall was evicted by U. S. Marshals and watched as her home was demolished after refusing TVA offers. McCall had strongly opposed Tellico Dam following her husband's death, brought on from an Telllico induced heart attack. Following publication of a story by The New York Times (NYT) regarding the death of nearly 100 snail darters during an October 1977 translocation operation, the TVA Director of Information John Van went on damage control in a subsequent NYT editorial, directing the blame towards the lack of adequate netting by the FWS.
Картердің араласуы, ЕАҚ-тан босату
Ұзақ соғыстан кейін Конгресс Теллико бөгетін Құрдымға кетіп бара жатқан түрлер туралы заңнан босатып, байланыссыз мемлекеттік құрылыс заңына қосымша тармақ енгізді. 1979 жылдың 25 қыркүйегінде президент Джимми Картер Теллико жобасын Құрдымға кетіп бара жатқан түрлер туралы заңнан босататын заңға қол қойды. Картер бұрыннан-ақ және ашық түрде бөгеттің салынысын аяқтауға қарсы болған, бірақ әкімшілік лауазымдарындағылар заңға вето қоюға тырысылса, Панама каналы аймағының меншігіне қатысты шарттарды қайта қарау және білім беру саласындағы федералдық департамент құру жоспарларына қарсы жауап ретінде заң шығарушылар тарапынан қарсы шаралар қолданылуы мүмкін деп болжады. Бұл екі мәселе Картер әкімшілігі үшін маңызды болып табылды.
After a long battle, Congress exempted the Tellico Dam from the Endangered Species Act by adding a rider clause to an unrelated public works bill. On September 25, 1979, President Jimmy Carter signed the bill exempting the Tellico project from the ESA. Carter had previously and publicly opposed the completion of the dam, but administration officials speculated that an attempt to veto the bill would result in legislative retaliation against Carter's plans for revising treaties for the Panama Canal Zone's ownership, and the establishment of a federal department for educational affairs, two issues the Carter administration prioritized for passing.
Черокилердің жерін су басу
1979 жылы үш чероки адамы және екі чероки тобы/ұйымы қасиетті отандық жерлерін су басуды тоқтату мақсатымен Sequoyah v. Tennessee Valley Authority ісі бойынша TVA-ға қарсы сотқа жүгінді, бірақ бұл әрекет нәтижесіз болды. Бұл аймақта 18 ғасырдағы көптеген Оверхилл чероки қалалары болғандықтан, кейбір аймақтарда археологиялық зерттеулер мен қазба жұмыстары жүргізілді. Алайда, Танаси, Чота, Токва, Томотли, Ситико, Миалоко және Таскеги қалалары бөгет артындағы су қоймасының астында қалды. Чероки тайпасының ата-бабалары осы жерлерде 1000 жылға дейін тұрған, бұл Оңтүстік Аппалачи Миссисипи мәдениетінің өкілдері салған жер үйінділерімен дәлелденеді. Соңғы ұзақ жылдар бойы чероки тайпасы осы үйінділердің үстіне кеңес үйлерін салған. Сонымен қатар, ежелгі дәуірге, тіпті Архаика кезеңіне дейін сонатын басқа да археологиялық ескерткіштер су астында қалды.
In 1979, three Cherokee individuals and two Cherokee bands/organizations filed suit against the TVA to restrain the flooding of sacred homeland in Sequoyah v. Tennessee Valley Authority, to no avail. Archeological surveys and salvage excavations were conducted in some areas because this area was known to have contained numerous 18th century Overhill Cherokee towns. But the sites of Tanasi, Chota, Toqua, Tomotley, Citico, Mialoquo and Tuskegee were all flooded by the reservoir behind the dam. Some of these had been occupied by ancestors of the Cherokee for up to 1,000 years, based on the earthwork platform mounds built at their centers by people of the South Appalachian Mississippian culture. In their succeeding long occupancy, the Cherokee had built councilhouses on top of the mounds. In addition, other prehistoric sites, dating to as early as the Archaic period, were flooded.
