Кіріспе
Los Prisioneros ("Қоймандар") – 1982 жылы Сан-Мигельде (Сантьяго) құрылған чилилік рок-тобы. Латын Америкасының ең маңызды топтарының бірі саналатын олар, Латын Америкасының бұқаралық ақпарат құралдары мен музыканттары тарапынан Rock en español (испан тіліндегі рок) жанрының пионері және Чилидегі ең күшті әлеуметтік-саяси ықпалға ие топ ретінде танылды. Топ британдық панк-роктан, әсіресе The Clash тобынан бастау алған жаңа толқын стилін дамытты, сондай-ақ роккабилли, регги және ска элементтерін, кейіннен синтезаторлық попты енгізді. Олар Чили мен Латын Америкасының диктатура кезеңіндегі әлеуметтік-экономикалық құрылымдарды, білім беру жүйесі мен қоғамдық көзқарастарды сынаған тұжырымды, өткір және наразылық танытқан мәтіндерімен көзге түсті. Бұл 1985-1990 жылдар аралығында Чилидің басты бұқаралық ақпарат құралдарында олардың музыкасына тыйым салуға әкеп соқты, бірақ олардың әндері ауыздан ауызға және қолмен жасалған кассеталар арқылы таралды. "Los Prisioneros" деген атқа өзгергеннен кейін, олар "La voz de los '80" альбомын жазып, тәуелсіз "Fusión Producciones" лейблінде шығарды. 1985 жылы "EMI Records" компаниясымен келісімге келгенге дейін олар кең танылуға жеткізу үшін күресті, алғашқы альбомын винилдік пластинкалар мен кассеталарда қайта шығарды. Осыдан кейін Латын Америкасының барлық аймақтарында, әсіресе Перуде үлкен жетістікке қол жеткізді. 1986 жылы шыққан "Pateando piedras" және 1987 жылы шыққан "La cultura de la basura" альбомдарынан бастап Гонсалес Depeche Mode-тан шабыттанған синтезаторлық поп дыбыстарын және ырғақтарды музыкасына енгізе бастады, бұл Нареаның наразылығын тудырды. 1990 жылы шыққан "Corazones" альбомын жазу кезінде екі мүше арасындағы шиеленіс күрт өршіп, Нареа Гонсалес пен оның әйелінің қарым-қатынасы туралы білгеннен кейін топтан кетіп, оның орнына клавишада Сесилия Агуао, бас-гитарада Роберт Родригес қосылды. "Los Prisioneros" тобының бұл жаңа құрамы ұзаққа соқпады, 1991 жылы топ тарады, бұл топтың "бірінші кезеңінің" аяқталуын білдірді. "Antologia, su historia y sus exitos" жинақ альбомынан кейін "Los Prisioneros" 2001 жылы қайта бірігіп, Сантьягодағы "Estadio Nacional" стадионында екі қайта қосылу концертін өткізді, оған барлығы шамамен 150 000 адам қатысты, бұл чилилік ешбір топтың бұрынғысынан жеткен емес көрсеткіші. 2003 жылы олар аттас қайта қосылу альбомын жазды, бірақ Гонсалес пен Нареа арасындағы қайтадан туған жанжал нәтижесінде Нареа тағы да топтан кетіп, "Los Tres" тобының фронтмені Альваро Хенрикес қосылды, олар "Los Prisioneros En Las Raras Tocatas Nuevas De la Rock & Pop" атты каверлер альбомын жазды. Одан кейін Серхио "Coty" Бадилла мен Гонсало Яньес топқа қосылып, алтыншы және соңғы студиялық альбомын жазды – "Manzana", содан кейін Канада, АҚШ, Мексика, Эквадор, Перу, Боливия, Колумбия және Чилиде гастрольдік сапарға шықты. 2006 жылдың 18 ақпанында Венесуэланың Каракас қаласында топ соңғы концертін өткізді. Хорхе Гонсалес Мексикаға көшіп кетті, ал Тапиа мен Бадилла Чилиде қалды. Музыкалық тұрғыдан алғанда, "Los Prisioneros" Чилиде жаңа музыкалық дәуірдің басталуын белгіледі, Виктор Хара мен Виолета Парраның 1960 жылдардағы халықтық музыкасынан бас тартып, "Nuevo Pop Chileno" (Жаңа Чили поп) дәуірін ашты, соның арқасында "Aparato Raro", "Cinema", "Upa!", "Valija Diplomática", "Aterrizaje Forzoso", "Electrodomésticos", "Banda 69", "Fulano" сияқты көптеген чилилік топтарға жол ашылды. "La Voz de los '80", "Muevan las Industrias" және "Tren al Sur" сияқты әндер Латын Америкасының ең танымал, маңызды және музыкалық жағынан ықпалды әндеріне жатады, ал "El baile de los que sobran" әні 2019-2022 жылдардағы чилилік наразылықтардың гимніне айналды. 2023 жылы "Rolling Stone" журналы "Corazones" альбомын барлық уақыттағы Латын Америкасының 50 үздік альбомының қатарына енгізді.
