International cricket in South Africa from 1971 to 1981
ОАР заңдарына байланысты 1971-81жж. Оңтүстік Африка крикеті шектеулі болды. Халықаралық матчтар жеке турлар арқылы ұйымдастырылды, бірақ танымал ойыншылар қатыса алмады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Оңтүстік Африкадағы крикет 1971 және 1981 жылдар аралығында ағылшын спорт промоутері Деррик Робинстің ұйымдастырған төрт жеке тур, "Халықаралық саяхатшылар" деп аталған жеке команданың екі туры және бір әйелдер тестілік матчынан тұрды. Сол кездегі Оңтүстік Африка үкіметінің апартеид саясатының салдарынан ешбір тестілік матч ойнайтын ел турға келуге дайын болмады, осылайша әлемдік крикет Грейм Поллок, Барри Ричардс, Клайв Райс және Эдди Барлоу сияқты бірінші қатарлы ойыншылардан қағылды.
Cricket in South Africa
International cricket in South Africa between 1971 and 1981 consisted of four private tours arranged by English sports promoter Derrick Robins, two tours by a private team called the "International Wanderers", and one women's Test match. The apartheid policy followed by the South African Governments of the day meant that no Test match playing nation was willing to tour, thereby depriving world cricket of leading stars such as Graeme Pollock, Barry Richards, Clive Rice and Eddie Barlow.
Оқшаулау жолы
Оңтүстік Африкадағы спорт алғашқы ақтар қоныстанғаннан бері нәсілдік белгі бойынша бөлініп келді, крикет те осыдан ерекше емес еді. 1891-92 жылдары Уолтер Ридтің ағылшын командасы ақ емес командамен – малайлармен ойнаса, алғашқы 65 жылдан кейін ғана оңтүстік африкалықтар басқа халықаралық крикет матчтарына қатысты. 1956 жылы Кениялық азиялықтар командасы Оңтүстік Африканың ақ емес командаларымен турне жасады. Алайда, апартеид уақыт өте келе қатаңдап, 1948 жылы заңмен бекітілгендіктен, ұлттық тест командасына ақ емес ойыншылар енгізілмеді. Бірақ, бұл Ағылшылт тілдес елдердің Оңтүстік Африканың ақ командаларымен крикет ойнауына кедергі болмады. Базиль Д’Оливейраның ісі бәрін өзгертіп жіберді. Д’Оливейра – аралас нәсілді оңтүстік африкалық (ішінара қара – апартеид классификациясы бойынша «түсті»). Ол ұлттық командаға қатысуға құқығы болмағандықтан Англияға эмиграция жасап, оның құрамында ойнады және 1967 жылы Батыс Индияға турнеге қатысты. Бұл турда оның көрсеткіштері әсерлі болмады, келесі жазда Овалдағы бесінші және соңғы тест матчына дейін Аш сериясының құрамына енгізілмеді. Сол тестте ол 158 ұпай жинап, қысқы маусымда Оңтүстік Африкаға баратын командаға ілігуі күтілді. Бастапқыда ол құрамға алынбағанда Англияда үлкен дау туды, Д’Оливейра жаңалықты естігенде көздерінен жас шықты, ал Англияның тесттік іріктеушілері мен крикет шенеуніктері Оңтүстік Африкадағы апартеид режимінің расизміне бойын алдырды деген айыптауларға ұшырады. Кейін Том Картрайт графтық крикет матчында жарақат алғаннан кейін бос орын пайда болды, сол орынға Д’Оливейра енгізілді. Бұл туралы естіген Оңтүстік Африка премьер-министрі Джон Ворстер оның таңдалуына жауап ретінде бұл Мэрилебон крикет клубының емес, апартеидке қарсы қозғалыстың командасы екенін мәлімдеді. Англияның туры дереу тоқтатылды. Алайда, Австралия 1969/70 жылдары турне жасады, «Proteas» оларды 4:0 есебімен жеңіп, де-факто крикет әлемінің чемпионы атанды. Осы жеңістен кейін олар 22 жыл бойы ресми тест матчы ойнаған жоқ. 1970 жылы Англияға сапары жойылды, Англия асыққан түрде «Rest of the World» командасының турын ұйымдастырды, оның құрамында үш оңтүстік африкалық және Оңтүстік Африка туған Тони Грег (Англияның тесттік крикет құрамасында өнер көрсеткен) болды. 1970 жылдың қыркүйегінде Батыс Индияның капитаны және ең үздік крикетшісі Гарри Соберс Родезиядағы екі викеттік жарысқа қатысып, дау тудырды. Соберс Солсбериде 48 сағат қана болғанымен, премьер-министр Иан Смитпен тамақтануға уақыт тапты және онымен әңгімелесуге болатын керемет адам деп сипаттады. Соберстің мәлімдемесі және турнирге қатысуы апартеид пен расизмге қарсы болған Кариб теңізі саясаткерлерінің наразылығын тудырды. Гвиана премьер-министрі Форбс Бернхам Соберске кешірім сұрағанша еліне кірмейтінін мәлімдеді, ал Ямайка үкіметі Соберстің отставкаға кетуін немесе капитандықтан шеттелуін талап етті. Үндістан премьер-министрі Индира Ганди мәселе шешілгенше Үндістан крикет командасының Батыс Индияға турын тоқтатуға бұйрық берді. Соберс бастапқыда ол саясаткер емес, крикетші болғандықтан, ешқандай қателік жасаған жоқ деп мәлімдеді, бірақ бұл жанжал Батыс Индия крикет кеңесін тарату қаупі туғанда 1970 жылдың қазан айында кешірім сұрады. 1970 және 1980 жылдары Оңтүстік Африка крикет кеңесі ақ емес командалар арасында «Хова Боул» деп аталатын жарысты өткізді.
