Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ротенбург об дер Таубер – Германия Федеративтік Республикасының Бавария жерінде орналасқан Ансбах округіндегі қала. Ол әлемнің түкпір-түкпірінен келген туристердің бағытталған жері болып табылатын, өте жақсы сақталған ортағасырлық ескі қаласымен танымал. Бұл Германияның оңтүстігіндегі танымал Романтика жолының бір бөлігі. Бүгінде Германиядағы қала қабырғалары толыққанды сақталған үш қаланың бірі, ал қалған екеуі – Нердлинген және Динкельсбюль, екеуі де Баварияда орналасқан. Ротенбург орта ғасырдың соңынан 1803 жылға дейін еркін императорлық қала болды. 1884 жылы Иоганн Фридрих (фон) Гессинг (1838–1918) Вайлдбад Ротенбургті (о. д. Т.) 1884–1903 жылдары салдырды.
Rothenburg ob der Tauber is a town in the district of Ansbach of Mittelfranken (Middle Franconia), the Franconia region of Bavaria, Germany. It is well known for its well preserved medieval old town, a destination for tourists from around the world. It is part of the popular Romantic Road through southern Germany. Today it is one of only three towns in Germany that still have completely intact city walls, the other two being Nördlingen and Dinkelsbühl, both also in Bavaria. Rothenburg was a free imperial city from the late Middle Ages to 1803. In 1884 Johann Friedrich (von) Hessing (1838–1918) built Wildbad Rothenburg o. d. T. 1884–1903.
Атауы
"Ротенбург об дер Таубер" атауы неміс тілінде "Таубер өзені үстіндегі қызыл қамал" деген мағынаны білдіреді, бұл қаланың Таубер өзенін көріп тұрған үстіңгі жазықта орналасқандығын көрсетеді. Ротенбург қамалы, елді мекенге жақын орналасқан және "Alte Burg" (Ескі қамал) деп те аталады, қаланың атына себеп болған.
The name "Rothenburg ob der Tauber" is German for "Red castle above the Tauber", describing the town's location on a plateau overlooking the Tauber River. Rothenburg Castle, in close vicinity to the village and also called Alte Burg (old castle), gave the city its name.
Орта ғасырлар
Бұл жер бірінші ғасырдың бірінші жартысына дейін келттермен мекенделген болуы мүмкін. 950 жылы қазіргі замок бағындағы су бөгеті жүйесі Комбург графы Ротенбургпен салынды. 1070 жылы Гебсаттель ауылына иелік еткен Комбург Ротенбург графтары Таубер өзенінің үстіндегі биік тау басында Ротенбург қамалын салды. Комбург-Ротенбург әулетінің графтары 1116 жылы соңғы граф Генрихтің қайтысымен тоқтатылды. Император Генрих V оның орнына өзінің туысы Конрад фон Хогенштауфенді Комбург Ротенбург иеліктерінің мұрагері етіп тағайындады. 1142 жылы король Конрад III (1138–1152) болған Конрад фон Хогенштауфен Вюрцбургтегі Ноймюнстер монастырының бір бөлігін Детванг ауылының үстінен сатып алып, осы жерге Стауфер қамалын салды. Ол сонда сот өткізіп, күзетшілерді тағайындады. 1170 жылы Штауфер қамалы салынып жатқанда Ротенбург қаласы құрылды. Оның орталығы базар алаңы мен Сент-Джеймс шіркеуі (неміс тілінде: Сент-Якоб) болды. Ең көне бекіністің дамуын, ескі жертөле/ескі ор мен сүт базарынан көруге болады. 13 ғасырда қабырғалар мен мұнаралар салынды. "Ақ мұнара" және Рёдер аркасымен бірге Маркус мұнарасы сақталған. 1194 жылдан 1254 жылға дейін Ротенбург маңындағы аймақты Стауфер әулетінің өкілдері басқарды. Осы кезеңде Сент-Джон ордені және басқа да ордендер Сент-Джеймс шіркеуі мен доминикандық монастырьдың (1258) жанында құрылды. 1241-1242 жылдары Стауфер империясының салық тізімінде Ротенбургтегі еврейлердің есімдері тіркелді. Робби Меир Бен Барух Ротенбург (1293 жылы қайтыс болды, 1307 жылы Вормста жерленді) Еуропада заңгер ретінде үлкен құрметке ие болды. 