Кіріспе

Америкалық әнші, әнші-күйші және музыкант (1923–1953)

Хирам Кинг "Хэнк" Уильямс (17 қыркүйек 1923 – 1 қаңтар 1953) – американдық әнші-күйші. Ол 20-шы ғасырдың ең маңызды және ықпалды американдық әншілері мен әнші-күйшілерінің бірі саналады. Уильямс Billboard Country & Western Best Sellers тізіміндегі топ 10-дыққа жеткен 55 сингл жазды, олардың бесеуі өмірден өткен соң шығарылды, ал 12-сі бірінші орынға ие болды. Алабама штатында туып өскен Уильямс афроамерикандық блюз музыканты Руфус Пейннен гитара ойнауды үйренді. Пейн де, Рой Акуфф та оның музыкалық стиліне зор әсер етті. Әуесқойлар сайысында жеңіске жеткеннен кейін Уильямс 1930-шы жылдардың соңында Монтгомериде кәсіби мансабын бастады, жергілікті радиостанцияларда және мектептер, кинотеатрлар мен барлар сияқты жергілікті орындарда өнер көрсетті. Ол анасы басқарған "Drifting Cowboys" атты топ құрды және мансабына уақытын толық арнау үшін мектепті тастады. Алкоголизм оны сенімсіз ететін болғандықтан, WSFA радиостанциясы оны бірнеше рет жұмыстан босатып, қайта жұмысқа алды, сондай-ақ Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде әскерге шақырылған топ мүшелерін ауыстыруда қиындықтарға тап болды. 1944 жылы Уильямс Одри Шепардқа үйленді, ол оның мансабын бақылау үшін анасымен бәсекелесті. "Never Again" және "Honky Tonkin" әндерін Sterling Records компаниясымен жазғаннан кейін, ол MGM Records компаниясымен келісімшартқа қол қойды. 1947 жылы ол "Move It On Over" хитін шығарды және Луизиана Хейрайд радио бағдарламасына қатысты. Келесі жылы ол "Lovesick Blues" әнін орындады, ол Billboard Top Country & Western синглдар тізімінде бірден бірінші орынға көтеріліп, оны Grand Ole Opry-де танымал есімге айналдырды. Ол музыканы оқуға немесе жазуға толыққанды білмесе де, "Your Cheatin' Heart", "Hey, Good Lookin'" және "I'm So Lonesome I Could Cry" сияқты әйгілі хиттерді жазды. 1952 жылы Шепард одан ажырасып, Билли Джин Хортонға үйленді. Оның сенімсіздігі мен алкоголизмге байланысты Grand Ole Opry оны жұмыстан шығарды. Арқасының көп жылғы ауруы, алкоголизм және дәрі-дәрмектерді теріс пайдалану Уильямстың денсаулығына зор зиян келтірді. 29 жасында Уильямс жүрек жетіспеушілігінен зардап шегіп, 1953 жылғы Жаңа жыл күні Огайо штатының Кантон қаласына концертке бара жатқанда, Оак Хилл маңындағы машинаның артқы орындығында күтпеген жерден қайтыс болды. Өмірінің салыстырмалы түрде қысқа болғанына қарамастан, ол 20-шы ғасырдың ең танымал және ықпалды музыканттарының бірі, әсіресе кантри музыкасында. Көптеген әртістер оның әндерін орындады және ол Чак Берри, Элвис Пресли, Джонни Кэш, Боб Дилан және басқалардың арасында Роллинг Стоунзға әсер етті. Ол 1961 жылы Кантри Музыканың Атақ залына, 1970 жылы Әншілердің Атақ залына, 1987 жылы Рок-н-ролл Атақ залына, 1999 жылы Американың түпкілікті музыка сыйлықтарының Атақ залына енгізілді және Голливудтың Атақ аллеясында жұлдызға ие болды. 2010 жылы ол "әмбебап сезімдерді оңай және қарапайым түрде білдірген және кантри музыкасын американдық өмірдегі маңызды музыкалық және мәдени күшке айналдыруда маңызды рөл атқарған әнші ретіндегі шеберлігі үшін" Пулитцер сыйлығының арнайы марапатына ие болды.

Ерте өмір

Хэнк Уильямс 17 сентября 1923 года родился как Хирам Уильямс в сельской общине Маунт-Олив округа Батлер, штат Алабама. Он был третьим ребенком Джесси Лиллибелл "Лилли" (урождённой Скиппер; 1898–1955) и Элонзо Хабла "Лона" Уильямса (1891–1970). Уильямс происходил из английских и валлийских корней. Семья Элонзо происходила из южной и центральной Алабамы, а его отец воевал во время Гражданской войны в США, сначала на стороне Конфедерации, а затем на стороне Союза после того, как был взят в плен. Элонзо был машинистом на лесопилке компании W. T. Smith и был призван на службу во время Первой мировой войны, прослужив с июля 1918 года по июнь 1919 года. Он получил серьезные травмы после падения с грузовика, сломал ключицу и получил сильный удар по голове. Первый ребенок Уильямсов, Эрнест Хабл Уильямс, умер через два дня после рождения, 5 июля 1921 года. Год спустя родилась дочь Айрин. Уильямс был назван в честь Хирама I из Книги Царств. Его имя было неправильно написано как "Хириам" в его свидетельстве о рождении, которое было подготовлено и подписано, когда ему было 10 лет. Уильямс родился с скрытым расщеплением позвоночника, врожденным дефектом позвоночного столба, который причинял ему пожизненную боль и стал важным фактором в его последующем злоупотреблении алкоголем и наркотиками. В возрасте трех лет Уильямс сидел с матерью, когда она играла на органе в баптистской церкви Маунт-Олив. Лилли также присоединилась к пению гимнов, которые повлияли на будущие композиции певца. Уильямс получил свой первый музыкальный инструмент, губную гармошку, в возрасте шести лет. В детстве его семья называла "Хармом", а друзья - "Херки" или "Скитсом". Отец Уильямса часто переезжал на работу, и в результате семья жила в нескольких городах южной Алабамы. В 1930 году, когда Уильямсу было семь лет, у Элонзо начался лицевой паралич. После обследования в клинике для ветеранов в Пенсаколе, штат Флорида, врачи определили, что у него аневризма головного мозга, и Элонзо был отправлен в Медицинский центр для ветеранов в Александрии, штат Луизиана. Он оставался в больнице восемь лет и большую часть времени отсутствовал в детстве Уильямса. С тех пор Лилли взяла на себя ответственность за семью. Осенью 1933 года Уильямс был отправлен жить к своей тете и дяде, Уолтеру и Элис Макнил, в Фонтейн, штат Алабама. Их дочь Опал взамен поехала жить к Лилли, чтобы учиться в школе в Джорджиане, штат Алабама. Уильямс научился играть базовые аккорды на гитаре у своей тети и слушал музыку, которая звучала на танцах и в местных церквях. В следующем году семья Уильямсов переехала в Гринвилл, штат Алабама, где Лилли открыла пансион рядом с местной хлопкоочистительной фабрикой. Позже семья вернулась с Опал Макнил в Джорджиану, где Лилли бралась за несколько подработок, чтобы содержать семью, несмотря на мрачный экономический климат Великой депрессии. Она работала на консервной фабрике и служила ночной медсестрой в местной больнице. Их первый дом сгорел, и семья потеряла свое имущество. Они переехали на улицу Роуз на другой стороне города, в дом, который мать Уильямса вскоре превратила в другой пансион. В доме был небольшой сад, где они выращивали разнообразные культуры, которые Уильямс и его сестра Айрин продавали по Джорджиане. Во время случайной встречи в Джорджиане сестра Уильямса Айрин встретила члена Палаты представителей США Дж. Листера Хилла, когда Хилл вел предвыборную кампанию по Алабаме. Она сказала Хиллу, что ее мать заинтересована в том, чтобы поговорить с ним о своих проблемах. С помощью Хилла семья начала собирать пенсию по инвалидности Элонзо. Несмотря на свое состояние здоровья, семья довольно хорошо справлялась с финансовыми трудностями во время Великой депрессии. Существует несколько версий того, как Уильямс получил свою первую гитару. Хотя несколько известных жителей Джорджианы позже утверждали, что они купили ее для него, его мать сказала, что она купила ее для него и организовала его первые уроки. Уильямс рассказал Ральфу Глисону, который в то время писал еженедельную музыкальную колонку в San Francisco Chronicle: "Когда мне было около восьми лет, я получил свою первую гитару. Подержанную гитару за 3,50 доллара, которую мне купила моя мама". Неуклюжий и застенчивый, Уильямс привязался к старому чернокожему мужчине, Руфусу "Ти Тоту" Пейну, уличному артисту, за которым Уильямс ходил по городу. Пейн давал Уильямсу уроки гитары в обмен на деньги или еду, приготовленную Лилли. Основной музыкальный стиль Пейна был блюз; он неоднократно подчеркивал важность поддержания хорошего ритма и времени, и он добавлял артистизм наклонов, поклонов, смеха и плача в свои выступления. Позже Уильямс записал "My Bucket's Got a Hole in It", одну из песен, которым научил его Пейн. Уильямс также находился под влиянием кантри-исполнителей, таких как Рой Акуфф. В 1937 году Уильямс подрался со своим учителем физкультуры из-за упражнений, которые тренер хотел, чтобы он делал. Его мать впоследствии потребовала от школьного совета уволить тренера; когда они отказались, семья переехала в Монтгомери, штат Алабама. Пейн и Уильямс потеряли связь, хотя Пейн также в конечном итоге переехал в Монтгомери, где умер в бедности в 1939 году. Уильямс позже признал его единственным поставщиком музыкального образования, которое он когда-либо получал.

