Кіріспе
Туарегтер Малидің солтүстігіндегі территорияны атаған. Бірнеше Сахель елдерін қамтитын географиялық аймақ. Азавад немесе Азаваг (туарэг: Azawaɣ, немесе Azawad; أزواد) 2012 және 2013 жылдар аралығында қысқа мерзімді танылмаған мемлекет болды. Азаваг (Azawaɣ) – барлық туарег бербер аймақтарына, әсіресе Малидің солтүстік жартысына және солтүстік және батыс Нигерге арналған туарег берберлерінің жалпы атауы. Азавадтың тәуелсіздігін жариялау туралы декларацияны 2012 жылы Азавадты азат ету ұлттық қозғалысы (MNLA) бір жақты түрде жариялады, бұл туарегтер көтерілісінен кейін Мали қарулы күштері аймақтан шығарылды. MNLA мәлімдегендей, Азавад Малидің Тимбукту, Кидал, Гао аймақтарын, сондай-ақ Мопти аймағының бір бөлігін қамтиды, бұл Малидің жалпы жер аумағының шамамен 60 пайызын құрайды. Азавад оңтүстікте Буркина-Фасомен, батыста және солтүстік-батыста Мавританиямен, солтүстікте және солтүстік-шығыста Алжирмен, шығыста және оңтүстік-шығыста Нигермен, ал оңтүстік-батыста даусыз Малимен шектеседі. Бұл Сахараның және Сахель аймағының бір бөлігін қамтиды. Гао – ең ірі қаласы және уақытша астана болып қызмет етті, ал Тимбукту – екінші ірі қала, тәуелсіздік күштері оны астана етуді жоспарлаған. 2012 жылдың 6 сәуірінде өзінің веб-сайтында жарияланған мәлімдемесінде MNLA Азавадтың Малиден тәуелсіздігін «қайтарылмайтындай» жариялады. Сол күні Гаода қозғалыстың бас хатшысы Билал Аг Ашериф Азавадтың тәуелсіздік декларациясына қол қойды, онда «ұлттық билік» құрылғанға дейін MNLA Азавадтың уақытша әкімшілері болып тағайындалды. Бұл жарияламаны ешбір шетелдік мемлекет мойындаған жоқ, ал MNLA-ның Азавад аймағын іс жүзінде бақылауда ұстағаны туралы мәлімдемесі Мали үкіметі және Сахарадағы исламишіл бүлікшілер тарапынан дау тудырды. Осы кезде исламишілдер арасында келіспеушіліктер пайда болды. Батыс Африка мемлекеттерінің экономикалық қауымдастығы Азавадты танудан бас тартып, оның тәуелсіздік жариялауын «жарамсыз және күшін жойған» деп атады және Мали талаптарын қолдау үшін аймаққа әскер жіберу мүмкіндігі туралы ескертті. Туарег әскери жетекшісі Мұса Аг Ачартоуман, Азавадты құтқару қозғалысына байланысты, 2012 жылы MNLA және басқа да сепаратистік топтар арасында джихадистік экстремистерге қарсы болған қақтығыстар туралы француз тіліндегі TV5Monde жаңалық арнасының «Le journal Afrique» немесе «Африка журналы» сегментінде сұхбат берді. Ол джихадистік топтар, әсіресе Ансар Дине, Азавад аймағында Азавадтың тәуелсіздігін жариялауға әкелген жағдайлардан бұрын 10 жылдан бері болғанын мәлімдеді. Жергілікті тұрғындар олардың шариғатқа қатысты экстремистік көзқарастары туралы естігеннен кейін олардан алшақтады. Аг Ачартоуман Мұаммар Каддафидің өлімі Мали және Нигерден шыққан сахелиандықтар үшін саяси жағдайды тұрақсыздандырды, оны «апатты» деп сипаттады. Туарег көтерілісшілері оның өлімінен кейін бес жыл бойы «өмірге жайғасу режиміне» енді, бұл әлеуметтік-саяси және әлеуметтік-экономикалық дағдарыстарға толы болды. Ұйымдаспаған және орташа күштердің бар екенін білмейтін кейбір адамдар джихадистік топтарға қосылды, бірақ жақсы мүмкіндіктерді білгеннен кейін олардан кетті; олар Азавадты жақсарту үшін гуманитарлық мақсаттармен ұйымдастырылған және «жақсы» қозғалыстарға қосылуға тырысты. Аг Ачартуманнан MNLA мен Ансар Дине арасындағы одақ туралы сұрағанда, ол «жеке өзі одақ туралы білмейтінін» айтты және Азавади тұрғындарының олардан алшақтауын еске салды. 2013 жылдың 14 ақпанында MNLA Азавадтың тәуелсіздігі туралы талабынан бас тартып, Мали үкіметінен оның болашақ мәртебесі туралы келіссөздерді бастауын сұрады. MNLA сол жылы қыркүйекте үкімет күштері қарусыз наразылық білдірушілерге оқ атқаннан кейін бейбітшілік келісімін бұзды.
