Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Алжирдегі қырғын
Massacre in Algeria
Бени Мессус қырғыны 1997 жылдың 5 қыркүйегінен 6 қыркүйегіне дейінгі түндері Бени Мессус қаласындағы Сиди Юсеф жұмысшылар ауданында болды. Кем дегенде 84 адам қаза тапты.
The Beni Messous massacre took place on the nights from September 5 to 6 September 1997, in Sidi Youssef, a working class area in the town of Beni Messous. At least 84 people were killed.
Өмірбаян
1997 жылы Алжирде 1992 жылғы сайлауды, Ислам құтқару майданының (FIS) жеңіске жетуі күтілген сайлауды, әскери күштердің тоқтатуынан кейін басталған қатыгез азаматтық қақтығыс өршіп тұрды. Үкіметке қарсы күрескен партизандар Алжирдің батысындағы Бейнем орманында паналады. Бени-Мессус қаласының Сиди Юсеф ауданы (толық картаны қараңыз) осы орманның шетінде жатыр. Бени-Мессус – Алжирдің шеткі аймағындағы, Бени-Мессус өзенінің жағасында орналасқан, ірі әскери казармасы бар қалашық (картаны қараңыз). Бір дерек бойынша, қазақырғанға дейін әскерилер орманда партизандарды іздеп жүрген.
In 1997, Algeria was at the peak of a brutal civil conflict that had begun after the military's cancellation of 1992 elections set to be won by the Islamic Salvation Front (FIS). Guerrillas fighting the government took refuge in the forest of Bainem west of Algiers. The Sidi Youssef neighborhood of Beni Messous (see detailed map) stands just on the edge of this forest. Beni Messous is an outlying suburb of Algiers (see map) along the Beni Messous river, home to a large military barracks. One account indicates that a military search for guerrillas in the forest was underway when the massacre started.
Қазалау
1997 жылдың 5 қыркүйегінде сағат 10 шамасында Сиди Юсефке шамамен 50 адам келді, олардың кейбіреулері әскери форма киген, қолдарында пышақтар мен шабарлар болды. Олар үйлерге күшпен кіріп, ішіндегілерді өлтіре бастады. Жәбірленушілер көмекке шақырып, көршілерін ескерту үшін ыдыс-аяқтарды соғып, дауыстап айғайлады. Қауіпсіздік күштері жақын жерде орналасқандарына қарамастан, таңғы сағат 1-ге дейін келмеді. Associated Press агенттігінің мәліметінше, террористер сол түні кем дегенде 87 адамды өлтірді; ресми өлім саны жарияланбады, ал FFS және HMS атты екі саяси партия 150-ге жуық адамның қаза тапқанын мәлімдеді, ал Daikha Dridi (babelmed) 53 адамның қаза тапқанын хабарлады. Бұл оқиғадан кейін келесі күні тағы 45 адамның қаза болғаны хабарланды.
At about 10 pm on September 5, 1997, about 50 howling men, some of them dressed in military forms, arrived in Sidi Youssef, wielding knives and machetes, and started breaking into houses and killing those within. The victims screamed for help and banged pots and pans to alert their neighbors. Security forces did not arrive until 1 am, despite being stationed close by. The terrorists killed at least 87 people that night, according to the Associated Press; no official death toll was issued, and two political parties, FFS and HMS, claimed about 150 were killed, whereas Daikha Dridi (babelmed) reports 53. It was followed by a second night of killing the next day which reportedly left another 45 dead.