1930 жылдар

1937 жылдың шілдесінде Уильямс пен МакНилс Монтгомери қаласының орталығындағы Оңтүстік Перри көшесінде пансионат ашты. Осы кезде Уильямс өзінің есімін Хирэмнен Ханкке ресми емес түрде өзгертуге шешім қабылдады. Сол жылы ол Империя театрында өткен дарын шоуына қатысып, алғашқы өзінің "WPA Blues" әнін орындап, 15 АҚШ доллары (1937 жылы 15,0 доллары қазіргі кезде шамамен <есептелген сомаға> тең) жүлде алды. Уильямс әннің сөзін өзі жазды және Райли Пакетттің "Dissatisfied" мелодиясын пайдаланды. Ол музыка оқуды ешқашан үйренбеді, керісінше, шығармаларын әңгімелеу мен жеке тәжірибесіне негіздеді. Сабақтан кейін және демалыс күндері Уильямс WSFA радиостудиясының алдындағы тротуарда Silvertone гитарасымен ән шырқады. Оның Империя театрындағы және көшедегі жеңісі WSFA продюсерлерінің назарын аударды, олар оны кейде Dad Crysel тобымен бірге эфирде өнер көрсетуге шақыратын. 1938 жылдың тамызында Элонзо Уильямс уақытша ауруханадан босатылды. Ол Монтгомеридегі үйіне ешкімге хабарсыз келді. Лилли оның отбасының басшысы болуын қаламады. Элонзо Луизианадағы медициналық орталыққа қайтып оралғанға дейін қыркүйек айында ұлының туған күнін тойлады. Уильямстың сәтті радио бағдарламасы оның музыкалық мансабына жол ашты, ол концерттер үшін өзінің тобын – Drifting Cowboys-ты құрды. Алғашқы мүшелері – гитарист Бракстон Шуферт, скрипкашы Фредди Бич және комик Смит "Хеззи" Адайр болды. Бастапқыда "Хэнк және Хеззи және Drifting Cowboys" деп таныстырылған топ, жиі жергілікті би залында, Джорджианадан тыс орналасқан Тигпеннің Лог Кабинінде концерттер өткізді. Топ Орталық және Оңтүстік Алабама штаты бойынша клубтарда және жеке жиналыстарда өнер көрсетті. Кейін Джеймс Эллис Гарнер олармен скрипкада ойнады. Лилли Уильямс Drifting Cowboys тобының менеджері болды. Уильямс 1939 жылдың қазан айында мектепті тастап, Drifting Cowboys тобымен толық уақыт жұмыс істеу үшін кетті. Лилли Уильямс концерттерді ұйымдастырып, бағасын келісіп, оларды кейбір концерттеріне апара бастады. Енді Уильямстың оқуына қарамастан саяхаттауға мүмкіндік алған топ, Батыс Джорджия және Флорида Панхандлға дейін гастрольдік сапарлар жасады. Топ кинотеатрларда фильм көрсетілімінен бұрын ойнай бастады, кейін хонки-тонктарда концерттер берді. Уильямстың алкогольге құмарлығы гастрольдер кезінде проблемаға айналды, кейде ол шоудан түскен табыстың көп бөлігін алкогольге жұмсады. Осы арада, гастрольдік кестелері арасында Уильямс радио бағдарламасын жүргізу үшін Монтгомериге оралды.