Los Prisioneros ("The Prisoners") were a Chilean rock band formed in San Miguel, Santiago, in 1982. Considered one of the most important Latin American bands of all time, they've been evaluated as pioneers of Rock en español (Rock in Spanish) by Latin American media and musicians, and as the band with the strongest socio political impact in Chile. The group would develop a new wave sound that would have its roots in British punk rock, in particular The Clash, and would incorporate rockabilly, reggae and ska influences, and later on synthpop, and would make themselves known for their controversial, witty and subversive lyricism that criticized the socio economic structures, education and societal attitudes of dictatorship era Chile and Latin America as a whole. This would cause their music to be banned by the Chilean mainstream media between 1985 and 1990, but their music would continue to spread there, aided by word of mouth and shared homemade cassette tapes. After changing their name to Los Prisioneros, they would record their first album, La voz de los '80, and release it on the independent record label Fusión Producciones, and would initially struggle to achieve mainstream popularity before signing to EMI Records in 1985, re releasing their first album on vinyl records and cassettes. From that point on, they would reach mainstream success in all of Latin America, in particular, Peru. Starting with the release of 1986's Pateando piedras and 1987's La cultura de la basura, González would begin to incorporate Depeche Mode inspired synthpop sounds and rhythms to their music, to the dismay of Narea. Tensions between the two band members would come to a halt during production of 1990's Corazones, when Narea would learn of an affair between González and his wife, and would leave the band, being replaced by Cecilia Aguayo on keyboards, and Robert Rodríguez on bass. This new incarnation of Los Prisioneros would not last long, and the group would dissolve in 1991, marking the end of the "first phase" of the band. Following the release of the compilation album Antologia, su historia y sus exitos, Los Prisioneros would reunite in 2001, and would play two reunion shows in Santiago's Estadio Nacional to a total of almost 150,000 people, a feat no other Chilean band has accomplished since. They would record a self titled reunion album in 2003, and González and Narea would have another falling out, Narea would leave the band once again, with Los Tres frontman Alvaro Henríquez joining the band, recording the covers album Los Prisioneros En Las Raras Tocatas Nuevas De la Rock & Pop. Shortly after, Sergio "Coty" Badilla and Gonzalo Yáñez would join the band, and would form part of the lineup that would record their sixth and final studio album; Manzana and would go on tour in Canada, the United States, Mexico, Ecuador, Peru, Bolivia, Colombia, and Chile. On February 18, 2006, in Caracas, Venezuela the band would perform their last concert. Jorge González moved to Mexico, leaving Tapia and Badilla in Chile. Musically, Los Prisioneros marked the beginning of a new musical era in Chile, leaving behind the 1960s folk inspired music of Víctor Jara and Violeta Parra, and starting the new era of Nuevo Pop Chileno (New Chilean Pop)., setting the stage for many other Chilean bands, such as Aparato Raro, Cinema, Upa!, Valija Diplomática, Aterrizaje Forzoso, Electrodomésticos, Banda 69, Fulano, among others. Songs like "La Voz de los '80", "Muevan las Industrias", and "Tren al Sur" are among the most famous, important, and musically influential songs of Latin America, and the song "El baile de los que sobran" became an anthem for the 2019 2022 Chilean protests. In 2023, Rolling Stone would name Corazones among the 50 best Latin American albums of all time.
