Кіріспе

Америкалық актер және жазушы (1920–2000)

Беула Элизабет Ричардсон (12 шілде 1920 – 14 қыркүйек 2000), кәсіби тұрғыда Беа Ричардс және Беа Ричардс аттарымен танымал, американдық сахна, кино және теледидар актрисасы болған. Ол сонымен қатар ақын, драматург, автор және қоғамдық белсенді де еді. Ричардс 1968 жылы "Кім келіп отыр?" фильміндегі екінші рөлі үшін «Оскар» және «Алтын глобус» сыйлықтарына ұсынылып, 1988 жылы «Фрэнк орны» және 2000 жылы «Практика» телесериалдарындағы эпизодтық рөлдері үшін екі «Эмми» сыйлығын жеңіп алды. Сондай-ақ, ол 1965 жылы «Амен бұрышы» қойылымындағы өнері үшін «Тони» сыйлығына ұсынылды.

Ерте өмір және білім

Беула Элизабет Ричардсон Миссисипи штатының Виксбург қаласында дүниеге келді. Оның анасы тігінші, ал әкесі баптист пасторы болған. 1948 жылы ол Жаңа Орлеандағы Диллард университетін бітірді, екі жылдан кейін Нью-Йорк қаласына көшті. Оған Исмай Эндрюс би үйреткен.

Мансап

Оның мансабы 1955 жылы Бродвейден тыс қойылымдағы «Жоғарғы қадам» шоуында 84 жастағы әже рөлін сомдағаннан бастау алды. Ол көбінесе ана немесе әже рөлін ойнады және өмірінің соңына дейін актерлікпен айналысты. Ол «Пурли Викториус», «Ғажайыпшы», және «Күн астындағы кізіл гүл» Бродвей қойылымдарының түпнұсқасында ойнады. Жазушы ретінде ол 14 өлеңнен тұратын «Қара әйел сөйлейді» атты өлеңдік туындысын жазды, онда ақ әйелдердің түрлі терілі әйелдерді қанаудағы рөліне назар салды. Пьесаның тұңғыш қойылымы 1950 жылы Чикагодағы «Бейбітшілік үшін әйелдер» ақ әйелдер ұйымы үшін өтті. Оның алғашқы пьесасы 1951 жылы «Бір адам – көпшілік» деп аталып, отбасын қиратқан ақ нәсілді адамнан кек алуды көздеген қара әнші туралы жазылды. Ол көп жылдар өткен соң ғана сахналанды. 1930 жылдардан 1950 жылдардың соңына дейін Ричардс Лос-Анджелестегі АҚШ Коммунистік партиясының мүшесі және ұйымдастырушысы болды, бұл оның суретші Пол Робесонмен танысуынан кейін болды. Ол 1917 жылғы Большевиктік революция мен кеңес премьер-министрі Никита Хрущевтің 1956 жылғы жариялаған мәлімдемелері аралығында «КПСС-мен байланысты қозғалыстарға белсенді қатысқан» қара әйелдердің қатарында болды. Кейін ол Анжела Дэвисті босату жөніндегі Ұлттық Біріккен Комитеттің демеушісі болды және көптеген дереккөздерде Беа Ричардс деп аталады. Оның ең танымал фильмдері: «Амен бұрышы» (1965), «Кім келеді?» (1967), «Асыққан күн бату», «Ұлы ақ үміт», «Сүйікті» және «Түннің құбылысы». Ол «Тамырлар: Келешек ұрпақтар» сериалында Алекс Хейлидің әжесі – Синтия Мюррей Палмер рөлінде ойнады. Ол «Сұлу және ғашық», «Билл Косби шоуы», «227», «Санфорд пен ұлы», «Бенсон», «Дизайнер әйелдер», «Өмір фактілері», «Іс жүзінде», «Кісі өлтіру, ол жазды», «Үлкен аңғар» және «Жедел жәрдем» (доктор Питер Бенттонның анасы рөлінде) сияқты көптеген телешоуларда эпизодтық рөлдерде ойнады.

Марапаттаулар мен марапаттар

Ричардс 1965 жылы Джеймс Болдуиннің "Амен бұрышы" пьесасындағы рөлі үшін Тони сыйлығына ұсынылды. 1967 жылы түсірілген "Кім кешкі асқа келеді?" фильмінде Сидни Пуатьедің анасы Мэри Прентис рөлін сомдағаны үшін "Оскар" сыйлығының үздік екінші рөлдегі әйел ойыншысы номинациясын алды, бұл "Эмми" сыйлығын жеңіп алғаннан кейін бір айдан аспайтын уақыт еді. Өмірінің соңғы жылы Ричардс актриса Лиза Гей Хамильтон түсірген деректі фильмге арналды. "Биа: қара әйел сөйлейді" деген деректі фильм олардың 70 сағаттан астам сөйлескен әңгімелерінен жасалды. Фильм AFI кинофестивалінде қазылар алқасының бас жүлдесін жеңіп алды.