Кіріспе
Слиппен жабылған қыш ыдыстар – қыш ыдыстар, олардың негізгі әшекейлеу процесі слиптің қолданылуымен сипатталады. Слип, өртеу алдында, былғары тәрізді (жартылай қатайған) қыш денесінің бетіне батыру, бояу немесе шашырату арқылы жағылады. Слип – бұл қыш денесінің сулы ерітіндісі, ол түрлі қыштар мен кварц, фельдшпат және слюда сияқты басқа минералдардың қоспасынан тұрады. Слип дымқыл немесе былғары тәрізді қыш денесінің бетіне әртүрлі техникалар арқылы жағылады, оның ішінде батыру, бояу, құбыр арқылы сығу немесе шашырату бар. Слиппен жабылған ыдыстар – бұл шынылау немесе әшекейлеу үшін слип қолданылған қыш ыдыстар. Слип – сұйық қыш немесе қыш қоспасы, су мен қыш арақатынасы белгіленбеген, ол қыш ыдыстарды қалыпқа құю арқылы біріктіруге, шынылауға немесе бояу немесе батыру арқылы әшекейлеуге қолданылады. Басты техникаларға слиппен бояу кіреді, онда слип бояу сияқты қолданылып, щеткалар немесе басқа құралдармен сурет салынады, сондай-ақ слипті сызу, онда слип, әдетте қою консистенцияда, денеге тамшылатылады, құбыр арқылы сығылады немесе сызылады, көбінесе тортты безендіруге қолданылатын құбырлы қап сияқты құрылғыдан. Француз тілінде слиптің атауы – барботин, және бұл термин екі техниканы да білдіруі мүмкін, бірақ көбінесе әртүрлі кезеңдерде қолданылады. Көбінесе, слиптен ою-өрнек немесе суреттер жасалған қыш ыдыстар ғана слиппен жабылған ыдыстар деп аталады, ал жай ғана слип бүкіл бетке жағылған көптеген түрлерінен (мысалы, ежелгі Рим қыш ыдыстарының көптеген сапалы түрлері, мысалы, Африканың қызыл слиппен жабылған ыдыстары – ескерту: "слиппен жабылған ыдыстар", емес "слип ыдыстар") ерекшеленеді. Әшекейлік слип астыңғы қыштан өзге түспен немесе басқа әшекейлік қасиеттермен ерекшеленуі мүмкін. Түрлі түсті слиптерді қабаттап жағу арқылы боялған керамиканың әсерін тудыруға болады, мысалы, ежелгі грек керамикасының қара силуэтті немесе қызыл силуэтті стильдерінде. Слиппен әшекейлеу – бұл қытай керамикасындағы ежелгі техника, ол 4000 жылдан астам бұрын бүкіл ыдыстарды жабу үшін қолданылған.
Slipware is pottery identified by its primary decorating process where slip is placed onto the leather hard (semi hardened) clay body surface before firing by dipping, painting or splashing. Slip is an aqueous suspension of a clay body, which is a mixture of clays and other minerals such as quartz, feldspar and mica. The slip placed onto a wet or leather hard clay body surface by a variety of techniques including dipping, painting, piping or splashing. Slipware is the pottery on which slip has been applied either for glazing or decoration. Slip is liquified clay or clay slurry, with no fixed ratio of water and clay, which is used either for joining pottery pieces together by slip casting with mould, glazing or decorating the pottery by painting or dipping the pottery with slip. Principal techniques include slip painting, where the slip is treated like paint and used to create a design with brushes or other implements, and slip trailing, where the slip, usually rather thick, is dripped, piped or trailed onto the body, typically from some device like the piping bag used to decorate cakes. The French term for slip is barbotine, and this term may be used for both techniques, but usually from different periods. Often only pottery where the slip creates patterns or images will be described as slipware, as opposed to the many types where a plain slip is applied to the whole body, for example most fine wares in Ancient Roman pottery, such as African red slip ware (note: "slip ware" not "slipware"). Decorative slips may be a different colour than the underlying clay body or offer other decorative qualities. Selectively applying layers of colored slips can create the effect of a painted ceramic, such as in the black figure or red figure pottery styles of Ancient Greek pottery. Slip decoration is an ancient technique in Chinese pottery also, used to cover whole vessels over 4,000 years ago.
Тарих
Көптеген тарихи және тарихи алдындағы мәдениеттер, әсіресе ерте кезеңдерде, өз бұйымдарын безендіру үшін негізгі материал ретінде сырды (slip) пайдаланған. Бұларға Таяу Шығыстың тарихи алдындағы мәдениеттері, кейінірек ислам керамикасы, Африканың көптеген аймақтарындағы мәдениеттер, Америкадағы қыш жасау мәдениеттерінің көпшілігі, ерте жапон (кейінірек Онта керамикасы) және корей керамикасы жатады. Микендік қыш ыдыстардың көп бөлігі, ежелгі грек және ежелгі рим керамикасы сырды қолданған, сондай-ақ Еуропаның көптеген аймақтарындағы, өнеркәсіпке дейінгі қыш құмырашылар да, әсіресе Стаффордширдегі Томас Тофт сияқты шеберлер. Кейінірек қыш құмырашылар көбінесе сырды керамикалық глазурьдермен және пигменттермен біріктірді немесе алмастырды, олар берік жабын мен кең түс спектрін ұсынды. Бірақ түрлі сырлы техникалар 19-шы ғасырдан бастап студиялық керамика қозғалыстарының әртүрлі өкілдерімен қайта жаңғыртылды. Англияда Бернард Лич, ал Америкада Мэри Луиза Маклафлин осы жаңғырулардың алға қойғандары болды.
Техникалар
Ақ немесе түсті шликермен қаптау (кейде американдық ағылшын тілінде француз тілінен алынған энгоб деп аталады) бұйымның бүкіл бетіне немесе тек бір бөлігіне, мысалы, кесе немесе құмыраның сыртына немесе ішіне жағылуы мүмкін, осылайша оның сыртқы түрін жақсартуға, кедір-бүдыр бетін тегістеуге, нашар түсті жасыруға немесе сәндік эффект беруге болады. Шликерді бояу техникасымен, жеке-жеке немесе бірнеше қабатта және түрлі түстерде қолдануға болады. Сграффито (немесе "сграффиато") – түрлі түсті шликердің қабатын сызып, астындағы басқа түсті немесе негізгі қыш денесін ашу. Қыш әлі күйдірілмеген кезде бірнеше қабат шликер және/немесе сграффито жасауға болады. Екінші түсті шликерді жағар алдында және сызып немесе кесіп безендіруден бұрын бір түсті шликерді жағуға болады. Бұл негізгі қыш денесі қажетті түске немесе текстураға ие болмаған жағдайда ерекше пайдалы. Қытай қыш ыдыстары да үлгілер, бейнелер немесе каллиграфиялық жазулар жасау үшін, жартылай кепкен шликердің бөлігін кесіп, астындағы төменгі қабатты шликерді немесе контрастты түсті негізгі қыш денесін ашу техникасын қолданды. Соңғысы "кесілген глазурь" техникасы деп аталады. Шликерленген ыдыстардың беткі көрінісін өзгерту үшін оларды оюлап немесе жылтырату арқылы өңдеуге болады. Арнайы шликер рецепттері бірыңғай қышқа жағылып, содан кейін қайта күйдіріледі.
Мысалдар
Слиперлік керамиканың мысалы – Егін жинау ыдысы.