Sport in South Africa had been divided on racial lines since the early white settlers, and cricket was no different. While Walter Read's Englishmen played against a non white team, the Malays, in 1891 92, it would be 65 years before non white South Africans played any other international cricket, with a team of Kenyan Asians touring against South African non whites in 1956. However, with apartheid becoming ever stricter over time and being legally mandated in 1948, no non white player was selected for the national Test team. This did not, however, stop white majority Commonwealth nations from playing white South African teams at cricket. The Basil D'Oliveira affair changed all that. D'Oliveira was a mixed race South African (partly black – "coloured" under the Apartheid classification): as he was ineligible to play for his national side, he emigrated to England and played for them instead, going on tour to the West Indies in 1967. His performance on that tour was not impressive, and he was omitted from the Ashes Test squads in the following summer until the fifth and final Test at the Oval. He scored 158 in that Test, and was expected to make it to the team to tour South Africa in winter. When initially he was not selected, there was great controversy in England, with D'Olivera being left in tears at the news, and English Test selectors and cricket officials being accused of pandering to the racism of the apartheid regime in South Africa. Then, when a vacancy became available after Tom Cartwright broke down during a County Cricket match, D'Oliveira was selected in his place. Upon hearing of this, South African Prime Minister John Vorster responded to his selection by saying that it was not a team of the Marylebone Cricket Club, but of the anti apartheid Movement: England's tour was immediately cancelled. However, Australia did tour in 1969/70, with the Proteas whitewashing them 4 0, making them de facto world champions of cricket. After this triumph, they did not play another official Test match for 22 years. Their tour to England was called off in 1970, with England hastily arranging a tour by a Rest of the World team which itself included three South Africans and South African born Tony Greig (who represented England in Test cricket). In September 1970, Garry Sobers, the West Indies' captain and their best cricketer caused controversy by playing in a double wicket competition in Rhodesia. Although Sobers spent only 48 hours in Salisbury, he had time for a meal with the prime minister, Ian Smith, and described him as a great man to talk to. Sobers' statement and his participation in the tournament caused backlash from Caribbean politicians who were vehemently opposed to apartheid and racism, with Guyanese prime minister Forbes Burnham saying Sobers was not welcome in his country until there was an apology, while the Jamaican government called for Sobers' resignation or ouster as captain, and the Indian prime minister, Indira Gandhi, barred the Indian cricket team from touring the West Indies until the matter was resolved. While Sobers initially argued that he had done nothing wrong as he was a cricketer, not a politician, he ultimately apologised in October 1970 when the scandal threatened to break up the West Indies Cricket Board. In the 1970s and 1980s, the South African Cricket Board ran a competition called the Howa Bowl, which was contested between non white teams.
1971 жыл
Оңтүстік Африка 1971 жылы Австралияға турнеге шығуға тырысты, тіпті екі қара терілі ойыншы – Дик Абед пен Оуэн Уильямстың құрамаға енгенін ұсынды. Абед пен Уильямс бұл ұсыныстан бас тартты. Сол 1971 жылы ағылшын Колин Каудрей Оңтүстік Африкаға көпұлтты команданы алып келіп, қара және ақ ұлттық командалармен бөлек-бөлек ойнауды жоспарлады. Бірақ, түстілер кеңесі бұл идеяны қабылдамады және Базиль Д’Оливейраны одан бас тартуға көндірді. Спорт министрі Фрэнк Уоринг, егер клуб деңгейінен бастап крикетшілер нәсілдік интеграцияланған крикетті және олардың басшылық органдарын қолдайтындарын жарияласа, "Маған келіп, осы мәселені Министрлер кабинетіне көтеруге толық дайынмын" деді. 1971 жылдың 3 мамырында Оңтүстік Африканың қалған құрамасы мен Кьюри кубогының чемпионы – Трансвааль үкіметтің спорт саясатына наразылық білдіріп, Ньюлендс стадионынан кетіп қалды. Белгілі оңтүстікафрикалық комментатор Чарльз Фортун ойынды тоқтатудың орнына, олардың әрекеттеріне қолдау көрсетудің дұрыс екенін айтты. Оңтүстік Африка құрамасының құрамында Грэм Поллок (капитан), Майк Проктер, Винсент ван дер Биль, Питер Поллок, Хилтон Аккерман, Денис Линдсей, Грэм Шевалие, Артур Шорт және Андре Брюинс болды. Трансвааль құрамасында Барри Ричардс (қонақ ойыншы), Брайан Бат, Клайв Райс, Питер Карлстин және Дон Маккей Когилл (капитан) ойнады. Әли Башер крикетке кеткен уақытын Барагванат ауруханасында толықтыруда болғандықтан ойынға қатыспады. Бачердің құрамасы 1969/70 жылғы сынақ сериясында Австралияны 4:0 есебімен жеңген еді. Халықаралық команданы қабылдауға жасалған тағы бір әрекет ретінде, Оңтүстік Африка Крикет Ассоциациясы Жаңа Зеландияны Англияға жол тартқанда көпұлтты командалармен үш матч ойнауға шақырды. Бірақ Жаңа Зеландия бұл ұсыныстан бас тартты.
