Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Gunfight At Carnegie Hall – Фил Окстың өмірінде жарық көрген соңғы альбомы. Ол 1970 жылдың 27 наурызында Нью-Йорктегі Карнеги залында өткен, әйгілі, алтын түсті костюм киген, бомбалық қауіптен қысқартылған алғашқы концертте жазылған әндерді қамтиды, бірақ концерттің жартысынан да аз бөлігін құрайды. Сол күні жазылған концерттер Окстың жанкүйерлерін таң қалдырды: оның Элвис Пресли үлгісіндегі алтын ламе Нуди костюмінен бастап, Пресли, Конвей Твитти, Бадди Холли және Мерл Хаггардтың әндерін, сондай-ақ өзінің жаңадан өңделген әндерін орындады. Кейбір жанкүйерлер оны жақсы көрді, бірақ концертке келгендердің кейбіреулері оның ойнаған музыкасына наразы болып, тек "ескі" Оксты естігісі келді. Оларды көндіруге үлкермей, концерт телефон арқылы бомбалық қауіп туралы хабарлама түскеннен кейін тоқтатылды. Концерттің толық бағасын төлеген ашулы жанкүйерлер концерттер арасында Филмен кешкі ас дастарқанында кездесті. Ол олардың есімдерін алып, екінші концертке тегін кіргізуге уәде берді, бірақ касса жабық еді, ал Окс әйнекті сындырып, бас бармағын қатты кесіп алды. Екінші қойылымда ол сахнаға қолдағысы байланган күйінде шығып, көрермендерге оқиғаны айтып берді. Қаптаманы бұзу – соңғы шек болды. Олар Оксқа екінші концертті орындауға рұқсат бергенімен, ол осы залдан қайтадан өнер көрсетуіне тыйым салынды. Gunfight альбомында Бадди Холли әндерінің попурриін орындамас бұрын, Окс Холлидің "Мен енді маршқа қатыспаймын" сияқты әйгілі болатын әндерге тигізген әсерін сипаттайды. Окс Холлидің әндерінің "басқа нәрселер сияқты Фил Оксқа да тиесілі" екенін айтады. Кейбір көрермендер наразылық білдіріп, ысқырығанда, Окс оларды "Спиро Агню сияқты болмауға" шақырып, олардың белгілі бір музыка түрлеріне деген көзқарасы – фанатизм екенін айтады: "Сіз кез келген жағынан фанатик бола аласыз. Сіз қараларға қарсы фанатик бола аласыз, музыкаға қарсы фанатик бола аласыз". Көптеген көрермендер осы пікірді қолдайды. Екінші шоу түн ортасында басталып, үш сағаттан астам уақытқа созылды. Карнеги залы микрофондардың қуатын өшіргенде, Окс Элвис әндерін орындап жатқанда, ол айқайлап, қалған көрермендер "Бізге қуат керек!" деп ұрандады, микрофондар қайта қосылғанға дейін. (Gunfight альбомы бірінші шоудан алынған орындарынан тұрса да, екінші шоудан алынған ұран да кірген.) Көптеген адал жанкүйерлер концерттің соңына дейін қалды, қуанып, билеп, Окспен тарихи сәт деп санайтын осы мүмкіндікті бөлісті. Екі шоудың толық жариялануы туралы әзірге ешқандай сөз жоқ, бірақ "Crucifixion" дыбыстық нұсқасы 1976 жылғы Chords Of Fame жинағында, 1997 жылғы Farewells & Fantasies қораптық жинағында және Чак Берридің "School Days" әні 1997 жылғы британдық American Troubadour антологиясында жарық көрді. Екінші шоудың толық көшірмелері жанкүйерлер арасында таратылып жүр. Окс концерттер арасында ішіп алған, сондықтан дауысы бірінші шоудағыдай жақсы емес еді, бірақ әндер арасындағы сөздер оның көңіл-күйі мен "Greatest Hits" және одан кейінгі алтын түсті костюмді концерттердің себептерін түсінуге көмектеседі. Том Мореллоның 2011 жылғы World Wide Rebel Songs альбомының мұқабасы Карнеги залындағы Gunfight-қа құрмет көрсету болып табылады.
Gunfight At Carnegie Hall is the final album by Phil Ochs released during his lifetime, comprising songs recorded at the infamous, gold suited, bomb threat shortened first show at Carnegie Hall in New York City on March 27, 1970, though it contains less than half of the actual concert. The shows recorded that day served to surprise Ochs' fans, from his gold lamé Nudie suit, modeled after Elvis Presley's, to his covers of Presley, Conway Twitty, Buddy Holly and Merle Haggard songs, to his own re arranged songs. Some fans loved it, but some attendees at the show were unhappy with the music he was playing, wanting only to hear "old" Ochs. Before he had a chance to convince them, the concert was cut short by a telephoned bomb threat. Some angry fans who had paid for a full concert confronted Phil at dinner between shows. He took their names, promising to get them into the second show for free, but the box office was locked and Ochs smashed the glass, severely cutting his thumb. He appeared onstage at the second show with a bandaged hand, telling the audience the story. Breaking into the lockbox was the last straw. While they let Ochs perform the second show, he was banned immediately afterwards from performing again at the venue. On the Gunfight album, before performing a medley of Buddy Holly songs, Ochs describes Holly's influence on the songs for which he would become famous, such as "I Ain't Marching Anymore". Ochs says that Holly's songs were "just as much Phil Ochs as anything else". When some of the audience shout and boo, Ochs admonishes them to "not be like Spiro Agnew", saying that their prejudice against certain forms of music was bigotry: "You can be a bigot from all sides. You can be a bigot against blacks; you can be a bigot against music". Many in the audience cheer at this sentiment. The second show, which started at midnight, went on for more than three hours. When Carnegie Hall cut the power to the microphones in the middle of Ochs' performing a medley of Elvis songs, he shouted out and the remaining audience started chanting "We want power!" until the microphones were turned back on. (Although the Gunfight album is composed of performances from the first show, the chant from the second show is included.) Many loyal fans remained to the very end of the concert, cheering and dancing, enjoying this chance to share what many felt was an historic moment with Ochs. There is no talk of a complete release of either show, although an acoustic version of "Crucifixion" was released on the 1976 compilation Chords Of Fame and the 1997 box set Farewells & Fantasies and an additional cover, Chuck Berry's "School Days", appeared on the 1997 British anthology, American Troubadour. Copies of the entire second show are known to be traded among fans. Ochs had been drinking between shows, and his voice was not in as good shape as it had been for the first show, though the between song patter gives many insights into his frame of mind and the motives behind Greatest Hits and the subsequent gold suited shows. The cover to Tom Morello's 2011 album World Wide Rebel Songs is a homage to Gunfight at Carnegie Hall.