Басқа әсерлер
Моргантон қаласы және оның порты Телико су қоймасының су астында қалды. Британдық отарлық Форт-Лодон бастапқы орнынан 5,18 метрге көтеру үшін қажетті топырақ қазылып, осылай көшірілді, содан кейін форт мемлекеттік саябақ ретінде қайта жаңартылды.
The town of Morganton and its port was submerged by the Tellico reservoir. The British colonial Fort Loudon was relocated from its original site by excavation of soil required to raise the site by 5.18 m, and the fort was reconstructed into a state park.
Шалқарлар таразыларының көшуі
Кейіннен шағалақты тартарлардың қалдық популяциялары Кіші Теннесси өзенінен алынып, басқа өзендерге қоныстырылды. Олардың көпшілігі Теннессидің оңтүстік-шығысындағы Полк округіндегі Хивасси өзеніне көшірілді және 1982 жылға қарай бекітілді. Сонымен қатар, Шығыс Теннессидің орталық бөлігіндегі Холстон, Френш Брод және Ноличуки өзендері шағалақты тартарлардың мекен ету ортасы ретінде құрылды.
Remnant populations of the snail darter were later removed from the Little Tennessee River and translocated into other streams. Most of these were transferred to the Hiwassee River in Polk County in southeast Tennessee, and were established by 1982. The Holston, French Broad, Nolichucky rivers of central East Tennessee have also been established as habitats for the snail darter.
Аяқталуы және соңғы тарихы
Телико су қоймасы бөгет қақпалары жабылып, 1979 жылдың 29 қарашасында су толуды бастады. Көптеген жер иелері бұрынғы меншіктерін сатып алуға мүмкіндік алмай қалды. TVA-ның Tellico жобасымен байланысты жерді сатып алу әдістерінің талдауы меншік құқығын теріс пайдалану ретінде қарастырылды. 1982 жылдың сәуірінде Теннесси штатының заң шығарушы органы Телико су қоймасын дамыту агенттігін (TRDA) құрды. Агенттік штат және TVA қаржысымен Теллико аймағындағы экономикалық даму жобаларын ілгерілетумен айналысты. 2017 жылы бұл жерге аралас мақсаттағы қауымдастық салу туралы ұсыныстар жарияланды. Жоба 1986 жылдың наурыз айында ресми түрде ашылған, «Теллико ауылы» деп аталатын зейнеткерлер қауымдастығына айналды. 1990 жылдардың соңында және 2000 жылдары жеке даму топтары TVA-ға бірнеше су қоймаларының жағалауында мәжбүрлеп алынған қосымша жерлерді беру үшін қысым жасады. Мақсаты – негізінен гольф алаңдарына негізделген тұрғын үй курорттары құру болатын. 1995 жылы 960 акр жерді алып жатқан «Rarity Bay» қауымдастығы салынды, оның құрамында ат спорты орталығы және 18 тесікті гольф алаңы бар. «Rarity Bay» құрылысын жүзеге асырған Майк Росс, 2012 жылы пошта арқылы алаяқтық және ақша жылыстыру айыптарымен федералды сотқа тартылғанға дейін TVA жағалауында бірнеше курорттық даму жобаларын салды. 2002 жылы TVA директорлар кеңесі «Rarity Pointe» деп аталатын 750 миллион долларлық гольф алаңын салу үшін Телико су қоймасының шығыс жағалауындағы сақталған жерді сатуға келісім берді. 2012 жылы «Rarity Pointe» компаниясын «WindRiver Management LLC» сатып алды, бұл осы жерді кеңейтуге және қауымдастықтың атын «Rarity Pointe»-тен «WindRiver» деп өзгертуге әкелді.
