Джон Миллер: Американдық гольф шеберінің өмірі мен мансабы

Кіріспе

Америкалық бұрынғы кәсіби гольфшы (1947 жылы туған)

Джон Лоуренс Миллер (1947 жылғы 29 сәуірде туған) – америкалық бұрынғы кәсіби гольфшы. 1970-жылдардың ортасында ол әлемдегі үздік ойыншылардың бірі болды. 1973 жылғы АҚШ ашық чемпионатында 63 ұпай жинаған алғашқы гольфшы ол болды. 1974 және 1975 жылдары Марк МакКормак әлемдік гольф рейтингінде Джек Никлаустан кейін екінші орынды иеленді. Миллер 25 PGA турнирінде жеңіске жетті, оның ішінде екі ірі турнир бар. 1998 жылы ол Дүниежүзілік гольф даңқы залына енгізілді. 1990 жылдың қаңтарынан 2019 жылдың ақпанына дейін NBC Sports телеканалының бас гольф сарапшысы қызметін атқарды. Сонымен қатар, ол белсенді гольф алаңдарының архитекторы.

Ерте өмір және әуесқойлық мансабы

Сан-Францискода туып өскен Миллер 1963 жылы Олимпиада клубының жасөспірімдер гольф бөліміне мүше болып қабылданды және жасөспірімдер командасының ең үздік ойыншысы атанды. Ол 1963 жылы 16 жасында Сан-Франциско қаласының жасөспірімдер чемпионатында жеңіске жетті, ал келесі жылы 1964 жылғы АҚШ жасөспірімдер чемпионатында жеңімпаз болды. 1965 жылы Абрахам Линкольн орта мектебін бітірген соң, ол Юта штатының Прово қаласындағы Бригам Янг университетіне түсті. Университеттегі бірінші курсының көктемінде Миллер Олимпиада клубында өткен 1966 жылғы АҚШ ашық чемпионатында қатысуға іліккен. Оның үй алаңына жақсы таныстығы оған сегізінші орынды бөлісуге, үш соққымен ең жақсы аматорға ие болуға көмектесті және оны 1967 жылғы Мастерс турниріне шақырды. 1968 жылы Калифорния штатының әуесқойлар чемпионатында жеңіске жетті. Миллер BYU-да «All American» мәртебесіне ие болды және 1969 жылы дене шынықтыру мамандығы бойынша бітірді.