the geographical region spanning several Sahelian countries
Azawad, or Azawagh (Tuareg: Azawaɣ, or Azawad; أزواد), was a short lived unrecognised state lasting between 2012 and 2013. Azawagh (Azawaɣ) is the generic Tuareg Berber name for all Tuareg Berber areas, especially the northern half of Mali and northern and western Niger. The Azawadi declaration of independence was declared unilaterally by the National Movement for the Liberation of Azawad (MNLA) in 2012, after a Tuareg rebellion drove the Malian Armed Forces from the region. Azawad, as claimed by the MNLA, comprised the Malian regions of Timbuktu, Kidal, Gao, as well as a part of Mopti Region, encompassing about 60 percent of Mali's total land area. Azawad borders Burkina Faso to the south, Mauritania to the west and northwest, Algeria to the north and northeast, and Niger to the east and southeast, with undisputed Mali to its southwest. It straddles a portion of the Sahara and the Sahelian zone. Gao is its largest city and served as the temporary capital, while Timbuktu is the second largest city, and was intended to be the capital by the independence forces. On 6 April 2012, in a statement posted to its website, the MNLA declared "irrevocably" the independence of Azawad from Mali. In Gao on the same day, Bilal Ag Acherif, the secretary general of the movement, signed the Azawadi declaration of independence, which also declared the MNLA as the interim administrators of Azawad until a "national authority" could be formed. The proclamation was never recognised by any foreign entity, and the MNLA's claim to have de facto control of the Azawad region was disputed by both the Malian government and Islamist insurgent groups in the Sahara. At this time, a rift was developing with the Islamists. The Economic Community of West African States, which refused to recognise Azawad and called the declaration of its independence "null and void", warned it could send troops into the disputed region in support of the Malian claim. Tuareg military leader Moussa Ag Acharatoumane, affiliated with the Movement for the Salvation of Azawad , was interviewed by the French language news outlet TV5Monde, during its "Le journal Afrique" or "African Journal" segment, about hostile events that occurred between the MNLA and other separatist groups against jihadi extremists in 2012. He claimed that jihadi groups, and the Ansar Dine in particular, had been in the region of Azawad for 10 years before the circumstances which led to the Azawadi declaration of independence. Locals had heard of their extremist views in respect to sharia then subsequently distanced themselves from the jihadis. Ag Acharatoumane further asserted that the death of Muammar Gaddafi destabilised the political landscape for Sahelians from Mali and Niger to such a degree that it was described as "disastrous." The Tuareg rebels allegedly went into a "survival mode" for five years after his death which were fraught with socio political and socioeconomic crises. Disorganised and unaware of moderate militias, some joined jihadi groups but left when acquainted with better options; they aimed to join movements that were "good" in nature and organised for humanitarian causes for the betterment of Azawad. When asked about the speculated alliance between the MNLA and the Ansar Dine, Ag Acharatoumane said he "personally did not know of the alliance" and referred back to the distance Azawadi locals kept from them. On 14 February 2013, the MNLA renounced its claim of independence for Azawad and asked the Malian government to start negotiations on its future status. The MNLA ended the ceasefire in September of the same year after government forces reportedly opened fire on unarmed protesters.
