Рэй Чарльз және кантрі музыкасының жаңа толқыны

Кіріспе

United Western (Hollywood) | жанр = Кантри, ритм-энд-блюз, кантриполитан, поп, соул, вестерн. Rolling Stone және Time сияқты басылымдар оны барлық уақыттағы ең ұлы альбомдардың бірі деп атады.

Өмірбаян

Atlantic Records-пен келісімшарты аяқталғаннан кейін Рей Чарльз 1959 жылдың қараша айында ABC Paramount Records-пен келісімшартқа отырды, бұл сол кездегі басқа әртістерге қарағанда әлдеқайда жомарт ұсыныс болды. Сол жылдың басында "What'd I Say" хитімен коммерциялық және поп музыкасында жаңа биікке көтерілгеннен кейін, ABC Чарльзге жылдық 50 000 доллар көлемінде аванс, бұрынғыдан жоғары роялтилер және оның жазбаларына толық иелік құқығын ұсынды – сол кезде өте құнды және тиімді келісім. Чарльздің өзі жазған бұл ән оның танымалдығын арттырып, топ-10-ға еніп, АҚШ-та миллионнан астам дана сатылды, әуіре кейбір радиостанциялар әннің жыныстық сипаттағы мәтініне наразылық білдіріп, оны эфирден алып тастады. Бірақ, 1960 жылы ABC-нің еншілес лейблі Impulse! үшін шыққан инструменталды джаз альбомы "Genius + Soul = Jazz" жарық көрген кезде Чарльз жаңа материал жазудан бас тартып, интерпретатор ретінде өзіне тән стильдегі музыкаға бет бұрды. Чарльз өзінің "What'd I Say" (1959) альбомының жазбасында жастайынан осы жанрдың ықпалында болғанын, "бір кезде дөңес тобында фортепиано ойнағанын" және "қазіргі кезде дөңес әнмен жақсы жұмыс істей алатынына" сенінгенін айтты. Atlantic Records-та ол кантри әншісі Хэнк Сноудың "I'm Movin' On" әнін каверлеп, осы стильді және ықпалды қолдануға тырысты. Кейін Чарльз ән туралы: "Хэнк Сноудың "Moving On" әнін естігенде, мен оны қатты ұнаттым. Сөзі де керемет. Мен әншімін, сондықтан сөздерге мән беремін. Бұл әннің сөзі өте жақсы, сондықтан мен оны орындағым келді", – деді. Чарльздің 1959 жылы жарық көрген "The Genius of Ray Charles" альбомы оның джаз және поп музыкасындағы амбицияларын іске асыруға жақындатты. Бір музыка сыншысы бұл альбомды "Atlantic Records үшін оның ең маңызды альбомы" деп атады. Бұл жазба Чарльздің латулы R&B дыбысын попқа бағытталған стильмен үйлестірудің алғашқы тәсілі болды, ол үлкен музыкалық ансамбльдің қатысуымен өнер көрсетті. 1961 жылы Чарльз кантри музыкасының альбомын жазуға ниеттенгенін мәлімдегенде, АҚШ-тағы нәсілдік кемсітушілік пен шиеленіс кезеңінде, ол әріптестерінен, соның ішінде R&B музыканттары мен ABC Paramount басшыларынан көбінесе жағымсыз пікірлер алды. Оның айтуынша, альбомның атауын продюсер Сид Феллер және ABC Paramount компаниясының басшылары мен менеджерлері ойлап тапқан. Чарльз есте сақтауынан және кантри музыкасы туралы білімінен нәр алмай, Феллерден, жаңа тағайындалған A&R (Artists and Repertoire) адамынан, ірі кантри музыкасы баспалары арқылы ең танымал кантри стандарттарын зерттеуді сұрады. Кәсіби музыканттар мен аранжировщиктердің тізімін шақырғанмен, Чарльз жазбалардың көркемдік бағытын бақылауға ниеттенді. Әндерде ерекше дыбыстарды көрсету үшін Чарльз дауыс пен фортепиано демоларын дайындап, оларды аранжировщиктерге жіберіп, оларға не істегісі келетінін түсіндірді. Феллердің айтуынша, бір кезде Чарльз бүкіл аранжировканы қайта жазып, 18 музыкантқа партияларын диктантпен жеткізді. Жазушы Дэниел Купер Чарльздің кантри элементтерін бейімдегені туралы: "Оның кантриға жасаған шабуылдары күрделі вариациялар сериясы сияқты немесе әдетте ақ адамның блюзі деп аталатын музыканың кең ауқымды қасиеттері туралы ұзақ ой-толғаныс сияқты естіледі", – деді. Чарльз кантри альбомын "ритм-энд-блюзден мүлдем өзгеше" деп атады. "You Don't Know Me" әнінде аспаптар мен вокал ансамблінің шығармашылығы және құмарлықпен жауапсыз махаббат тақырыбы бар. Екі әнді де Хэнк Уильямс жазған, "You Win Again" және "Hey, Good Lookin'" Уильямстың әртүрлі эмоционалдық көзқарастарынан алынған. Әндердің айырмашылығы Чарльздің оларды түсіндіруімен тағы да айқын көрінеді. Бұл альбом сол кездегі қара музыканттардың ең көп сатылған альбомдарының бірі болды, сонымен қатар кантри музыкасының ең көп сатылған альбомдарының қатарына енді. Бұл жетістікке Modern Sounds альбомының ABC-ден алған кең насихаттық қолдауы ықпал етті. Billboard журналы альбом жарық көргеннен кейін жазған мақаласында: "Бұл жинақ дилерлер үшін өте тиімді материал болумен қатар, білімі бар диджейлерді де таң қалдырады, олар онда ойнауға және сөйлесуге арналған көптеген материал табады", – деді. Хит синглдері елдегі және R&B станцияларында тез танымал болды. Мамыр айының ортасына дейін альбомның басты синглы "I Can't Stop Loving You" шығарылғаннан кейін алғашқы төрт апта ішінде 700 000 дана сатылды. ABC Paramount компаниясымен жұмыс істегеннен кейін Чарльз 1980-ші жылдардың басым бөлігінде Columbia Records-пен кантри музыкасын жазып, коммерциялық жетістіктерге қол жеткізді.

