Кіріспе

Джоэл Стейн (23 шілде 1971 жылы туған) – американдық журналист, «Лос-Анджелес Таймс» газетінде жұмыс істеген. Ол 19 жыл бойы, 2017 жылға дейін «Time» журналында колонка жазып, сондай-ақ мақалалар жариялаған. Ол еврей. Стейн J. P. Stevens орта мектебінде оқыған, онда студенттік газеттің жазушысы және ойын-сауық редакторы болған. Стэнфорд университетінде ағылшын тілі мамандығын бітірген, сонымен қатар университет газеті «The Stanford Daily» үшін апта сайын колонка жазған. 1993 жылы бакалавр және магистр дәрежелерін алып, Нью-Йорк қаласына, ал 2005 жылы Лос-Анджелеске көшіп кеткен.

Мансап

Стайннің мансабы Марта Стюарт Ливинг журналында жазушы және зерттеуші ретінде басталды. Ол Стюарт үшін бір жыл жұмыс істеді, кейін ол оны бір күні ішінде екі рет жұмыстан шығарғанын әзілдеп айтты. Штайн Time Out New York журналының спорт редакторы және колоннисті болып екі жыл қызмет етті. Time Out New York-та жұмыс істеген кезде ол MTV-нің қысқа ғана өмір сүрген «Idiot Savants» ойын шоуына қатысты. Стайн 1997 жылдың тамызында Time журналына қосылды және оның соңғы мақаласы 2017 жылдың 16 қарашасында жарық көрді. Қоштасуда ол: «Менің алғашқы мақаламнан бері, 19 жыл бұрын, оқырмандар мен әріптестерім мені жұмыстан шығаруды қалап келді» деді. Ол былай деп қорытындылады: «Қоғамға ешқандай уайымсыз қарақшы керек болатын уақыттар болады. Бірақ 46 жастағы, ешқандай уайымсыз қарақшыға қоғамның мұқтажы аз. Мен колледжді бітіруден, қарым-қатынастарды аяқтаудан және демократиядан авторитаризмге өтуден қорқып, тым ұзақ уақыт бойы тұрып қалғаным үшін кінәлімін. Мені осыған күлдіретін болашақ колоннистке үміт артамын». Стайн кейде «I Love the '80s» сияқты телебағдарламаларда комментатор ретінде пайда болады. Ол сондай-ақ үш телешоу пилотын бірлесіп өндірді: VH1 үшін анимациялық сериал және ABC үшін екі сериал. «Эй, Джоэл» атты анимациялық шоу Канадада, кейін Оңтүстік Африкада көрсетілді, ал қалған екеуі қабылданбады. Ол «Crumbs» ситкомының сценарийін жазып, продюсерлік жұмыстарын атқарды. Стайн 2005 жылдың басында Лос-Анджелес Таймс газетіне жазу үшін Лос-Анджелеске көшкенге дейін Принстон университетінде әзіл жазу сабағын оқытты. 2012 жылы ол «Адам жасаған: еркектікке деген ақымақ ізденіс» атты кітабын жариялады.

