Роберт Лэйн: Американ футбол тарихындағы легенда

Кіріспе

Американдық футболшы (1926–1986)
Сан-Диего Чарджерс командасының қорғаушысы

Роберт Лоуренс Лейн (19 желтоқсан 1926 – 1 желтоқсан 1986) – Ұлттық футбол лигасының (NFL) кәсіби американдық футболшысы, 15 маусым ойнаған. Ол Техас Лонгхорнс университетінің құрама командасында колледж футболында өнер көрсетті, содан кейін 1948 жылғы NFL драфтында Питтсбург Стиллерс командасы оны үшінші нөмірмен таңдап алды және Чикаго Беарс командасына сатты. Лейн Беарс командасында бір маусым ойнады, содан кейін 1949 жылы Нью-Йорк Булдогс, 1950 жылдан 1958 жылға дейін Детройт Лайонс және 1958 жылдан 1962 жылға дейін Стиллерс командаларында доп тебумен айналысты. Лейн 1967 жылы Профутбол Даңқы залына, ал 1968 жылы Колледж футбол Даңқы залына енгізілді. Оның 22-нөмірі Техас Лонгхорнс және Лайонс командаларында қанағаттандырылған.

Алғашқы жылдар

Техас штатының Санта-Анна қаласында туған Лэйн, Санта-Аннаның солтүстігіндегі Коулман округіндегі фермада өсті. Оның 36 жастағы әкесі Лэйн сегіз жасқа толғанда жүрек талмасынан қайтыс болды. Анасы Беа өте жағдайы нашар болғандықтан, отбасын бірге ұстауға шамасы жетпеді. Лэйннің екі қарындасы анасымен бірге қалды, ал ол Форт-Уэртке әйелі мен күйеуі Мими және Уэйд Хэмптонмен бірге тұруға жіберілді. Хэмптон отбасы Лэйнды асырап алды және бұрын Далластан солтүстікке орналасқан Хайленд-Парк қаласына көшті. Ол Университет-Парктегі Хайленд-Парк орта мектебінде оқыды. Лэйннің ең жақын досы және футбол командаласы – болашақ құрмет залының мүшесі, 1948 жылы SMU Mustangs үшін Хейсман жүлдесін жеңіп алған және «Детройт Лайонс» командасымен бірге ойнаған Доак Уолкер болды. Соңғы курсында Лэйн штаты бойынша үздік футбол командасына енді, «Ойл Боулл» All-Star ойынында өнер көрсетті және Хайленд-Парк командасын штаты бойынша жартылай финалға жеткізді, бірақ олар болашақ чемпион «Сан-Анджело» командасына 21:20 есебімен есе жіберді.