Атауы
Шотланд зерттеушісі және ғалымы Роберт Браунның айтуынша, Азавад – батыс Нигер, солтүстік-шығыс Мали және оңтүстік Алжирді қамтитын құрғақ өзен алабы, бұл атау бербер тіліндегі Азаваг сөзінен туындаған, араб тілінде бұрмаланған нұсқасы. Бұл атау "көшпенділік елі" деп аударылады. 2012 жылдың 6 сәуірінде өз веб-сайтында жарияланған мәлімдемесінде MNLA Азавадтың Малиден тәуелсіздігін жариялады. Азавадтың тәуелсіздік декларациясында Азавад Тәуелсіз Мемлекеті атауы қолданылды. 26 мамырда MNLA және оның бұрынғы қарсыласы Ансар Дин ислам мемлекетін құру үшін бірігу туралы келісімге келді; БАҚ-тың хабарлауынша, бұл келісімде Азавадтың жаңа, толық атауы қолданылды. Бірақ бұл жаңа атау нақты емес – дереккөздер оның бірнеше нұсқасын көрсетеді: Азавад Ислам Республикасы, Азавад Ислам Мемлекеті, Азавад Республикасы. Азавад билігі атаудың өзгеруін ресми түрде растаған жоқ. Кейінгі хабарларға сәйкес, MNLA Ансар Динмен жасалған келісімнен бас тартуға шешім қабылдады. 9 маусымда жарияланған жаңа мәлімдемесінде MNLA Азавад Мемлекеті атауын пайдаланды. MNLA Азавад Мемлекетінің 28 мүшесінен тұратын Уақытша Кеңес тізімін (француз тілінде: Conseil de transition de l'État de l'Azawad, CTEA) жариялады, ол президент Билал Аг Ашериф басшылығымен жаңа Азавад Мемлекетін басқару үшін уақытша үкімет ретінде жұмыс істейді.
Гао, Мали және Сонгхай империялары
Гао империясы өз атын Гао қаласынан алған. 9-шы ғасырда бұл Батыс Африкадағы ең қуатты мемлекет саналды. 14-шы ғасырдың басында аймақтың оңтүстік бөлігі Мали империясының бақылауына өтті. Мұса I патша 1324 жылы Меккеге жасаған танымал қажылғы сапарынан оралғанда Тимбуктуны бейбіт түрде қосып алды. 15-шы ғасырдың бірінші жартысында Мали империясының күші әлсірегендіктен, Тимбукту маңындағы аймақ салыстырмалы түрде тәуелсіз болды, бірақ Магшаран туарегі үстемдік құрды. Отыз жыл өткен соң, өркендеген Сонгай империясы Гао қаласында кеңейіп, 1468 немесе 1469 жылы Тимбукту мен оның төңірегіндегі көптеген жерлерді бағындырды. Қалаға кезекпен Сүнни Әли Бер (1468–1492), Сүнни Бару (1492–1493) және Аския Мұхаммед I (1493–1528) басшылық етті. Сүнни Әли Бер Тимбуктуны жаулап алғаннан кейін оның халқымен қатаң қақтығысқа түсті. Аския Мұхаммед I тиімді орталық және аймақтық басқару арқасында Сонгай империясы мен Тимбукту үшін алтын ғасыр жасады, бұл қаланың сауда орталықтарының гүлденуіне мүмкіндік берді. Гао империяның астанасы болғандықтан, Тимбукту салыстырмалы түрде дербес мәртебеге ие болды. Гадамес, Авжила және Солтүстік Африканың көптеген басқа қалаларынан келген саудагерлер алтын мен құлдарды Тағазаның Сахара тұзына, сондай-ақ Солтүстік Африканың маталары мен жылқыларына айырбастау үшін жиналды. Аския әулеті 1591 жылға дейін империяны басқарды, содан кейін ішкі тартыстар әулеттің билігін әлсіретті.