After his Atlantic Records contract ended, Ray Charles signed with ABC Paramount Records in November 1959, obtaining a much more generous contract than other artists had at the time. Following his commercial and pop crossover breakthrough with the hit single "What'd I Say" earlier that year, ABC offered Charles a $50,000 annual advance, higher royalties than previously offered and eventual ownership of his masters—a very valuable and lucrative deal at the time. Composed by Charles himself, the single furthered Charles's mainstream appeal, while becoming a Top 10 pop hit and selling a million copies in the United States, despite the ban placed on the record by some radio stations, in response to the song's sexually suggestive lyrics. However, by the time of the release of the instrumental jazz LP Genius + Soul = Jazz (1960) for ABC's subsidiary label Impulse!, Charles had virtually given up on writing original material and had begun to follow his eclectic impulses as an interpreter. As Charles himself noted in the liner notes of What'd I Say (1959), he was influenced by the genre in his youth, writing that he "used to play piano in a hillbilly band" and that he believed that he "could do a good job with the right hillbilly song today." At Atlantic, he attempted to incorporate this style and influence with his cover of country singer Hank Snow's "I'm Movin' On". Charles later said about the song, "When I heard Hank Snow sing 'Moving On', I loved it. And the lyrics. Keep in mind, I'm a singer, so I like lyrics. Those lyrics are great, so that's what made me want to do it." Charles's recording of his acclaimed studio effort The Genius of Ray Charles (1959) brought him closer to expressing his jazz and pop crossover ambitions. Described by one music critic as "the most important of his albums for Atlantic", the record was the first to introduce Charles's musical approach of blending his brassy R&B sound with the more middle of the road, pop oriented style, while performing in the presence of a big band ensemble. When Charles had announced that he wanted to work on an album of country music in 1961, during a period of racial segregation and tension in the United States, he received generally negative commentary and feedback from his peers, including fellow R&B musicians and ABC Paramount executives. According to him, the title of the album was conceived by producer Sid Feller and ABC Paramount's executives and management people. Instead of drawing what he should record from memory and his knowledge of country music, Charles asked Feller, his newly appointed A&R (Artists and Repertoire) man, to research top country standards through major country music publishers. Despite enlisting a roster of professional arrangers and musicians, Charles intended to control the artistic direction of the recordings. To indicate specific licks he wanted emphasized for certain songs, Charles would put together voice and piano demos and pass them along to the arrangers, informing them of what he wanted to do with specific sounds. According to Feller, at one point during recording, Charles rewrote an entire botched arrangement and dictated the parts to each of the 18 backing musicians. Writer Daniel Cooper said of Charles's adaptation of country elements, "His country forays play like a series of intricate variations or like one long meditation on the expansive qualities of music commonly described as the white man's blues." Charles has said that the country album was "completely different from rhythm and blues". "You Don't Know Me" has a string and vocal ensemble production and themes of desirous unrequited love. Both composed by Hank Williams, "You Win Again" and "Hey, Good Lookin'" are derived from Williams's different emotional perspectives. The difference is further accentuated by Charles's interpretations of the songs. and quickly became one of the best selling albums recorded by a black musician of the time, as well as one of the best selling country albums, This achievement was due in part to the mainstream promotional efforts Modern Sounds had received from ABC prior to and following release. Writing of the album shortly after its release, Billboard magazine claimed that, "in addition to being powerful dealer material, this package will fracture knowledgeable jockeys who will find in it a wealth of material to talk about as well as play." The hit singles quickly gained a significant amount of radio airplay on both country and R&B stations. By mid May, the album's lead single, "I Can't Stop Loving You", had sold 700,000 copies within its first four weeks of release. Following his tenure with ABC Paramount, Charles later went on to achieve more commercial success recording country music under Columbia Records throughout most of the 1980s.