Тәрбие және алғашқы жылдары
1979 жылы әнші-күйші Хорхе Гонсалес (бас, вокал), Мигель Тапия (барабан, қосымша вокал) және Клаудио Нареа (гитара, қосымша вокал) Чилидегі орта мектептің бірінші курсында танысты. Олар Сантьяго де Чилидегі Сан-Мигельдегі №6 лицейге оқуға түсті. Олардың орта мектебі кейіннен Лицео Андрес Белло деп аталды. 1980 жылы Хорхе мен Клаудио, сондай-ақ Родриго және Альваро Белтран аға-інілер "Псевдопильос" (Псевдо-қарақшылар) тобын құрды. Топ күнделікті заттарды перкуссия ретінде пайдалана отырып, а капелла (көбінесе Хорхе мен Клаудио) әзіл-қалжың әндерін орындады. Сонымен қатар, Хорхе Мигельмен бірге топ құрды, онда олар Beatles тобынан Джон Леннон мен Пол Маккартни рөлін сомдады. Оларды тыңдағаннан кейін Нареа оларды "Лос Винчукас" деп атады. "Винчукас" – Чилидің солтүстігінде кездесетін кішкентай жәндіктер; бұл лақап Хорхе мен Мигельдің "Чилилік Beatles" екенін білдірді. Бір-бірін жақсы танысқаннан кейін, олар Нареаны топқа шақырды. Біраз уақыттан соң Альваро Белтран гитарамен қосылды, ал Мигель Тапия, әпкесінің бірінен сыйлық ретінде барабан жинағын алғаннан кейін, барабанға өтті. Төрттік 1982 жылдың 14 мамырында өз орта мектебінде алғашқы концертін берді және орташа табысқа жетті. 1982 жылдың соңында Хорхе мен Мигель бас барабан педалін сатып алуды қалады, бірақ Клаудио мен Альваро олармен келіспеді. Топқа қатыспаған Родриго араласып, орта мектепті бітіргеннен кейін бірнеше күн өткен соң "Лос Винчукас" және "Лос Псевдопильос" тобының тарауына себеп болды. Гонсалес пен Тапия бірге ойнауды жалғастырды, бірақ Клаудио екі-үш ай бойы олармен сөйлеспеді, өйткені ол колледжге ақша жинау үшін жұмыс істеді. Жоре мен Мигельмен татуласқан Родриго Клаудионы топқа қайта оралуға көндірді. Осы шешуші кезеңде топ жаңа атауды қолдануға шешім қабылдады, бұл жолы бәрінен де маңыздырақ. Алдымен олар "Los Criminales" ("Қылмыскерлер") деген атауды таңдады, бұл олардың сырттан қарағандағы көзқарасын көрсетеді, бірақ Мигель "Los Prisioneros" ("Түрмедегілер") деген атауды ұсынды, бұл 1980-ші жылдардағы авторитарлық режимдегі Чилидегі олардың шындығын дәлірек бейнелейді. Қалғандарына бұл атау ұнады, ал 1983 жылдың 1 шілдесінде олар Мигель Леон Прадо мектебінің ән фестивалінде "Los Prisioneros" деген атпен дебют жасады. Сол кезде топ құрамында бас гитарамен Хорхе Гонсалес, гитарада Клаудио Нареа және барабан, перкуссия мен қосымша вокалмен Мигель Тапия болды. Сол жылы Хорхе Гонсалес Чили университетінің өнер мектебіне түсті, онда ол бірнеше адаммен танысты, олар сол кезде белгілі болмаса да, "Nuevo Pop Chileno" ("Жаңа Чили поп музыкасы") жұлдыздарына айналды. Игорь Родригес сияқты әншілер ("Aparato Raro" тобының болашақ мүшесі), сондай-ақ "Los Prisioneros" тобының болашақ мүшелері Роберт Родригес және Карлос Фонсекамен бірден достық қарым-қатынас орнатты. Біраз уақыттан соң Хорхе Гонсалес пен Карлос Фонсека университетті тастап кетті. Көп ұзамай Хорхе Гонсалес Фонсеканың отбасылық бизнесінде (Discos Fusión деп аталатын пластинкалар дүкенінде) жұмыс істей бастады, ал Карлос Фонсека жаңа таланттарды іздеуге шықты. Кейіннен Хорхе Карлос Фонсекадан топтың менеджері болуын сұрады.
"Қалдық мәдениеті" альбомы және "ЖОҚ" науқанына қолдау көрсету
1987 жылдың қазан айында олар үшінші альбомын La cultura de la basura (Қалдық мәдениеті немесе қоқыс мәдениеті) жазуға кірісті. Хорхе Гонсалес топтың басқа мүшелеріне барлығы бірлесіп жазатынын уәде берді. Бірақ Гонсалес альбомды өзі жазды, ал Нареа мен Тапия бірге 4 ән шығарды: "Somos solo ruido" (Біз тек қана шу), "Algo Tan Moderno" (Мұндай заманауи нәрсе), "El Vals" (Вальс) және "Lo estamos pasando muy bien" (Біз жақсы көңіл көтеріп жатырмыз). Осы жазба кезінде топ ішінде алғашқы келіспеушіліктер туды. Како Лион Хорхедің бейжайдығы мен салқындығына шыдамады