Tellico Reservoir began filling on November 29, 1979, after the gates were closed on the dam. Many impacted landowners were unable to qualify to bid on their former properties. Respective analysis of TVA's acquisition methods with the Tellico Project have been cited as abuse of property rights. In April 1982, the Tellico Reservoir Development Agency (TRDA) was established by the Tennessee state legislature with state and TVA funding, to promote economic development initiatives in the Tellico region. In 2017, proposals were announced for the site to be redeveloped into a mixed use community. The development became a planned retirement community known as Tellico Village that officially opened in March 1986. By the late 1990s and into the 2000s, the TVA was pressured by private development groups to release additional acreage that had been seized via eminent domain along the shoreline of several reservoirs. The intention was for predominantly golf course based residential resorts. In 1995, a 960 acre community known as Rarity Bay was constructed, including an equestrian center and 18 hole golf course. Mike Ross, the developer behind Rarity Bay built several additional resort developments on TVA's shoreline property, before being charged in federal court with mail fraud and money laundering in 2012. In 2002, the TVA board of directors approved the sale of preserved land on the eastern shore of Tellico Reservoir for a $750 million golf course community known as Rarity Pointe. In 2012, Rarity Pointe was purchased by WindRiver Management LLC, leading to expansion of the site and the renaming of the community from Rarity Pointe to WindRiver.
Теликодан кейінгі шаян дартер
1983 жылғы 6 тамызда АҚШ Балық және жабайы табиғат қызметі шағалы балықты (snail darter) құрып кету қаупі төнген түрлер тізімінен шығарды. Алайда, балық әлі де қауіпті түр ретінде саналды, себебі Кіші Теннесси өзенінен Hiwassee өзеніне көшірілген шағалы балықтардың орналасқан жерінде бұрын жүк пойыздарының апаттарынан қышқыл төгілу оқиғалары болған.
The snail darter was removed from the Endangered Species list by the U. S. Fish & Wildlife Service on August 6, 1983. The fish was still classified as a threatened species because the Hiwassee River, where the snail darters from the Little Tennessee had been translocated, had a previous history of acid spills from freight train accidents.
Tellico жобасының салдары
Morganton зираты көшірілді; фондағы шатқал - Моргантонның бұрынғы орны. 2022 жылғы мәліметтер бойынша Телико тоғаны TVA салған соңғы тоған болып қала береді. Телико жобасының оқиғаларына дейін тоған салудың моральдық және экономикалық мәні сирек сұрақталды; тоғандар прогресс пен технологиялық жетістіктердің символы деп кеңінен есептелді. 20-шы ғасыр бойы АҚШ-та мыңдаған тоғандар салынды, көбінесе гидроэлектр энергиясын өндіру және су тасқынын болдырмау үшін. 1950 жылдары АҚШ-тағы қолайлы тоған орналасқан жерлердің көпшілігі пайдаланылды, жаңа тоған жобаларын негіздеу қиынға соқты. TVA, Reclamation Bureau және Army Corps of Engineers сияқты мемлекеттік органдар жаңа тоғандар салуды жалғастырды, көбінесе Телико тоғаны сияқты әсер еткен аймақтардың конгресс өкілдерінің тікелей өтінішімен. Дегенмен, 1970 жылдары АҚШ-та тоған салу дәуірі аяқталды, Телико тоғанының жағдайы көзқарастардың өзгеруін көрсетті. Адамдарды қоныстандыру мәселесі TVA-ның тоған жобаларының әдістері мен моральдық тұрғысынан әлі де даулы мәселе болып табылады. 2001 жылы жобаға бөлінген 13 000 акр жер қоғамдық пайдалану үшін Теннесси штатына берілді.
thumb|left|The relocated Morganton Cemetery; the cove in the background is the former site of Morganton. As at 2022, the Tellico Dam remains the last dam to be built by the TVA. Until the events of the Tellico Project, the moral and economic value of building a dam was rarely questioned; dams were widely considered to represent progress and technological prowess. Throughout the 20th century, the United States had built thousands of dams, often to generate hydroelectric power and provide flood control. By the 1950s, most of the adequate dam sites in the United States had been used, and it became increasingly difficult to justify new dam projects. Government agencies such as TVA, the Bureau of Reclamation, and the Army Corps of Engineers continued to construct new dams, often at the behest of congressional representatives of impacted areas such as in the case of Tellico Dam. However, by the 1970s, the era of dam building effectively ended in the U. S. with the Tellico Dam case illustrating changing attitudes. The removal of people remains a controversial talking point on the methods and morality of TVA's dam projects. In 2001, the 13,000 acre area set aside for the project was transferred for public use to the state of Tennessee.