Марокколық экспедиция
Марокко 1591 жылы аймаққа шабуыл жасады. Марокконың Саади әулетінен билеушісі Ахмад I әл-Мансур аймаққа мориско генерал Джудар-пашаны жіберді. Алтын іздеу ниетімен ол 4000 Андалусиялық морискодан, 500 жалдамалы сарбаздан және 2500 көмекші күштен, оның ішінде құлдардан тұратын, «Арма» деп аталған экспедицияға жетекшілік етті. Гао қаласының солтүстігіндегі Тондиби шайқасынан кейін Паша және оның әскерлері 1591 жылдың 30 мамырында Гаоны басып алды. Паша Мароккода испандық мұсылман отбасында дүниеге келді, олар 1568-71 жылдардағы Альпухаррас көтерілісі сәтсіз аяқталғаннан кейін испан тәжінен қуылған болатын. Гао қаласын шабуылдау Сонгайдың аймақтық держава ретіндегі ықпалын тоқтатып, оның экономикалық және ғылыми құлдырауына әкеп соқты. Африкалық құлдарды, соның ішінде Тимбуктудың басшыларын және ғалымдарын тасымалдаған Атлант мұхиты арқылы жүзеге асырылған сауданың өсуі Гао мен Тимбуктудың сауда және ғылым орталықтары ретіндегі маңыздылығын азайтып жіберді. Марокколық экспедиция Тимбукту Пашалығының құрылуына себеп болды. Бастапқыда Марокко – Тимбукту сауда жолдарын бақылап тұрған Марокко, көп ұзамай Армамен байланысын үзіп қойды. Келесі пашалар Тимбуктудағы билігін жоғалтты. 1630 жылы колония тәуелсіздік алды, ал басшылығы аралас некелер мен жергілікті одақтар арқылы жергілікті болып қалыптасты. Сонгайлар ешқашан билігін қайта иеленбеді және кішкентай тайпалық патшалықтар құрылды. 1737 жылы Туарегтер уақытша билікті өз қолдарына алды. 18 ғасырдың қалған бөлігінде әртүрлі Туарег тайпалары, Бамбара және Кунта тайпалары қаланы қысқа мерзімге басып алды немесе қоршап алды. Осы кезеңде Сонгайлармен аралас некелер арқылы байланыс орнатқан пашалардың ықпалы толығымен жойылған жоқ. Массина империясы 1826 жылы Тимбуктуды басып алды және 1865 жылға дейін оны өз билігінде ұстады, содан кейін Эль-Хадж Омар Таллдың Тукулер империясы оларды ығыстырып шықты. Француз отаршылдары келгенде кім билік еткені туралы мәліметтер келіспейді: 1924 жылы Корольдік Африка қоғамының журналында Туарегтер туралы айтылған, 1983 жылы тарихшы Элиас Н. Саад Сонинке Вангараны ұсынды, ал африканист Джон Хунвик 2003 жылы бірнеше мемлекеттер 1893 жылға дейін билік үшін «көлеңкеде» күрескенін жазды.
Француз билігі кезінде
Еуропалық державалар Африка үшін күресті Берлин конференциясында ресми түрде бекіткеннен кейін, француздар 14-ші меридиан мен Мильту, Оңтүстік-Батыс Чад арасындағы жерді өз бақылауына алды, оның оңтүстік шекарасы Сай (Нигер) мен Баруа арасындағы сызықпен белгіленген. Азавад аймағы атау бойынша француздық болғанымен, тиімділік принципі Франциядан осы аумақтарда билікті ұстап тұруды талап етті, мысалы, жергілікті басшылармен келісімдерге қол қою, үкімет құру және аймақты экономикалық тұрғыдан пайдалану арқылы, талап толыққанды болар еді. 1893 жылдың 15 желтоқсанында, бұл кезде өзінің гүлдену кезеңін өткен Тімбукту, лейтенант Гастон Бойто басқарыған француз әскерлерінің шағын тобымен жаулап алынды. Аймақ Франция колониясы болған Француз Суданының (Soudan Français) құрамына енді. Колония француз колониялық дәуірінде бірнеше рет қайта ұйымдастырылып, атауы өзгертілді. 1899 жылы Француз Суданы бөлініп, Азавад Жоғарғы Сенегал мен Орта Нигердің (Haut Sénégal et Moyen Niger) бөлігіне айналды. 1902 жылы ол Сенагамбия және Нигер (Sénégambie et Niger) деп аталды, ал 1904 жылы бұл қайтадан Жоғарғы Сенегал және Нигер (Haut Sénégal et Niger) деп өзгертілді. Бұл атау 1920 жылға дейін қолданылды, содан кейін ол қайтадан Француз Суданы болды.
Мали билігі кезінде
Француз Суданы 1958 жылы Франция қоғамдастығының құрамында Малидің автономиялық мемлекетіне айналды, ал Мали 1960 жылы Франциядан тәуелсіздік алды. Мали үкіметіне қарсы төрт ірі туарег көтерілісі болды: Бірінші туарег көтерілісі (1962–1964), 1990–1995 жылдардағы көтеріліс, 2007–2009 жылдардағы көтеріліс және 2012 жылғы көтеріліс. ХХІ ғасырдың басында аймақ қарақшылық пен есірткі тасымалымен әйгілі болды. Аймақта мұнай және уран сияқты мол минералдық байлықтар бар екені хабарланды.