South Africa tried to tour Australia in 1971, even going as far as suggesting that two black players, Dik Abed and Owen Williams were part of the team. Abed and Williams rejected the proposal. Also in 1971 Englishman Colin Cowdrey wanted to take a racially mixed team to South Africa and play separate black and white national teams. However, the coloured Board rejected the idea and persuaded Basil D'Oliveira to distance himself from it. Frank Waring, the Minister of Sport, declared that if cricketers from club level upwards declared that they were in favour of racially integrated cricket and their authorities, "Came to me and stated that this was the position, then I am fully prepared to take this matter to Cabinet". On 3 May 1971 the Rest of South African XI and Currie Cup champions Transvaal walked off the field at Newlands to protest against the government's sports policies. Charles Fortune, renowned South African commentator, suggested that it would be best to walk off instead of refusing to play which would effect the support for their actions. Players for South Africa included Graeme Pollock (captain), Mike Procter, Vincent van der Bijl, Peter Pollock, Hylton Ackerman, Denis Lindsay, Graham Chevalier, Arthur Short and Andre Bruyns. Players for Transvaal included Barry Richards (guest player), Brian Bath, Clive Rice, Peter Carlstien and Don Mackay Coghill (captain). Ali Bacher did not play because he was making up hours at the Baragwanath Hospital for time taken for cricket. Bacher’s South African team had beaten Australia 4—0 in their 1969/70 Test series. In another attempt to receive a touring international side to visit, the South African Cricket Association invited New Zealand to play three matches against multiracial sides when they were en route to England. However, New Zealand declined the offer.
Халықаралық турлардың аяқталуы
1970 жылдардың басында Оңтүстік Африканың әртүрлі крикет ұйымдары, үкімет қарсылығына қарамастан, ақ, түрлі терілі және қара адамдарды білдіретін көпұлтақты крикет ойнауға әрекеттенді. Бірақ 1976 жылдың маусым айында Оңтүстік Африкада ірі саяси көтерілістер болды. Азаматтық келеңсіздіктің негізгі ошағы – Йоханнесбургке қарасты қара нәсілді Совето қалашығындағы Совето көтерілісі болды. 16 маусымда мыңдаған оқушылар ақ нәсілді азшылық үкіметінің білім беру саясатына қарсы шықты. Жүздеген адам қаза болды; АҚШ газеті Newsday Советода 332 адам, ал жалпы ел бойынша 435 адам қаза тапқанын хабарлады. Көптеген адамдар эмиграцияға кетті. 1976 жылдың 17 шілдесінде Монреаль Олимпиадасы 25 африкалық елдің қатысусыз ашылды (кейін тағы 4 ел қосылды), олар Жаңа Зеландияның Оңтүстік Африкамен спорттық байланысын үзуден бас тартуына байланысты ойындарды бойкоттады. Жаңа Зеландияның регби одағы сол кезде Оңтүстік Африкаға тур жасап жатқан еді. Осы саяси шиеленіс салдарынан жаңа өзгерістер ұсынылды, оның ішінде Оңтүстік Африкаға және одан шығатын турларға мораторий енгізу көзделді. 1982 жылы Оңтүстік Африканың қарсыластарының алғашқы турынан бұрын халықаралық турлер өткізілген жоқ.
During the early to mid 1970s there had been various attempts by the different South African cricket bodies representing the whites, coloureds and black to play multiracial cricket despite Government opposition. In June 1976, however, there were major political uprisings in South Africa. The main outbreak of civil strife was the Soweto Uprising, centred on Soweto, the black township attached to Johannesburg. On 16 June, thousands of schoolchildren rebelled against the education policy of the white minority government. Hundreds were killed; US newspaper Newsday estimated 332 had died in Soweto and 435 nationally. Many others went into exile. On 17 July 1976 the Montréal Olympics opened without 25 African countries (later joined by 4 others) who were boycotting the games as a result of New Zealand retaining sporting ties with South Africa – the New Zealand rugby union team were touring South Africa at the time. In the light of this political strife, new changes were proposed, which included the placing of a moratorium on tours to and from South Africa. In practice no international tour happened until the first of the South African rebel tours in 1982.