Кәсіби мансап

Миллер 1969 жылы 22 жасында PGA Tour-ға қосылды және 1971 жылы алғашқы тур турнирін жеңіп алды. Кәсіби мансабында Миллер екі ірі жүлдеге ие болды: 1973 жылғы АҚШ Ашық чемпионаты және 1976 жылғы Ашық чемпионаты. 1973 жылғы U.S. Open-ге 71 пармен қиын Oakmont алаңына келген Миллер 26 жаста болды, төрт жыл ішінде екі тур жеңісіне қол жеткізгенімен, бірнеше ірі турнирлерде жақсы көрсеткен. 1971 жылғы Мастерс турнирінде екінші орынды бөлісті, ал 1971 және 1972 жылдары АҚШ Ашық чемпионатында үздік 10-дыққа кірді. Миллер 1973 жылы әлі жеңіске жетпеген, бірақ маусымның ортасына қарай сегіз үздік 10-дыққа енді, оның ішінде 1973 жылғы Мастерс турнирінде 6-шы орынды бөлісті. Миллер алғашқы екі раундты Oakmont Country Club-та Арнольд Палмермен және оның "Армиясымен" бірге ойнады, бұл Палмердің туған жері – Батыс Пенсильваниядағы ең ірі көрермендер тобы болды. Миллер екінші раундтан кейін екі рет төмен (140) болды, бірақ сенбі күні 76 соққымен бес рет овер соғып, чемпионат үшін үш рет оверге (216) жетті. Миллер сенбі күні әйелі Линда оны әкелгенге дейін, 9 метрлік кітабынсыз ойнады. Миллер төртінші және соңғы раундты 12-ші орыннан бастады, төрт көшбасшыдан алты соққы артта қалды, олардың ішінде Палмер де болды. Сағат 1:36-да, соңғы топтан бір сағат бұрын Миллер 63-тен төмен сегіз соққымен ұшып, ірі чемпионат тарихындағы ең керемет раундтардың бірі деп есептелді. Ол сол кездегі жетекші ойыншыларды, соның ішінде Джек Никлаусты, Гэри Плейерді, Ли Тревиноны және Джон Шлимен соңғы жұпта болған Палмерді басып өтті. Миллердің 63-і – ірі чемпионат тарихындағы ең төменгі раунд. Бұл бірнеше рет теңестірілді, бірақ 2017 жылы Ашық чемпионатта Бренден Грейс 62 ұпай жинағанға дейін рекорд болып қалды. Миллер алғашқы төрт лункада құс ұшырды және барлық 18 жасыл алаңға соққы берді. Ол тағы бес құс ұшырды, тек бір богимен (244 ярдтық пар 3 #8-дегі 3 путт), және раундта оған 29 путт қажет болды. Оның 10 рет атып жібергені 10 фут қашықтықта аяқталды. 2007 жылы Миллер: "Бұл мен көрген ең керемет соққы раунды болды және мен аздап болдым" деді. Миллер чемпионат үшін 5 ұпайдан төмен (279) болып, екінші орынды иеленген Шлиді бір соққымен жеңіп алды, ол 70 ұпайдан төмен 1 ұпайға ұтты. Тек алты ойыншы, соның ішінде Миллер де, соңғы раундта пардан төмен ұрды. Миллер жеңісі үшін 35 000 доллар алды. Миллер Оукмонттағы жеңісінен кейін келесі ірі турнирде, Royal Troon-дағы Ашық чемпионатта, екінші орынды бөлісті, жеңімпаз Том Вайскопфтан үш соққыға артта қалды. Бұл Миллер үшін Ашық чемпионатта үздік 10-дыққа кірген бес ретті біріншісі болды. 1974 жылы Миллер PGA Tour турнирінде сегіз жеңіске жетіп, қалған ойыншыларды едәуір басып шықты. Ол сол кездегі рекордтық 353,201 долларды жинады (1978 жылға дейін асып түспеген) және Никлаусты бір маусым бойы Турдың ең көп ақша жинаған иесі ретінде орнынан алды. 1975 жылы Миллер тағы үш жеңіске жетіп, оның екеуін керемет түрде жеңіп алды. Ол Феникс Ашық турнирінде 14 соққыға жеңіске жетті, оның ішінде екінші раундта 61 соққыға ие болды, 24 ұпайдан төмен 260 ұпай жиналды, бұл турнирдегі 20 жылдағы ең төменгі көрсеткіш. Сондай-ақ, ол Тусон Ашық турниріне 9 соққымен, 61-ші раундта жеңімпаз атанды. Миллер кейіннен 70-жылдардың ортасында өзінің ең жақсы кезеңін былай деп сипаттады: "Мен 1975 жылы Тусонда тоғыз соққымен жеңген кезде, сол аптада мен ұрған темір соққының орташа мөлшері екі футтан аспайтынын айтамын. Бұл сенімсіз. Ең жақсы кезде, мен қайырымдылықпен қай жерден де шынаны құлатып тастай аламын деп ойладым. Менің ойымша, бұл жерде теңдесі жоқ гольф ойнадым". Миллер 1975 жылы Мастерс турниріне Джек Никлаустан кейін екінші орынды, ал 1975 жылы Карноустиде өткен Ашық чемпионатта үшінші орынды иеленді. Ол 1976 жылы Ашық чемпионатта алты соққымен жеңіске жетті, ол Никлаусты жеңіп, 19 жастағы Севе Балестеросты Роял Биркдейлдегі Ашық чемпионатта жеңіп алды. Курс Англиядағы сол жаздағы жауын-шашынды ауа райынан кейін қатты және тез ойнады, 1976 жылғы Ұлыбританиядағы ыстық толқыны рекордтық температураны көрсетті және турнирде бірнеше кішігірім өрттер болды. Миллер "Роял Бёркдейл" клубында 66-шы раундта рекордты теңестірді. 1976 жылы Ашық чемпионатта жеңіске жеткеннен кейін, ешқашан керемет путтер ретінде танылмаған Миллер, өзінің ерте мансабында жиі жеңімпаз болған форманы жоғалтты және "ип" деп аталатын құлату ауруына байланысты келесі үш жыл бойы жеңе алмады. Миллер кейінірек 1977-1979 жылдар аралығында кәсіби гольфтен бас тартуды ойлағанын айтты, бірақ Жазбалардағы "Өмірде не істесең де, не жеңсең де маңызды" деген үзінді оны гольф ойнауды жалғастыруға талпындырды. Миллер сонымен қатар Джек Никлаусты әке ретінде қарады, ол оның 1970-жылдардың соңындағы қиын кезеңінде "таңқаларлық түрде қолдады". 1981 жылы Миллер соңғы керемет маусымын өткізді. Оның Оңтүстік Африканың Сан-Сити қаласындағы Миллион Долларлық Шабуылда Севе Балестеростың қатысуымен 9 лункалық кенеттен өлім раундынан кейін жеңіске жетуі оны сол жылғы әлемдік ақша жеңімпазы етті, бұрынғы екі жеңісінен кейін АҚШ-та. Миллердің 1981 жылы жақсы формаға оралуы оның екінші Райдер Кубогына қатысуына әкелді. 2021 жылға дейін 1981 жылғы Райдер Кубогы Англияның Уолтон Хит гольф клубында Еуропалық команданың АҚШ командасынан ұлы жеңіліске ұшырады, және көптеген адамдар бұл АҚШ командасының ең жақсы құрамы деп санайды. Миллер өзінің мансабын 25 PGA Tour жеңісімен және 105 үздік 10-дыққа кірумен аяқтады. Миллер Мастерс турнирінде үш рет екінші орынды иеленді: 1971, 1975 және 1981 жылдары. Ол екі Райдер Кубогы командасының құрамында ойнады: 1975 және 1981 жылдары. Ол 1998 жылы Әлемдік Гольф Даңқына енгізілді. Фред Каплс Миллерді "мүмкін ең жақсы соққы соққысы" деп атады. Джек Никлаус Миллерді "ең жақсы қысқа темір ойыншысы" деп сипаттады.

