Кіріспе
Италиялық футболшы Альфредо Фони (20 қаңтар 1911 – 28 қаңтар 1985) – 1930-жылдары өнер көрсеткен итальян футболшысы, кейіннен жаттықтырушы болған, қорғаушы позициясында ойнаған. Италия ұлттық футбол құрамасы сапында Олимпиада ойындарының алтын медалін және ФИФА Әлем Кубогын жеңіп алған төрт футболшының бірі.
Alfredo Foni (; 20 January 1911 – 28 January 1985) was an Italian footballer in the 1930s and later on a coach, who played as a defender. He is one of only four players to have won both an Olympic gold medal and the FIFA World Cup with the Italy national football team.
Клубтық мансап
Фони Удине қаласында дүниеге келді. Ол 1927 жылы 16 жасында жергілікті «Удинезе» клубында кәсіби дебют жасады, «Прима Дивизионеде» (италиялық «Серия А» алдындағы дәуір) өнер көрсетті. Кейіннен 1929 жылы «Лациоға» ауысты. Бірнеше маусым «Ромада» ойнағаннан кейін қысқа мерзімге «Падоваға» көшті. 1934 жылы Фони Виржинио Розеттаның орнына «Ювентусқа» трансферленді. Турин клубындағы командаласы Пьетро Равамен бірге Италияда және әлемдегі ең үздік қорғаныс жұптарының бірін құрды. Олар Италия құрамасымен 1936 жылғы жазғы Олимпиада ойындарында және 1938 жылғы ФИФА Әлем чемпионатында жеңіске жетті, сондай-ақ «Ювентуспен» 1935 жылы лига титулын жеңіп алды, ал 1938 және 1942 жылдары екі рет Италия кубогын ұтты. Ол 1947 жылға дейін клубта қалды, ал 1934 жылдан 1947 жылға дейін жеті маусым қатарынан бірде-бір ойынды өткізбеді. Барлығында «Ювентус» сапында 266 лигалық матч өткізді, ал «Серия А» турнирінде 370 матч ойнады. Ол 1930 жылдың 2 ақпанында «Лацио» сапында «Про Верчеллиге» қарсы өткізген матчында бұл турнирдегі дебютін жасады. 1948–1949 маусымында «Чиассо» клубында ойнады, зейнеткерлікке шыққанға дейін лигада тек үш ойынға қатысты.
Халықаралық мансап
Фони Италия құрамасы сапында 1936 жылғы 3 тамызда Берлинде өткен Жазғы Олимпиада ойындарында АҚШ-ты 1:0 есебімен жеңіп, Италияның турнирде алтын медаль жеңуіне көмектесті.
Жаттықтырушылық мансап
Зейнетке шыққаннан кейін ол Италия мен Швейцарияда жаттықтырды, бірақ Италия 1958 жылғы әлем чемпионатына ілікпеді. Ол 1953 және 1954 жылдары «Интернационале» клубымен екі рет скудетти жеңіп алды, ал 1961 жылы «Рома» клубымен Интер-Ситис Фэйрс кубогын ұтты. Кейін ол 1966 жылғы ФИФА әлем чемпионатында Швейцария құрамасын жаттықтырды.
Басқару стилі
Фони 1950-ші жылдары «Интер» командасының бас жаттықтырушысы болған кезінде «катеначчо» тактикасын табысты қолданғаны мәлім; алайда, Нерео Рокконың осы жүйе нұсқасынан өзгеше, Фони командасының доптан тыс жақсы қорғаныс ойыны, доп иелігіндегі шабуылдық ойын стиліне кедерес келтірмеді. Оның жүйесінде команданың оң қанаты Джино Армано қарсыластың сол қанатын қадағалау үшін артқа шегіп (іс жүзінде «торнанта» рөлін атқарады), оң қаптал қорғаушы Ивано Бласонға орын ауыстырып, либеро рөлінде ойнап, допты алаңнан шығаруға мүмкіндік берді.
Өлім
Фони Швейцарияның Лугано қаласында дүниеден озды.