Америка Азамат Соғысындағы Армия Шекарасы: Арканзас, Канзас және Ұндістан аумағындағы шайқастар, Pea Ridge шайқасы, Одақтың жеңісі және Миссуриді бақылау.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америка Азамат соғысында соғысқан армия
Army that fought in the American Civil War
Шекара армиясы – Азамат соғысы кезінде Транс-Миссисипи театрында қызмет еткен Одақ армиясы. Ол Арканзас, Үндістан территориясы және Канзаста бірнеше шамалы шайқастарда күресті. 1863 жылдың маусым айында армия таратылды, бірақ оның көптеген полктері Шекара ауданы құрамына енгізілді.
The Army of the Frontier was a Union army that served in the Trans Mississippi Theater during the Civil War. It fought in several minor engagements in Arkansas, Indian Territory, and Kansas. In June 1863 the Army was discontinued but many of its regiments were formed into the District of the Frontier.
Өмірбаян
Америка Азамат соғысы кезінде 1862 жылдың 7 және 8 наурызында Оңтүстік-Батыс одақтық армиясы Арканзас штатының солтүстік-батысындағы Пи-Ридж шайқасында Батыс Конфедерация армиясын жеңді. Бұл жеңіс Миссури штатын одақтың бақылауына алды және Арканзасты басып алуға жол ашты. Пи-Ридж шайқасынан кейін Конфедерация қолбасшысы, генерал-майор Эрл Ван Дорн армиясын Миссисипи өзенінің шығысына көшіріп, Арканзасты Конфедерация әскерлерінің көп бөлігінен және әскери жабдықтардан айырды. 31 мамырда Конфедерацияның Транс-Миссисипи аймағының басқаруы генерал-майор Томас Хиндманға берілді, ол Арканзаста Конфедерация күштерін қайта құрды, сондай-ақ Миссуриде Конфедерациялық белсенділіктің күшеюіне себепкер болды. Алайда, Хиндман Арканзастың көптеген көрнекті азаматтарының наразылығына ұшырады, оның орнына Теофилус Х. Холмс қойылды, ол генерал-лейтенант шеніне көтеріліп, Арканзасқа жіберілді. Хиндман қыркүйек айының басында Миссури штатының оңтүстік-батысына шамамен 6000 әскерді тасыды. Миссуридегі одақтық күштерге Миссури департаментінің Миссури округі ретінде бригадир генерал Джон М. Скофилд басшылық етті. Іргелес Канзас департаментіне бригадир генерал Джеймс Г. Блант басшылық етті. Хиндманның әрекетіне жауап ретінде 19 қыркүйекте Одақ Миссури, Арканзас, Канзас штаттарын, Үндістан территориясын және Иллинойс штатының Алтон қаласын қамтитын Миссури департаментін қайта құрды. Пи-Ридж шайқасының жеңімпазы генерал-майор Сэмюэл Райан Кертис жаңа департаменттің басқаруын өз мойнына алды, бұл аймақта одақтың басшылығын біріктіруге көмектеседі деп үміттенілді. Кертис 24 қыркүйекте басқару міндетін қабылдап, 26 қыркүйекте Скофилдті Спрингфилдке (Миссури штаты) сол жердегі одақтық операцияларды басқаруға жіберді. Блант және оның әскері, Канзас армиясы ретінде белгілі болды, Скофилдпен күш біріктіру үшін жіберілді, ол екі дивизияға басшылық етті, оларды бригадир генералдар Джеймс Тоттен және Фрэнсис Дж. Херрон басқарды.