Miller joined the PGA Tour in 1969 at age 22, and won his first tour event in 1971. During his professional career, Miller won two major titles: the 1973 U. S. Open and the 1976 Open Championship. Coming into the 1973 U. S. Open at the challenging par 71 Oakmont, Miller was a 26 year old with just two tour victories in four years, but had done well in several majors. He tied for second at the 1971 Masters, and had top 10 finishes at the U. S. Open in 1971 and 1972. Miller had yet to win in 1973, but by mid June, he had recorded eight top 10 finishes, which included a tie for 6th at the 1973 Masters. Miller played the first two rounds at Oakmont Country Club with Arnold Palmer and his "Army" gallery, at its largest in Palmer's native western Pennsylvania. Miller was two under par (140) after the second round but shot a five over 76 on Saturday to settle at three over (216) for the championship. Miller played the front nine without his yardage book on Saturday until his wife Linda retrieved it. Miller began the fourth and final round in 12th place, six shots behind the four co leaders, including Palmer. Teeing off at 1:36 pm, about an hour ahead of the final group, Miller shot a scorching eight under 63, considered one of the most remarkable rounds in major championship history. He passed the leading players of the day, including Jack Nicklaus, Gary Player, Lee Trevino, and Palmer, who was in the final pairing with John Schlee. Miller's 63 was the lowest round in the history of a major championship. It was tied several times but remained a record until Branden Grace shot a 62 at the 2017 Open Championship. Miller birdied the first four holes and hit all 18 greens in regulation. He got five more birdies with only one bogey (a 3 putt on the 244 yard par 3 #8), and needed only 29 putts during the round. Ten of his approach shots finished within 10 feet of the cup. In 2007, Miller said: "It was the greatest ball striking round I've ever seen and I've been around a little bit." Miller wound up at 5 under (279) for the championship, beating the runner up Schlee by a single stroke, who shot a 1 under 70. Only six players, Miller included, shot under par in the final round. Miller earned $35,000 for the victory. Miller followed that triumph at Oakmont by finishing in a tie for second at the next major, The Open Championship at Royal Troon a month later, three strokes behind winner Tom Weiskopf. This was the first of five consecutive top 10 finishes for Miller at The Open. In 1974, Miller was the leading money winner on the PGA Tour with eight victories, which considerably outpaced the rest of the field. He amassed a then record $353,201 (not exceeded until 1978), and unseated Nicklaus as the Tour's leading money winner for a season. Miller began 1975 with three more victories, winning two of them in remarkable fashion. He won the Phoenix Open by 14 strokes, which included a second round 61 for a 24 under par cumulative score of 260, the lowest on the tour in 20 years. He also won the Tucson Open by nine strokes, with a final round 61. Miller later said of his peak period in the mid 1970s: "When I won at Tucson by nine shots in 1975, I would say the average iron shot I hit that week was no more than two feet off line. It was unbelievable. When I was at my peak, I would go into streaks where I felt that I could knock down the pin from anywhere with my irons. I played some golf that I think is unequaled." Miller finished second to Jack Nicklaus at the 1975 Masters and third at 1975 Open Championship later in the year at Carnoustie. He won his second at the 1976 Open Championship, a six stroke victory over Nicklaus and a 19 year old Seve Ballesteros at The Open Championship at Royal Birkdale. The course had played hard and fast after scorching hot conditions in England that summer, during the 1976 United Kingdom heat wave, which saw record hot temperatures and several minor fires breaking out in the tournament. Miller's final round of 66 at Royal Birkdale tied the course record. Following his 1976 Open Championship win, Miller, never known as an outstanding putter, lost the form that made him a frequent winner in his early career and failed to win for the next three years, due to a putting affliction widely known as the "yips". Miller later said that he considered quitting professional golf during his slump in form between 1977 and 1979, but a passage in the Scriptures, "It's not what you accomplish in life, but what you overcome", helped inspire him to continue playing golf. Miller also said that Jack Nicklaus, whom he viewed as a father figure, was "amazingly supportive" of him during his bleak period in the late 1970s. In 1981, Miller enjoyed one final spectacular season. His victory at the Million Dollar Challenge in Sun City, South Africa following a 9 hole sudden death playoff with Seve Ballesteros made him that year's leading worldwide money winner after two earlier wins in the United States. Miller's return to impressive form in 1981 resulted in him competing in his second Ryder Cup. Until 2021, the 1981 Ryder Cup at Walton Heath Golf Club in England was the heaviest defeat that a European team had suffered at the hands of the United States, and it is considered by many to be the finest American team ever assembled. Miller finished his career with 25 PGA Tour wins and 105 top 10 finishes. Miller finished runner up three times at The Masters in 1971, 1975 and 1981. He played on two Ryder Cup teams, 1975 and 1981. He was inducted into the World Golf Hall of Fame in 1998. Fred Couples referred to Miller as "probably the best ball striker ever". Jack Nicklaus described Miller as "the best short iron player ever."