1940 жылдар

1941 жылы Американың Екінші дүниежүзілік соғысқа қатысуы Уильямс үшін қиын кезеңнің басталуын білдірді. Техастағы родеода бұқадан құлап, арқасына жарақат алғаннан кейін, ол әскери қызметке жарамсыз деп танылды, ал оның тобының мүшелері әскерге шақырылды. Оларды ауыстырғандардың көпшілігі Уильямстың алкоголизмнің күшеюіне байланысты тобынан кетіп қалды, ал 1942 жылдың тамызында WSFA станциясы оны "мәдениетсіз мас болу" үшін жұмыстан шығарды. Бір концертінің артында Уильямс Рой Акуффпен кездесіп, ол оған алкогольдің қауіптілігі туралы ескертіп: "Ұлым, сенің дауысың миллион доллар тұрады, бірақ миың он центке лайық" деді. 1942 жылы ол Мобилдегі (Алабама штаты) Алабама құрғақ док және кеме жасау компаниясында кемешінің көмекшісі болып жұмыс істей бастады. Соғыс жылдарында ол жерде шамамен бір жарым жыл жұмыс істеді. Сонымен қатар, ол Портлендтегі (Орегон штаты) Kaiser Shipyards компаниясында қысқа уақыт жұмыс істеді, себебі компания тегін билеттер, тегін жатақ, тегін оқыту және жақсы жалақы ұсынды. 1943 жылы Уильямс Одри Шепардпен Банкс қаласындағы (Алабама штаты) медициналық көрмеде танысты. Шепардтың айтуынша, олар бірге Мобилдегі қонақ үйде тұрған, ал кейбір уақыт кеме жасау цехында бірге жұмыс істеген. Шепард Уильямсқа радио шоуын қайтаруға көмектесуге және Монтгомериге көшіп, жаңа топ құруға көмектесуге уәде берді. 1944 жылы олар Алабама штатының Андолусия қаласындағы Texaco жанармай құю стансасында бейбіт судьяның куәлігімен үйленді. Неке заңды түрде жарамсыз болды, өйткені Шепардтың бұрынғы күйеуінен ажырасқан кездегі 60 күндік келісім шарттары сақталмаған. 1945 жылы Монтгомериге оралған Уильямс WSFA радиосына қайта оралды. Ол өзінің репертуарын кеңейту үшін өзінің әндерін жазуға тырысты және өзінің алғашқы ән жинағын шығарды – «Хэнк Уильямстың түпнұсқа әндері», онда «Мен енді үйге қайтпаймын» және тағы бірнеше түпнұсқа әндер, барлығы тоғыз ән болды, соның ішінде өзі жазбаған «Көшедегі саяхатшы» әні де бар. Уильямс ән жазушы ретінде таныла бастағанда, Шепард оның менеджері болды және кейде топ мүшесі шоуға келмеген жағдайда ән шырқады және гитарада орын алды. 1946 жылдың 14 қыркүйегінде Уильямс Эрнест Таббтың ұсынысымен Нэшвиллдегі Grand Ole Opry-ге қатысты, бірақ қабылданбады. Сынақтан өтпегеннен кейін Уильямс пен Одри жақында құрылған Acuff Rose Music музыка баспасымен байланысуға тырысты. Олар компания президенті Фред Роузға WSM радио студиясындағы күнделікті пинг-понг ойынының бірі кезінде жүгінді. Одри Роузді күйеуі сол сәтте оған ән айта ала ма деп сұрады, Роуз келісті және Уильямстың әнші ретінде үлкен әлеуеті бар екенін түсінді. Роуз Уильямспен алты әнге келісімшарт жасады және осы келісімді пайдаланып, Уильямсты Sterling Records компаниясымен келісімшартқа отырғызды. 1946 жылдың 11 желтоқсанында Уильямс өзінің алғашқы жазу сессиясында «Байлық жаныңды сақтамайды», «Саған қоңырау шаламын», «Ешқашан қайтадан (Есігіңді қағушы болмаймын)» және «Құдай келгенде және оның қазыналарын жинағанда» әндерін жазды, соңғысы «Құдай келгенде және оның ұлдарын жинағанда» деп қате жазылған. Уильямстың әндерінің Sterling Records компаниясымен шығарылғандары сәтті болды, ал Роуз болашақ шығарылымдар үшін ірі лейбл табуға шешім қабылдады. Содан кейін продюсер Loews Corporation компаниясының жаңа құрылған MGM Records жазу бөліміне жүгінді. Уильямс 1947 жылы MGM Records компаниясымен келісімшарт жасады және «Move It on Over» әнін шығарды, ол елдік хитке айналды. 1948 жылы ол Луизиана штатының Шревпорт қаласына көшіп, Louisiana Hayride радиошоуына қосылды, ол KWKH радиосында хабарланды және Оңтүстік-Шығыс Америка Құрама Штаттарының үйлеріне жетті, демалыс күндері шоуларда өнер көрсетті. Келісімнің бір бөлігі ретінде Уильямс станцияда бағдарлама алды және Hayride суретшілер қызметі арқылы Батыс Луизиана мен Шығыс Техаста өнер көрсетуге шақырылды, әрқашан шоудың апталық эфирі үшін сенбі күндері қайтып келді. Бірнеше орташа хиттерден кейін, 1949 жылы ол 1922 жылы Клифф Френд пен Ирвинг Миллстің «Lovesick Blues» әнінің Рекс Гриффин танымал еткен нұсқасын шығарды. Уильямстың нұсқасы хит болды; ән Billboard чарттарында төрт ай қатарынан бірінші орында болды. «Lovesick Blues» және «Wedding Bells» әндерінің табысынан кейін Уильямс Оскар Дэвиспен менеджменттік келісімшартқа қол қойды. Содан кейін Дэвис әншіні Grand Ole Opry пакеттік шоуына шақырды және кейіннен Уильямстың музыкалық труппаға қатысуын келісті. 1949 жылдың 11 маусымында Уильямс Grand Ole Opry-де дебют жасады, онда ол алты рет қосымша ән салды. Ол Боб Макнетті (гитара), Хиллоус Бутрумды (бас), Джерри Риверсті (скрипка) және Дон Хелмсті (стел гитара) біріктіріп, Drifting Cowboys тобының ең танымал құрамын құрды. Сол жылы Одри Уильямс Рэндалл Хэнк Уильямсты (Хэнк Уильямс кіші) дүниеге әкелді. 1949 жылы ол Grand Ole Opry-дің алғашқы еуропалық турына қатысты, Германия мен Австриядағы әскери базаларда өнер көрсетті. Уильямстың сол жылы Billboard Hot Country Singles чартындағы топ бестікке енген бес әні болды: «Wedding Bells», «Mind Your Own Business», «You're Gonna Change (Or I'm Gonna Leave)», «My Bucket's Got a Hole in It» және «Lovesick Blues», ол №1 орынға жетті.