During the American Civil War, on March 7 and 8, 1862, the Union Army of the Southwest defeated the Confederate Army of the West at the Battle of Pea Ridge in northwestern Arkansas. This victory secured control of Missouri for the Union and opened the path for the Union to eventually capture Arkansas. After Pea Ridge, the Confederate commander, Major General Earl Van Dorn moved his army east of the Mississippi River, stripping Arkansas of most of its Confederate troops and military supplies. On May 31, command of the Confederate Trans Mississippi District was given to Major General Thomas C. Hindman, who rebuilt Confederate strength in Arkansas, as well as outburts of pro Confederate activity in Missouri. However, Hindman had outraged many prominent Arkansas civilians, and he was replaced by Theophilus H. Holmes, who was promoted to lieutenant general and sent to Arkansas. Hindman moved about 6,000 men into southwestern Missouri in early September. The Union forces in Missouri were commanded by Brigadier General John M. Schofield, as the District of Missouri in the Department of the Mississippi. The neighboring Department of Kansas was commanded by Brigadier General James G. Blunt. In response to Hindman's incursion, on September 19, the Union recreated the Department of the Missouri, which continaed the states of Missouri, Arkansas, Kansas, the Indian Territory, and the city of Alton, Illinois. Major General Samuel Ryan Curtis, the victor of Pea Ridge, was placed in charge of the new department, which it was hoped would unify Union leadership in the region. Curtis took command on September 24, and on September 26 sent Schofield to Springfield, Missouri, to command Union operations there. Blunt and his force, known as the Army of Kansas, was sent to join forces with Schofield, who commanded two divisions, which were led by Brigadier Generals James Totten and Francis J. Herron.
Құрылу
Блант әскерінің бір бөлігі 30 қыркүйекте Ньютонияның бірінші шайқасында жеңілді. Келесі күні Блант пен Скофилдтің біріккен күштері, бас қолбасшылығы Скофилдке тиесілі болған Оңтүстік-Батыс Миссури армиясы деп аталды. Екі күннен кейін Блант пен Тоттеннің әскерлері Миссури штатының Саркокси қаласында орналасқандығы, ал Херронның дивизиясы Касвилл жолында дислокацияланғандығы хабарланды. 4 қазанда Блант пен Тоттен Ньютонияға қарай жылжыды, ал конфедераттар қаладан шегініп, Арканзасқа қайта оралды. 12 қазанда Оңтүстік-Батыс Миссури армиясы Шекара армиясы болып қайта аталды; сол күні Бланттың дивизиясы Миссури штатының Китсвилл қаласында, ал Тоттен мен Херрон Кассвиллде болды. Бланттың дивизиясы Бірінші дивизия, Тоттеннің Екінші дивизиясы және Херронның Үшінші дивизиясы деп аталды, алайда Бланттың дивизиясы көбінесе Канзас дивизиясы, ал қалған екеуі Миссури дивизиялары деп танылды. Ілгерілеу барысында Шекара армиясы 17 қазанда конфедераттар аумағына енді, онда әскерлер ескі Пи Ридж шайқасы болған жерде орналасты, ал армия штабы Елкхорн тавернасында орналасқан еді. Армияның байланыс және жабдықтау жолдары екі бағыт бойынша сақталды: Блант Форт Ливенворт (Канзас), Канзас-Сити (Миссури) және Форт Скотт (Канзас) арқылы жабдықталды, ал қалған екі дивизия Сент-Луис (Миссури), Ролла (Миссури) және Спрингфилд арқылы жабдықталды. Конфедерат полковнигі Дуглас Х. Купер және конфедерат атты әскерінің бір бөлігі Форт Скоттқа қарсы шабуылға дайындалып жатты. Джеймс С. Рейнс және конфедерат күштерінің қалған бөлігі кері бағытта жылжыды. Скофилд Шекара армиясын екіге бөліп, Блантты және оның үш бригадасының екеуін Куперді қууға жіберді, ал Тоттен мен Херрон Рейнсті қууға шықты. Армияның екі қанаты да 20 қазанда Пи Ридж аймағынан кешкі уақытта шықты. Блант 22 қазанда Куперді Ескі Форт Уэйн шайқасында жеңді. Сол күні Тоттен мен Херрон Арканзас штатының Хантсвилл қаласына жетті. Скофилд логистикалық мүмкіндіктерінің шегіне жеткендігіне және конфедераттар енді қауіпті құрмайтындығына сенімді болғандықтан, қуғын-сүргінді тоқтатты және Тоттен мен Херронды Арканзас штатының Файеттвилл қаласының бағытына қайтарды.
