Халықаралық волейбол лигасы: тарихы, мақсаты, әйелдер арасындағы Гран-при, және 2018 жылы өткен өзгерістер туралы толық ақпарат. Волейбол жанкүйерлеріне!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Халықаралық волейбол турнирі
International volleyball tournament
FIVB волейбол әлем лигасы – жыл сайынғы халықаралық ерлер волейбол жарысы болатын. 1990 жылы құрылған, ол Халықаралық волейбол федерациясы (FIVB) ұйымдастырған барлық халықаралық іс-шаралардың ең ұзақ және ең байсы болды. Бұл жарыстың әйелдер нұсқасы FIVB волейбол әлем гран-приі деп аталды. Бұл турнирді әлем чемпионаты, әлем кубогы және әлемнің үздік чемпиондары кубогы сияқты басқа халықаралық волейбол жарыстарымен шатастырмау керек. 2018 жылдан бастап Әлем лигасы мен Әлем гран-приі ерлер мен әйелдер Ұлттар лигасына және ерлер мен әйелдер Челленджер кубогымен алмастырылды.
The FIVB Volleyball World League was an annual international men's volleyball competition. Created in 1990, it was the longest and richest of all the international events organized by the Fédération Internationale de Volleyball (FIVB). The women's version of the competition was called FIVB Volleyball World Grand Prix. This event should not be confused with the other international volleyball competitions, the World Championship, the World Cup and the World Grand Champions Cup. From 2018, the World League and World Grand Prix was replaced by the men's and women's Nations League and men's and women's Challenger Cup.
Шығу тегі
Әлемдік лига 1990 жылы ғасыр соңында FIVB қызметінің айрықша ерекшелігіне айналатын қарқынды маркетингтік бағдарламаның бір бөлігі ретінде құрылды. Мақсаты – жыл сайынғы жарыстар ұйымдастыру арқылы волейбол спортын жаңғырту және оны әлемнің түкпір-түкпіріндегі көрермендерге ұсыну болды.
The World League was created in 1990 as part of the intensive marketing programme that would become a distinctive mark of the FIVB's activities near the end of the century. The idea was to promote the sport of volleyball by establishing an annual competition that would appeal to audiences all over the world.
Жеңімпаздар
1990 жылдары италиялықтар Әлем лигасына үстемдік етіп, 1990, 1991 және 1992 жылдары алғашқы үш турнирде жеңіске жетті. Өз алаңында ойнаған Бразилия, сол кездегі Олимпиада чемпионы, 1993 жылы алтын медальді жеңіп алды, бірақ Италия 1994 және 1995 жылдары титулды қайтарып алды. 1996 жылы, Атланта Олимпиада ойындарында болатын оқиғаны болжап, Нидерланды оларды өте тартысты бес сеттік ойында жеңді, ал 1997 жылы Италия тағы да алтын медальді жеңіп алды. 1998 жылы Куба жеңімпаз атанды, ал 1999 және 2000 жылдары Италия тағы да жеңіп алды. Көрініп тұрғанындай, Италия Әлем лигасының алғашқы он жылдығында ең басым команда болды: 1990 жылдан 2000 жылға дейін Әлем лигасы 11 рет өткізілді, Италия сегіз рет алтын медальді жеңіп алды, ал қалған үш титулды үш түрлі команда жеңіп алды. Италияның Әлем лигасындағы үстемдігі 2001 жылы Бразилия үш сетте италиялықтарды жеңіп, екінші алтын медальді жеңгеннен кейін әлсіре бастады. 2003 жылдан 2007 жылға дейін жыл сайын қосымша титулдар жеңіп алып, 2009 және 2010 жылдары тағы да жеңіске жетіп, бразилиялықтар 21-ші ғасырдың басында әлем және Олимпиада чемпиондары болды. Бразилияның үстемдігіне 2002 жылы Ресей чемпион атанғанда және 2008 жылы АҚШ алтын медаль жеңіп, Пекин Олимпиадасына жағымды серпіліс алғанда тосқауыл келді.
