Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Людовик II (26 желтоқсан 1777 – 16 маусым 1848) 1830 жылдың 6 сәуірінен 1848 жылдың 16 маусымына дейін Гессен және Рейнның ұлы герцогы болды. Ол Гессеннің ұлы герцогы Людовик I және Гессен-Дармштадттың ханшайымы Луизаның ұлы еді.
Louis II (26 December 1777 – 16 June 1848) was Grand Duke of Hesse and by Rhine from 6 April 1830 until 16 June 1848. He was the son of Louis I, Grand Duke of Hesse, and Princess Louise of Hesse Darmstadt.
Патшалық құрғанға дейін
Ол Лейпциг университетінде оқыды. Содан кейін ол көбінесе Дармштадт қаласында тұрды. 1804 жылы ол Парижде Наполеонның таж кию рәсімінде әкесінің өкілі ретінде болды. Ол Эрфурт және Вена конгресстеріне қатысып, Париждегі Людовик XVIII-нің таж кию рәсіміне қатысты. 1820 жылғы Гессен Ұлы Герцогтігі Конституциясына сәйкес, ол 1830 жылы билікке келгенге дейін Парламенттің Бірінші Палатасының мүшесі болды. Конституцияға өзгеріс енгізуге жасалған әрекеттерге қарсы тұрғанынан басқа, ол парламентте көп белсенділік танытқан жоқ. Ол үкіметтік істерге аса қызығушылық танытпады, бірақ көптеген министрлер оны ағымдағы мәселелермен таныстыруға тырысты.
He studied at Leipzig University. Thereafter, he lived mostly in Darmstadt. 1804 he represented his father at the coronation of Napoleon in Paris. He took part in the Congress of Erfurt and the Congress of Vienna and attended the coronation of Louis XVIII in Paris. Based on the 1820 Constitution of the Grand Duchy of Hesse, he was a member of the First Chamber of Parliament until becoming sovereign in 1830. He was not really active in parliament apart from defending the constitution against any attempts to amend it. He was not really interested in governmental affairs, despite most cabinet ministers trying to include and brief him on current matters.
Билік
Ол 1830 жылғы 6 сәуірде таққа отырды. Ол мемлекет өзінің ірі жеке қарызын төлесін деп талап еткендіктен парламентпен қақтығыс туғызды. Өзінің консервативтік көзқарастарының салдарынан, ол өкіметтік билігінің басым бөлігінде парламентпен келіспеушілікте болды. Таққа отырғаннан кейін көп ұзамай Жоғарғы Гессендегі көтерілістерді басуға тура келді, ол осы мәселені ағасы, ханзада Эмильге тапсырды. Эмиль мен премьер-министр Карл дю Тиль сол кезде Ұлы Герцогтықтың іс жүзіндегі үкіметі болды.
He began his reign on April 6, 1830. He provoked a conflict with parliament as he demanded that his large personal debt be taken over by the state. Due to his reactionary positions, he was in conflict with parliament almost his entire reign. Shortly after becoming sovereign, he had to deal with uprisings in Upper Hesse, which he left to his brother Prince Emil. Emil and Prime Minister Karl du Thil were the actual government of the Grand Duchy at the time.
Отставка және қайтыс болу
1848–1849 жылдардағы неміс төңкерістері оның басқаруға қабілетсіз екенін көрсетті. 1848 жылдың 5 наурызында ол ұлы Людовик III-ті өзімен бірге билеуші регент етіп тағайындады. Одан аз уақыт өткен соң қайтыс болғаннан кейін, оның денесі бастапқыда Дармштадт қалалық шіркеуіне (Stadtkirche Darmstadt) жерленді, ал 1910 жылы Розенхей паркіндегі Ескі мавзолейге көшірілді.
The German revolutions of 1848–1849 showed his inability to govern. On March 5, 1848, he named his son Louis III as co regent. Following his death shortly afterwards, he was at first buried in the Stadtkirche Darmstadt, before his body was moved to the Old Mausoleum in Park Rosenhöhe in 1910.