және жазу сессиясын тастап кетті. Осылайша ол жұмысты өзінің көмекшісі Антонио Гилдемейстерге қалдырды, ол әлі тәжірибесі жоқ жаңадан бастаған әуесқой болды. Ол жазбаларды жасауға және дыбыстауға кірісті, нәтижесінде альбомның соңғы дыбысы дөрекі және қарапайым болып шықты. Кейін Лион бұл жазбаның өте шатасқан және толық емес екенін айтты. Альбом сол жылдың 3 желтоқсанында шықты. Олар алдын ала сату кезінде 10 000 дана сатты, бірақ "Pateando piedras" альбомының табысын асып түспеді, барлығы 70 000 дана сатылды. Бұл бұқаралық ақпарат құралдарының сыншылары тарапынан топтың көркемдік және коммерциялық сәтсіздігі деп бағаланды, бірақ, кереметі, ол екі есе платиналыққа ие болды. Гонсалес үшін бұл альбом топтың коммерциялық немесе көркемдік сәтсіздігі емес еді, алайда ол оны топ үшін ең төменгі нүкте деп санады. Клаудио, Фонсека және Мигель Хорхеге тым бос болғанын айтты, өйткені ол бұрынғыдай жеке композитор емес еді. Фонсека "Lo Estamos Pasando Muy Bien" (Біз жақсы көңіл көтеріп жатырмыз) әнін ұнатып, бірақ Нареаның басқа әндері оның өзге де шығармаларының бірі "Mostrar La Hilacha" (Шығыңқы жіпті көрсету) сияқты екенін сенді. Ол альбомды ашатын жаңа ән қосты, ол "Біз Оңтүстік Америкалық рок-музыканттармыз" деп аталды. Альбомның бұл нұсқасы тек Чилиде ғана шықты. Бүгінде оны кейбіреулер топтың ең жақсы альбомы деп санайды (түпнұсқа нұсқасында), El Mercurio газетінің Хуан Маркесінің айтуынша. Гонсалес пен Фонсека бірінші синглдың таңдауы бойынша қызу дауласты, ол "Que No Destrocen Tu Vida" (Олар өміріңді бұзбасын) – ата-аналардың балаларының өміріне араласуы туралы ән. Бұл ән Клаудионың ата-анасымен күресінен шабыданған болуы мүмкін. Гонсалес пен Фонсека Чили радиосында қай әнді ойнау керектігі туралы келіспеді. Фонсека "Maldito Sudaca" (Арашаланған Оңтүстік Америкалық) әнін сингл ретінде шығаруды қалаған, ол испандықтардың Оңтүстік Америкалықтарға деген нәсілшіл көзқарасы туралы ән; "Sudaca" – испандықтардың Оңтүстік Америкадан келген адамдарды кемсіту үшін қолданатын нәсілдік айыптамасы. Ақырында, "Que No Destrocen Tu Vida" сингл ретінде таңдалды, ал "Maldito Sudaca" Чили мен Латын Америкасында одан да танымал болды. 1988 жылдың 28 наурызында Los Prisioneros "La Cultura de la Basura" альбомының жарнамалық турын түсіндіру үшін баспасөз конференциясын өткізді: Чилидің ең солтүстік қаласы Арикадан Чилидің ең оңтүстік қаласы Пунта-Аренасқа дейін 40 концерттік шара жарияланды. Кейін турнеге Оңтүстік Американың басқа елдері мен Мексика да қосылды. Баспасөз конференциясының соңында Мигель Тапия шақырған Independent Record Label Fusion компаниясының бұрынғы өкілі Кристиан Родригес сол жылдың қазан айында өтетін плебисцит/референдумға қатысты соңғы сұрақ қойды. Хорхе Гонсалес бірден және ойланбастан жауап берді: «Келесі плебисцитте біз "ЖОҚ" деп дауыс береміз (En el plebiscito votaremos que No)». Плебисциттен кейін топ Аргентинаға қайтып оралып, Amnesty International ұйымы ұйымдастырған концертте 40 жылдығын тойледі. Бұл концертте 1948 жылғы Адам құқықтарының жалпыға ортақ декларациясының мерекесіне арналған. Бұл концертті Чилиде өткізуді жоспарлаған, бірақ Пиночеттің қарсылығына байланысты мүмкін болмады. 1988 жылдың 14 қазанында Мендосадағы әлем кубогы стадионында Los Prisioneros сахнаны Стинг, Питер Габриэль, Трейси Чэпман, Брюс Спрингстин, Юссу Н'Дур, Мендоса тобы Маркама және Чили тобы Инти Иллиманимен бөлісті. Олар Боб Марлидің "Get Up, Stand Up" әнін 10 000 мен 18 000 чилилік және аргентиналық көрермендер алдында орындады. Чилиліктер өз елінен тыс жерде болуға қуанды. Олар бостандық сезімдерін бастан кешірді. Бірақ бұл тәжірибе сәл ерекше болды, өйткені Аргентинада біз өте жайлы емеспіз. Аргентиналықтар мен чилиліктер арасында үнемі шиеленіс болды. Біз бұл жерден жақсы естеліктермен кетпедік.