1274 жылы Габсбург патшасы Рудольф Ротенбургке еркін императорлық қала мәртебесін берді. Қалада үш атақты жәрмеңке ашылды және келесі ғасырларда қала кеңейді. Қала тұрғындары мен Артқы жердің рыцарлары Францисканер монастырын және Киелі Рух ауруханасын (1376/78 қала қабырғаларына біріктірілді) салды. Неміс ордені 1336 жылдан бері қолданылып келе жатқан Сент-Джеймс шіркеуінің құрылысын бастады. Heilig Blut (Киелі қан) паломничествосына көптеген паломниктер келді, сол кезде Ротенбург Киелі Рим империясының 20 ірі қаласының бірі болды. Қала қабырғаларының ішінде шамамен 5500 адам, ал айналасындағы 388 км² аумақта тағы 14000 адам тұрды. Стауфер қамалы 1356 жылы жер сілкінісінен қирады; бүгінгі күні сақталған жалғыз қалдық – Сент-Блез капелласы.
The location was most likely inhabited by Celts before the first century CE. In 950, the weir system in today's castle garden was constructed by the Count of Comburg Rothenburg. In 1070, the counts of Comburg Rothenburg, who also owned the village of Gebsattel, built Rothenburg castle on the mountain top high above the River Tauber. The counts of the Comburg Rothenburg dynasty died out in 1116 with the death of the last count, Count Heinrich. Emperor Heinrich V instead appointed his nephew Konrad von Hohenstaufen as the successor to the Comburg Rothenburg properties. In 1142, Konrad von Hohenstaufen, who became King Konrad III (1138–52) traded a part of the monastery of Neumünster in Würzburg above the village Detwang and built the Stauffer Castle Rothenburg on this cheaper land. He held court there and appointed officials to act as caretakers. In 1170, the city of Rothenburg was founded at the time of the building of Staufer Castle. The center was the marketplace and St. James' Church (in German: the St. Jakob). The development of the oldest fortification can be seen, the old cellar/old moat and the milk market. Walls and towers were built in the 13th century. Preserved are the “White Tower” and the Markus Tower with the Röder Arch. From 1194 to 1254, the representatives of the Staufer dynasty governed the area around Rothenburg. Around this time, the Order of St. John and other orders were founded near St. James' Church and a Dominican nunnery (1258). From 1241 to 1242, the Staufer Imperial tax statistics recorded the names of the Jews in Rothenburg. Rabbi Meir Ben Baruch of Rothenburg (died 1293, buried 1307 in Worms) had a great reputation as a jurist in Europe. In 1274, Rothenburg was accorded privileges by King Rudolf of Habsburg as a free imperial city. Three famous fairs were established in the city and in the following centuries, the city expanded. The citizens of the city and the Knights of the Hinterland build the Franziskaner (Franciscan) Monastery and the Holy Ghost Hospital (1376/78 incorporated into the city walls). The German Order began the building of St. James' Church, which the citizens have used since 1336. The Heilig Blut (Holy Blood) pilgrimage attracted many pilgrims to Rothenburg, at the time one of the 20 largest cities of the Holy Roman Empire. The population was around 5,500 people within the city walls and another 14,000 in the 150 square miles (388 km2) of the surrounding territory. The Staufer Castle was destroyed by an earthquake in 1356; the St. Blaise chapel is the last remnant today.