Тәуелсіздік соғысы
2012 жылдың 17 қаңтарында MNLA Солтүстік Малиде орталық үкіметке қарсы көтеріліс басталғанын жариялады, олар "Бамако осы аумақты жекеленген бірлік ретінде мойындамайынша, олар осы күресті жалғастыра беретінін" мәлімдеді. Алғашқы шабуыл Менака қаласында болғаннан кейін, солтүстіктің әртүрлі аймақтарында, оның ішінде Агуэлхок, Тессалит, Лере және Ниафункедегі шайқастар жалғасты. Мали әскерінің жемістері мен жоғалтулары туралы қайшылықты хабарларды Мали үкіметі күшпен жоққа шығарды. 24 қаңтарда MNLA Агуэлхок қаласын басып алып, шамамен 160 Мали сарбазын өлтірді және ондаған ауыр қару-жарақ пен әскери техниканы тартып алды. 2012 жылдың наурыз айында MNLA және Ансар Дине Кидал және Гао облыстық орталықтарын, сондай-ақ олардың әскери базаларын бақылауға алды. 1 сәуірде Тимбукту қаласы басылып алынды. 1 сәуірде Тимбуктуны басып алғаннан кейін, MNLA тәуелсіз Азавад деп талап ететін аумақтың көп бөлігін тиімді бақылауға алды. Осы оқиғаға байланысты жасалған мәлімдемесінде MNLA шетелдегі барлық туарегтерді отанына оралып, жаңа мемлекеттегі институттарды құруға қосылуға шақырды.
Солтүстік Малидегі жанжал
2013 жылдың қаңтар айында исламшыл фундаменталистік топтар Малидің барлық аумағын бақылауға алуға тырысқанда, шағын көтеріліс басталды. Франция және Чад Мали армиясына көмек көрсету үшін әскерлерін жіберді. Исламшылдардың оңтүстікке шабуыл жасауына бір ай бұрын бүкіл солтүстік аймақ басып алынды. Көтерілісшілердің негізгі күші Кидал қаласындағы штаб-пәтерінде шоғырланды. Исламшылдар Адрар де Ифог тауларында бірте-бірте қайта топтаса бастады, сосын француз және африкалық коалициясы исламшыл жетекшілерін жою және олар ұстап тұрған шетелдік тұтқындарды босату үшін шабуылға шықты. МНЛА сияқты туарег көшпелі топтары, Азавади сепаратистік қозғалысы, солтүстіктегі бірнеше маңызды қалаларды қайтаруға көмектесті, бірақ исламшылдар мен Мали армиясы арасындағы қақтығыста бейтарапты сақтады. МНЛА француз әскерлерімен ынтымақтастықпен жұмыс істеді, оларға бағыт көрсетіп, логистикалық қызметтер ұсынды және әскери базаларында орын жалға алды. Дегенмен, МНЛА билігі Мали әскерінің туарег халқына қарсы жасаған қылмыстары туралы айыптауларға байланысты Мали әскерінің қатысуына рұқсат бермеді. Осыған қарамастан, исламистер МНЛА бақылау бекеттері мен басқа да әскери нысандарға қатыгез шабуылдар жасады. Сонымен қатар, Чадтың араласушы күштері туарег азаматтарына оқ атқан деген айыптауларға байланысты да қақтығыстар болды.
Бейбіт келісім
2013 жылдың маусым айында MNLA мен Мали үкіметі арасында бейбіт келісімге қол жеткізілді. Келісім туарег көтерілісшілері бақылауындағы жерді әскерилерге жалға беруді және MNLA тәуелсіздік талабын қайтарғаннан кейін туарегтерге қажет болған үлкен автономияны қамтамасыз етті. Бұл елдің солтүстік бөлігіне сол айда Мали президенттік сайлауына қатысуға мүмкіндік берді. Бірақ, атысты тоқтату ұзаққа соқпады, Мали әскерлері көтерілісшілермен қақтығыстарда ұрысып кетті.
Ұрыстың жалғасуы
2014 жылдың ақпан айында Мали генералының туарег этникалық тобына жататын отбасы мүшелерінің қырғыны фулани исламшылдары мен туарег МНЛА сепаратистері арасындағы этникалық қақтығысқа себеп болды. Исламшылдар 30-нан астам қарусыз ер адамды өлтіріп, туарегтер көпшілік құраған бейбіт азаматтарды қасақана қырғынға ұшыратты.