Телерадио мансабы

1990 жылы Миллер NBC Sports телеарнасында комментатор болып жұмыс істей бастады. Миллер 1997 жылы Senior PGA Tour турниріне қатысуға құқылы болғанымен, спорттың ойыншының тізесіне тигізетін жүктемесіне байланысты, senior турда тұрақты түрде ойнаудан бас тартты. Ол NBC Sports-тің шектеулі гольф кестесіндегі жетекші сарапшы болып қалды және басқа да бизнес мүмкіндіктерін іздестірді. Бұл оның 1994 жылы AT&T Pebble Beach National Pro Am турнирінде 46 жасында жеңіске жеткеніне қарамастан болды. Комментатор ретінде Миллер тікелей және кейде өткір пікірлерімен танымал болды, бұл оған кейде ойыншылардың наразылығын тудырды. Мысалы, 2008 жылдың 16 маусымында U.S. Open турнирінің 18 лункалық плей-офф кезінде ол Рокко Медиате туралы "Тайгер Вудстың бассейнін тазалағандай көрінеді" деді. Миллер: "Рокко аты бар жігіттер трофейді ұстамайды" деді. Медиате, мансабы бойы көптеген физикалық қиындықтармен күрескен болатын, бәсекелес Вудсты 18 лункалық плей-оффқа (және бір кенеттен өлім лункасына) дейін жеткізді, бірақ соңында жеңіліске ұшырады. Кейін Медиате бұл сөздерге күлді, ал Миллер өзінің пікірлері үшін кешірім сұрап: "Мен сөздерді дұрыс таңдамадым және болашақта көбірек сақтық танытамын" деді. Ол өзінің ниетінің "Рокконың қарапайымдылығына деген құрметім мен сүйіспеншілігімді білдіру" екенін және оның тегімен ешқандай қатысы жоқ екенін қосты. 2012 жылы Миллер Тайгер Вудстың бір кезде оны жаттықтырушы болуға шақырғанын айтты. Миллер Вудстың ұсынысын NBC Sports-ке берілгендігіне және балалары мен немерелерімен уақыт өткізуге деген ниетіне байланысты қабылдамағанын мәлімдеді. Ол сондай-ақ гольф алаңын жобалайтын компания мен гольф академиясына ие және Чемпиондардың сынағына ие болатын Юта штатының Лихи қаласындағы Алғыс айту күні гольф алаңын жобалады. Миллер 34 гольф алаңын жобалауға көмектескенмен, Сильверадо - оның өзі қайта жобалаған алғашқы алаңы болды. 2013 жылдың шілдесінде Сильверадо 2014 жылдың қазан айынан бастап PGA турнирін қабылдайтыны жарияланды, ол Frys.com Open турнирін қабылдады. Жаңарту жұмыстары 300 метрден астам алаңды қосты, ағаштарды жойды және бункерлерді қайта орналастырды. Миллер оқиға кезінде курорттың бейресми беті болды, өйткені ол телехабарламаның бір бөлігі болды, ол клубтағы оның рөлін жиі атап өтті. Ол апта ішінде клубтың ресми міндеттерін орындауға мәжбүр болғанда, Миллердің досы және NBC әріптесі Роджер Малтби оны ауыстырды. Миллер 2019 жылғы Феникс Ашық турнирінің үшінші раундынан кейін комментаторлық қызметтен зейнеткерлікке шықты.