After the plebiscite, the band returned to Argentina to participate in the commemoration of the 40 years of the Universal Declaration of Human Rights in a concert organized by Amnesty International, which had sought to make it in Chile, but was not able to due Pinochet's opposition. On October 14 of 1988 in the World Cup Stadium in Mendoza, Los Prisioneros shared the stage with Sting, Peter Gabriel, Tracy Chapman, Bruce Springsteen, Youssou N'Dour, the Mendozino group Markama and Chilean Group Inti Illimani, performing together the song "Get Up, Stand Up" by Bob Marley to an audience between 10,000 and 18,000 Chileans and Argentinians. <blockquote>Chilean people were happy to be outside their country. They felt liberated. But the experience was strange because we were not too comfortable in Argentina. There was always this tension between Argentinians and Chileans. We did not leave with a pleasant memory.
Ni Por La Razón, Ni Por La Fuerza альбомы, Los Dioses триосы және El Caset Pirata
1996 жылы Los Prisioneros бірнеше жылдық үзілістен кейін қайтадан көрінді және топтың табыстарын, жарияланбаған әндерін, шетелде шыққан кейбір әндердің кавер-нұсқаларын, Los Pseudopillos, Los Vinchukas, Gus Gusano y Los Apestosos тобының кезеңінен қалған ерекше материалдарды жинауға кірісті. Олар 100 000 данамен сатылған қос альбомдық жинақты шығарды.54 Кейін 40 ән іріктеліп, «Ni Por La Razón, Ni Por La Fuerza» («Ақылмен де, күшпен де емес») атты қос дискілік жинақ альбомына енгізілді. Альбомның мұқабасында Чилидің тәуелсіздік күресінің батырлары саналатын Бернардо О’Хиггинс, Хосе Мигель Каррера және Мануэль Родригестің суреттерінен жоғары Хорхе Гонсалес, Мигель Тапия және Клаудио Нареаның бейнелері бейнеленген. Жинақ альбомды радио арқылы «Las Sierras Eléctricas» әні насихаттады, бұл ән бастапқыда «Corazones» альбомы үшін жазылып, құрастырылған еді. 2001 жылы осы әннің жаңа нұсқасы топтың Ұлттық стадиондағы екі концертінде қайта құрылуын жариялау үшін пайдаланылды. Олар бір шарада жеке орындады, мекенжайы Balmaceda 1215, бірақ қайта құрылу туралы әңгіме болған жоқ, сондай-ақ бұқаралық ақпарат құралдары да жаңалыққа қызығушылық танытпады. Бұл альбом кейін басқа форматтарда қайта шығарылды, мысалы, 2012 жылы жинақ альбом винилде жарық көрді. 1998 жылы Хорхе мен Мигель венесуэлалық әртіс Аргенис Бритомен бірге «Los Dioses» («Құдайлар») триосын құрды. Олар «Lo Mejor de Los Prisioneros» («Қылмыскерлердің ең жақсысы») атты гастрольдік турды бастап, Чили мен Перуды аралап, топтың классикалық әндерін орындады, бірақ аса сәтті болмады. Гонсалестің аудитория алдындағы агрессивтілігі мен бейжайлығы тыңдаушыларды ығыстырды. Бір күні Хорхе есірткіге тәуелділігінен құлдырап, 1999 жылдың наурыз айында альбом шығармай триодан шығып кетті. Аргенис Брито мен Мигель «Humanitarian Reason» («Гуманитарлық себеп») атты жаңа дуэт ретінде жұмысын жалғастырды. 2000 жылы Хорхе кенеттен өзінің соңғы жеке альбомын насихаттауды тоқтатты және Кубаға барып, сол елдегі Villa Center детоксикациялық орталығында есірткіге тәуелділігінен арылуға тырысты. 2000 жылдың қазан айында Карлос Фонсека Warner Music лейблі арқылы Чилидегі 18 топтың қатысуымен «Tributo a Los Prisioneros» («Қылмыскерлерге құрмет») атты құрмет альбомын шығарды, онда Хорхе Гонсалес хорға вокалмен қатысты. Бір айдан кейін, Хорхе Гонсалес пен El Caset Pirata продюсерлік еткен топтың 1986 жылдан 1991 жылға дейінгі тікелей орындауларынан құралған хиттер жинағы жарық көрді. Альбом шығар алдында 30 қазан күні «No Necesitamos Banderas» («Бізге тулардың қажеті жоқ») синглы жарияланды, бұл 1992 жылғы қоштасу турның бір бөлігі болды. Альбом 20 000 дана сатылды. 2011 жылдың 31 тамызында «La Cultura de la Basura», «Pateando Piedras» және «La Voz de los '80» альбомдарымен бірге қайта шығарылды.