Отыз жылдық соғыс
1631 жылдың қазан айында, отыз жылдық соғыс кезінде, католик Иоганн Церклас графы Тилли өзінің 40 мың әскерін протестанттық-лютерандық Ротенбург қаласына орналастыруды қалады. Қалаға кіруге рұқсат берудің орнына, қала тұрғындары қорғанып, қоршауға төтеп беруге ниеттенді. Бірақ Тилли әскерлері Ротенбургті жылдам жеңіп алды, тек 300 сарбазын жоғалтты. "Майстертранк" деп аталатын халық арасында кең тараған аңыз бойынша, генерал Тилли қалалық кеңесшілерді өлімге кесіп, қаланы өртеуге әзір болғанда, кеңесшілер оны 3,25 литрлік үлкен шараппен ықпалдауға тырысты. Тилли, егер біреу оны бір ретте ішіп қойса, қаланы сақтап қалатынын мәлімдеді. Сол кездегі қала әкімі Георг Нуш мұны орындап шықты, ал генерал Тилли уәдесін орындады. Дегенмен, бұл оқиғаның шындықтан алыс екені анық. Бұл оқиға туралы он бес жылдан кейін жазылған Себастьян Дехнердің жылнамасында ешқандай мәлімет жоқ. "Майстертранк" туралы алғашқы жазбалар бір ғасырдан астам уақыт өткен соң Георг Генрих Шафферттің жылнамасында пайда болды. Қыс аяқталғаннан кейін, қала кедейленіп, жартылай бос қалды, ал 1634 жылы жұқпалы обадан көптеген қала тұрғындары қайтыс болды. Ақшасы мен билігі болмағандықтан, Ротенбург дамуын тоқтатты, осылайша 17 ғасырлық бейнесі сақталды.
In October 1631, during the Thirty Years' War, the Catholic Johann Tserclaes, Count of Tilly, wanted to quarter his 40,000 troops in Protestant Lutheran Rothenburg. Rather than allow entrance, the town defended itself and intended to withstand a siege. However, Tilly's troops quickly defeated Rothenburg, losing only 300 soldiers. A popular legend called the Meistertrunk states that when General Tilly condemned the councilmen to death and was set to burn the city down, the councilmen tried to sway him with a large drink of 3 1/4 liters wine. Tilly proclaimed that if anyone could drink it all in one drink, he would spare the city. The mayor at the time, Georg Nusch, succeeded, and General Tilly kept his word. However, the story is almost certainly apocryphal. It does not appear in the chronicle of Sebastian Dehner, written about fifteen years after the facts, the earliest account. The Meistertrunk appears for the first time in the chronicle of Georg Heinrich Schaffert, more than a century later. After the winter, they left the town poor and nearly empty, and in 1634 a bubonic plague outbreak killed many more townsfolk. Without any money or power, Rothenburg stopped growing, thus preserving its 17th century state.
19 ғасыр
1803 жылдан бері қала Баварияның құрамында. 1877 жылы танымал неміс пейзаж суретшісі Эвген Брахт Ротенбургке сапар шекті; ол бар болғаны екі күн болғанмен, қала оған үлкен әсер еткені анық көрінеді. Бірнеше жыл өткен соң, Романтизм ағымының өкілдері, мысалы Ханс Тома және Карл Шпицвег та Ротенбургке келді, одан кейін алғашқы туристер келе бастады. Қаланың түрін өзгертуге бағытталған ірі өзгерістерді болдырмау үшін заңдар қабылданды. 1884 жылы Фридрих Гессинг 1903 жылға дейін "Гессингш Вайлдбад" құрылысын аяқтады.
Since 1803, the town has been a part of Bavaria. The famous German landscape painter Eugen Bracht visited Rothenburg in 1877; although he stayed only two days, he was clearly impressed. Some years later, especially artists of Romanticism, such as Hans Thoma and Carl Spitzweg, visited Rothenburg, too, followed by the first tourists. Laws were created to prevent major changes to the town. In 1884 Friedrich Hessing built up till 1903 the "Hessingsche Wildbad".
