Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Лаостың өнері Лаостан тараған, көптеген шығармашылық және мәдени өрнектерді қамтиды. Бұл көне артефакттарды де, соңғы туындыларды да қамтыды. Лаос өнерінде буддалық тақырыптар жиі кездеседі және тоқыма, ағаш өңдеу және себет тоқу сияқты материалдық формаларды қамтиды. Лаос өнері өте бай безендіруімен танымал.
Lao art involves the myriad of forms creative, cultural expression originating from Laos. This includes both ancient artifacts and recent productions. Laotian Art often features Buddhist themes and includes such material forms as textiles, wood carving and basket weaving. Lao art is well known for its wealth of ornamentation
Керамика
Лаостың керамикасы алғаш рет 1970 жылы Лаостың Меконг аңғарындағы Вьентьян аймағындағы Тадеуа тас жолының 3-ші шақырымындағы құрылыс алаңында табылды. Құрылыс жұмысы тек уақытша тоқтатылды, ал пеш бір ай ішінде асығыс және кәсіби емес түрде қазылып алынды. Содан бері кем дегенде тағы төрт пеш анықталды, ал жер бетіндегі іздер мен жер бедері Жар пештері маңындағы Бан Тао Хай ауылында кем дегенде жүздей пеш болуы мүмкін екенін көрсетеді. Археологтар бұл аймақты Сисаттанак пеш орны деп атады.
Lao ceramics were first uncovered in 1970 at a construction site at kilometer 3, Thadeua Road in the Vientiane area, Mekong Valley, Laos. Construction was halted only temporarily, and the kiln was hastily and unprofessionally excavated over a one month period. At least four more kilns have been identified since then, and surface evidence and topography indicate at least one hundred more in the Ban Tao Hai Village of the Jar Kilns vicinity Archaeologists have labeled the area Sisattanak Kiln Site
Қосымша зерттеулер
Бұл жұмысты лаос және австралиялық археологтар тобы жүргізді. Онда көптеген керамика фрагменттері (сынықтар, қалдықтар және толық сақталған бұйымдар), сондай-ақ әсемдік заттары мен қалыпталған құбырлар табылды. Виентьянның бірінші аумағынан тыс жердегі пештің орналасқан жерінде жүргізілген ғылыми зерттеулер осы орынның XV ғасырға жататынын көрсетеді. Табылған заттар төрт түрге жіктеліп, мыналарға бөлінді: шикі құмтас, жылтыратылған құмтас (табақтар, ыдыстар, құмыралар, май шамдары, вазалар, балық аулау торларына арналған салмақтар, шахмат фигуралары), қалыпталған құбырлар және Qcendi гончарлық бұйымдары (құралдар, пештер және қайнатқыштар). Сисаттанақтың гончарлық бұйымдары археологтардың "қарапайым", тұрмыстық деп санайтын нәрсесі болып табылады, бұл гончарлардың шығармашылық қабілетінің жетіспеушілігін көрсетеді, бұл сыртқы ықпалдың әлсіздігінен немесе бәсекелестіктен туындаған болуы мүмкін. Мақал көзі: Дон Хайн, Майк Барбетти және Тонгса Саявонгхамди. Франсуа Лагиардтың Сисаттанақ пешіндегі қазба жұмыстары.
The work was carried out by a team of Laotian archaeologists and Australian archaeologists. A large number of ceramics (sherds, debris, and intact pieces) have been found there, some decorative objects, and molded pipes. The scientific tests done at the geographical location of the oven outside the first compound of Vientiane suggest that this site would date from the fifteenth century. The uncovered objects were grouped into four kinds: raw sandstone, glazed sandstone (bowls, dishes, jars, oil lamps, vases, weights for fishing net, chess pieces), molded pipes, and Qcendi pottery (utensils, stoves, and cooking pots). Sisattanak's pottery remains what archaeologists consider to be "simple", utilitarian, showing a lack of creativity on the part of the potters which would be the result of weak influences, or external competition. Source: Don Hein: Mike Barbetti and Thongsa Sayavongkhamdy. An Excavation at the Sisattanak Kiln Site By: François Lagirarde
Буддистік мүсін
Лаос шеберлері өнер туындыларында әр түрлі материалдарды пайдаланған. Металдардың ішінде қола ең көп қолданылған, бірақ алтын мен күмістен жасалған мүсіндер де кездеседі. Көбінесе қымбат металдар кішкентай заттар үшін қолданылады, алайда кейбір ірі мүсіндер алтыннан құйылған, әсіресе XVI ғасырға жататын Фра Сай мүсіні, оны сиамдықтар XVIII ғасырдың соңында олжа ретінде өз елдеріне әкеп кеткен. Қазір ол Вьентьян қаласынан Меконг өзені арқылы Нонгхай қаласындағы Ват По Чай ғибадатханасында сақтаулы тұр. Фра Сайдың серіктес мүсіндері – Фра Сеум мен Фра Соук та Таиландта орналасқан. Олардың бірі Бангкокта, екіншісі Лопбуриде сақталған. Лаостағы ең әйгілі мүсін – Пхра Банг та алтыннан құйылған, бірақ оның шеберлігі Лаос емес, Сингалалықтарға тән деп есептеледі. Дәстүр бойынша, мүсіннің ішінде Будданың қасиетті реліквиялары сақталған.
Lao artisans have, throughout the past, used a variety of media in their sculptural creations. Of the metals, bronze is probably the most common, but gold and silver images also exist. Typically, the precious metals are used only for smaller objects, but some large images have been cast in gold, most notably the Phra Say of the sixteenth century, which the Siamese carried home as booty in the late eighteenth century. It is in enshrined at Wat Po Chai in Nongkhai, Thailand, just across the Mekong River from Vientiane. The Phra Say's two companion images, the Phra Seum and Phra Souk, are also in Thailand. One is in Bangkok and the other is in Lopburi. Perhaps the most famous sculpture in Laos, the Phra Bang, is also cast in gold, but the craftsmanship is held to be of Sinhalese, rather than Lao, origin. Tradition maintains that relics of the Buddha are contained in the image.