Колледж футболы

Техас штаты үшін ойнаған ең табысты квотербектердің бірі Лейн 1944 жылдан 1947 жылға дейін қатарынан төрт рет All Southwest Conference командасына шақырылды және соңғы курсында барлық американдықтардың арасында консенсусқа қол жеткізді. Екінші дүниежүзілік соғыс ойыншылардың жетіспеушілігіне себеп болды, соның салдарынан ережелер өзгертіліп, бірінші курс студенттеріне университет құрамасында ойнауға рұқсат берілді, осылайша Лейнге төрт жылдық мансапты жалғастыру мүмкіндігі туды. Соғыс жылдарында әртүрлі конференцияларда бірінші курс студенттерінің ойындарына кейде рұқсат берілсе де, 1972 жылы ережелер толық өзгергенге дейін бұл практика кеңінен қолданылмады. Лейн бірінші курста алғашқы ойынын бастаған сирек ойыншылардың бірі болды. Екінші ойында жарақат алғандықтан, ол болашақ Солтүстік Техас студенті Зик Мартинмен алмастырылды, бірақ Лейн маусымның қалған бөлігінде ойнады және «Лонгхорнс» командасын Оңтүстік-Батыс конференциясының чемпионатынан бір ғана ұпай қалып қойды, TCU-ға 7–6 есебімен қосымша ұпай жіберіп жеңілді. Екінші курста оқуын бастамас бұрын, ол сегіз айды сауда флотында досы Доак Уокермен бірге өткізді. Маусымның алғашқы алты ойынын өткізіп алды, оның орнына Джек Хафпенни шықты. Ұтысқан жалғыз ойыны Райсқа қарсы өткен матч болды, олар бір ұпаймен жеңіске жетті. «Техас» 10–1 есебімен Оңтүстік-Батыс конференциясын жеңіп алды және жарты маусым ғана ойнағанына қарамастан, Лейн қайтадан барлық конференция құрамына енді. 1946 жылы «Лонгхорнс» алғаш рет маусым алдында бірінші орынға ие болды, бірақ #20 Арканзасты жеңгеннен кейін, #16 Райс және кейін рейтингсіз ТКУ командаларынан жеңіліс көріп қалды. Олар 8–2 есебімен конференцияда үшінші орынды, ұлттық деңгейде он бесінші орынды иеленді және кез келген боулл ойындарына қатыса алмады. Лейн Оңтүстік-Батыс конференциясының жалпы соққысы (1420 ярд), жалпы пасы (1115 ярд) және орташа ұшыру (42 ярд) бойынша көш бастады. Күтпеген нәтижеге қарамастан, Лейн қайтадан барлық конференция құрамына кірді және Гленн Дэвиске қарсы Хейсман кубогы үшін дауыс беруде сегізінші орынды иеленді. 1947 жылы Блэр Черри Дана Х. Библиді Техас штатының бас бапкері ретінде алмастырды және ол T формациялық шабуылды енгізуге шешім қабылдады. Черри, Лейн және олардың әйелдері Висконсинде бірнеше апта бойы Ұлттық футбол лигасының «Чикаго Аюлары» мен «Чикаго Кардиналдары» командаларының жаттығу лагерьлерінде жаңа шабуылды зерттеді. Бұл өзгеріс сәтті болды, өйткені Лейн Оңтүстік-Батыс конференциясын пастың ұзындығы бойынша жеңіп алды, барлық конференция және барлық американдық командаларына енді және Нотр-Дамның Джон Лужакқа қарсы Хейсман кубогы үшін дауыс беруде алтыншы орынды иеленді. «Лонгхорнс» командасы #19 Солтүстік Каролинаны жеңгеннен кейін маусымды үшінші орыннан бастады. Кейін олар #15 Оклахоманы жеңді, бірақ 1945 жылы болғандай, Техас қайтадан жеңіліссіз маусымды қосымша ұпай жіберіп жоғалтты. Уокердің 8-ші нөмірі бар SMU командасына қарсы ойынның соңында қайтадан артта қалғаннан кейін, Лейн төртінші тоқсанда теңестіретін тачдаунға шабуыл жасады, бірақ кикер Фрэнк Гесс қосымша ұпайды қашыққа жіберді және «Лонгхорнс» 14–13 есебімен жеңілді. Олар сегізінші орынға түсіп, Оңтүстік-Батыс конференциясында SMU командасынан қалып қойды, бірақ Sugar Bowl-ға шақыру алды, онда Лейн мен «Лонгхорнс» алтыншы нөмірлі Алабама командасын жеңді. Оның 10/24, 183 ярдтық көрсеткішінің нәтижесінде Лейн ойынның ең құнды ойыншысына берілетін Миллер Дигби сыйлығын жеңіп алды. «Лонгхорнс» командасы бесінші орынды иеленді, бұл Лейннің мансабындағы ең жақсы нәтиже болды. Лаун сол маусымда да Хейсман дауыс беруінде алтыншы орынды иеленді. Лейн Техас штатындағы мансабын 210 аяқтауда, 400 әрекетте және 28 жеңісте 3,145 ярд пастың ұзындығымен аяқтады. Лейн «Коттон Боул» атақ-даңқ залына алғашқылардың бірі ретінде енді және 1940 жылдардағы «Коттон Боулдың» барлық онжылдық командасына (1937–1949) кірді. Кейіннен Лейннің екі ұлы Роб пен Алан колледж футболында ойнады. Роберт Л. Лейн-младший Техас командасының бас қақпашысы болды, 1969 жылғы ұлттық чемпионат командасында ойнады, ал Алан 1973 жылы ТКУ командасында қатаң аяқшы болды.