Part of Blunt's army was defeated on September 30 in the First Battle of Newtonia. The next day, the combined forces of Blunt and Schofield, with Scholfield in overall command, was named the Army of Southwestern Missouri. Two days later, Blunt and Totten's troops were reported to be stationed at Sarcoxie, Missouri, with Herron's division on the Cassville Road. On October 4, Blunt and Totten moved towards Newtonia, and the Confederates abandoned the town and fell back into Arkansas. The Army of Southwestern Missouri was renamed the Army of the Frontier on October 12; on that day Blunt's division was at Keetsville, Missouri, and Totten and Herron at Cassville. Blunt's division was given the designation of the First Division, Totten's the Second Division, and Herron's the Third Division, although Blunt's division was commonly known as the Kansas Division and the other two as the Missouri Divisions. Advancing, the Army of the Frontier entered Confederate territory on October 17, where the men camped on the old Pea Ridge battlefield, with army headquarters in the Elkhorn Tavern. The army's communication and supply lines were kept over two routes: Blunt was supplied Fort Leavenworth, Kansas; Kansas City, Missouri; and Fort Scott, Kansas; while the other two divisions were supplied through St. Louis, Missouri; Rolla, Missouri; and Springfield. Confederate Colonel Douglas H. Cooper and part of the Confederate cavalry were preparing for an offensive against Fort Scott. James S. Rains and the rest of the Confederate force moved in the opposite direction. Schofield decided to split the Army of the Frontier, sending Blunt and two of his three brigades after Cooper, while Totten and Herron pursued Rains. Both wings of the army left the Pea Ridge area late on October 20. Blunt defeated Cooper on October 22 in the Battle of Old Fort Wayne. Totten and Herron reached Huntsville, Arkansas, that same day. Schofield called of the pursuit, having reached the end of his logistical framework, and believing the Confederates had withdrawn enough to no longer be a threat, withdrew Totten and Herron in the direction of Fayetteville, Arkansas.
Прериялық бұта
Блант Арканзастағы Форт-Смит қаласына шабуыл жасауды қаласа, ал Скофилд Бланттың Үндістан аумағының солтүстік бөлігінде орналасуын қалады. Скофилд армияның қалған екі дивизиясын Арканзастың солтүстік-батысында қалдыруды жоспарлаған. Скофилд телеграф желісінің бойымен қайта жаңартылған телеграф арқылы Кертиспен оңай байланыса алды, ал Кертис Бланттың Үндістан аумағы/Арканзас шекарасында тұруын және қалған екі дивизияның Миссуриге қайтарылуын қалады, осылайша оларды Виксбург жорығына жіберуге болады. Тоттен дивизиясы Осадж Спрингсте, ал Херрон дивизиясы Арканзастағы Крос Холлоуда орналасқан. 27 қазан күні Скофилд екі дивизияны Миссуриге қайтару процесін бастау үшін Осадж Спрингке келді, бірақ Конфедерацияның атты әскері Файетвилл аймағында екенін білді. Скофилд Тоттен мен Херронның күштерімен конфедераттарға қарсы бірлескен шабуыл жоспарлады, бірақ жоспар күтілгендей орындалмады және Херронның күштері 28 қазанда МакГайр дүкені шайқасында жеңіске жетті. Файетвиллді басып алғаннан кейін, Скофилд конфедераттардың шабуылы туралы қауесеттерге қорқып, қаладан шығып кетті. Блант дивизиясы Скофилдтің екі дивизиясын жақсы қолдауға болатын жерге жылжыды, ал 31 қазанда Шекара армиясы Осадж Спрингсте Тоттенмен, Крос Холлоуда Херронмен және Арканзастағы Бентонвиллдің жанында Блантпен орналасты. 