Дуглас Аткинс: Американ футбол тарихындағы алып қорғаушы
Doug Atkins
Дуглас Аткинс (1930-2015) – американ футболшы, NFL-де өнер көрсеткен. Колледж футбол құрамасына да кірген, екі мәрте «Мұқабалдасу залына» енген легенда.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық футболшы (1930–2015)
American football player (1930–2015)
Дуглас Леон Аткинс (8 мамыр 1930 – 30 желтоқсан 2015) – Ұлттық футбол лигасының (NFL) «Кливленд Браунс», «Чикаго Беарс» және «Нью-Орлеанс Сентс» командаларында ойнаған американдық футболшы. Ол «Теннесси Волонтерс» командасында бас бапкер Роберт Нейландтың жетекшілігімен колледж футболында өнер көрсетті. Аткинс Колледж футболының және Профутболдың Даңқ залының мүшесі. 1953 жылғы НБА драфтында Аткинс 17-ші раундта «Миннеаполис Лейкерс» командасына таңдалды. Аткинс өте күшті және епті қорғаушы ретінде танымал болды, өзінің зор дене бітімі мен жылдамдығын тиімді пайдаланды. 2 метр бойы бар Аткинс жиі қарсыластардың пасын ұрып түсіріп, биіктіктен секірудегі шеберлігі арқасында блокерлерден асып, квотербекке жетіп отырды. Аткинс кәсіби футболдағы ең бірінші, тамаша қорғаныс шебері болды және Даңқ залының мүшесі Джино Маркеттимен бірге қорғаныс шебінің позициясын жаңартты.
Douglas Leon Atkins (May 8, 1930 – December 30, 2015) was an American football defensive end who played for the Cleveland Browns, the Chicago Bears, and the New Orleans Saints in the National Football League (NFL). He played college football for the Tennessee Volunteers under head coach Robert Neyland. He is a member of the College Football Hall of Fame and the Pro Football Hall of Fame. Atkins was also drafted to the NBA in the 17th round by the Minneapolis Lakers in the 1953 NBA draft. Atkins was a fierce defender who was known for using his immense size and agility to his advantage. At 6 feet (2 m), Atkins often batted passes down at the line of scrimmage and used his skills as a high jump champion to leapfrog blockers and get to the quarterback. Atkins was one of the first great exclusively defensive players in professional football and, along with fellow Hall of Famer Gino Marchetti, revolutionized the defensive end position.
Әуесқой мансап
Аткинс 1930 жылдың 8 мамырында Теннесси штатының Гумбольдт қаласында дүниеге келген. Ол Гумбольдт орта мектебінде оқыды және мектептік баскетбол командасы сапында өнер көрсетті, ол 1949 жылы жеңіліссіз рекордпен штатының чемпионатында жеңіске жетті. Ол Оңтүстік-Шығыс конференциясының (SEC) «Теннесси еріктілері» баскетбол командасы үшін баскетбол стипендиясы бойынша Теннесси университетіне түсті, бірақ американдық футболдың бас жаттықтырушысы Роберт Нейланд оның дене бітімі мен ептілігін байқаған соң, оны футбол командасына шақырды. Аткинс 1951 жылы ұлттық чемпионатты жеңіп алған «Теннесси еріктілері» футбол командасының құрамында ойнады. 1952 жылы ол «Американың үздік ойыншысы» құрметті атағына ие болды. Аткинс – Теннесси тарихында формасы зейнеткерлікке шығарылған санаулы ойыншылардың бірі. Ол SEC тарихындағы ең күшті қорғаныс шеберлерінің бірі саналды. Аткинс SEC All Quarter Century командасына бірауыздан дауыс беру арқылы іріктеліп алынған жалғыз ойыншы болды және 1950-1975 жылдар аралығында SEC-тің «Четверть ғасырдың үздік ойыншысы» атанды. Теннессиде Аткинс жеңіл атлетикадан үш маусым, ал баскетболдан бір маусым өнер көрсетті. 1952 жылы Оңтүстік-Шығыс конференциясы чемпионатында биікке секіруде 6'6" (1.98м) нәтиже көрсетіп, екінші орынды иеленді, бұл оны сол жылы әлем бойынша 25-ші орынға қойды.