Сыни қабылдау

Modern Sounds in Country and Western Music ритм-н-блюз және кантри музыкасы сыншыларынан жағымды пікірлер алды. "I Can't Stop Loving You" әні Чарльзға 1963 жылғы Грэмми сыйлығында "Үздік ритм-н-блюз жазбасы" номинациясы бойынша Грэмми сыйлығын әкелді, ал альбом "Жыл альбомы" санатында көрсетілді. Алғашқы қабылдауынан бері альбом Чарльздың стилі және кантри музыкасын өзінің R&B музыкалық тіліне бейімдеу шеберлігі үшін сыншылар тарапынан мақталып келеді. AllMusic редакторы Стивен Кук бұл альбомды "ерекше интерпретациялардың құнды жинағы" деп атап, "Бұл альбом кантри мен R&B қоспасының және C&W дыбысының қазіргі заманғы емес, бірақ жоғары деңгейдегі кроссовер хиті ретінде, 1950-ші жылдардағы Atlantic лейблінде Рей Чарльздің кең музыкалық ізденістерімен үйлеседі" деді.

Марапаттар

1999 жылы альбом, "I Can't Stop Loving You" сияқты, 2001 жылы "Грэмми" атақ-даңқ залына енгізілді. "Modern Sounds in Country and Western Music" альбомын "Recording Academy" "тарихи маңызы бар" жазу ретінде таныды. "I Can't Stop Loving You" әні Country Music Television арнасының "Ең үздік 100 кантри-музыка әні" тізімінде 49-шы орынға ие болды. 2003 жылдың қараша айында Rolling Stone журналы альбомды "Барлық уақыттың 500 ең үздік альбомы" тізімінде 104-ші орынға, 2012 жылы жаңартылған тізімде 105-ші орынға, ал 2020 жылы жаңартылған тізімде 127-ші орынға қойды. Альбом Роберт Кристагаудың 1950 және 1960 жылдардағы жазбаларының "Негізгі жазбалар кітапханасына" да енді, бұл кітапша Кристагаудың "Record Guide: Rock Albums of the Seventies" (1981) басылымында жарияланған.

Басылым | Ел | Ақтау | Жыл | Ранг
------- | -------- | -------- | -------- | --------
Blender | АҚШ | Барлық уақыттың 100 ең үздік американдық альбомы | 2002 | 16
Blender | АҚШ | 500 CD-дискісіз өлмей тұрып ие болу керек | 2003 | *
CMT | АҚШ | Кантри-музыканың 40 ең үздік альбомы | 2006 | 2
Элвис Костелло (Vanity Fair, № 483) | АҚШ | 500 қажет альбом | 2005 | *
Fast 'n' Bulbous | АҚШ | 1949–64 жылдардың ең үздік альбомдары | 2005 | 85
Грейл Маркус | АҚШ | STRANDED: "Асыл қазына аралы" альбомдары | 1979 | *
Pause & Play | АҚШ | Уақыт капсуласына енгізілген альбомдар | 2008 | *
The Recording Academy | АҚШ | Grammy Hall of Fame альбомдары мен әндері | 1999 | *
The Review (Делавэр университеті) | АҚШ | Барлық уақыттың 100 ең үздік альбомы | 2001 | 88
Роберт Димери | АҚШ | 1001 өлмей тұрып тыңдау керек альбом | 2005 | *
Rolling Stone | АҚШ | The Essential 200 Rock Records | 1997 | *
Rolling Stone | АҚШ | Барлық уақыттың 500 ең үздік альбомы | 2003 | 104
Stereophile | АҚШ | Stereophile-дің 40 жылдығы: 40 маңызды альбом | 2002 | *
Time | АҚШ | Барлық уақыттың 100 ең үздік альбомы | 2006 | *
VH1 | АҚШ | "Р" тобының 100 ең үздік альбомы | 2001 | 97
Әртүрлі авторлар | АҚШ | Альбомдар: 50 жылдық ұлы жазбалар | 2005 | *
Джон Тоблер | Ұлыбритания | 60-шы жылдардың 100 ең үздік альбомы | 1994 | *
Пол Морли | Ұлыбритания | Words and Music: Барлық уақыттың 100 ең үздік альбомы | 2003 | *
Exposure | Канада | Ең үздік альбомдар тізіміне кірмеген 50 ең үздік альбом | 2005 | 10