3 қарашада Блант пен Скофилд Кертиспен Элкхорн тавернасында телеграф желісі арқылы кездесті, онда Скофилд Миссуриге қайтуға рұқсат сұрады және алды. Келесі күні Тоттен мен Херрон дивизиялары Спрингфилдке күштеп қайта оралды; Скофилд сол қалаға қарсы конфедераттардың жорығы туралы жалған хабарлардан қорқып қалған еді. 6 қарашада Блант өзінің дивизиясымен 6200 әскермен Арканзаста болды, Херрон 2800 әскермен Крейн Крикке, ал Тоттен 4600 әскермен Спринг өзеніне орналасты. Бланттың әскері Арканзас штатының Мейсвилл қаласының оңтүстігінде, Линдсей даласында болды. Қараша айында Шекара армиясы Блант дивизиясында үш бригада, Тоттен дивизиясында үш, Херрон дивизиясында екі бригададан тұрды, бірақ Тоттеннің бригадаларының бірі Спрингфилдте қалды және жаттығуларға қатыспады. Тоттен мен Херрон Спрингфилдте аз уақыт болғаннан кейін, шығысқа қарай, Арканзас штатының Хелена қаласына Виксбург операцияларына қосылуды жоспарлады. Скофилд ауырғандықтан, Кертис Тоттенге өзінің және Херрон дивизиясын Миссури штатының Кейп-Жирардоға көшіруді бұйырды. Екі дивизия 14 қарашада Миссури штатының Озарк қаласынан кетті. Бригадир генерал Джон С. Мармадук басқаратын конфедерат атты әскері қараша айының басында Арканзас штатының Кэйн Хилл аймағына келді; Блантқа осы қозғалыстың төндірген қауіпі Тоттеннің шығысқа қарай жылжуын тоқтатуға себеп болды. 18 қарашада Тоттен дивизиялары Касвиллге оралды. Мармадуктың кері шегінгені туралы хабар алғаннан кейін, Скофилд басқаруды Блантқа тапсырып, 20 қарашада Сент-Луиске кетті. Тоттен, әскерлерімен қарым-қатынасы жаман және ішімдікке құмар болғандықтан, 27 қарашада әскери сотқа қатысу үшін Сент-Луиске жіберілді. Ол дивизия командирі ретінде полковник Дэниел Хьюстонмен ауыстырылды. Херрон дивизиясы Уилсон Крик бойында орналасты, ал Хьюстон дивизиясы оңтүстікке қарай жылжыды. Сондай-ақ 27 қарашада Блант Линдсей даласынан Мармадуктың конфедераттарына қарсы шығу үшін кетті. Келесі күні оның әскері Кейн-Хилл шайқасында конфедераттарды жеңді; Мармадук Ван-Бюренге, Арканзасқа шегінді, ал Блант Кейн-Хиллде қалды. Блант дивизиясы енді Шекара армиясының қалған бөлігінен алшақтады, бірақ конфедераттардан шамалы ғана қашықтықта болды. Хиндман және оның үш бағынысты командирі Блант дивизиясына шабуыл жасап, жою жоспарын жасады, олар әлі де Шекара армиясының қалған бөлігінен бөлінген еді. Блант конфедераттардың шабуыл жоспары туралы 2 желтоқсанның соңында, конфедераттар қозғалысын бастамас бұрын білді. Ол Кертиске жағдайды хабарлап, Миссуриде орналасқан екі дивизияның өзіне қосылуын сұрады. Херрон 3 желтоқсанның түстен кейін екі Миссури дивизиясын жолға салды. 6 желтоқсанда Херронның екі дивизиясы Файетвиллге жетті; сол күні кешке Хиндман мен Бланттың күштері арасында байланыс орнатылды. Хиндман Херронның күштері келгенін білгеннен кейін, алдымен Херронды жеңу, содан кейін Блантқа шабуыл жасау жоспарын өзгертті. 7 желтоқсанда Прери Гроув шайқасында Херрон Хиндманға шабуыл жасады және кері шегінді; конфедераттардың қарсы шабуылдары да сәтсіз аяқталды. Блант күнінің соңында конфедераттардың сол жағына келді, және екі тараптан жасалған келесі шабуылдар шешуші болған жоқ. Хиндман түні бойы әскерін кері шегерді. Шайқастан екі күн өткен соң, Шекара армиясы тағы да бөлінді, Блант дивизиясы Арканзас штатының Риа Милл қаласына, ал қалған екі дивизия шайқас болған жерде қалды. 23 желтоқсанда Блантқа Скофилд армия басқаруын қайтадан өз қолына алу үшін келе жатқаны туралы хабарланды. Конфедераттар Форт-Смит аймағынан шегініп жатқанын білген Блант, сақтық танытқан Скофилд келмес бұрын соңғы шабуыл жасауға шешім қабылдады. Шекара армиясы 27 желтоқсанда Ван-Бюренге жорық бастады. Екі күннен кейін, армия жорықтан оралғанда, Скофилд келді, бірақ армия жорықтан оралғанша басқаруды қабылдаудан бас тартты.