1950 жылдар

1950 жылға қарай Уильямс бір шоудан шамамен 1000 доллар табады. Сол жылы ол моральдық тақырыптағы әндерін «Люк-Дрифтфер» деген атпен жаздыра бастады, олардың көпшілігі ән айтудан гөрі декламация түрінде болды. Фред Роуз Уильямстың әндері жиі ойналатын хонки-тонктардағы джукбокс операторларына қандай әсер ететінін алаңдады, егер клиент джукбокста «Хэнк Уильямс» деген таңдауды жасап, күткен музыканың орнына уағыз естісе. Сондықтан ол Хэнкке осы декламациялар үшін псевдоним қолдануын ұсынды, адамдарды жаңылыстырмау үшін. «Люк Дрейфтер» кім екені белгісіз болғанымен, Уильямс жиі сахнада жазылған материалдың бір бөлігін орындайтын. Материалдың көп бөлігін Уильямс өзі жазды, бірақ Фред Роуз кем дегенде бір шығарманың авторы болды, ал басқалары, оның ұлы Уэсли айтуынша, Уильямс, Роуз және өзінің бірлескен еңбегі болды. Әндерде Люк Дрейфтердің түрлі орындарға саяхаттап, әртүрлі кейіпкерлер туралы әңгімелеуі, бұзылған қарым-қатынастар, қоғамдағы әділетсіздік және өлім туралы философиялық ойлар айтуы бейнеленген. Композициялар тек Уильямстың дауысымен, органмен, бас гитарамен және Хелмстің сталь гитарасымен орындалды. Осы кезде Уильямс «Мектептің ата-анасы», «Неге біз тағы да тырысуымыз керек?», «Жалғыздықты ұзақ уақытқа созған блюз», «Неге мені сүймейсің?» және «Мен мұндай өмірді ұнатпаймын» сияқты тағы да хиттер шығарды. 1951 жылы «Dear John» хитке айналды, бірақ оның B жағы «Cold, Cold Heart» оның ең танымал әндерінің бірі болды. Тони Беннеттің сол жылы шыққан поп-версиясы 27 апта бойы хит-парадтарда тұрып, бірінші орынға жетті. Уильямстың мансабы 1951 жылдың жазында Боб Хоуп пен басқа актерлермен АҚШ бойынша «Hadacol» турнесімен шыңына жетті. Тур аяқталғаннан кейін Уильямс Гранд Оле Опри сахнасының артында MGM компаниясымен кино келісімшартына қол қойған фотода түсті. Қазан айында Уильямс «There's a Tear in My Beer» атты демо-жазбасын «Big Bill Lister» деген досы үшін жазды, ол «Beer Drinking Blues» әнін жазған, жақсы сатылған сыра ішу туралы ән және тағы біреуіне мұқтаж болды. Жазбаны Capitol Records компаниясының A&R басшысы Кен Нельсон жазды. Кейін Листер демо-ацетатты белгісіз үйінде сақталған жазулар қорапшасында сақтады, содан кейін ол көшіп кеткен кезде бірнеше жыл бойы ауласында брезент астында сақтады. Ақырында ол ацетатты Хэнк Уильямсқа берді, ол онымен хит болды және оны қоса әкемен ойнаған ұлын бейнелейтін бейнеклип жасады. Келесі айда MGM Records Уильямстың «Hank Williams Sings» атты тұңғыш альбомын шығарды. 1951 жылы 14 қарашада Уильямс Билл Листер және Дрифтинг Ковбойлармен бірге Нью-Йоркке барды, онда ол алғаш рет Перри Комомен CBS-тің «Перри Комо шоуында» теледидарда пайда болды. Ол жерде ол «Hey Good Lookin'» әнін шырқады, ал келесі аптада Комо шоуды каубой шапанын киіп және Уильямстан кешірім сұрап, сол әнді шырқады. 1951 жылы 21 мамырда Уильямс алкоголизм мен арқа проблемасын емдеу үшін Шревепорттағы Солтүстік Луизиана санаторийіне жатқызылды және 24 мамырда босатылды. Сол жылдың қараша айында ол Теннесси штатының Франклин қаласында скрипкашы Джерри Риверспен бірге бөрік аулау сапарында сағадан секіріп өтпек болып құлап қалды. Құлау оның туғаннан-ақ омыртқасының жағдайын нашарлатты, ал 1951 жылдың 13 желтоқсанында Вандербильт университетінің ауруханасында омыртқасының бірігуіне ұшырады. Ол Рождество қарсаңында дәрігерлердің кеңесіне қарамастан ауруханадан шығарылды, артқа тірек киіп, ауырсынуды басатын дәрілерді көбірек қабылдады, бұл оның денсаулығына зиян келтірді. 1952 жылдың көктемінде Уильямс өзінің тобымен және Гранд Оле Опри труппасымен бірге Нью-Йоркке екі рет ұшып барып, ұлттық телеарнадағы Кейт Смит кешкі сағатының екі эпизодында өнер көрсетті. 26 наурызда ол «Hey Good Lookin'» әнін орындап, актерлік құрамның қалған бөлігімен бірге «I Saw the Light» әнін шырқады. 23 сәуірде ол «Cold, Cold Heart» әнін орындап, Анита Картермен «I Can't Help It (If I'm Still in Love with You)» әнін орындады, кейін «Glory Bound Train» әнін орындауға қосылды. Сол жылы Уильямстың бейімпаз Бобби Джеттпен қысқа уақытқа некеден тыс қарым-қатынасы болды, нәтижесінде олардың қызы Джетт Уильямс дүниеге келді. 1952 жылдың маусым айында «Jambalaya (On the Bayou)», «Window Shopping», «Settin' the Woods on Fire» және «I'll Never Get Out of This World Alive» әндерін жазды. Одри Уильямс сол жылы онымен ажырасады, келесі күні ол «You Win Again» және «I Won't Be Home No More» әндерін жаздырады. Осы уақытта ол кантри әншісі Фарон Янгтың қызы Билли Джин Джонспен Гранд Оле Оприде кездесті. Қыз кезінде Джонс Уильямстың көшесінде Луизиана Хейрайдпен бірге тұрған, ал енді Уильямс оны Шревпортта жиі-жиі баруға кірісті, бұл оны Гранд Оле Опридің көптеген кездесулеріне кіргізбей қалдырды. 1952 жылы 11 тамызда Уильямс Grand Ole Opry-ден әдеттегі ішімдікке берілуі мен шоуларды өткізіп алуы үшін шығарылды. Ол Шревпортқа қайтып, KWKH және WBAM шоуларында және Луизиана Хейрайдте өнер көрсетті, ол үшін ол қайтадан гастрольдік сапарға шықты. Оның өнері оның сабазды болғанда жоғары бағаланды, бірақ оның жұмыс серіктестері оны сабаз күйінде шоуларға жеткізуге тырысқандарына қарамастан, оның алкогольге құмарлығы кейде оның қатыспауына немесе нашар өнер көрсетуіне әкелді. 1952 жылдың қазан айында ол Билли Джин Джонсқа үйленді. 1952 жылдың 23 қыркүйегіндегі соңғы жазба сессиясында Уильямс «Kaw Liga», сондай-ақ «Your Cheatin' Heart», «Take These Chains from My Heart» және «I Could Never Be Ashamed of You» әндерін жазды. 1952 жылдың соңына қарай Уильямстың жүрек проблемалары басталады. Ол Оклахома-Ситиде Хорас «Тоби» Маршаллмен танысты, ол өзінің дәрігер екенін айтты. Маршалл бұрын жасалмалық үшін сотталған, 1951 жылы Оклахома штатының түрмесінен босатылған. Ол басқа жалған атақтардың ішінде өзінің Ғылым докторы екенін айтты. Ол Чикаго қолданбалы ғылым мектебінен 25 долларға DSC атағын сатып алды, дипломында DSc сөздерін «Ғылым және психология докторы» деп жазуын сұрады. «Доктор С. В. Лемон» деген атпен ол Уильямске амфетамин, Секонал, хлорал гидрат және морфин тағайындады, бұл оның жүрек проблемаларын нашарлатты. Оның 1952 жылғы турнесінің соңғы концерті 19 желтоқсанда Техас штатының Остин қаласындағы Skyline Club-та өтті. Уильямстың соңғы ресми өнер көрсетуі 21 желтоқсанда Монтгомериде болды, онда ол жергілікті Музыканттар федерациясының филиалы ұйымдастырған шарада өнер көрсетті, ол полиомиелитке шалдыққан радио хабаршысы үшін өткізілді.

