Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
19-ғасырдың ортасында жеке лотереялар жұмыс істеді.
Private lottery operated in the mid 19th century
Луизиана мемлекеттік лотерея компаниясы – Луизиана лотереясын 19-ғасырдың ортасында басқарған жеке корпорация. Бір кезде ол АҚШ-тағы жалғыз заңды лотерея болды және көп уақыт бойы мемлекет пен азаматтарды алдау, сыбайлас жемқорлық ошағы ретінде жаман танылды.
The Louisiana State Lottery Company was a private corporation that in the mid 19th century ran the Louisiana lottery. It was for a time the only legal lottery in the United States, and for much of that time had a very foul reputation as a swindle of the state and citizens and a repository of corruption.
Өмірбаян
Компания, бастапқыда Нью-Йорктің синдикаты болған, 1868 жылдың 11 тамызында Луизиана Бас Ассамблеясымен 25 жылдық мерзімге шарт жасасты, сондай-ақ мемлекетке жылына 40 000 доллар төледі. Осы шарттың қабылдануымен бірге, басқа барлық ұйымдастырылған құмар ойындар заңсыз деп жарияланды. Бұл бастама компанияның заң шығарушыларды жемқорлықпен келісімге келтіргені туралы жаман пікір қалыптастырды, әсіресе сол кезде басқа штаттар лотереялар мен құмар ойындарға күдікпен қарағанда. Компанияны Джон А. Моррис және Чарльз Т. Говард құрды, біріншісі бақылау үлесіне ие болды, ал екіншісі номиналды басшы болып тағайындалды. Чарльз Говард алғашқы президент болды, ол бұрын Алабама және Кентукки штаттарының лотереяларында жұмыс істеген. Бұрынғы Конфедерация генералдары П. Г. Т. Борегард және Джубал Андерсон Эрли салымдарды жүзеге асырды. Олар сенімділікті арттырды, бірақ «Нью-Йорк Таймс» газетінің мәліметінше, оларға қызметтеріне қажет болған айдың бірнеше күні үшін жақсы төленді. Билеттердің көп бөлігі арнайы пойызбен (пошта көлемі өте көп болғандықтан, ерекше назар қажет болды) АҚШ және шетелдегі агенттерге жіберілді, олар оларды тиісті аймақтарда сататын. 1890 жылы, шарттың аяқталуына үш жыл қалғанда, компания заң шығарушыларды Луизиана конституциясына өздерін енгізу туралы актты қабылдауға ықпал етті (осылайша Луизиана штаттық заң шығарушы органының екі палатасының да көпшілігінің және референдумның қажеттілігі туды), мемлекетке жылына 500 000 доллар төлеуді ұсынды.
The company, initially a syndicate from New York, was chartered on August 11, 1868 by the Louisiana General Assembly with a 25 year charter and in exchange gave the State $40,000 a year. With the passage of the charter, all other organized gambling was made illegal. This start almost immediately gave it a bad reputation as having bribed the legislators into a corrupt deal, especially at a time when other states were viewing lotteries and gambling with suspicion. It was founded by John A. Morris and Charles T. Howard, the former owning a controlling interest and the latter serving as its nominal head. Charles Howard served as the first president, having previously worked for the Alabama Lottery and Kentucky State Lottery. Former Confederate Generals P. G. T. Beauregard and Jubal Anderson Early held the drawings. They added credibility but according to the New York Times they were paid handsomely for the few days each month their services were needed. Most of the tickets were sent via special train (there was so much mail it required a special consideration) to agents in the U. S. and abroad who would sell them in their respective areas. In 1890, three years before the charter's expiration, the company bribed the legislature into passing an act to write them into the Louisiana's constitution (thus requiring a successful supermajority of both houses of the Louisiana State Legislature and referendum) by offering to give the state $500,000 per year.
Қарсылық және құлдырау
Лотереяға бұрыннан-ақ әдепсіздік пен моральдық тұрғыдан қарсылық көрсетілсе, жарғыны жаңару және конституциялық түзету компанияны құртуға бағытталған, маңызды және ұйымдасқан қарсылықты бастады. Лотереяға қарсы лига және оның газеті "Жаңа Дельта" лотереяны тоқтатудың басты жақтаушылары болды. Лигаға сол кездегі белгілі бір белсенділер, мысалы Энтони Комсток, сондай-ақ Луизиана Жоғарғы сотында оған қарсы пікір білдірген Эдвард Дуглас Уайт қолдау көрсетті. Бірінші Пресвитериан шіркеуінің көрнекті пасторы Бенджамин М. Палмер 1891 жылғы 25 маусымда Нью-Орлеандағы Гранд Опера үйінде өткен Лиганың ірі жиындарының бірінде лотереяға қарсы сөз сөйледі. Көптеген адамдар бұл лотереяға соңғы соққы болды деп сенді. Луизиана штатының лотереясы ең танымал лотереяға айналды және АҚШ пошта қызметін пайдаланып әр американдық үйге жеткендіктен "Алтын сегізбұрыш" деп аталды. 1890 жылы АҚШ Конгресі лотерея билеттерін және лотерея жарнамаларын штаттар арасында тасымалдауға тыйым салды, бұл компанияның кірісінің 90% құрады. 1892 жылы АҚШ Жоғарғы соты осы заңды қолдады. Сол жылдың наурыз айында жарғыны жаңартуға қатысты конституциялық түзету (заң шығарушы орган қабылдаған, бірақ сайлаушылардың мақұлдауы қажет болған) жеңіліске ұшырады. Лотереяға қарсы үміткер Мёрфи Дж. Фостер, сондай-ақ лотереяға қарсы заң шығарушылардың көпшілігі сайланды. Сол жылы лотереяның барлық операцияларына тыйым салынды және жарғы 1893 жылдың желтоқсан айында тоқтап қалды. Джон А. Моррис қолдауымен ол заңды түрде штаб-пәтерін Гондурасқа көшіріп, АҚШ-та лотерея билеттерін заңсыз шығарды. 1907 жылы оның Делавэрдегі баспаханасы федералдық қызметкерлермен табылғаннан кейін жабылды.
While the lottery was always opposed on vice and morality grounds, the renewal of the charter and constitutional amendment began the serious, organized opposition that would kill the company. The Anti Lottery League and its newspaper, the "New Delta" were the main proponents of ending the drawings. The League was backed by many prominent activists of the time, such as Anthony Comstock, and by Edward Douglass White, who argued against it in the Louisiana Supreme Court. The prominent Presbyterian minister of First Presbyterian Church, Benjamin M. Palmer, delivered an anti lottery speech on June 25, 1891 at one of the League's largest meetings at the Grand Opera House in New Orleans. Many believed this was the final blow to the lottery. The Louisiana State Lottery became the most notorious state lottery and was known as the "Golden Octopus" as it reached into every American home using the U. S. Postal Service. In 1890 the United States Congress banned the interstate transportation of lottery tickets and lottery advertisements, which composed 90% of the company's revenue. The Supreme Court of the United States upheld this statute in 1892. In March of that year the constitutional amendment to renew the charter (which had passed the legislature, but needed voter approval) was defeated. Murphy J. Foster, an anti lottery gubernatorial candidate, was elected, as were a majority of anti lottery legislators. During that year all lottery operations were banned, and the charter expired in December 1893. Backed by John A. Morris, it then moved its de jure headquarters to Honduras and illegally issued lottery tickets in the United States. In 1907 its Delaware printing press was found out by federals and shut down.