Нацистік Германия мен Екінші дүниежүзілік соғыс
Ротенбург нацистік идеологтар үшін ерекше маңызға ие болды. Олар үшін бұл – неміс «үй-қаласының» символы, неміс болмысының барлық ең таза белгілерін білдіретін қала. 1930 жылдары нацистік KDF (Kraft durch Freude) «Қуаныш арқылы күш» ұйымы Рейхтің барлық аймақтарынан Ротенбургке үнемі күндізгі сапарларды ұйымдастырды. Бұл бастаманы Ротенбург тұрғындары ынталы түрде қолдады, олардың көпшілігі Ұлттық Социализмге көңіл білдірді, себебі бұл экономикалық пайда әкелетініне сенді және Ротенбургті «немістің ең неміс қаласы» деп жариялады. 1938 жылдың қазан айында Ротенбург өзінің еврей азаматтарын қуды, бұл Германиядағы нацистер мен олардың жақтастары тарапынан мақұлданды. 1945 жылдың наурыз айында, Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде, неміс әскерлері қаланы қорғау үшін Ротенбургке орналасты. 31 наурызда 16 ұшақ Ротенбургке бомба тастады, нәтижесінде 37 адам қаза тауып, барлық үйлердің шамамен 32% құрайтын 275 үй, алты қоғамдық ғимарат қиратылды, тоғыз қарауыл мұнарасы зақымдалды және 610 метр қабырғасы бұзылды. Өртке қарсы бомбалар қолданылғандықтан, шабуылдан кейін көптеген сыртқы қабырғалар сақталып қалды және олар ескі қаланың жаңа шығыс бөлігін қайта жаңарту үшін пайдаланылды. Шамамен 265 үй қайта салынды. АҚШ-тың соғыс министрінің көмекшісі Джон Дж. МакКлой Ротенбургтің тарихи маңызы мен сұлулығын білгендіктен, АҚШ армиясының генералы Джейкоб Л. Деверске Ротенбургті басып алу кезінде артиллерияны қолданбауға бұйрық берді. Болашақта «Құрмет медалімен» марапатталатын батальон командирі Франк Бёрк 4-ші дивизияның 12-ші жаяу әскер полкінің алты сарбазына үш сағаттық миссиямен Ротенбургке барып, қаланың капитуляциясын келісуге бұйрық берді. Кентукки штатының Луисвилл қаласының бірінші лейтенанты Нобл В. Бордерс, Индиана штатының Хаммонд қаласының бірінші лейтенанты Эдмунд Х. Остген, Нью-Джерси штатының Трентон қаласының жеке сарбазы Уильям М. Дуайер, Калифорния штатының Глендейл қаласының жеке сарбазы Герман Личи, Пенсильвания штатының Тауэр-Сити қаласының жеке сарбазы Роберт С. Гримм және Иллинойс штатының Лансинг қаласының жеке сарбазы Питер Кик осы миссияға жіберілді. Неміс сарбазы тоқтатқанда, ағылшын тілін еркін білетін және топтың аудармашысы болған Личи ақ ту көтеріп, былай деді: «Біз дивизия командиріміздің өкілдеріміз. Сіздерге біздің дивизия командирімізден Ротенбург қаласын бомбалаудан және артиллериялық оқтан сақтау туралы ұсыныс әкелдік, егер сіздер қаланы қорғамауға келіссеңіз. Бізге бұл хабарды жеткізуге үш сағат уақыт берілді. Егер біз сағат 18:00-ге дейін өз қатарларымызға оралмасақ, қала бомбаға түсіріліп, толығымен қиратылады». Жергілікті әскери командир майор Тёммес Гитлердің барлық қалалар соңына дейін қарсы тұруы керек деген бұйрығын елемей, қаланы тастап кетті, осылайша оны артиллериямен толық құртудан сақтап қалды. 1945 жылдың 17 сәуірінде 12-ші жаяу әскер полкінің 4-ші дивизиясының американдық әскерлері қаланы басып алды, ал 1948 жылдың қараша айында МакКлой Ротенбургтің құрметті азаматы (Ehrenbürger) атанды.