Blunt wished to attack Fort Smith, Arkansas, while Schofield wanted Blunt to be stationed in the northern portion of the Indian Territory. Schofield further wanted to keep the army's other two divisions in northwestern Arkansas. Schofield was able to easily communicate with Curtis because of a rebuilt telegraph line along the Telegraph Road, and Curtis wanted Blunt to remain stationed along the Indian Territory/Arkansas border and for the other two divisions to be withdrawn back into Missouri, so that they could be transferred to service in the Vicksburg campaign. Totten's division was at Osage Spring, and Herron's at Cross Hollow, Arkansas. On October 27, Schofield went to Osage Spring to begin the process of withdrawing the two divisions into Missouri, but learned that Confederate cavalry was in the Fayetteville area. Schofield planned a converging attack on the Confederates with Totten and Herron's men, but the plan did not go through as expected and Herron's men fought and won the Battle of McGuire's Store on October 28. After occupying Fayetteville, Schofield panicked at rumors of a Confederate advance and withdrew from the city. Blunt's division moved to a position where it would better support Schofield's two divisions, with the Army of the Frontier on October 31 being arrayed with Totten at Osage Springs, Herron at Cross Hollow, and Blunt near Bentonville, Arkansas. On November 3, Blunt and Schofield held a conference with Curtis at Elkhorn Tavern over the telegraph line, where Schofield asked for and received permission to withdraw back to Missouri. Beginning on the next day, Totten and Herron's divisions made a forced march back to Springfield; Schofield had been alarmed by false rumors of a Confederate campaign against that city. November 6 saw Blunt with his division still in Arkansas with 6,200 men, Herron camped on Crane Creek with 2,800 men, and Totten on the Spring River with 4,600 men. Blunt's men were south of Maysville, Arkansas, at Lindsey's Prairie. As of November, the Army of the Frontier was organized with three brigades in Blunt's division, three in Totten's division, and two in Herron's, although one of Totten's brigades remained in Springfield and did not participate in field maneuvers. The plan was for Totten and Herron to spend only a little time at Springfield, and then move east to Helena, Arkansas, to join the Vicksburg operations. Schofield was ill, so Curtis ordered Totten to take his division and Herron's to Cape Girardeau, Missouri, as part of the transfer; the two divisions left Ozark, Missouri, on November 14. Confederate cavalry under Brigadier General John S. Marmaduke moved into the Cane Hill, Arkansas, area in early November; the threat posed by this movement to Blunt led Totten's eastwards movement to be cancelled. By November 18, Totten's divisions were back at Cassville. After receiving news that Marmaduke had withdrawn, Schofield turned over command to Blunt and left for St. Louis on November 20. Totten, who had unpopular with his men and who had a drinking problem, was ordered to St. Louis for court martial duty on November 27. He was replaced as divisional commander by Colonel Daniel Huston Jr Herron's division camped along Wilson's Creek, with Huston's division to the south. Also on November 27, Blunt left Lindsey's Prairie to confront