One of the most successful quarterbacks ever to play for Texas, Layne was selected to four straight All Southwest Conference teams from 1944 to 1947, and was a consensus All American in his senior year. World War II caused a shortage of players, and rules were changed to allow freshmen to play on the varsity, thereby allowing Layne a four year career. Freshman play was sporadically allowed by various conferences during wartime, but would not be allowed universally until the rules were permanently changed in 1972. In his freshman season, Layne became a very rare player (in that era) to start his first game. He missed his second game due to an injury and was replaced by future North Texas transfer Zeke Martin, but Layne played the rest of the season and led the Longhorns to within one point of the Southwest Conference Championship when they lost to TCU 7–6 on a missed extra point. Prior to and during his sophomore year, he spent eight months in the Merchant Marine, serving with his friend Doak Walker. He missed the first six games of the season, and was replaced by Jack Halfpenny. The last game he missed was the team's only loss, to Rice, by one point. Texas went 10–1, won the Southwest Conference, and despite playing only half a season, Layne again made the all conference team. In 1946, the Longhorns were ranked first in the preseason for the first time, but after beating #20 Arkansas, they were upset by #16 Rice and later by unranked TCU. They went 8–2, finished third in the conference, ranked fifteenth nationally, and missed out on any bowl games. Layne led the Southwest Conference in total offense (1420 yards), total passing (1115 yards), and punting average (42 yards). Despite the unexpected finish, Layne was named All Conference again and finished eighth in Heisman Trophy balloting to Glenn Davis of Army. In 1947, Blair Cherry replaced Dana X. Bible as head coach at Texas and he decided to install the T formation offense. Cherry, Layne, and their wives spent several weeks in Wisconsin studying the new offense at the training camps of the Chicago Bears and Chicago Cardinals of the National Football League. The change was a success, as Layne led the Southwest Conference in passing yards, made the All Conference and All American teams, and finished sixth in Heisman Trophy voting to John Lujack of Notre Dame. The Longhorns, after beating #19 North Carolina, started the season ranked third. They then beat #15 Oklahoma, but as happened in 1945, Texas was again denied an undefeated season by a missed extra point. After coming back once against Walker's number 8 SMU, Texas again found itself behind late in the game. Layne engineered a fourth quarter touchdown drive that would have tied the game, but kicker Frank Guess pushed the extra point wide and the Longhorns lost 14–13. They fell to eighth, and finished behind SMU in the Southwest Conference, but gained an invitation to the Sugar Bowl, where Layne and the Longhorns beat number six Alabama. As a result of his 10 of 24, 183 yard performance, Layne won the inaugural Miller Digby award presented to the game's most valuable player. The Longhorns finished ranked fifth, the best finish in Layne's career. Laune finished 6th in Heismann voting that season as well. Layne finished his Texas career with a school record 3,145 passing yards on 210 completions and 400 attempts and 28 wins. Layne was one of the first inductees into the Cotton Bowl Hall of Fame and made the Cotton Bowl's All Decade team (1937–1949) for the 1940s. Later, both of Layne's sons, Rob and Alan, played college football. Robert L. Layne Jr., was a kicker for Texas, playing on the 1969 national championship team, and Alan played tight end for TCU in 1973.

Колледж бейсболы

Лэйн Техас штатында ойнаған ең үздік питчерлердің бірі болды. Ол төрт жыл бойы Оңтүстік-Батыс конференциясының құрама командасына ілікті, ал командасы барлық қолжетімді үш конференция чемпионатында жеңіске жетті (1944 жылы Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде чемпионат өткізілмеді). 1944 жылы ол өзінің алғашқы ойынында, болашақ футбол жаттықтырушысы Блэр Черридің басшылығымен, Оңтүстік-Батысқа қарсы 14–1 есебімен жеңіске жетті, толық ойын көрсетіп, 15 соққы жасады. Лэйн Техастағы соңғы үш жылында команда 60–10 есебімен жеңіске жетті, ал Оңтүстік-Батыс конференциясында 41–2 есебімен ойнады. Карьерасын аяқтаған кезде Лэйнде 28–0-дық үздік конференциялық көрсеткіш болды және командада ойнаған кезінде бірнеше мектептік және конференциялық рекордтарды жаңартты, олардың кейбіреуі бүгінгі күнге дейін сақталып қалды. Бейсбол және футболдан бөлек, ол таңғажайып есімді сегіз рет конференцияның үздік ойыншысы атанды және төрт рет конференция чемпионы болды. 1948 жылы дене шынықтыру мамандығын бітіргеннен кейін Лэйн "Люббок Хабберс" кіші лигалық бейсбол командасы сапында, "C" класты Батыс Техас – Нью-Мексико лигасында бір маусым ойнады.

