Жаңа Зеландияның ірі қоңыр көбелегі (Жаңа Зеландияның ірі қоңыр көбелегі)

Кіріспе

Құстың түрі Хуху қоңызы (Prionoplus reticularis) – Жаңа Зеландияға ендемік ұзын мүйізді қоңыз. Бұл Жаңа Зеландияда табылған ең ауыр қоңыз.

Маори тіліндегі атауы

Маори тілінде личинка түрі huhu (сонымен қатар tunga haere, tunga rākau) деп аталады, ал ересек түрі pepe te muimui деп аталады. Дегенмен, личинка мен ересек түрін көбінесе сәйкесінше хуху құрты және хуху қоңызы деп атайды. Хуху личинкасы жетілгенде ағашта тесік қазуын тоқтатып, терісін шешеді. Бұл әлі де жеуге жарамды кезең маори тілінде татака деп аталады. Содан кейін қанаттары мен аяқтары өсіп, әлі ақ түсті болса, пепе деп аталады. Соңында ол шығып, көбейіп, тунга rere деп аталады. Жұмыртқалар жасырын жерлерге немесе құлаған ағаш қабығының жарықтарына салынады. P. reticularis личинкасының табиғатта өмір сүру ұзақтығы екі-үш жылды құрайды. Соңғы сатысында личинка ағаш бетінен 7,5–10 см-ге жақындап, содан кейін қуыршақ камерасын жасайды. Қуыршақтану алдыңғы тігіс бойымен жарылу арқылы басталады, одан кейін мезоторакстың артқы жиегіне қарай бойлық жарылу жүреді. Олардың күшті жауырындары бар, олармен шағу салдарынан ауырсыну сезімі туындауы мүмкін. P. reticularis ересек ұрғалары иіс сигналы шығарып, осы сигнал арқылы ересек еркектерді өздеріне тартады. Ересектердің екі жынысы да алаңдатылса, бас алға созылып, жақтары толық ашылып, мұрттары қозғалып, басы жоғары-төмен қозғалатын мінез-құлық көрсетеді. Немесе жержаңғақ майы. Маори тілінде дамудың әртүрлі кезеңіндегі личинкаларға әртүрлі атаулар беріледі, мысалы, әлі де ағаштан белсенді түрде тамақтанатын жас личинкалар tunga haere немесе tunga rākau деп аталады, ал толыққанды жетілген, тамақтануын тоқтатқан және қуыршақтануға дайындалып жатқан личинкалар tataka деп аталады және олар ең бағалы болып саналады (өйткені олардың ішінде бұл кезде қорытылмаған ағаш ұлпасы болмайды). Хуху құрттарын шикі күйінде немесе дәстүрлі түрде хангада пісіріп жеуге болады, және олар Жаңа Зеландияның жабайы табиғатында майдың өте бай көзі болып табылады. P. reticularis құрамында көптеген қоректік заттар бар. Личинкалар мен қуыршақтардың майлылығы салыстырмалы түрде жоғары (ірі личинкалар мен қуыршақтардың құрғақ салмағының 45%-ға және 58%-ға дейін). Хуху құрттарының майы негізінен олеин және пальмитин қышқылдарынан тұрады. Хуху құрттарындағы маңызды амин қышқылдарының жалпы мөлшері адамның тамақтануы үшін Дүниежүзілік денсаулық сақтау ұйымының (ДДҰ) талаптарына сәйкес келеді.

To Māori, the larval form is known as huhu (also tunga haere, tunga rākau) with the adult stage known as pepe te muimui. However, the larval and adult forms are commonly referred to as the huhu grub and huhu beetle, respectively. As the huhu larva reaches maturity it ceases to bore in wood and casts its skin. This still edible stage is known in Māori as tataka. It then develops wings and legs, and while it is still white, it is known as pepe. Finally, it emerges and flies off to reproduce and is known as tunga rere. Eggs are laid in cryptic sites or in cracks in the bark of fallen wood. Larval duration of P. reticularis is two to three years in the wild. In its final instar the larva moves to within 7.5 10cm of the surface of the wood before constructing the pupal chamber. Eclosion occurs with a rupture along the frontal suture followed by a longitudinal rupture to the posterior border of the mesothorax. They have powerful mandibles, which can produce a painful bite. Adult females of P. reticularis produce an olfactory cue which attract adult males to the female. Adult individuals of both sexes will show a display behaviour if disturbed with the head jutting forward, mandibles opening to their full extent, antennae flailing and the head being raised and lowered. or peanut butter. There are different names in Māori for grubs at different stages of development, for example young larvae still actively feeding on timber are called tunga haere or tunga rākau, while full grown grubs which have ceased to feed and are preparing to pupate are called tataka and are the most prized (because there is no undigested wood pulp inside of them at this point). Huhu grubs may be consumed either raw or traditionally cooked in a Hāngī, and are an especially rich source of fat in the New Zealand wilderness. P. reticularis contains substantial amounts of nutrients. The larvae and pupae are relatively high in fat (up to 45% and 58% dry weight in large larvae and pupae respectively). The fat in huhu grubs is mostly oleic acid and palmitic acid. The total essential amino acid content of huhu grubs meets the WHO essential amino acid requirements for human nutrition.