Marmaduke's Confederates. The next day, his men defeated the Confederates in the Battle of Cane Hill; Marmaduke fell back towards Van Buren, Arkansas while Blunt remained at Cane Hill. Blunt's division was now over from the rest of the Army of the Frontier, but only about from the Confederates. Hindman and three of his subordinate commander developed a plan to attack and destroy Blunt's division while it was still separated from the rest of the Army of the Frontier. Blunt learned of the Confederate offensive late on December 2, the day before the Confederate actually began their movement. He informed Curtis of the situated and requested that the two divisions camped in Missouri join him. Herron placed the two Missouri divisions on the road on the afternoon of December 3. By December 6, Herron's two divisions had reached Fayetteville; late that same day contact was made between the forces of Hindman and Blunt. When Hindman learned that Herron's men had arrived in the area, he changed his plans to defeat Herron first, and then attack Blunt. In the Battle of Prairie Grove on December 7, Herron attacked Hindman and was repulsed; a Confederate counterattack met the same fate. Blunt arrived later in the day on the Confederate left and another series of attacks by each side failed to be decisive. Hindman withdrew his men during the night. Two days after the battle, the Army of the Frontier again split up, with Blunt's division going to Rhea's Mill, Arkansas, with the other two divisions remaining on the field. On December 23, Blunt was informed that Schofield was on his way back to resume command of the army. Having learned that the Confederates were withdrawing from the Fort Smith area, Blunt decided to make one final offensive before the more cautious Schofield arrived. The Army of the Frontier began the Van Buren raid on December 27. Two days later, while the Army of the Frontier was on its way back from the raid, Schofield arrived, but declined to take command until after the army had returned from the raid.
Кейінгі қызметі
Шофилд 1863 жылдың 1 қаңтарында қолбасшылық міндетін қайтадан алды, және Шекара армиясы Арканзастан шығып кетті. Блант дивизиясы Канзасқа, ал қалған екі дивизия Миссуриге қайта оралды; бұл үш дивизия енді ешқашан толық құрамда бірге қызмет етпеді. 1863 жылдың қаңтар айында Блант Форт Ливенвортқа Канзас округін бақылауға барды, ал полковник Уильям Вир оның дивизиясына қолбасшылық етті. Сол айдың соңында Джон Г. Кларк Тоттеннің бұрынғы дивизиясын, ал Джеймс О. Гоуэр Херронның бұрынғы дивизиясын басқарды. Шофилдтің штаб-пәтері Спрингфилдте орналасқан еді. Келесі айдың соңына қарай Вашингтон Ф. Гайгер Үшінші дивизияның қолбасшысы болды. Наурыз айында екі Миссури дивизиясы Миссуридің оңтүстік-шығысына көшірілді, бұл Мармадуке атты әскерінің күтілетін шабуылына дайындық ретінде жасалды. 30 наурызда Шофилдке Оңтүстік-Батыс Миссури округінің басқаруы тапсырылды, ал Херрон Шекара армиясына қолбасшылық етті. Сол күні бастап Бірінші дивизия Арканзас штатының Кэрроллтон қаласында, Екінші дивизия (қазір Дадли Викершемнің басқаруымен) Миссури штатының Элк Крик қаласында, ал Үшінші дивизия Миссури штатының Ролла қаласында орналасқан еді. Бригад генерал Уильям Вандевер 9 сәуірде Екінші дивизияның басқаруын қабылдады. Мармадуке 18 сәуірде Миссуриге жорық бастады. Вандевер 23 сәуірде өз дивизиясын Миссури штатының Пилот Ноб қаласына, ал екі күннен кейін Фредериктаунға жылжытты. 26 сәуірдің кешінде Вандевердің әскерлері Джексон қаласынан Мармадуке әскерлерімен шайқасты. 