Футболдан кейін

Оның алаңдағы ерлігі үшін Лейн көптеген атақ-даңқ залдарына енгізілді. Бұларға 1960 жылы Техас спорттық даңқ залы, 1963 жылы Лонгхорн құрметті залы, 1967 жылы кәсіби футбол даңқ залы, Мичиган және Пенсильвания штаттарының даңқ залдары, сондай-ақ 1973 жылы Техас жоғары мектеп спорттық даңқ залы кірді. 1981 жылы ол Американдық жетістіктер академиясының «Алтын тақта» сыйлығын алды, оны сыйлық беру кеңесінің мүшесі Том Лэндри табыс етті. Ол Doak Walker сыйлығының иегерімен бірге таныстырылды. 2006 жылы ол Колледж бейсболының даңқ залына 1947 жылға дейінгі мүшелерді қабылдау үшін өткізілген алғашқы дауыс беруде финалист болды. Келесі жылы ол тағы да финалист атанды. 1995 жылы Sports Illustrated журналының арнайы санында Лейн «көшкенге дейін өмір сүрген ең мықты квотербек» деп аталды. 1999 жылы «Sporting News» журналының «Футболдың 100 ең ұлы ойыншысы» тізімінде 52-орынды иеленді. Зейнеткерлікке шыққаннан кейін Лейн 24 жыл Техастағы Любок қаласында бизнесмен болып жұмыс істеді, бұл кезде ол бұрынғы колледж жаттықтырушысы Блэр Черримен бірге жұмыс істеді. Ол 1 желтоқсанда Любок қаласында жүрек тоқтауынан қайтыс болды және сол жерде жерленді. «Менің жалғыз тілегім, – деді ол бірде, – соңғы долларым мен соңғы демімді дәл сол сәтте тартуым». Бұл оқиғаның жалған екендігі айтылса да, себебі бұл цитата сол кезде жарияланбаған, ал осы саудадан кейінгі жарты ғасыр ішінде «Лайонс» командасының жеңіс көрсеткіші НФЛ-дегі командалардың арасында ең төменгі алтыншы орында болды. «Лайонс» бірнеше рет жеңіліспен аяқталған маусымдарды өткізді, дивизиондық қарсыластарынан үнемі жеңіліске ұшырады, 1957 жылғы чемпионаттан бері плей-офф кездесулерінде 3-13 есебін көрсетті, бұл кез келген команданың ең нашар көрсеткіші; олардың үш плей-офф жеңісі 1991 жылы «Далласқа», ал 2023 жылы «Лос-Анджелес» және «Тампа Бэй» командаларына қарсы болды. Олар 1957 жылғы чемпионаттан бері 1991 және 2023 жылдары екі рет ғана НФК чемпионатына қатысты, екеуі де жеңіліспен аяқталды. 2008 жылы, соңғы рет айтылған қарғыстың жылы, «Лайонс» барлық 16 ойында жеңіліске ұшырады. Ал «Стилерс» сол жылы Супер Боулды жеңіп алды, сондай-ақ 2006 жылы (Детройтте) өткен кездесуінде де, Лейннің мансабынан кейін алты Супер Боулды жеңіп, НФЛ-дегі ең басым командалардың бірі болды: 1974 (IX), 1975 (X), 1978 (XIII), 1979 (XIV), 2005 (XL) және 2008 (XLIII). 2009 жылғы НФЛ драфтында, болжамды қарғыс мерзімі өткеннен кейін, «Детройт Лайонс» Джорджия университетінің квотербегі Мэтью Стаффордты бірінші орынға таңдады. Стаффорд Лейннің бұрынғы мектебі Хайланд Парк орта мектебінің түлегі болды және Лейннің үйімен бірдей көшеде тұрды. 