Жеке өмір

1944 жылдың 15 желтоқсанында Уильямс Одри Шепардқа үйленді. Бұл оның екінші некесі болса, ал оның үшін біріншісі еді. Олардың ұлы Рэндалл Хэнк Уильямс (қазір Хэнк Уильямс кіші) 1949 жылдың 26 мамырында дүниеге келді. Некелері басынан бастап шиеленісті болды және тез ыдырап кетті. Уильямс алкогольге, морфинге және спина бифида оккультасынан туған қатты арқа ауыруын басу үшін тағайындалған басқа да ауырсынуға қарсы препараттарға тәуелді болды. 1952 жылдың 29 мамырында олар ажырасты. 1952 жылдың маусым айында Уильямс Нэшвиллдегі Natchez Trace және Westwood Avenue көшелерінің қиылысындағы үйге көшіп, оны әнші Рей Прайспен бөлісті. Уильямстың маскүнемдігіне байланысты Прайс көп ұзамай кетіп қалды. Калифорниядағы сәтсіз гастрольдік сапардан және бірнеше рет санаторияда жатқаннан кейін, Уильямс қыркүйек айына қарай анасының пансионатына көшіп өтті. Осы кезеңде Боби Джетт есімді әйелмен болған қарым-қатынасынан қызы Джетт Уильямс дүниеге келді, ол Уильямс қайтыс болғаннан кейін бес күн өткен соң туды. Оның анасы Джеттті асырап алды, бірақ әжесінің қайтысынан кейін ол мемлекеттік қамқорлыққа алынды. Ол басқа отбасымен асырап алынды және 1980 жылдардың басына дейін өзі Уильямстың қызы екенін білмеді. 1952 жылдың 18 қазанында Уильямс пен Билли Джин Джонс Луизиана штатының Minden қаласындағы әділет судьясының алдында үйленді. Ертесі күні New Orleans Civic Auditorium-та екі ресми той өтті, әрқайсысына 14 000 орын сатылды. Уильямс қайтыс болғаннан кейін судья бұл үйлену заңсыз деп шешті, себебі Джонстың бұрынғы күйеуінен ажырасқандығы туралы шешім оның Уильямсқа үйленгенінен кейін 11 күн өткен соң ғана күшіне енді. Оның бірінші әйелі мен анасы осы некені жарамсыз деп жариялауға ықпал етті және осы мәселені жылдар бойы қудалады. Льюис Фицджеральд (1943 жылы туған) өзінің Уильямстың заңды емес ұлы екенін мәлімдеді; ол Уильямстың туысы Мари МакНилдің ұлы еді. Фицджеральдпен сұхбаттасқанда ол Лилли Уильямстың Монтгомеридегі пансионатында жезөкшехана істегенін айтты. Отбасының бір досы оның бұл мәлімдемесін жоққа шығарды, бірақ әнші Билли Уокер Уильямстың үйде жоғары қабатқа көтерілген ер адамдардың бар екенін өзіне айтқанын еске алды.

Өлім

Уильямс 1952 жылдың 31 желтоқсанында Чарльстон қаласындағы Муниципальді аудиторияда өнер көрсетуге жоспарланған. Алдын ала сатылған билеттерден 3000 доллар түсті. Сол күні Уильямс Монтгомери аймағындағы қарлы боранға байланысты ұша алмады; ол концерттерге апару үшін колледж студенті Чарльз Каррды жалдады. 30 желтоқсанда Уильямс пен Карр Алабама штатының Бирмингем қаласындағы Редмонт қонақ үйіне тоқтады. Ертесіне таңертең олар Форт-Пейнеге, содан кейін Теннесси штатының Ноксвилл қаласына барды. Уильямс және оның жүргізушісі Чарльстонға ұшып кетті, бірақ нашар ауа райынан ұшақ Ноксвиллге қайтып оралды. Ноксвиллге оралғаннан кейін екеуі Эндрю Джонсон қонақ үйіне келді, Карр Кноксвиллге бара жатқан жолда ішкен хлорал гидраты мен алкогольдің әсерінен денсаулығы нашарлаған Уильямсқа дәрігер шақырды. Д-р П.Х. Кардуэлл Уильямсқа В12 витаминінің екі инъекциясын жасады, сондай-ақ әрқайсысы 1/4 грамм морфиннен тұратын егу жасады. Карр мен Уильямс қонақ үйден шықты, бірақ қызметкерлер Уильямсты машинаға көтеріп әкелуге көмектесті. Кейінірек Карр Уильямстың қатты ішек тартқанын айтты, ал қызметкерлер оның екі рет жөтелгенін естігендерін мәлімдеді. Карр телефон арқылы Тоби Маршаллмен сөйлесіп, турдың промоутері А.В. Бамфордтың атынан Чарльстондағы концерттің күшін жойғанын және оның орнына Уильямсты Жаңа жылдық концертке Огайо штатының Кантон қаласына апаруды бұйырғанын білді. 1953 жылдың 1 қаңтарында түн ортасында екеуі Теннесси штатының шекарасын өтіп, Вирджиния штатының Бристоль қаласына жетті. Карр шағын, тәулік бойы жұмыс істейтін мейрамханада тоқтады және 20 сағат жүргізгеннен кейін шаршағандықтан жергілікті такси компаниясынан басқа жүргізушіні сұрады. Жүргізуші Дон Сурфейс Карр мен Уильямспен бірге мейрамханадан шықты. Олар Батыс Вирджиния штатының Оук-Хилл қаласындағы жанармай құю станциясында тоқтағанда, Уильямстың көп бұрын қайтыс болғанын және денесінде қатаяңдық пайда болғанын байқады. Станция иесі жергілікті полиция бастығына хабарласты. Д-р Иван Малинин Тайридің жерлеу үйінде өлкелеу жасады. Ол жүрек пен мойында қан кетуін анықтады және өлімнің себебін "оң қарыншаның жедел кеңеюі" деп атады. Сондай-ақ, Уильямстың бірнеше күн бұрын Монтгомеридегі барда болған төбелес кезінде қатты ұрылып, шатқа ұрылғанын жазды. Жергілікті судья Вирджил Ф. Лайонс Уильямстың басындағы көрінетін ісік бойынша тергеу жүргізуге бұйырды. Кантон қаласында сол күні кешке Уильямстың өлімі туралы хабарланғанда, жиналған көпшілік оны әзіл деп ойлап, күлді. Акрондағы диджей Клиф Роджерс көпшілікке бұл әзіл емес, Ханк Уильямс шындығында қайтыс болғанын мәлімдеді. Хокшо Хокинс және басқа орындаушылар Уильямстың "I Saw the Light" әнін оған құрмет көрсету ретінде орындағанда, көпшілік бірге ән айта бастады. 2 қаңтарда Уильямстың денесі Алабама штатының Монтгомери қаласына жеткізілді, онда ол екі күн бойы анасының пансионатында қойылған күміс қаптамада сақталды. Оның жерлеу рәсімі 4 қаңтарда Монтгомери аудиториясында өтті, оның қаптамасы гүлмен жабылған сахнаға қойылды. Монтгомериге Оңтүстік пен одан да алыс жерлерден аза тұтушылар келді. Аудиторияның сыртында 15 000-нан 25 000-ға дейін адам болды, ал ішінде 2750 адам болды, ал балконда шамамен 200 қара нәсілді аза тұтушыларға орын бөлінді. Жүздеген адам қаптаманың жанынан өтті. Drifting Cowboys тобының қолдауымен Рой Акуфф, Эрнест Табб және Ред Фоули "I Saw the Light", "Beyond the Sunset" және "Peace in the Valley" әндерін орындады. Уильямстың денесі Монтгомеридегі Оукуд аннексисінде жерленген. 1953 жылдың қаңтар айының соңында MGM Records Billboard журналына Уильямстың музыкасына деген сұранысты қанағаттандыру үшін лейблдің осы айға жоспарланған релиздерін 12 пластинкадан 6-ға дейін азайтуға тура келгенін мәлімдеді. Лейбл оның және басқа да орындаушылардың жазбаларының артта қалған тапсырыстарының көлемі 1953 жылдың сәуіріне дейін Блумфилд, Нью-Джерсидегі прессинг зауытының өндірісін қамтиды деп есептеді. Осы арада MGM Records компаниясына әншінің суреттерін алуға 3000 тікелей өтініш келіп түсті, бұл дистрибьюторлардың өтінішімен бірге компания олардың басып шығару мен жөнелтуін аутсорсингке жіберді. Acuff Rose Music мәліметінше, Уильямстың екі әнінің фолиоларының сатылымы аптасына 700-ден үш аптада 5000-ға дейін көтерілді. Уильямстың 1952 жылдың қарашасында әлі тірі кезінде шыққан соңғы синглінің аты "I'll Never Get Out of This World Alive" болды. Оның "Your Cheatin' Heart" әні 1952 жылдың қыркүйегінде жазылған, бірақ оның өлімінен кейін 1953 жылдың қаңтар айының соңында жарық көрді. "Kaw Liga" әнімен бірге шыққан бұл ән алты апта бойы хит-парадтарда бірінші орында тұрды. "Take These Chains From My Heart" әні 1953 жылдың сәуір айында шықты және хит-парадтарда бірінші орынға ие болды. Шілдеде шыққан "I Won't Be Home No More" әні төртінші орынға көтерілді. Ал "Weary Blues From Waitin'" әні жетінші орынға жетті.