Жаңа эксперименталды альбом, шиеленістер және Нареаның шығуы
2003 жылы топ Клаудио Нареа 1990 жылы топтан кеткеннен кейін алғашқы жаңа альбомын шығарды. Ол өзі аттас, "Los Prisioneros" деп аталды. Альбомға қатысты сын-пікірлер әртүрлі болды, біріне ұнады, енді бірі ұнамады немесе топ енді бұрынғыдай естілмейді деп ойлады. Альбомда жаңа үн болды, бірақ топтың көптеген әндерінде саяси лирикасы сақталды. Альбомның бірінші жартысы негізінен рок жанрына бағытталған, ал екінші жартысы электрондық және акустикалық фольклорлық гитараның ықпалына көшті. Альбом үшін екі бейнеклип түсірілді, біреуі "San Miguel" және біреуі "Ultra Derecha" әндеріне. Содан кейін 2003 жылы альбомды насихаттау үшін гастрольді бастады. Осы жылы "Los Prisioneros" Чилидегі танымал Винья-дель-Мар музыка фестивалінде өнер көрсетті. Бұл тікелей эфирде көрсетілді және өте даулы болды. Хорхе Гонсалес Джордж Бушқа, Ирак пен Ауғанстанға жасалған шабуылдарға және Чилиде болып жатқан басқа да маңызды оқиғаларға деген ашуын білдіретін ән сөздерін өзгертті немесе қосты. Осы кезде Хорхе өте ашық пікір білдіретін болды, бұл дау тудырды және Хорхе мен Клаудио арасындағы шиеленіс байқала бастады. Қыркүйек айында Клаудио Нареа топтан қуылды, қалған мүшелер бәрін джентльменше талқылап, оның қуылған себебін үшеуінің арасында қалдыруға келісті. Содан кейін 2006 жылы топ толыққанды тарағанға дейін "Los Prisioneros" кейбір газеттерден, тіпті кейде Клаудиодан да сынға ұшырады. Клаудионың кететінін жариялаған баспасөз конференциясында және оның орнын басатын, "гитарадағы құрметті қонақ" деп аталған адамды таныстырғанда, баспасөз Клаудионың кететіні туралы сұрақтарды қоя берді. Топ мүшелері ашуланып, бірнеше журналистке "Los Prisioneros" пен Клаудионың ажырасуына қатысты ешқандай мәлімет бермейтіндерін және бұл туралы сөйлемейтіндерін айтты. Соңында Хорхе ашуланып, барлық микрофондарды құлатып, үстелде тұрған су құйылған шыны банканы жерге лақтырып жіберді, содан кейін ол конференцияны тастап кетті, Мигель де, "гитарадағы құрметті қонақ" Альваро Энрикес те. Соңғысы үлкен күлімсіреп, қоштасып кетті.
Жаңа топ және алғашқы мұқабалар альбомы
Los Prisioneros рок және поп студиясына барып, Лос Трестің әйгілі музыканты Альваро Хенрикезді шақырып, тікелей студиялық концерттік альбомын жазды. En Las Raras Tocatas Nuevas De La Rock & Pop альбомында Los Prisioneros-тың тек екі түпнұсқа әні бар, ал қалғаны басқалардың әндерін каверлеуден тұрады. Каверлердің арасында бастапқыда Rokes тобынан "Es La Lluvia Que Cae", The Beatles-тан "Birthday", Gilbert O'Sullivan-нан "Alone Again (naturally)" және тағы да көптеген әндер бар. Олар бұл альбомда Virus тобы мен "31 Minutos" балалар сериалы сияқты басқа топтардың әндерін орындады. Сондай-ақ, олар өзінің бұрынғы альбомдарынан ("Concepción" және "En el cementerio") екі әннің жаңа нұсқаларын жасады. Альбомның таралымы шектеулі болғандықтан, қазір коллекционерлер үшін оны табу қиын.