Rothenburg held a special significance for Nazi ideologists. For them, it was the epitome of the German 'Home Town', representing all that was quintessentially German. Throughout the 1930s, the Nazi organization KDF (Kraft durch Freude) "Strength through Joy" organized regular day trips to Rothenburg from all across the Reich. This initiative was staunchly supported by Rothenburg's citizenry – many of whom were sympathetic to National Socialism – both for its perceived economic benefits and because Rothenburg was hailed as "the most German of German towns". In October 1938, Rothenburg expelled its Jewish citizens, much to the approval of Nazis and their supporters across Germany. In March 1945, during World War II, German soldiers were stationed in Rothenburg to defend it. On March 31, bombs were dropped over Rothenburg by 16 planes, killing 37 people and destroying around 275 houses (around 32% of all houses), six public buildings and damaging nine watchtowers and over 2000 feet (610 m) of the wall. Because incendiary bombs were used most outer walls still stood after the attack and were used to rebuild the newer eastern part of the old town. Around 265 houses were rebuilt. The U. S. Assistant Secretary of War, John J. McCloy, knew about the historic importance and beauty of Rothenburg, so he ordered U. S. Army General Jacob L. Devers not to use artillery in taking Rothenburg. Battalion commander Frank Burke, a future Medal of Honor recipient, ordered six soldiers of the 12th Infantry Regiment, 4th Division to march into Rothenburg on a three hour mission and negotiate the surrender of the town. First Lieutenant Noble V. Borders of Louisville, Kentucky, First Lieutenant Edmund H. Austgen of Hammond, Indiana, Private William M. Dwyer of Trenton, New Jersey, Private Herman Lichey of Glendale, California, Private Robert S. Grimm of Tower City, Pennsylvania, and Private Peter Kick of Lansing, Illinois were sent on the mission. When stopped by a German soldier, Private Lichey, who spoke fluent German and served as the group's translator, held up a white flag and explained, “We are representatives of our division commander. We bring you his offer to spare the city of Rothenburg from shelling and bombing if you agree not to defend it. We have been given three hours to get this message to you. If we haven’t returned to our lines by 1800 hours, the town will be bombed and shelled to the ground.” The local military commander Major Thömmes gave up the town, ignoring the order of Hitler for all towns to fight to the end and thereby saving it from total destruction by artillery. American troops of the 12th Infantry Regiment, 4th Division occupied the town on April 17, 1945, and in November 1948, McCloy was named an honorary citizen (Ehrenbürger) of Rothenburg.