Мұра

Контри-музыканың Даңқ залы Уильямстың "заманауи кантри әндерін жазудың бағытын белгілегенін" және "кантри музыкасындағы табыстың өлшенетін стандартын" атап өтті. Encyclopædia Britannica оны "кантри музыкасының алғашқы жұлдызы" және "өте талантты ән жазушы және құмарлықпен орындаушы" деп санайды. Рок-н-ролл Даңқ залы Уильямстың әндерінің "түзу тәсілін" мақтады, оларды "әдеттегі адамның тілімен" жазылған "шынайы шындыққа толы" деп бағалады. AllMusic-ке Уильямс "одан кейін келген барлық кантри орындаушылары үшін ережелерді орнатты және осы процесте көптеген танымал музыкаларға әсер етті". Entertainment Weekly теледидар сыншысы Кен Таккер: "поп-мәдениетіндегі алып тұлға және "кантри музыкасының әкесі" деп дұрыс аталып, Хэнк Уильямс қазіргі заманғы музыкадағы ең ұнамайтын, ең жылы емес және жанашырлық танытпайтын тұлға болды. Өзін-өзі аяуға толы, ол ғасырдың ең ұлы өкінішті музыкасын жазды және орындады [ ] Ашуға толы, жиі әйелдерге деген жек көрушілікке ұшыраған Уильямс сондай-ақ ашкөздік шебері болды". Хэнк Уильямс-младший өзінің өмірбаянында былай деп жазды: "Ата-бабаларымыздың құттықтауларын естігенде, бүкіл қала [Нэшвилл] Әкем тірі кезінде кезекпен сүйгендей көрінеді. [ ] Ол тірі кезінде жек көрінді және қызғанышқа ұшырады, ал өлгеннен кейін ол қасиетті адамға айналды". Алабама губернаторы Гордон Персонс 21 қыркүйекті "Хэнк Уильямс күні" деп жариялады. 1954 жылы өткен алғашқы мерекелеуде Крамтон Боулдағы ескерткіш ашылды, кейін ол Уильямстың қабіріне орналастырылды. Салтанатты шарада Ферлин Хаски "I Saw the Light" әнін орындады. Уильямстың мансабында 11 ән номер бірінші орынға шықты ("Lovesick Blues", "Long Gone Lonesome Blues", "Why Don't You Love Me", "Moanin' the Blues", "Cold, Cold Heart", "Hey, Good Lookin'", "Jambalaya (On the Bayou)", "Мен ешқашан бұл дүниеден тірі шықпаймын", "Kaw Liga", "Your Cheatin' Heart" және "Take These Chains from My Heart"), сондай-ақ көптеген басқа да үздік 10 ән болды. 1950-1960 жылдардағы Элвис Пресли, The Beatles, Боб Дилан, Джордж Джонс, Тэмми Уайнетт, Джерри Ли Льюис, Мерл Хаггард, Джин Винсент, Рикки Нельсон және Конвей Твитти сияқты көптеген әртістер Уильямстың ықпалында болды. Downbeat журналы Уильямстың өлімінен кейін бір жыл өткен соң, ол барлық уақыттағы ең танымал кантри және вестерн орындаушысы деп танылды. 1960 жылдың 8 ақпанында Уильямстың жұлдызы Голливудтың Даңқ аллеясындағы 6400 Голливуд бульварына орналастырылды. Ол 1961 жылы Кантри Музыкасының Даңқ залына, ал 1985 жылы Алабаманың Даңқ залына енгізілді. 1964 жылы Джордж Гамильтонның Уильямс рөлін ойнаған "Your Cheatin' Heart" фильмі жарық көрді. Америкалық жүк көліктерінің қайырымдылық қауымдастығы, CB жүк көліктерінің жүргізушілерінің ұлттық ұйымы, "Your Cheatin' Heart" әнін 1978 жылы төртінші жыл сайынғы жүк көліктерінің елдік музыка сыйлықтарында барлық уақыттағы сүйікті жазба ретінде таңдады. 1987 жылы ол "Тұңғыш ықпал" санаты бойынша Рок-н-ролл Даңқ залына енгізілді және оған Грэмми өмір бойына жетістіктері үшін сыйлық берілді. Ол CMT-нің 2003 жылғы "40 ең үздік кантри музыкалық ер адамдары" тізімінде екінші орынды иеленді, ол "The Night Hank Williams Came To Town" әнін жазған Джонни Кэштен кейін ғана. Оның ұлы Хэнк-күлкені де сол тізімде болды. Канадалық әнші Снизи Уотерс Уильямс рөлін "Хэнк Уильямс: The Show He Never Gave" сахналық қойылымында орындады. 1980 жылы теледидар үшін Уотерс ойнаған фильм түсірілді. 2004 жылы Rolling Stone журналы оны "Барлық заманның 100 ең үздік әртісі" тізімінде 74-орынға ие етті. 2005 жылы BBC деректік сериясы Arena Уильямс туралы эпизодты көрсетті. 2010 жылы Уильямстың 1949 жылғы MGM номері "Lovesick Blues" рекордтық академияның Грэмми Даңқ залына енгізілді. Сол жылы "Хэнк Уильямс: The Complete Mother's Best Recordings Plus!" альбомы "Үздік тарихи альбом" номинациясына ие болды. 