2011 жылы Стаффордтың алғашқы толық жарақатсыз маусымында ол «Лайонсты» 1999 жылдан бері алғашқы плей-оффқа жеткізді, бірақ Дрю Брис пен «Нью-Орлеанс Сентс» командасынан жеңілді. 2021 жылы «Детройт Лайонс» Стаффордты Джаред Гоффқа алмастырып, «Лос-Анджелес Рамс» командасына саудалады. Стаффорд «Рамс» командасымен бірінші маусымында Супер Боул LVI жеңіп алды, ал «Лайонс» 2021 маусымын 0-10-1 есебімен бастады және ақырында 3-13-1 есебімен аяқтады, бұл НФЛ-дегі екінші ең нашар көрсеткіш. Бұдан басқа, қарғыстан бері өткен 63 жылда «Лайонс» алты жылдан астам созылған бірнеше плей-офф кеудесінен өтті: сауда жылымен қоса, «Лайонс» он екі маусым қатарынан плей-оффқа қатыспады (1958–1969; 1971–1981; 1984–1990; 2000–2010). 2022 жылдың қазанында, бір кездері 2004 жылы Алғыс айту күнінде «Индианаполис Колтс» командасын «Лайонсқа» қарсы жеңіске жеткізген атақты квотербек Пейтон Мэннинг ESPN сериясының «Peyton's Places» эпизодын қарғысқа және оның «Лайонсқа» тигізген әсеріне арнады. Мэннинг Форд Филдте вискимен толтырылған ваннаны (Лейннің көп ішетіндігіне байланысты судың орнына) және тұз құмырасын қойып, актер Джефф Дэниелспен бірге қарғысты жою үшін ән шырқады. 2022 жылғы маусымды 1-6 есебімен бастағаннан кейін «Лайонстың» көрсеткіштері эпизодтың эфирге шығуынан кейін айтарлықтай жақсарды; олар қалған он ойынның сегізін жеңіп, жеңіс есебімен аяқтады, бұл Мэннинг қарғысты алып тастауға қол жеткізген болуы мүмкін деген болжамдарды тудырды. Келесі маусымда «Лайонс» өзінің алғашқы НФК Солтүстік титулын жеңіп алды, бұл 1993 жылдан бері бірінші дивизиондық титул. 2024 жылдың 14 қаңтарында «Лайонс» 1992 жылдан бері плей-офф ойынында «Лос-Анджелес Рамс» және бұрынғы «Лайонс» квотербегі Мэтью Стаффордқа қарсы жеңіс тапты. Содан кейін «Лайонс» командасы «Тампа Бэй Буканерс» командасына қарсы дивизиондық раундтағы ойынды жеңіп алды, бұл 1957 жылдан бері «Лайонстың» бір маусымда екі плей-офф ойынында жеңіске жеткен алғашқы оқиғасы болды. Алайда, 1957 жылдан бері «Лайонс» әлі күнге дейін жолдағы плей-офф ойынында жеңіске жетпеді. 2023 жылғы 24 НФК Чемпионат ойынында «Лайонс» «Сан-Франциско 49ers» командасына қарсы жартылай ойын кезінде 24-7 есебімен басымдыққа ие болды, бұл «Лайонстың» 1957 жылы жеңген соңғы конференциялық чемпионатқа қарсы командасы, сондай-ақ «49ers» командасының сол ойында жоғалтқан басымдығының айнасы болды. «Лайонстың» қорғанысы 27 ұпайдан кейін жауап бере алмады және «49ers» командасының жасаған онсайд кикірексіздігін қабылдамады, нәтижесінде «49ers» 34-31 есебімен жеңіске жетті.