(*) – ретсіз тізімдерді білдіреді.

Контри музыкасы

"Контри және батыс музыкасындағы қазіргі заманғы дыбыстар" альбомы мен оның табысынан кейін кантри музыкасының танымалдылығы бірден артты. Музыка жазушысы Дэниел Купердің айтуынша, "альбом жанрдың мәртебесін көтерді", әсіресе Чарльз орындаған Нэшвилл дыбысын. "Остин Хроникал" газетінің журналисі Даг Фриман Чарльздің осы альбом арқылы тигізген әсері туралы былай деп жазды:

"Кантри мен соул музыкасының байланысы әрқашан күмәнді болды, бұл олардың жанкүйерлерінің нәсілдік идентификациясымен одан әрі күшейді. Бірақ екі жанрдың арасындағы қабылданатын үзіліске қарамастан, екеуінің де халыққа бағытталған форматтары дәстүрлі түрде мойындалғаннан гөрі әлдеқайда икемді және байланысты болды." [[Элвис Пресли

"Modern Sounds" альбомының кантри музыкасына және тыңдаушыларға тигізген әсерін қорытындылай келе, жазушы Дэниел Купер былай дейді: "Кантри музыкасына бұрын көп назар аудармаған, тіпті оны ұнатпайтындарын айтқан қанша адам осы музыкамен Рей Чарльздің не істей алатынын естігеннен кейін қайта тыңдады екенін айту мүмкін емес."

Әлеуметтік әсері

Альбомның шығарылысынан кейін Чарльз концерттік алаңдарда көптеген ақ нәсілді тыңдаушылар мен көрермендерді тез жинады, бірақ ол өзінің негізгі қара нәсілді аудиториясынан ешқандай қарсылыққа ұшырамады. Жазушы Дэниел Купер кейіннен альбомның әсері туралы былай деді: «Бұл сіз ойлай алатын кез келген кантри әнідей қарапайым идея, және Чарльз оның рас екенін білді; музыка адамдарды біріктіреді. Бұл шынымен де солай». 2004 жылғы 8 шілдеде Rolling Stone журналында жарияланған мақаласында музыка журналисі Роберт Кристагау Modern Sounds жазбаларының музыкаға тигізген әсері мен ықпалын жоғары бағалап, «Ол жасаған әлемде, қара нәсілді адам сол кезде Элла Фицджеральдқа тиесілі болған американдық ән кітабын ғана емес, сонымен қатар елдік қара нәсілді адам да оны өз иелігіне ала алды. Көп ұзамай Чарльздың қарапайым тілі, мақта даласының күші, жүгері нанының әзілдері және эмоцияларды күшейте көрсету американдық музыкада ақ және қара нәсілділер үшін стандартты тәжірибеге айналды». Әлеуметтік маңызынан басқа, Чарльзтың жан мен кантри музыкасын танымал форматқа енгізуі музыкадағы нәсілдік шекаралар мен шектеулерді өзгертті және тарихи Азаматтық құқық қозғалысына үлкен үлес қосты. About.com сайтынан Роберт Фонтенот альбомның музыкалық және әлеуметтік маңызын жоғары бағалаған көптеген жазушылардың бірі болды, «Бұл, әлдебір, ең керемет интерпретациялық альбомдардың бірі болуы мүмкін, ол қазіргі американдық музыканы тарихтағы кез келген басқа да пластинкадан гөрі көбірек біріктірді» деді. Журналдың «Барлық уақыттың 100 ең үздік әншісі» тізіміне арналған құрмет көрсету мақаласында әнші-сазгер Билли Джоэл Rolling Stone журналында жариялаған мақаласында альбомның нәсілдік және әлеуметтік әсерін атап өтті: «Міне, қара нәсілді адам сізге мүмкіндігінше ақ музыканы, қара нәсілдік жолмен ұсынып тұр, ал азаматтық құқық қозғалысы кезінде барлық нәрсе дүркіреп тұр». Чарльз бен оның жетістіктеріне арналған Rolling Stone журналының тағы бір мақаласында Рей Чарльз өзінің Modern Sounds жазбалары арқылы «қара нәсілді адамдарға кантри және вестерн музыкасын орындауға мүмкіндік берді, осы арқылы нәсілдік кедергілерді жоюға азаматтық құқық қозғалысы сияқты үлкен үлес қосты» делінген.