Соғыстан кейінгі қалпына келтіру
Ротенбург об дер Таубердің шамамен 32 пайызы, негізінен қаланың шығыс жартысында, Екінші дүниежүзілік соғыста бомбалау салдарынан жөндеуден немесе қайта құрылудан өтті (көптеген сыртқы қабырғалар сақталып, қайта құрылған үйлерге негіз болды). Қайта салынған қасбеттердің көпшілігі енді ортағасырлық құрылымдардан айналмалырақ болып көрінеді, себебі қайта құру мақсаты бұрынғысын дәлме-дәл қайталау емес, жаңа ғимараттар қаланың жалпы эстетикалық келбетіне үйлесімді болуы үшін, сақталған ғимараттардың стилінде қайта құру болды. Бомбаланған ғимараттардың қалған қабырғалары, мүмкіндігі шектес болса да, қайта құрылған қасбеттерінде сақталды. Қала әкімшілігінің шатыры қираған және қала қабырғасының бөліктері сияқты маңызды немесе танымал құрылыстардың жағдайында, олардың бастапқы күйіне мүмкіндігінше дәл қалпына келтіру жұмыстары жүргізілді, және қазір олар соғысқа дейінгідей көрінеді. Ротенбургтегі қайта құру жұмыстарына бүкіл әлемнен қаржылай көмек түсті, ал қайта салынған қабырғалардың бөліктерінде демеушілердің есімдері жазылған естелік кірпіштер орналасқан. Ортағасырлық қаланың бастауы болған және қаланың көптеген тарихи ескерткіштерін қамтитын ескі батыс бөлігі бомбалаудан зардап көрмеді. Сондықтан, Ротенбургтің батыс және оңтүстік бөлігіндегі ғимараттардың көпшілігі бүгінгі күнге дейін өз бастапқы ортағасырлық немесе соғысқа дейінгі күйінде сақталған. Сонымен қатар, шығыс қабырғалар мен мұнаралар бомбалаудан зақымданса да, қаланың сол бөлігіндегі үйлерден айырмашылығы, олар салыстырмалы түрде берік болды; олардың көп бөлігі тіпті олардың мықты тас құрылысының арқасында толығымен сақталды. Көп жағдайда шығыс мұнаралар мен қабырғалардың тек ағаштан жасалған жоғарғы бөліктері немесе шатырлары қайта құрылуы керек болды, ал олардың тас құрылысының көп бөлігі сақталды.
Around 32% of Rothenburg ob der Tauber, mainly in the eastern half of the town, had to be repaired or rebuilt after being bombed in World War II (with most outer walls still standing and used for the rebuild houses). Many of the rebuilt facades can now be distinguished from the surviving medieval structures as being plainer, reconstruction aiming not to replicate exactly what stood before, only to rebuild in the same style as the surviving buildings so that the new buildings would still fit into the overall aesthetic of the town. Any surviving walls of bombed out buildings were kept in their reconstructed facades as much as possible. In the case of more significant or iconic structures, such as the town hall, whose roof was destroyed, and parts of the town wall, restoration to their original state was done as accurately as possible, and they now appear exactly as they did before the war. Donations for the rebuilding works in Rothenburg were received from all over the world, and rebuilt parts of the walls feature commemorative bricks with donor names. The older western section from which the medieval town originated and contains most of the town's historic monuments, did not suffer from the bombing. Thus, most of the buildings in the west and the south of Rothenburg still exist today in their original medieval or prewar state. It is also noteworthy that while the eastern walls and towers received bomb damage, they, unlike the houses in that part of town, remained relatively intact; many parts even survived completely because of their sturdy stone construction. In most cases, only the wooden upper portions or roofs of the eastern towers and walls needed to be rebuilt, and most of their stone structure had been preserved.
Қала
Ратуш (қалалық әкімшілік ғимараты) – қайта өрлеу дәуіріндегі көрнекті ғимарат. Ғимараттың артқы готикалық бөлігі 1250 жылға дейін салынған, ал алдыңғы қайта өрлеу ғимараты 1572 жылы салына бастады. Бұл ғимарат орта ғасырларда қала-мемлекетінің және федералистік үкімет құрылғаннан бері Ротенбург қаласының үкімет орталығы болып келді. Ротенбург об дер Таубер қаласындағы Ратуш мұнарасы – қаладағы жалғыз қолжетімді мұнаралардың бірі. Екіншісі – қаланың шығыс жағындағы Родертор мұнарасы, ол күн сайын келушілерге ашық. Оның биіктігі шамамен ... метрді құрайды. Мұнараның үстіңгі қабатына қаланың панорамалық көрінісін тамашалау үшін 2 евро төлеу қажет. Бөлмеде қала қабырғасының құрылысы және тарихы туралы мәліметтер бар қолжазбалар да сақталған. Қабырғамен қоршалған қаладағы ғимараттар қаланың орта ғасырлық тарихын көрсетеді, бірақ қаланың бұл бөлігі көп жағынан туристік саудаға бейімделген, қалыпты, заманауи неміс қаласы болып табылады. Туристерге арналған көптеген дүкендер мен қонақ үйлер Ратуш алаңының маңында және бірнеше маңызды көшелерде (мысалы, Хернгассе, Шмидгассе) орналасқан. Қала ішінде Орта ғасырларда қолданылған жазалау және азаптау құралдарын көрсететін Қылмыстық музей де бар. Ротенбург об дер Таубердің дәстүрлі тәттісі – Шнебболл, қар добы тәрізді пішінді, майда қуырылған қамыр, беті кондитерлік қант немесе шоколадпен жабылған. 1988 жылдан 2006 жылдың наурыз айына дейін Герберт Хахтель (SPD) Ротенбург қаласының мэрі болды. Одан кейін Уолтер Хартл тағайындалды.