1 және 2 мамырда одақтың әскерлері Арканзас штатының Чалк-Блафф қаласындағы Сент-Франциск өзенінің жағасында Мармадуке әскерлерімен шайқасты; конфедераттар өзеннен қашып құтылды. Сәуірдің соңында Бірінші дивизия Миссури штатының Хьюстон қаласында, Екінші дивизия Пилот-Нобта, ал Үшінші дивизия Миссури штатының Лейк-Спринг қаласында болды. Армия штабы Роллада орналасқан еді. Бригад генерал Томас Юинг 13 мамырда Бірінші дивизияның нақты басқаруын қабылдады және Канзас бөлімшелерін сол штатқа қайтаруға бұйрық алды. 2 маусымда Херрон және Екінші және Үшінші дивизиялардың барлық жаяу әскер полктері, сондай-ақ екі артиллерия батареясы Миссисипи штатының Виксбург қаласындағы одақтың жорығын күшейту үшін жіберілді. Бұл бөлімшелер шілдеде Теннесси армиясының XIII корпусының Екінші дивизиясына айналды. Осы кезде Екінші және Үшінші дивизиялар таратылды. 9 маусымда Юинг дивизиясы Шекара округіне бекітілді, ал Блант сол күні Шекара округінің басқаруына тағайындалды. Шекара армиясы таратылды.
Schofield resumed command on January 1, 1863, and the Army of the Frontier withdrew from Arkansas. Blunt's division returned to Kansas, and the other two divisions to Missouri; the three divisions would never serve as a whole again. In January 1863, Blunt went to Fort Leavenworth to oversee the District of Kansas, and Colonel William Weer took command of his division. By the end of that month, John G. Clark was in command of Totten's old division, and James O. Gower led Herron's former division. Schofield's headquarters was at Springfield. By the end of the following month, Washington F. Geiger was in command of the Third Division. In March, the two Missouri divisions were transferred to southeastern Missouri, in preparation for an expected incursion by Marmaduke's cavalry. On March 30, Schofield was reassigned to command the District of Southwestern Missouri, and Herron took command of the Army of the Frontier. As of that date, the First Division was at Carrollton, Arkansas, the Second Division (now under the command of Dudley Wickersham) at Elk Creek, Missouri, and the Third Division at Rolla, Missouri. Brigadier General William Vandever took command of the Second Division on April 9. Marmaduke began an expedition into Missouri on April 18. Vandever responded by moving his division to Pilot Knob, Missouri, on April 23, and then to Fredericktown two days later. Late on April 26, Vandever's men fought with Marmaduke's troopers at Jackson. On May 1 and 2, the Union troops battled Marmaduke's men at the crossing of the St. Francis River at Chalk Bluff, Arkansas; the Confederates escaped across the river. By the end of April, the First Division was at Houston, Missouri, the Second Division at Pilot Knob, and the Third Division at Lake Spring, Missouri. The army's headquarters was at Rolla. Brigadier General Thomas Ewing Jr. took effective command of the First Division on May 13, and was ordered to send the Kansas units back to that state. On June 2, Herron and all of the infantry regiments from the Second and Third Divisions, along with two artillery batteries, were sent to reinforce the Union campaign ongoing at Vicksburg, Mississippi; these units became the Second Division of the XIII Corps in the Army of the Tennessee in July. The Second and Third Divisions ceased to exist at this time. On June 9, Ewing's division was assigned to the District of the Border, and Blunt was assigned that day to command the District of the Frontier. The Army of the Frontier ceased to exist.