Жауапкершілік
Ешбір топ жауапкершілікті мойындаған жоқ, бірақ Алжир үкіметі GIA сияқты радикалды исламист топтарды айыптады. Үкімет БҰҰ Адам құқықтары жөніндегі комиссиясына (E/CN.4/2000/3/Add.1) «Сот тергеуі басталды, және 1998 жылдың 7 шілдесінде сегіз күдіктінің тығынына қарсы террористік шабуыл жүргізілді. Сот процесі жалғасуда» деп хабарлады. Бірақ 1998 жылдың 27 шілдесінде оқиға орнына келген БҰҰ тергеу тобына генералдың айтқан сөздері бұл мәлімдемемен қалай үйлеседі: «Қылмыс жасағандардың тек сегізі ғана іздеуде, ал біреуі Серкаджи түрмесінде. Террористік топтың жетекшісі он күн бұрын атылып өлтірілген». Amnesty International мемлекеттің жауабына күмән келтіріп, «Бени Мессуста ең ірі казарма мен әскери қауіпсіздік орталығы, сондай-ақ қырғын орнына анық көрінетін бірнеше жандармерия және қауіпсіздік күштерінің орталықтары орналасқан. Шереганың әскери казармасы (суретті қараңыз) бірнеше шақырым қашықтықта. Көршілер қауіпсіздік күштеріне телефон соққан, бірақ олар мәселені жандармерияның қарауына жатқызып, араласудан бас тартқан. Олар жандармерияға қоңырау шалған, бірақ жауап алмаған, ал шабуылдаушылар ешқандай кедергісіз кетіп қалған». Дегенмен, аталған генерал БҰҰ тергеу тобына топографиялық картаның көмегімен армия мен жандармерияның қырғынды болдырмауға мүмкіндігі болмағанын дәлелдеді, «армияны тоқтату үшін бомбалар қойылған, ал шабуылдаушылар электр қуатын өшіріп тастаған. Жақын маңдағы шаруалар террористер жарылғыш заттар орнатқандықтан көмек көрсете алмаған, бірақ олар бірнеше шақырым қашықтықтағы дивизиялық штабқа хабарлаған». Ол сондай-ақ үкіметтің шабуылға ұшыраған отбасын қауіпсіз жерге көшіруге кеңес бергенін, бірақ олар бас тартқанын, ал сол отбасы террористерді тамақтандырып, осының нәтижесінде байыған деген мәлімдемелер де болғанын қосты.
No group claimed responsibility, but the Algerian government blamed militant Islamist groups such as the GIA. The government told the UN Commission on Human Rights (E/CN.4/2000/3/Add.1) that "A judicial inquiry was opened, and on 7 July 1998 an anti terrorist raid was carried out on the hideout of the eight culprits. The legal proceedings continue." It is unclear how to reconcile this with what a general told the UN investigative panel that visited the site on 27 July 1998: "of those who had committed the atrocities only eight were still at large and one was in Serkadji prison. The leader of the terrorist group had been shot dead 10 days earlier." Amnesty International has questioned the state's response, saying that "Beni Messous has the largest barracks and military security centre of the capital, as well as several other gendarmerie and security forces centres from which the site of the massacre is clearly visible. The army barracks of Cheraga (see map) is only a few kilometres away. Neighbours telephoned the security forces who refused to intervene saying the matter was under the mandate of the gendarmerie. They called the gendarmerie but received no reply, and the attackers left undisturbed." However, the aforementioned general argued to the UN panel, with the help of a topographic map, that the army and gendarmerie had been unable to prevent the massacre, saying that "bombs had been set off to stop the army; and electrical power had been turned off by the attackers. The neighbouring farmers had not been able to provide help, as the terrorists had planted explosives, but they had alerted the security forces whose post divisional headquarters was a few kilometres away." He added that the government had urged the main family attacked to move somewhere safer earlier, and it had refused, and reported claims that the family in question had been feeding the terrorists and had possibly become rich as a result.
Салдары
Көптеген отбасылар осы қырғындардан кейін Сиди Юсефтен қашып кетті; кейбіреулері Бени Мессус стадионында паналады және 2002 жылға дейін сол жерде болды. Қырғын болған үйлер 2001 жылы қала әкімінің бұйрығымен бұзылды; қазір тек шашыраңқы қирандылар ғана қалды, ал оқиға орнында ескерткіш тақта жоқ.
Many families fled Sidi Youssef following these massacres; some took refuge in the Beni Messous stadium and were still there in 2002 The houses where the massacre took place were demolished by mayoral decree in 2001; only scattered ruins remain, and no plaque marks the spot.