Ерекше бағаналар

2006 жылдың 24 қаңтарында Лос-Анджелес Таймс газеті «Жауынгерлер мен әлсіздер» деген тақырыппен Стайнның соғысқа қарсы және әскери қызметке қарсы мақаласын жариялады. Онда ол «Мен біздің әскерімізді қолдамаймын. АҚШ әскеріне ерікті түрде келген адам Мексика мен Канададан келген басқыншылықты тойтарысқа шыға алмайтынын жақсы біледі. Сондықтан сіздер өз еркіңізбен американдық империализмнің соғыс құралы болуға келісіп отырсыз». Ол өз пікірін былай түсіндірді: «Ірактағы әскерлерді қолдамаймын, бірақ әскерді қолдау – тіпті Кальвин да мойын бұрмайтын ұстаным». Стайн Хью Хьюит радиосында Тони Сноумен және Орегон штатындағы «либерал» саяхатшымен мақаласы туралы үш сұхбат өткізді. Марк Стайн New York Sun газетінде Стайннің ұстанымының тұрақтылығы үшін оны құттықтады: «Стайн – екіұштылықтан қашқан, соғысқа қарсылардың көптегені баспана табатын мысық құс». Нью-Йорк Таймс газетінің уоррант офицері Майкл Д. Фэй Стайннің сөздерінің өзін «көңілі қалдырғанын, себебі олар қате, олардың дауысына қоғамдық пікірде аздап сенім артылғанын және мені үйімде аздап сезінгенімді» деп жазды. 2008 жылы Стайн «Los Angeles Times» газетіне «Голливудты кім басқарады? Келіңдер» деген мақала жазды, онда еврейлердің Голливудты бақылайды деген қамытқа күлді, осы стереотипті қабылдамауға наразылық білдірді. 2010 жылдың шілдесінде Стайн Time журналында Эдисон қаласына (Нью-Джерси) үндістердің көшіп келуінің әсеріне наразылығын білдірген юмористикалық мақала жазды. Бастапқыда Стайн Twitter желісінде өзін қорғап: «Менің осы аптадағы мақалам үндістерді қорлау мақсатында жазылмады. Сондай-ақ, олардың электрондық пошталары Гандинің зорлықсыздық қағидасын ұстанады деп ақымақтықпен ойладым» деді. Кейіннен Time журналы мен Стайн мақала үшін ресми түрде кешірім сұрады. Стайннің кешірім сұрауында: «Мен көптеген адамдарды ренжіткенім үшін шынайы өкініш білдіремін. Иммиграция американдық өмірді байытады деп сенетін адам ретінде, мен туған қалама барғанда, қаламның өзгеруіне аздап ыңғайсыздық сезінгенімді түсіндіруге тырыстым. Егер біз осы реакцияны түсінсек, иммиграция мәселесі бойынша қарсы пікірдегі адамдармен пікір алысуға жақсы дайындалар едік». Нью-Джерси штатынан АҚШ сенаторы Боб Менендес Time журналына жолдаған хатында «мақаланың тек қана сәтсіз болғаны ғана емес, сонымен қатар бұрын зорлық-зомбылықпен жеккөрушілікке ұшыраған белгілі бір қауымға қатысты қорлау шегінен асып кеткенін» айтты. Актер және Ақ үйдің қоғамдық байланыс кеңсесінің бұрынғы директоры Кал Пенн де мақаланың американдық үндістерді бейнелеуін сынады. Slate журналының жазушысы Том Скокка мақала туралы былай деп жазды: «Жақсы ниетті оқырманға бұл мақаланың қорлаушы болмауға тырысқаны анық. Стайннің бала кезіндегі шағын қаласындағы өмірін, массалық иммиграциядан бұрынғы уақытты сипаттауы әдейі сентиментальды, қарапайым ақ нәрестелердің ұрлық жасап, мас болуын суреттейді. Ол үндістерді емес, ақ адамдарды мазақтауға тырысты». Дегенмен, Скокка жазғандай, көптеген американдық үндістер мақаланы «иммигранттарға қарсы еріншек сөз ретінде» қабылдады. 2013 жылдың мамыр айында Стайн Time журналының мұқабасында «Мен-мен-мен ұрпағы» атты мақала жариялады, онда мыңжылдықтардың нарциссикалық және жас көзқарастары туралы, сонымен қатар олардың «бізді құтқаратыны» туралы жазды. The New Republic, The Atlantic, New York және The Nation басылымдары Стайнды дәлелдерді таңдап қолдануы, мыңжылдықтардың мінез-құлқы туралы жалпыламалар жасауы және бұрынғы ұрпақтардың жастар туралы айтқан сөздерін қайталауы үшін сынады.

Бағалаулар

"Менің ойымша, ол бүгін көріп тұрғанымның ең ерекше юморына ие," деді CNN News Group компаниясының төрағасы және бас директоры Уолтер Айзексон Стэнфорд журналына. "Джоэл өзіне-өзі деген сыпайылықты және өзіне-өзі қызығуды керемет өнерге айналдырды." Variety TV-нің тілшісі Брайан Лоури, Стейн Los Angeles Times газеті үшін мақала жазған кезде: "Стейн кейде қызықты бола алады," деп жазды. "Бірақ оның жұмысында мені шынымен мазалайтын нәрсе – ешбір идеяның мақаланы ұстап тұруға жеткілікті салмағы жоқ сияқты. Олар көбінесе мақаланың көлеміне созылған, кездейсоқ ойларға ұқсайды. Бір қызығы, әр мақала Стейннің сүйікті тақырыбына – Джоэл Стейнге оралып, Джоэл Стейнге жұмыс табу мүмкіндіктерін іздейді." Том Скокка Slate журналында: "Стейн қызықты емес," деп жазды, оның "қызықтылығының болмауы Джоэл Стейнге қатысты кез келген құбылысты түсінудің кілті болып табылады. Ол – нашар және қабілетсіз юмор жазушы, өзінің тоны мен бейнесін бақылауға қабілеті жоқ. Оны 50 жасқа дейінгі ешкімнің жақтырмайтынын білем, себебі осының кесірінен." Скокка қорытындылады: "Джоэл Стейн – жұмсақ жазушы, жұмсақ жұмыста, ескі буынның киімдерін киіп, қалтасында мерзімі өткен комик лицензиясы бар." Vanity Fair журналының онлайн бағанында Джули Вайнер Стейнді "80-ші жылдардың ұмытылмас "Мен 80-ші жылдарды жақсы көремін" бағдарламасының қатысушысы және Time журналының юмор колоннасы (?)" деп сипаттады. "Мен өзімді нағыз журналист деп ойламаймын," деді Стейн 2000 жылы The New York Times газетіне Алекс Кучинскиге берген сұхбатында. "Мен өзімді, алайда, қазіргідей, атақты журналист ретінде сезінемін." Кучински Стейннің мақалаларында "ашық юмор, дәмсіз сөздер және ең жақсысы, талғаммен айтылған әдепсіздік" барын жазды.

Халықтық мәдениеттегі бейнелер

2000 жылы The Onion Джоэл Стейннің бейнесін пародиалады, мақаласының тақырыбы "Джоэл Стейнмен бұрышта қалған кеш қонағы" болды. 2014 жылы Стейн Лоренс О'Доннелл мен Билл Наймен бірге "Қоңсылар" телесериалының бір эпизодында өзін-өзі сомдады.