For his on the field exploits, Layne was inducted into a vast assortment of halls of fame. These included the Texas Sports Hall of Fame in 1960, the Longhorn Hall of Honor in 1963, the Pro Football Hall of Fame in 1967, the state halls of fame in Michigan and Pennsylvania, and the Texas High School Sports Hall of Fame in 1973. In 1981, he received the Golden Plate Award of the American Academy of Achievement presented by Awards Council member Tom Landry. He was presented alongside fellow honoree Doak Walker. In 2006, he was a finalist on the initial ballot for pre 1947 inductees to the College Baseball Hall of Fame. He was a finalist again the following year. In a special issue in 1995, Sports Illustrated called Layne "The Toughest Quarterback Who Ever Lived." In 1999, he was ranked number 52 on the Sporting News' list of Football's 100 Greatest Players. After retirement, Layne spent 24 years as a businessman back in Texas in Lubbock, working with his old college coach, Blair Cherry. He died of cardiac arrest on December 1 in Lubbock and was buried there. "My only request," he once said, "is that I draw my last dollar and my last breath at precisely the same instant." While this story has been called a hoax, particularly because the quote was never published at the time, over the next half century after this trade, the Lions had the sixth lowest winning percentage of any team in the NFL. The Lions have had multiple consecutive losing seasons and have been swept by division rivals constantly, and are 3 13 in postseason appearances since their 1957 championship, the worst record of any team; their three playoff wins were over Dallas in 1991, and Los Angeles and Tampa Bay in 2023. They have played in only two NFC Championship games since their 1957 championship, in 1991 and 2023, with both being losses. In 2008, the last year of the supposed curse, the Lions lost all sixteen games. As for the Steelers, they won the Super Bowl that year, as well as in their previous appearance (in Detroit) in 2006, and became one of the most dominant teams in the NFL, though this took place after Layne's career, winning six Super Bowls: 1974 (IX), 1975 (X), 1978 (XIII), 1979 (XIV), 2005 (XL) and 2008 (XLIII). In the 2009 NFL draft, immediately after the supposed curse had expired, the Detroit Lions selected University of Georgia quarterback Matthew Stafford first overall. Stafford was an alumnus of Layne's former school Highland Park High School and lived in a house on the same street as Layne's. In 2011, Stafford's first full injury free season, he led the Lions to their first playoff berth since 1999, but lost to Drew Brees and the New Orleans Saints. In 2021, the Detroit Lions traded Stafford to the Los Angeles Rams for Jared Goff in a blockbuster trade. Stafford went on to win Super Bowl LVI in his first season with the Rams, while the Lions started the 2021 season 0–10–1, and eventually finished 3–13–1, the second worst record in the NFL. Further, in the 63 years since the curse, the Lions also endured multiple playoff droughts lasting more than six years: including the year of the trade, the Lions did not make the playoffs for twelve consecutive seasons (1958–1969; 1971–1981; 1984–1990; 2000–2010). In October 2022, Hall of Fame quarterback Peyton Manning who once led his Indianapolis Colts to a blowout victory over the Lions on Thanksgiving Day in 2004 dedicated an episode of his ESPN series "Peyton's Places" to the curse and its effects on the Lions. Manning placed a bathtub filled with whiskey (in place of water, owing to Layne's hard drinking) and a cup of salt in an endzone at Ford Field to perform a chant over it with actor Jeff Daniels in an attempt to lift the curse. After starting their 2022 season 1–6, the Lions performance notably improved after the episode aired; they won eight of their remaining ten games to end with a winning record, prompting speculation that Manning may have succeeded in lifting the curse. The following season the Lions won their first NFC North title, their first divisional title since 1993. On January 14, 2024, the Lions won their first playoff game since 1992 against the Los Angeles Rams and former Lions quarterback Matthew Stafford. The Lions then won a divisional round game against the Tampa Bay Buccaneers, marking the first time since 1957 that the Lions won two playoff games in a season. However, the Lions have yet to win a road playoff game since 1957. In the 2023 24 NFC Championship Game, the Lions held a 24 7 lead at halftime against the San Francisco 49ers, the team the Lions won their last conference championship against in 1957, and a mirror image of the 49ers' blown lead in that game. The Lions’ defense gave up 27 unanswered points and failed to recover an onside kick as the 49ers won 34 31.