Following the album's release, Charles quickly earned an influx of white listeners and audiences at concert venues, without experiencing any fall out from his predominantly black audience. Writer Daniel Cooper later said of the album's effect, "It's an idea as corny as any country song you can think of, and one that Charles knew to be true; music unites people. It just really does." In a July 8, 2004 article for Rolling Stone magazine, music journalist Robert Christgau praised the impact and influence that the Modern Sounds recordings had on music, stating "In the world it created, not only could a black person sing the American songbook Ella Fitzgerald owned by then, but a country black person could take it over. Soon Charles's down home diction, cotton field grit, corn pone humor and overstated shows of emotion were standard operating procedure in American music, black and white." In addition to its social implications, the musical integration of soul and country into popular format by Charles changed and revolutionized racial boundaries and restraints in music, and contributed to the historical Civil Rights Movement. Robert Fontenot of About. com was one of several writers to praise the album's musical and social implications, stating "Arguably one of the most brilliant interpretive albums ever released, it did more to integrate modern American music than almost any other LP in history." In paying tribute to the magazine's selection of the 100 Greatest Singers of All Time, which had selected Charles at #2, singer songwriter Billy Joel noted the album's racial and social impact in an article for Rolling Stone, stating "here is a black man giving you the whitest possible music in the blackest possible way, while all hell is breaking loose with the civil rights movement." Another article for Rolling Stone, written in honor of Charles and his achievements, later stated that through his Modern Sounds recordings, Ray Charles "made it acceptable for black people to sing country & western music, in the process doing almost as much to break down racial barriers as did the civil rights movement."

Чарльздың кейінгі еңбектері

Альбомның мұрасынан өзге, «Modern Sounds» Чарльздың кейінгі туындыларына да әсер етті. 1960 жылдардың ортасынан бастап, 1970-ші және 1980-ші жылдарға дейін оның музыкалық шығармаларының көп бөлігі көбінесе орташа және поп стильдегі жазбаларға бағытталды. Онда оның танымал, ерекше жан және R&B стилінен гөрі, «Modern Sounds» альбомындағы кантри және вестерн музыкасындағы кроссовер және синтез тенденциялары көбірек орын алды. «The Independent» газетінің тілшісі Спенсер Ли альбомның ықпалы туралы былай деді: «Сансыз көп әртістер Чарльздың жолын ұстанды, бірақ Чарльз өзі бұл тәсілді тым жиі қайталағандығын айту керек». «Modern Sounds» альбомынан кейінгі жазбалар кезеңі жазушылар тарапынан «сыни құлдырау» және оның дискографиясындағы ең нашар кезең ретінде танылды. 1998 жылдың 27 қазанында Rhino Entertainment компаниясы «The Complete Country & Western Recordings: 1959–1986» атты төрт дискілік жинақты шығарды, ол Чарльздың кантри және вестерн музыкалық жазбаларын қамтиды. Жинаққа «Modern Sounds» альбомының екі томы, сондай-ақ Warner Bros. үшін жарық көрген оның кейінгі кантри синглдері енді. Жинақта продюсер Сид Феллер, жазушы Дэниел Купер және Рей Чарльздың эсселері, сонымен қатар Говард Морхед пен Лес Леверетттің суреттері бар. 2009 жылдың 2 маусымында Concord Music компаниясы «Modern Sounds in Country and Western Music» альбомының екі томын бір жинақ ретінде қайта жарыққа шығарды.

Синглдар

ЖылСинглЖоғары орынUS Hot 100US R&B SinglesEasy ListeningUK Singles1962"Born to Lose"41———"Careless Love"60———"I Can't Stop Loving You"1111"You Don't Know Me"2519"—" кестеге түспеген шығарылымды көрсетеді.