In 1990, Miller began work as a broadcaster for NBC Sports. Although Miller became eligible for the Senior PGA Tour in 1997, he decided to forgo regular play on the senior tour in part due to the strain the sport puts on the knees of a player. He remained as lead analyst for NBC Sports' limited golf schedule and has pursued other business ventures. This was despite his victory in the 1994 AT&T Pebble Beach National Pro Am, at age 46. As a commentator, Miller became known for his straightforward and sometimes blunt remarks, which sometimes earned him the enmity of players. One example came on June 16, 2008, when he referred to Rocco Mediate during the broadcast of the U. S. Open's 18 hole playoff as "looking like the guy who cleans Tiger Woods' pool." Miller said that "guys with the name of Rocco don't get on the trophy, do they?" Mediate, who has battled many physical problems throughout his career, nevertheless played superbly, and took the heavily favored Woods to an 18 hole playoff (and one extra sudden death hole) before losing. Mediate later laughed off the remarks and Miller later apologized for his comments, saying: "I chose my words poorly and in the future will be more careful." He added that his intention was to "convey my affection and admiration for Rocco's everyman qualities and had absolutely nothing to do with his heritage." In 2012, Miller revealed that Tiger Woods once asked him to be his coach. Miller said that he declined the offer from Woods because of his commitment to NBC Sports and a desire to spend time with his children and grandchildren. He also owns a golf design company and a golf academy and designed the Thanksgiving Point Golf Course in Lehi, Utah, host of the Champion's Challenge. Although Miller has helped design 34 golf courses, Silverado was the first course he redesigned himself. In July 2013 it was announced that Silverado would again play host for a PGA tournament starting in October 2014, when it hosted the Frys. com Open. The renovation added over 300 yards, removed trees and repositioned bunkers. Miller served as the unofficial face of the resort during the event, as he was a part of the telecast, which frequently referenced his role in the club. When he had to fulfill official club duties during the week, Miller's friend and NBC colleague Roger Maltbie filled in for him. Miller retired from broadcasting following the third round of the 2019 Phoenix Open.

Жеке өмір

Миллер - Иса Мәсіхтің соңғы күнгі қасиеттілері шіркеуінің мүшесі. Ол әйелі Линдамен алты бала тәрбиелеп отыр және Калифорниядағы Монтерей түбегінде және Юта штатындағы Олимп тауында тұрады. 2018 жылғы Райдер Кубогының тікелей эфирінде ол 25-ші немересінің дүниеге келгенін хабарлады. Оның ұлы Энди Buy.com Tour турнирінде жеңіске жетіп, PGA Tour-да ойнады.

Марапаттар мен құрметтер

Миллер 1998 жылы Әлемдік гольф даңқы залына енгізілді.

Жапония турнирінің PGA жеңімпаздары (1)

Жоқ. КүніТурнирЖеңіс есебіЖеңіс айырмасыЕкінші орын алған18 желтоқсан, 1974Данлоп Феникс турнирі−14 (69 69 69 67=274)7 соққы Лу Лян Хуан

Жеңіс (2)

ЖылЧемпионат54 лункаЖеңіс көрсеткішіАлға шығушы(лар) 1973 АҚШ Ашық чемпионаты6 соққы қалып қою −5 (71 69 76 63=279) 1 соққы Джон Шли 1976 Ашық чемпионат2 соққы қалып қою −9 (72 68 73 66=279) 6 соққы Севе Балестерос, Джек Никлаус