Atkins was born May 8, 1930, in Humboldt, Tennessee. He attended Humboldt High School and played for the school's basketball team, which won the state championship in 1949 with an undefeated record. He enrolled at the University of Tennessee to play for the Tennessee Volunteers of the Southeastern Conference (SEC) on a basketball scholarship, but once American football head coach Robert Neyland saw his combination of size and agility, he was recruited for the football team. Atkins played on the 1951 Tennessee Volunteers football team that won the national championship. He earned All America honors in 1952. Atkins is one of the few players in Tennessee history to have his number retired. He was considered one of the, if not the, most dominant defensive players in SEC history. Atkins was the only unanimous selection to the SEC All Quarter Century team and was selected as the overall SEC "Player of the Quarter Century" for the years 1950 to 1975. At Tennessee, Atkins also lettered in three seasons in track and field and one season in basketball. He finished runner up in the high jump at the 1952 Southeastern Conference championships with a mark of 6' 6" (1.98m) which placed him 25th in the world that year.
Кәсіби мансап
Кливленд Браунс Аткинсті 1953 жылғы НФЛ драфтында бірінші раундта, жалпы 11-ші нөмірмен таңдады. Ол NFL-дегі алғашқы екі маусымын Браунс сапында өткізіп, 1953 жылы НФЛ Шығыс конференциясын, ал 1954 жылы НФЛ чемпионатында жеңіске жетті. Браунс Аткинс пен Кен Горгалды 1956 жылғы НФЛ драфтында үшінші және алтыншы раундтарға Чикаго Беарс клубына саудаластырды. Пат Саммераллдың сөзіне сәйкес, Аткинсті Пол Браун команда жиналысында дауыс шығарғаны үшін саудаластырған. Чикагода Аткинс үлкен қорғаныс құрамының көшбасшысына айналды. Беарс сапында Аткинс 1958, 1960, 1961 және 1963 жылдары бірінші командадан All Pro құрамына іліккен, сондай-ақ Чикагодағы соңғы тоғыз жылдың сегізінде Pro Bowl ойындарының қатысушысы болды. Аткинстің билікке бағынбаушылығы Чикагода да жалғасты. Бір күні жаттықтырушы Аткинске жаттығу барысында жүгіруді бұйырды және ыстық ауа-райы болғандықтан, оған қақпағын киіп жүгіруді айтты. Тренер Аткинске қайта қарағанда, ол тек қақпағын киіп, формасы мен қорғаныс жабдықтарын шешіп алып, жүгіріп жатқан еді. 1966 жылғы Pro Bowl кезінде Аткинс футболдан кетуін жариялады. Бірақ ол шешімін өзгертті және 1966 жылғы маусымға Беарс клубымен келісімге келді. 1967 жылғы маусымға дейін Аткинс Чикагодан сауда жасауды сұрады және Нью-Орлеанс Сентс клубына сатылды. 1968 жылғы маусымда тізе қақпағының сынуына ұшырады. 1969 жылғы маусымнан кейін карьерасын аяқтады. НФЛ карьерасының соңғы ойынында Аткинс Питтсбург Стиллерс клубының квотербегі Дик Шайнерді тоқтатып, 1969 жылғы маусымның финалында Сентс клубының 27-24 есебімен жеңіске кенелуіне көмектесті.