1999 жылы Уильямс Американың табиғи музыкалық Даңқ залына енгізілді. 2010 жылдың 12 сәуірінде Пулитцер сыйлығының кеңесі Уильямсқа "әлемдік сезімдерді әсерлі қарапайымдықпен білдірген және кантри музыкасын американдық өмірдегі маңызды музыкалық және мәдени күшке айналдыруда маңызды рөл атқарған әнші ретіндегі шеберлігі үшін" арнайы мақтау берді. Уильямстың бірнеше ұрпағы музыкант болды: ұлы Хэнк Уильямс-младший, қызы Джетт Уильямс, немерелері Хэнк Уильямс III және Сэм Уильямс, немерелері Хиллари Уильямс және Холли Уильямс - сонымен қатар кантри музыканттары. 2020 жылдың шілдесінде оның немересі Кэтрин (Хэнк-күлкенінің қызы) 27 жасында жол апатынан қайтыс болды. Оның шөбересі Коулман Финчум, Хэнк Уильямс III ұлы, 2021 жылы IV және Strange Band-ке берілген тұңғыш синглін шығарды. Осы арада Льюис Фицджеральдтың ұлы Рикки әкесі Уильямстың ұлы екенін мәлімдеді. Los Angeles Times газетіндегі хабарламаға сәйкес, Уильямс саяхаттарында қоңыр былғары портфельді алып жүрді, онда ол ойлар, өлең жолдары мен ән мәтіндерін, сондай-ақ қолға тиген нәрселердің жазбаларын сақтады. Ол қайтыс болғаннан кейін, төрт дәптердегі 66 жарияланбаған әннің жиынтығы Нэшвилдегі оның баспа фирмасы Acuff Rose Publications-тың өртке төзімді сейфінде сақталды. 2002 жылы сейф Acuff Rose компаниясын сатып алған Sony ATV Music компаниясының кеңселеріне көшірілді. 2001 жылы шыққан "Hank Williams: Timeless" альбомы Грэмми сыйлығын жеңіп алғаннан кейін, осы сияқты жобаларға қызығушылық арта түсті. "Timeless" альбомының продюсерлерінің бірі болған A&R атқарушысы Мэри Мартин Уильямс архивінен материалға назар аударудың басқа жолдары туралы кеңес алды. Ол Боб Диланға CD жинағы үшін 12 ән орындауға алғашқы мүмкіндік берілгенін айтты. Дилан Холли Уильямс немересімен шоуда кездесіп, оған оқып шығуын қалаған ән мәтіндерінің жинағын тапсырды. Кейін ол Дилан бастапқыда ештеңе айтпағанын, бірақ олардың әкесінің жұмысы екенін бірден танығанын айтты. Содан кейін ол толық альбомды жазуға шақырылғанын немесе басқа әртістер орындайтынын айтты. Екі жылдан кейін Мэри Мартин жобаны қайта жандандырғаннан кейін ол өзінің баспа компаниясынан материалды алуға шақырылды. Нәтижесінде, бірнеше музыканттар жобаға қатысты, олардың басты міндеті мәтінге сәйкес келетін музыка жасау болды. Дилан "The Love That Faded" әнін таңдап, "жан сығайтын вальс" жасады, ал Холли Уильямс әндер мен ән үзінділерін қарап, тек сегіз жолы бар "Blue Is My Heart" әнін таңдады. Ол тағы екі жол қосып, бридж жазды. "Хэнк Уильямстың жоғалған дәптерлері" деп аталған альбом Боб Дилан мен Холли Уильямстың, сондай-ақ Алан Джексон, Джек Уайт, Якоб Дилан, Лусинда Уильямс, Нора Джонс, Винс Гилл, Родни Кроуэлл, Патти Лавлесс, Левон Хелм, Шерил Кроу және Мерл Хаггардтың жазбаларын қамтыды. Альбом 2011 жылдың 4 қазанында жарық көрді. Уильямс радиоаппаратураға таратуға немесе бүкіл елдегі радиостансаларға таратуға арналған түсірілімдері де жылдар бойы қайта пайда болды. 1993 жылы "Health & Happiness Show" бағдарламасының жазбаларынан тұратын қос дискілік жинақ шықты. 1949 жылы эфирге берілген бағдарламалар Hadacol өнімін ілгерілету үшін жазылған. Жинақ 2011 жылы "Хэнк Уильямс: The Legend Begins" деген атпен қайта шығарылды. Альбомда Уильямстың 15 жасында жазған "Fan It" және "Alexander's Ragtime Band" әндері, 18 жасында "Freight Train Blues", "New San Antonio Rose", "St. Louis Blues" және "Greenback Dollar" әндерін орындаған үйдегі жазбалары, сондай-ақ 1951 жылғы March of Dimes акциясы үшін жасалған жазбалар кірді. 2014 жылдың мамырында Уильямстың тағы бір радио жазбалары жарық көрді. Бұл 1950 жылғы "The Garden Spot Programs" бағдарламасының жазбалары, бірқатар жарнамалық сегменттер...