2017 жыл
2017 жылы автономия алу және солтүстік аймақтарды "Азавад" деп атау туралы референдум жоспарланған. Бірақ Мали президенті Ибрагим Бубакар Кейта конституциялық реформалар бойынша референдум өткізу жоспарларын тоқтатты, себебі олар қарсылыққа ұшырап, көшеде үнемі наразылықтарды тудырды.
География
Жергілікті климат шөлді немесе жартылай шөлді. Рейтер агенттігі жер бедері туралы былай деп жазды: "Жердің көп бөлігі Сахараның ең қиын өңірі: тас, құм төбелер және жылжымалы іздермен ойылған шаң". Азавадтың кейбір анықтамаларына солтүстік Нигер мен оңтүстік Алжирдің аймақтары да кіреді, олар оңтүстік және солтүстікке жапсарлас аумақтар, бірақ тәуелсіздік жариялауда MNLA бұл аймақтарға қатысты аумақтық талаптар қоймады. Шамамен б.з.д. 6500 жылы Азавад 90 000 шаршы километрлік батпақты және көлді алап болды. Бүгінгі Тимбукту орналасқан жер, әдетте, толып жатқан су астында болған. Азавадтың терең бөліктерінде жаңбыр суымен және жер асты суларымен толыған ірі көлдер болды. Нигер өзенінің маусымдық тасқыны көлдер мен арналарды сумен толтырды. Жылдық Нигер тасқыны 180x130 километрлік аумаққа таралған палеоканалдар желісі арқылы Азавадта таралып, сіңді. Бұл палеоканалдардың ең маңыздысы – Уади-эль-Ахмар, ол Нигер өзенінің иілісінде оңтүстік жағында 1200 метрге дейін кеңейеді және солтүстікке қарай 70-100 километрге созылады. Плейстоцендік бойлық құмды қыраттармен шектесетін бұл ұзын интердунальді ойыстар қазіргі ландшафтты сипаттайды.
Саясат
MNLA өзінің тәуелсіздік декларациясында Азавад мемлекетінің алғашқы саяси институттарын жариялады. Оның құрамына: Махмуд Аг Ағали басқаратын атқару комитеті; Абделькрим Аг Тахар басшылық ететін революциялық кеңес; Махамед Аг Тахаду басқарған консультативтік кеңес; Мұхамед Аг Нажем басқарған Азат ету армиясының бас штабы кірді. MNLA тәуелсіздік декларациясында «ұлттық билік тағайындалғанға дейін» елді басқару жауапкершілігін алғанымен, аймақта Ансар Дин басшылығымен исламист жауынгерлер, Батыс Африкадағы Бірлік және Жихад қозғалысы, Ислам Магрибіндегі Әл-Қаида (АҚИМ) сияқты қарсыластың қарулы топтары бар екенін мойындады. MNLA ресми үкімет құрмады, бірақ Азавадты демократия ретінде орнату үшін конституция жобасын жасауға уәде берді. Ансар Дине әскери қанаты MNLA тәуелсіздік жариялағаннан кейін бірнеше сағат өткен соң оны мойындамады. Ансар Дине бүкіл Малиде ислами шариғат заңын орнатуға ант берді. Конференцияда Азавадилер радикалды исламист топтарға наразылық білдірді және барлық шетелдік жауынгерлерді қарусыздануға және елден кетуге шақырды. Chatham House Africa сарапшысының сөзіне қарағанда, Мали «ажыратылған» деп толыққанды қарастырылмауы керек. Малидің солтүстігіндегі халқының көп бөлігін құрайтын соңғай және фулани тайпалары өздерін малилік деп есептейді және туарегтер басымдық танытқан жеке мемлекетке мүдделі емес. Тәуелсіздік жарияланған күні Малидің солтүстігінен келген 200-ге жуық адам Бамакода митинг өткізіп, бөлінуге қарсы екенін және көтерілісшілерді елден қуу үшін күресуге дайын екенін мәлімдеді. Бір күннен кейін 2000 наразы сепаратизмге қарсы жаңа митингке қатысты. Африка Одағының бейбітшілік және қауіпсіздік комиссары Рамтан Ламамраның айтуынша, Африка Одағы Малиді қайта біріктіру үшін әскери күш жіберуді талқылап жатыр. Ол террористермен келіссөздер жүргізуге болмайтынын, бірақ басқа қарулы топтармен келіссөздер әлі де ашық екенін айтты.