In the 1990s, the Italians dominated the World League, winning the first three tournaments in 1990, 1991 and 1992. Playing at home, Brazil, at the time the Olympic champions, managed to take the gold in 1993, but Italy regained the title in 1994 and 1995. In 1996, foreshadowing what would happen just a couple of months later at the Atlanta Olympic Games, the Netherlands beat them in an extremely tight five set match, before Italy once again won the gold in 1997. In 1998, the winners were Cuba, while in 1999 and 2000 Italy won again. As can be seen, Italy were clearly the dominant team in the first decade of the World League: from 1990 to 2000, the World League was played 11 times, and Italy took gold eight times, while the remaining three titles were won by three different teams. Italy's supremacy in the World League began to wane in 2001, when Brazil won a second gold medal, beating the Italians in three straight sets. With further titles each year from 2003 to 2007, and winning another titles in 2009 and 2010, the Brazilians were the preeminent at the start of the 21st century, being also World and Olympic Champions. The interruptions to Brazil's dominance came in 2002, when Russia took the title, and in 2008, with the United States winning gold and gaining positive momentum going into the Beijing Olympics.
Жарыстың формуласы
FIVB бәсекеге қабілеттілікті арттыру және ойынды көрермендерге тартымды ету үшін Дүниежүзілік лиганың бәсекелестік формуласын үнемі бейімдейді. Дегенмен, келесі жылдары кейбір негізгі ережелер мен шектеулер өзгермейді. Қатысушы командалар жергілікті БАҚ-пен және тікелей теледидар арқылы хабарласуы тиіс. Жарыс кем дегенде екі кезеңге бөлінеді: алдын ала тур (әдетте "Континенттік аралық тур" деп аталады), онда қалалар айналып отырады; және бір немесе бірнеше соңғы турлар, бір немесе бірнеше қабылдаушы елдерімен. Алдын ала турда командалар топтарға бөлінеді. Әр команда өз тобындағы барлық басқа командалармен жалпы төрт кездесу өткізеді, екеуі өз алаңында, екеуі қарсылас алаңында. Кездесулер жұптары демалыс күндері өткізіледі. Алдын ала турдың барлық ойындары өткізілгеннен кейін, әр топтағы ең үздік n команда соңғы турға қатысады, ал қалғандары жарыстан шығады. N-нің мәні қатысатын командалардың санына және финалда қолданылатын форматқа байланысты. Қабылдаушы елдер автоматты түрде соңғы турға қатысады. FIVB соңғы турда түрлі форматтарды сынады: Топ алты, Топ төрт, Жартылай финал және ширек финал (Олимпиадалық формат). Бірнеше жылдан бері (2004 жылдан бастап) ең көп қолданылатыны – аралас формат: ширек финалистер екі топқа бөлінеді, ал әр топтың ең үздік екі командасы Олимпиадалық форматта жартылай финал мен финалға қатысады. Алдын ала турда командаға әдетте он тоғыз ойыншыдан тұратын тізіммен жұмыс істеу құқығы беріледі, олардан бапкер он төрт ойыншыдан құрам жасайды, соның ішінде екі либеро (егер командада тек бір либеро болса, онда тізімдегі ойыншылардың максималды саны 12-ге дейін шектеледі), олар белгілі бір демалыс күндері ойынға түседі. Соңғы турда (ойын) екі либероны қоса алғанда, тек он төрт ойыншыға рұқсат етіледі.
The FIVB is constantly adapting the World League's competition formula to improve competitiveness and to make the games more attractive to the audience. Nevertheless, a few basic rules and restrictions will probably remain unchanged in the following years. Teams who participate must provide local media coverage and live TV broadcasting. The competition is divided in at least two phases: a preliminary round (usually called "Intercontinental Round"), with a system of rotating host cities; and one or more final rounds, with one or more host nations. In the preliminary round, teams are organized in pools. Each team plays a total of four matches against all other teams in its pool, two at home, two as visitors. Each pair of matches is played over a weekend. When all the matches of the preliminary round have been played, the top n teams in each pool qualify for the final round(s), and the remaining ones leave the competition. The value of n depends on the number of participating teams and the format that will be employed in the finals. Host nation(s) automatically qualify for the final round(s). The FIVB has tried various formats for the final round(s): Top Six, Top Four, Quarter Semi finals (Olympic format). For some years now (2004), the most commonly used is a mixed format: quarterfinalists are organized in two pools, and the top two teams in each pool play semifinals and finals according to the Olympic format. In the preliminary round, a team is usually given the right to work with a list of nineteen players, from which the coach builds the fourteen player line up included two liberos (if the team include only one libero in the roster, their max roster number is limited to 12) that will be employed in a particular weekend. For the final round(s), only fourteen players included two liberos are allowed.