Мұрагерлік іс бойынша сотқа шағымдар

Уильямс өсиет қалдырмай қайтыс болды. 1953 жылдың мамырында Одри Уильямс Нэшвиллде MGM Records және Acuff Rose компанияларына қарсы сотқа жүгінді. Бұл талап екі баспа компаниясының да Хэнк Уильямстың жазбаларынан түскен авторлық гонорардың жартысын төлеуін талап етті. Уильямс бірінші әйеліне авторлық гонорардың жартысын беру туралы келісімге келген, бірақ оның қайтысынан кейін келісімнің күші жойылған жоқ деген нақтылау болмады. Уильямс өсиет қалдырмағандықтан, қалған 50 пайызының тағдыры белгісіз болды; бұл мәселе Уильямстың екінші әйелі Билли Джин Хортон, анасы және қарындасымен байланысты болды. Өлген кезде Уильямстың мүлкі 13 329,25 АҚШ долларына (1953 жылғы 13 329,25 доллары қазіргі шақта шамамен <есептелген сомаға> тең) қолма-қол ақша, кассалық чек және оның жеке заттарынан тұрды. Лили Уильямс Билли Джиннің ұлымен некесінің заңдылығына күмәнді қарады және мүлікті басқару құқығын талап етті. Билли Джиннің адвокаты, ол Уильямсқа Харрисон Эшлимардан ажырасқаннан кейін он күн өткен соң үйленгенімен, Луизиана заңдары осы одақты заңды деп санайды, себебі ол "ізгі ниетпен" үйленгенін мәлімдеді. Теннесси және Алабама штаттарында некеге тұрудың заңдылығына күмәнді қарап, Лили Уильямс және оның адвокаттары Билли Джинмен соттан тыс келісімге келу үшін бірнеше ұсыныс жасады, соның нәтижесінде 30 000 АҚШ долларына келісімге келді. 1953 жылдың 19 тамызында Билли Джин ақшаны қабылдауға келісімшартқа қол қойды. Ол өзін "Хэнк Уильямстың әйелі" деп таныстыруын тоқтатуға, Уильямстың Теннесси жылқысын қайда орналасқандығын көрсетуге және оған тиесілі ат құшағы мен үш чемоданды қайтаруға міндеттенді. Келісімге сәйкес, Лили Хэнк Уильямс-кіші атынан мүліктің заңды қамқоршысы болды. Боби Джетт бала туғаннан кейін оны және Уильямстың қызын Лилидің пансионатына тастап кетті. Уильямстың анасы 1953 жылдың қаңтарында Монтгомери округінің әлеуметтік қамтамасыздану департаментіне баланы асырап алу ниетін білдірді. Айрин Уильямс асырап алуға қарсы болса, Уильямстың анасы "Кэти" деп атаған баланы асырап алуға құқылы болды. 1955 жылы Лили қайтыс болғаннан кейін, Айрин Уильямс мүліктің басқаруын өз қолына алды. Осылайша ол Уильямстың ұлының заңды қамқоршысы болды, бірақ Кэтиді асырап алудан бас тартты. Айрин сол кезде тұрмысқа шығып, Калифорнияда тұратын Боби Джеттпен байланыс орнатуға тырысты. Джетт баланы алудан бас тартты, өйткені күйеуі Уильямстың қызының бар екенін білмеді. Содан кейін Кэти асырап алуға берілді және Лили Уильямстың мүлкінен 21 жасқа толғанда төленетін ақша берілді. 1963 жылы Уэсли Роуз Айринге Acuff Rose компаниясымен авторлық құқықты жаңарту туралы хабарлады: Роуз 25 000 АҚШ долларын ұсынды (1963 жылғы 25 000 доллары қазіргі шақта шамамен <есептелген сомаға> тең), Айрин Уильямстың қызы болашақта талап қоюға жол бермеу үшін қабылдады. 1966 жылы Алабамадағы судья Уильямстың мүлкіне қамқорлық Айрин Уильямсқа тиесілі деп шешті және авторлық құқықты жаңарту келісімінің жарамдылығын растады. Кэтидің асырап алған ата-аналарымен адвокаттар байланысқа түсті, бірақ олар сот шешімін даулаудан бас тартты. 1967 жылы екінші судья Хэнк Уильямс-кішіні мұрагер деп жариялады. 1969 жылы Айрин Техас сотымен кокаин ұстағаны үшін тұтқындалып, түрмеге кесілгеннен кейін, мүліктің қамқорлығы заңгер Роберт Стюартқа берілді. Хэнк Уильямс-кіші 1970 жылы толыққанды ересек жасқа толды. 1975 жылдың 22 қазанында Атлантадағы (Джорджия штаты) федералды судья Билли Джин Хортон Уильямстың заңды әйелі екендігіне және әндердің авторлық құқықтарының бір бөлігі оған тиесілі екендігіне шешім шығарды. 21 жасында Кэти Хэнк Уильямстың өзінің биологиялық әкесі екенін білді. 1981 жылы ол Калифорнияда туған бауырларын тауып, биологиялық ата-анасының 1951 жылғы келісімшартын білді, ол оны Уильямстың қызы деп таныды. Сонымен қатар, ол 1960-шы жылдардағы сот шешімдерінің өзінің бар екенін ескермегенін білді. 1989 жылы Алабама Жоғарғы Сотының шешімімен ол Уильямстың мұрагері ретінде танылды. Кейіннен ол өзінің атын Джетт Уильямс деп өзгертті.

WSM анасының ең жақсы ұны

1951 жылы Уильямс WSM радиосында "Ананың ең жақсы ұны" атты 15 минуттық бағдарламасын жүргізді. Уильямстың гастроль кестесіне байланысты, кейбір бағдарламалар оның қатысусыз ойнатылуы үшін алдын ала жазылған. 1960 жылдардың ортасында WSM радиостанциясының фотографы Лес Леверет станция тастаған ацетат жазбаларды құтқарып алды. Кейіннен бұл жазбалар көшірілді. 1980 жылдары ол ацетат жазбаларды Уильямстың бұрынғы тобының мүшесі Джерри Риверспен бөлісті. Он жыл өткен соң Леверет бұрынғы "Drifting Cowboy" тобының мүшесі Хиллоус Брутуммен келісім жасады, ол жазбаларда қатыспаған болатын, көшірмелерді коммерциялық мақсатта шығару үшін. 1997 жылы Теннесси штатының Брентвуд қаласында орналасқан Legacy Entertainment Group компаниясын PolyGram және Уильямстың мұрагерлері шығаруға тыйым салу үшін сотқа берді. Бағдарламалардың түпнұсқа ацетат жазбалары Джетт Уильямстың қолына тиген кезде, Legacy Entertainment Group компаниясының адвокаты олар лейблге тиесілі екенін мәлімдеді және Уильямстың мұрагерлеріне жазбаларды өздері шығаруға кедергі келтіруге тырысты. Леверет кейін The Tennessean газетіне түпнұсқа ацетат жазбалар Брутумға тиесілі емес екенін және олар екеуі жоспарланған Legacy Entertainment Group шығарылымынан түсетін пайданы бөлісу туралы келісім жасасқанын айтты. Кейін Universal Music Group компаниясы, PolyGram компаниясының бас компаниясы, бағдарламаларға құқығы бар екенін мәлімдеді. 2006 жылдың қаңтар айында Теннесси апелляциялық соты төменгі соттың шешімін қолдады, яғни Уильямстың мұрагерлері – ұлы Хэнк Уильямс-кіші және қызы Джетт Уильямс – оның жазбаларын сатуға толық құқылы. 2008 жылы Time Life компаниясы "Unreleased Recordings" атты жинақты шығарды, ол "Ананың ең жақсы ұны" бағдарламаларына қатысты әндерді қамтыды. 2010 жылы компания дыбыс инженері Джо Пальмаччоның ремастеринг жасаған барлық жазбаларды қамтитын 15 дискілік жинақты шығарды, ол "The Complete Mothers' Best Recordings Plus!" деп аталды.

Марапаттар

Жыл Сыйлық Санаттары Ескермелер Сілтемелер 1987 Гремми өмірлік жетістік сыйлығы 29-шы жылдық Гремми сыйлығы Өлгеннен кейін 1989 Гремми үздік кантри вокалдық ынтымақтастығы ("Менің сырамда жас бар") Гремми Хэнк Уильямс кішімен 1989 Жылдың музыкалық бейнесі ("Менің сырамда жас бар") CMA Хэнк Уильямс кішімен 1989 Жылдың вокалдық оқиғасы ("Менің сырамда жас бар") CMA Хэнк Уильямс кішімен 1990 Жылдың видеосы ("Менің сырамда жас бар") Кантри музыка академиясы Хэнк Уильямс кішімен 1990 Жылдың вокалдық ынтымақтастығы ("Менің сырамда жас бар") TNN/Music City News Хэнк Уильямс кішімен 1990 Жылдың видеосы ("Менің сырамда жас бар") TNN/Music City News Хэнк Уильямс кішімен 2010 Арнайы сыйлықтар және кантри музыкасын өзгертудегі оның маңызды рөлі үшін мақтау Пулитцер сыйлығы Өлгеннен кейін