The Rathaus (town hall) is a notable renaissance building. The rear Gothic part of the building dates from 1250, and the attached front Renaissance building was started in 1572. This building served as the seat of government for the city state during the medieval ages and for the city of Rothenburg since the formation of the federalist government. The town hall tower of Rothenburg ob der Tauber is one of the only accessible towers in the town of Rothenburg. The other is the Roedertor tower at the east end of the city and is open daily for visitors to climb. It is almost tall. At the top of the tower, an admission fee of 2 euros is charged to enter the room with a scenic view of almost the entire town. The room also contains manuscripts providing the visitor with historical information about the construction and relevant history of the city wall. While buildings within the walled city reflect the city's medieval history, this part of the city is in many ways a normal, modern German town with some concession to the tourist trade. Many stores and hotels catering to tourists are clustered around the Town Hall Square and along several major streets (such as Herrngasse, Schmiedgasse). Also in the town is a Criminal Museum, containing various punishment and torture devices used during the Middle Ages. A staple pastry of Rothenburg ob der Tauber is the Schneeball, deep fried dough shaped like a snowball and covered in either confectioner's sugar or chocolate. From 1988 until March 2006, Herbert Hachtel (SPD) was the mayor of Rothenburg. He was succeeded by Walter Hartl.
Мәдени сілтемелер
Ротенбург бірнеше фильмде, әсіресе фантастикалық фильмдерде пайда болған. Ол 1940 жылғы Уолт Диснейдің «Пиноккио» фильміндегі ауылдың шабыт көзі болды. 1968 жылғы отбасылық «Чити-Чити-Банг-Банг» фильміндегі Вульгариялық ауыл көріністері осы қалада түсірілді. Кейде оны «Вилли Вонка мен шоколад фабрикасы» (1971) фильмінің соңындағы қала деп жаңылыстырады; бірақ ол қала Нордлинген еді. Қала «Shadow of Memories» (Америка нарығында «Shadow of Destiny») бейне ойынындағы «Lebensbaum» («өмір ағашы») атты ойдан шығарылған қаланың шала негізі болды. Қаланың кадрлары «Ағалар Гриммнің ғажайып әлемі» фильмінің кейбір бөлімдерінде және фильм трейлерінде көрсетілген. Камера қала үстінен аңғардан қала әкімшілігіне қарай ұшып өтеді. Осы оқиғаны еске алу үшін қайта салынған қала қабырғасында тақта орнатылған. «Гарри Поттер және Өлім сыйы» – 1-бөлігі (2010) және 2-бөлігі (2011) фильмдері Ротенбургте түсірілді, бірақ фильмдердің соңғы нұсқасына енбеді. Роберт Шеклтонның «Ескі Еуропаның көрінбеген жерлері» кітабында «Ескі қызыл Ротенбург қаласы» деген тарау бар. Ротенбург Элизабет Петерстің «Түннің қарыз алушысы» (1973) құпия романының негізгі орны болып табылады, ол жоғалған Тильман Рименшнайдер мүсінін іздеу туралы айтады. Қала бельгиялық комикстегі «The Adventures of Yoko Tsuno» комиксінің «La Frontière de la vie» («Өмір шегінде», 1977) эпизодында бейнеленген және жапон манга және аниме сериясы «A Little Snow Fairy Sugar» (2001) қаланың көрінісіне әсер еткен. Ротенбургтің Kobolzeller Steige және Spitalgasse көшелері Blackmore's Night альбомының екі мұқабасында бейнеленген – 1999 жылғы «Under a Violet Moon» және 2006 жылғы «Winter Carols». Ол көбінесе 1990 жылғы «The Secret of Monkey