An executive committee, directed by Mahmoud Ag Aghaly. A revolutionary council, directed by Abdelkrim Ag Tahar. A consultative council, directed by Mahamed Ag Tahadou. The general staff of the Liberation Army, directed by Mohamed Ag Najem. Although the MNLA claimed responsibility for managing the country "until the appointment of a national authority" in their declaration of independence, it has acknowledged the presence of rival armed groups in the region, including Islamist fighters under Ansar Dine, the Movement for Oneness and Jihad in West Africa, and Al Qaeda in the Islamic Maghreb (AQIM). The MNLA did not establish a formal government, though it pledged to draft a constitution establishing Azawad as a democracy. The military wing of Ansar Dine rejected the MNLA's declaration of independence hours after it was issued. Ansar Dine vowed to establish Islamic sharia law over all of Mali. At a conference, the Azawadis voiced their disapproval of radical Islamic groups, and asked all foreign fighters to disarm and leave the country. According to a Chatham House Africa expert, Mali was not to be considered "definitively partitioned". The peoples who constitute a major share of the population of northern Mali, such as Songhai and Fulani, considered themselves to be Malian and had no interest in a separate Tuareg dominated state. On the day of the declaration of independence, about 200 Malian northerners staged a rally in Bamako, declaring their rejection of the partition and their willingness to fight to drive out the rebels. A day later, 2,000 protesters joined a new rally against separatism. According to Ramtane Lamamra, the African Union's peace and security commissioner, the African Union has discussed sending a military force to reunify Mali. He said that negotiations with terrorists had been ruled out, but negotiations with other armed factions were still open.
Этностық топтар
Бұл аймақта бұрынғы кезде соңхайлар және көшпелі туарегтер, арабтар мен фулалар қоныстанған. 1950 жылғы (сол кезде Кидал облысы Гао облысының құрамында болған) және 2009 жылғы облыстардың этникалық құрамы жанындағы диаграммаларда көрсетілген.
Тілдер
Солтүстік Малидегі тілдерге хассания араб тілі, фулфулде, сонгхай және тамашек тілдері жатады. Француз тілі ана тілі болмаса да, Мали үкіметімен келіссөздер жүргізу және халықаралық істерде кеңінен қолданылады.
Дін
Көпшілігі мұсылмандар, сүнни бағытында. Тұарег қозғалысы мен Малидің солтүстігінде ең көп таралғаны – суннизмнің малики мектебі. Бұл мектепте заңдық шешімдерді қабылдауда хадиске қатаң сүйенудің орнына, дәстүрлі пікірлер мен кейінгі мұсылман ғалымдарының аналогиялық қорытындылары жиі қолданылады. Ансар Дин сунниттік исламның саләфи мектебін ұстанады. Олар маликилік "қасиетті адамдардың" қабірлері маңында дұға етуге қарсы және ЮНЕСКО-ның дүниежүзілік мұра тізіміне енген Тимбуктудағы ежелгі суфи мазарын өртеп тастады. 2012 жылдың 2 сәуірінде көтерілісшілер қаланы басып алғаннан кейін, бұрын Тимбуктуда тұрған 300 христианның көп бөлігі оңтүстікке қашып кетті.
Гуманитарлық жағдай
Халықаралық ауыл шаруашылығы даму қорының есебінде Малидің орталық және солтүстік Сахель және Сахело-Сахара аймақтарында тұратын адамдар елдегі ең кедейлер болып табылады. Олардың көпшілігі – мал өсірушілер мен фермерлер, олар құрғақ жерлерде, кедей және нашарлап бара жатқан топырақта күнкөріс шаруашылығымен айналысады. Малидің солтүстік бөлігінде азық-түлік өте тапшы және денсаулық сақтауға қол жеткізу қиын. Аштық салдарынан шамамен 200 мың адам аймақты тастап кетті. Мавританияның Мбера қаласындағы 92 мың адамдық босқын лагеріндегі босқындар исламистерді "малилік мұсылмандарға қамшы мен қарудың күшімен исламды таңуға ниеттенген" деп сипаттады. Тимбуктудағы исламистер бірнеше тарихи жер бетіндегі қабірлерді қиратты, оларды шариғатқа қарсы деп жариялады. Лагерьдегі бір босқын басып кірген күштер арасында ауғандар, пакистандықтар және нигериялықтарды кездестіргенін айтты.