The Cleveland Browns selected Atkins in the first round with the 11th overall selection in the 1953 NFL draft. He played his first two seasons in the NFL with the Browns, winning the NFL Eastern Conference in 1953, and the NFL Championship in 1954. The Browns traded Atkins and Ken Gorgal to the Chicago Bears for a third round and a sixth round pick in the 1956 NFL draft. According to Pat Summerall, Atkins was traded by Paul Brown for burping out loud in a team meeting. In Chicago, Atkins quickly became the leader of a devastating defensive unit. With the Bears, Atkins was a First team All Pro selection in 1958, 1960, 1961, and 1963, along with being a starter in the Pro Bowl in eight of his last nine years with Chicago. Atkins' reputation of being rebellious of authority continued in Chicago. Once, Atkins was ordered by a coach to run laps during practice and was told to wear his helmet while doing so, as the weather was hot. When the coach looked at Atkins again, he was running laps wearing only his helmet, having stripped himself of his uniform and pads. At the 1966 Pro Bowl, Atkins announced his retirement from football. He changed his mind and signed with the Bears for the 1966 season. Before the 1967 season, Atkins requested a trade from Chicago and was traded to the New Orleans Saints. He suffered a fractured knee cap during the 1968 season. He retired after the 1969 season. On the final play of his NFL career, Atkins sacked Pittsburgh Steelers quarterback Dick Shiner, preserving the Saints' 27–24 victory in the 1969 season finale.
Жыл Команда Ойындар Sck (Сэктер) GP (Ойналған ойындар) GS (Негізгі құрамдағы ойындар) 1953 CLE 1 0 — 1954 CLE 1 0 — 1956 CHI 1 0 — 1963 CHI 1 1 0.0 Мансап 4 1 0.0
Year Team Games Sck (Sacks) GP (Games played) GS (Games started) 1953 CLE 1 0 — 1954 CLE 1 0 — 1956 CHI 1 0 — 1963 CHI 1 1 0.0 Career 4 1 0.0
Құрметтер
Аткинс 1982 жылы Профутбол даңқы залына, ал 1985 жылы Колледж футбол даңқы залына енгізілді. Ол сондай-ақ Чикаго аймақтық спорт даңқы залына енгізілді. Джон В. Мекомның «Сэйнтс» командасына иелік ету кезеңінде оның 81-нөмірі зейнеткерлікке жіберілді. Бірақ, ол 1993 жылы қайта қолданысқа алынды. Оның университет формасының нөмірі, 91, 2005 жылы Теннесси университетімен зейнеткерлікке жіберілді. NFL Network арнасы оны «Топ-10» бағдарламасында барлық уақыттағы ең үздік 9-шы қорғаушы ойыншы деп атады. 1983 жылы «NFL Films» телешоуындағы Аткинсқа арналған бөлімде легендарлық диктор Джон Фасенда Аткинсті «Канзас штатындағы шатырлы үйге келген дауыл сияқты» деп сипаттады. Ол барлық жақтан келді, сондықтан сіздің қолыңыздан келгенін бекітіп, төбесін алып кетпесіне үміттенесіз.
Atkins was inducted into the Pro Football Hall of Fame in 1982 and the College Football Hall of Fame in 1985. He has also been inducted into the Chicagoland Sports Hall of Fame. During John W. Mecom Jr.'s ownership of the Saints, his #81 was retired. However, it was unretired in 1993. His collegiate jersey number, #91, was retired by the University of Tennessee in 2005. The NFL Network ranked him as the number 9 Pass Rusher of All Time in its Top Ten show. During a 1983 segment about Atkins on the NFL Films show "This Is the NFL", legendary narrator John Facenda described Atkins "like a storm rolling over a Kansas farmhouse. He came from all directions, and all there was to do was to tie down what you could, and hope he didn't take the roof".
Жеке өмір
Аткинс екі рет үйленді. Оның бірінші әйелі Гумбольдт қаласынан болса, ал екінші әйелі, бірінші әйелі қайтыс болғаннан кейін, Милан қаласынан, Теннесси штатынан үйленді. Аткинс 2015 жылдың 30 желтоқсанында 85 жасында Теннесси штатының Ноксвилл қаласындағы Форт Сандерс аймақтық медициналық орталығында табиғи себептерден көз жұмды. Одан соң әйелі, бауыры және үш ұлы қалды.
Atkins married twice. His first wife was from Humboldt, and he married his second wife, from Milan, Tennessee, after the death of his first wife. Atkins died of natural causes at Fort Sanders Regional Medical Center in Knoxville, Tennessee, on December 30, 2015, at the age of 85. He was survived by his wife, brother, and three sons.