Қайта кездесу, гастрольдер, дискотека және екінші үзіліс (2001-2003)
2001 жылдың 5 қыркүйегінде «Тұтқындар» тобының алғашқы құрамы топтың қайта оралуын бір синглмен ресми түрде жариялауға тиіс болды. Бұл 12 жылдан кейін жазылған «Las sierras eléctricas» әнінің жаңа нұсқасы болды. Бұл әнді трио 1989 жылы Нареа шығарғанға дейін жазған еді. Ән Narea шығарғаннан кейін, 1989 жылы «Ni por la razón, Ni Por La fuerza» (Себеппен де, күшпен де емес) атты әні жарық көрді. Сол жылы EMI «Antología, Su Historia Y Sus Éxitos» (Антология, тарихы мен жетістіктері) атты қос альбомды шығарды. Басқа үлкен жетістіктерге ұқсас болғанымен, бірінші альбом толық болды, ал олар соңғы альбомды алып тастауды шешті, ол тек 55 минутқа созылды. Лейблдың келісімшарттық мәселелері болды, себебі олар топтың келісімісіз жазбаны өңдей алмады, олардың тілектерін қанағаттандыру керек еді. Сондай-ақ, «Las sierras eléctricas» әнінің түпнұсқасы EMI-ге тиесілі емес еді. Кейін сол жылы Гонсалес, Тапия және Нареа Сантьягодағы Ұлттық стадионда 30 қараша мен желтоқсанда екі концерт беру үшін қайтадан кездесті. Бұл концерттер музыканттар бұрын-соңды көрмеген үлкен құттықтау мен баспасөз назарына ие болды. Олар бірнеше газеттің бірінші беттерінде жарияланды. «Los Prisioneros» тобы Ұлттық стадионды екі рет толтырған алғашқы және осы уақытқа дейін жалғыз топ болды. Бұл рекордты 2007 жылы «Soda Stereo» тобы екі күні ішінде 126 000-нан астам билет сату арқылы, «Мен қайтадан көремін» атты турнесімен басып өтті. 2002 жылы олар осы есте қаларлық өнер көрсетілімін концерттік альбом мен DVD түрінде жазды, сондай-ақ топ Чили және Латын Америкасының әртүрлі елдері бойынша сәтті тур жасады. Осы кезде топ Хорхе Гонсалес концертте айтқан сөздері үшін аз да болса дау туғызды. Перуде Гонсалес өзінің чилилік отандастарының «Перуге қарсы көзқарастарынан» ұялды. Содан кейін, 2002 жылғы «Телетон» оқиғасында Гонсалес оқиғаға қатысқан компаниялар туралы әзіл-сықақ айтып, оларды «Телетонды» өз пайдаларына пайдалануда және оны бизнеске айналдыруда айыптады. Осы оқиғалар әлі күнге дейін есте сақталып, талқыланып жүр. 2003 жылдың ақпан айында олар Винья-дель-Мар фестивалінде барлық сыйлықтарды жеңіп, сәтті өнер көрсетті. 2003 жылдың маусымында «Los Prisioneros» тобы нарыққа жаңа альбомды (олардың мансабындағы бесіншісін) шығарды, ол жай ғана «Los Prisioneros» деп аталды. Бұл альбом топтың бастапқы дыбысынан мүлдем өзгеше болды. Топты танымал еткен әлеуметтік сын мен анти-неолибералды саясат та жоқ емес. Альбом алтын және платиналық мәртебеге ие болды, ал «Untra Derecha» және «San Miguel» әндері сингл ретінде шықты. Бірнеше айдан кейін Клаудио Нареа тағы да «Los Prisioneros» тобынан кетіп, оның кету себептері топтың веб-сайтында жарияланды. Мені 18 тамызда Джордж бен Майкл шақырған кездесуде осы жұмыстан босату туралы хабарлады. Бірде-бір әңгіме болмай, Хорхе Гонсалес маған «біз енді сізбен ойнағымыз келмейді» деді. Хорхе мені топтан тыс жердегі достарыммен топтағы проблемаларды талқылауда айыптады және мені топтан тыс адамдарды елемеуде айыптады. Ол әсіресе маусым айында «Las Últimas Noticias» газетінде берген сұхбатыма ренжіді, себебі сұхбат менің жеке мәселелерім туралы болғанына қарамастан, топ туралы ешқандай жамандықты ашпады. Тапия мен Гонсалес қонақ музыканттармен бірге ойнауын жалғастырды. Үлкен тосынсыйлық - бұл Альваро Энрикестің топқа уақытша қабылдануы, ол бұрын «Los Tres» және «Los Pettinellis» (чилилік рок-топтары) тобында болған. Олармен ол қайта шығарылған және жаңадан жазылған альбомды жазды: «Los Prisioneros En Las Raras Tocatas Nuevas De la Rock & Pop» (Рок және поптың жаңа таңғажайып орындалуларындағы тұтқындар), ол сол радиостанцияда жазылды. 23 қазанда «Los Prisioneros» тобы MTV Latin America 64 бағдарламасының «Жылдың үздік орталық әртісі» атағына ие болды, бұл бағдарлама өзінің он жылдығын тойлады және бұл топтың екінші сыйлығы болды. Сондықтан олар ашылу үшін «Los Black Stripes» супергруппасын құрды, оған Латын рок-тың әртүрлі өкілдері қатысты, соның ішінде Хорхе Гонсалес, ол Шарли Альберти және Хуанес сияқтылармен бірге сахнада өнер көрсетті. Содан кейін Алекс Лора («El Tri») «Біз Оңтүстік Американың рок-күйшілеріміз» деп ән айта бастады, содан кейін Джоназ және Россо («Plastilina Mosh» мүшелері) қосылды, одан кейін Гонсалес «Aterciopelados» тобының «Bolero Falaz» (жалған болеро) әнін орындап, «Viva Cuba!» деп айғайлады. Кейін Хорхе Гонсалес MTV-нің жаңа құрамын сынға алып, бастапқыда MTV нағыз рокқа бағытталғанын, бірақ бүгін Рикки Мартин мен Алехандро Санц сияқты реалити-шоулармен бірге сатылып кеткен арнаға айналғанын айтты.