Island» графикалық ойын-сауық ойынындағы Mêlée аралының қала орталығына шабыттандырды деп есептеледі, бірақ ойын жасаушы Рон Гилберт бұл ұқсастық кездейсоқ екенін мәлімдеді. «Team Fortress 2» бейне ойынында «Rottenburg» атты карта бар, ол түпнұсқа атауын ойнап, визуалды түрде ұқсас архитектураға ие. Базардың оңтүстік бөлігі «Gabriel Knight 2» бейне ойынындағы Риттерсберг қалашығын бейнелейді. Екінші дүниежүзілік соғыс кезеңіндегі «Medal of Honor: Allied Assault» бейне ойыны, «Medal of Honor» бейне ойындары сериясынан, Германиядағы Зигфрид сызығына жақын орналасқан қарлы қала арқылы өтуді талап етеді, ол Ротенбургке өте ұқсас, қалада ұқсас архитектураға ие ғимараттар мен көшелер бар.
Rothenburg has appeared in several films, notably fantasies. It was the inspiration for the village in the 1940 Walt Disney movie Pinocchio. It was the location for the Vulgarian village scenes in the 1968 family movie, Chitty Chitty Bang Bang. It is sometimes mistaken as the town at the end of Willy Wonka & the Chocolate Factory (1971); that town was Nördlingen. The town served as a loose basis for the fictional town of Lebensbaum ("life tree") in the video game Shadow of Memories (Shadow of Destiny in the American market). Shots of the town are shown in some parts of The Wonderful World of the Brothers Grimm and the trailer for the film. The camera flies over the town from the direction of the valley towards the Town Hall. A plaque exists on the rebuilt town wall to commemorate this. Filming was done in Rothenburg for Harry Potter and the Deathly Hallows – Part 1 (2010) and Part 2 (2011), but didn't make it into the final version of the movies. Robert Shackleton's Unvisited Places of Old Europe contains a chapter, "The Old Red City of Rothenburg", about the city and its history. Rothenburg is the primary location for Elizabeth Peters's mystery novel, Borrower of the Night (1973) about the search for a missing Tilman Riemenschneider sculpture. The town featured as the location in the Belgian comic book, The Adventures of Yoko Tsuno in the episode of La Frontière de la vie (On the Edge of Life, 1977) and it inspired the look of the town in the Japanese manga and anime series A Little Snow Fairy Sugar (2001). Rothenburg's famous street Kobolzeller Steige and Spitalgasse is depicted on the cover of two Blackmore's Night albums, 1999's Under a Violet Moon and their 2006 album Winter Carols. It is often thought to have inspired the town center of Mêlée Island in the 1990 point and click graphic adventure game The Secret of Monkey Island, but creator Ron Gilbert has claimed the resemblance is a coincidence. The video game Team Fortress 2 features a map titled "Rottenburg", a play on the original's namesake along with visually similar architecture. The southern part of the marketplace is prominently featured in the video game Gabriel Knight 2 depicting the fictional town of Rittersberg. The WWII era first person shooter Medal of Honor: Allied Assault, from the Medal of Honor video game series, features a level in which the player must fight their way through a snowy town near the Siegfried Line in Germany that is strikingly similar to Rothenburg, buildings with similar architecture can be seen throughout the town, as well as similar looking streets, as the player makes their way through.