"Манзана" және "Манаса" қайтадан танымал болды
2004 жылы Гонсало Яньес (қонақ музыкант ретінде) және Серхио "Коти" Бадильямен жаңа құрам жаңа альбомын – «Manzana» альбомын шығарды. Альбом жақсы пікірлер мен жоғары сату көрсеткіштеріне ие болды, тіпті Хорхе альбомды насихаттау қиын болатынын айтқан болатын. Бұл альбомдағы музыка бұрынғы альбомдарға қарағанда поп-рок стиліне көбірек жақын болды. Альбомда Los Prisioneros өзінің тамырларын жаңаша түсінгендей сезіледі, ал кейбір әндерде 1980-ші жылдардағы Los Prisioneros альбомдарының ықпалы байқалады. Альбомда көптеген электронды синтезаторлар мен электронды музыкалық элементтер болғанымен, әр ән негізінен рок жанрында сақталды. Олардың өлеңдері бұрынғы альбомдарға қарағанда ашық әрі тікелей болды. «Mr. Right» әнінде El Mercurio газетін сынап, ол газеттің Альендеге қарсы насихат жүргізгенін және 1973 жылғы Чили төңкерісіне қатысты екенін айтты. Төңкеріс кезінде Чили президенті (Сальвадор Альенде) тағылымды түрде қаза тапты (көздерге байланысты, өзі немесе Пиночет басқарған армияның қолынан). Олар «El Muro» әніне бейнеклип түсіріп, сол жылы Оңтүстік және Орталық Америка, Мексика, АҚШ және Канада бойынша гастрольдік сапарға шықты. Гастроль кезінде «Manzana» және «Eres Mi Hogar» әндеріне тағы екі бейнеклип ұсынылды. Осы кезде топ мүшелері 2006 жыл шамасында топты тарату туралы жеке келісімге келді, бірақ ресми түрде олар топ ретінде жұмысын жалғастырды және келесі екі жыл бойы ештеңе өзгермегендей болды. 2005 жылдың соңында топтың бас вокалисі Хорхе Гонсалес белгілі чилилік журналист және жазушы Эмилиано Агуайомен кең сұхбатқа келісті. Ол өз кезегінде «Maldito Sudaca: conversaciones con Jorge González» атты кітап жариялады. Бұл кітап Хорхе Гонсалес пен топтың өмірбаянына арналған ең толық шолуды ұсынады. Сонымен қатар, кітапта Хорхе Гонсалестің музыкант ретіндегі дискографиясы туралы ең толық зерттеулер жинақталған. 2005 жылдың 18 ақпанында олар Венесуэланың Каракас қаласындағы соңғы концертін өткізді. Соңғы екі жылда Канада, АҚШ, Мексика, Эквадор, Перу, Боливия, Колумбия және Чилиде сәтті өнер көрсеткеннен кейін. Топтың таратылуы бұрыннан келісілген болатын, бірақ оның жақын жанкүйерлері ғана бұл туралы білді, ал баспасөз хабардар емес еді. Топ мүшелерінің әртүрлі қалаларда тұруын тарату себебі ретінде көрсетті. Хорхе Гонсалес Мексикада тұрса, Мигель Тапия мен Серхио Бадилла Сантьягода қалды.
Соңғы концерттер және ресми таратылу
2005 жылы Гонсало Яньес топтан шығып, келесі альбомын жеке орындаушы ретінде жазуға кірісті (ол тек қана қонақ гитарист болған). Топ 2005 жылдың соңына дейін гастрольдік сапарларын жалғастырды, ал Хорхе Гонсалес Мексика, Д.Ф. қаласына көшіп кетті. 2006 жылдың басындағы сәтсіз гастрольдерден кейін (топ келісімшарт бойынша өнер көрсетуге міндетті болған күндер) топ ресми сайтында 2006 жылдың наурызында тарасатынын хабарлады. Бұл Хорхе өзінің жаңа тобы Los Updates-ті таныстырғанда расталды, ол Еуропа, Жапония және АҚШ-та жақсы қабылданып, музыка туралы мамандандырылған басылымдардан жағымды пікірлер алды. Екінші жағынан, Клаудио Нареа мен Мигель Тапия арасындағы келіспеушіліктер 2003 жылдан бері оларды бөліп келді. Олар 2009 жылы "Narea and Tapia" деген жаңа жобаны құрып, бірнеше концерттер берді. Топ жаңа әндер жазып жатқанын және 2010 жылдың 20 желтоқсанында оларды интернеттен тегін жүктеуге қолжетімді ететінін мәлімдеді.