Британдық әскери шенеунік, архитектор ұлы Шэндтің өмірі мен шығу тегі. Әскери қызмет, отбасы тарихы, архитектура әлеміндегі байланыстары туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британ армиясының офицері (1917–2006)
British Army officer (1917–2006)
Ерте өмір
Шанд Лондон қаласында ата-бабалары Шотландиядан Англияға көшіп келген жоғары топтық отбасында дүниеге келді. Ол архитектура жазушысы және сыншысы (бірінші некеден) Филип Мортон Шандтың (1888–1960) жалғыз ұлы болды. Оның әкесі Уолтер Гропиус пен Ле Корбюзьемен жақын дос болған, ал оның «Финмар» компаниясы Альвар Аалтоның жиһаздарын Ұлыбританияға импорттаған. Оның анасы – Эдит Маргарита Харрингтон (1893–1981), кейін Герберт Чарльз Типпеттің әйелі. Оның ата-анасы ол үш жаста болғанда ажырасып кетті. Әкесі үш рет қайтадан үйленді. Шанд 18 жасқа толғанға дейін әкесімен қайтадан кездеспеді. Оның екі жарты әпкесінің бірі – Идликот бароннасы Хоу, бұрынғы қазынашыл және вице-премьер-министр Лорд Хоудың әйелі. Шендтің анасы гольф алаңдарын жобалайтын Герберт Чарльз Типпетке қайта үйленді. Кейбір газеттерде жазылғандай, жас Шендті анасы мен өгей әкесі тастап кеткен жоқ, керісінше, 1921 жылы оны Нью-Йорк штатының Лонг-Айленд аймағындағы Вестбери қаласына алып келді. Ол бұл фактіні өзінің автобиографиясынан жойды, осылайша өзін тастап кеткен деген жаңылыс пікір тудырды. 1923 жылғы маусымда Англияға сапар шеккеннен кейін Брюс және анасы 1923 жылғы қыркүйекте АҚШ-қа оралды (АҚШ иммиграциялық деректеріне сәйкес) – АҚШ-та тұрақты тұрып, АҚШ азаматтығын алу ниетімен. Ол келесі рет Ұлыбританияға оралғанда, ата-анасы ұйымдастырып, қаржылаған білімін бастады. Оның анасы мен өгей әкесі 1927 жылы Ұлыбританияға оралды, содан кейін 1930 жылдары Ирландияға көшіп кетті. Оның өгей әкесі 1947 жылы Райда, ал анасы 1981 жылы Суссекс графтығының Куден-Бич қаласында қайтыс болды. Ол «А» эскадрильясында взвод командирі болды. Оның қызығушылықтары – түлкі аулау, поло және кітап оқу.
Shand was born in London into an upper class family whose ancestors had moved to England from Scotland. He was the only son of Philip Morton Shand (1888–1960), an architectural writer and critic (from his first marriage). His father was a close friend of Walter Gropius and Le Corbusier and whose company, Finmar, imported furniture by Alvar Aalto to the United Kingdom. His mother was Edith Marguerite Harrington (1893–1981), later Mrs. Herbert Charles Tippet. His parents divorced when he was three years old. His father went on to remarry three times. Shand did not see his father again until he was 18. One of his two half sisters was Baroness Howe of Idlicote, wife of former Chancellor of the Exchequer and Deputy Prime Minister Lord Howe of Aberavon. Shand's mother remarried Herbert Charles Tippet, a golf course designer. Contrary to some newspaper reports, young Shand was not abandoned by his mother and stepfather but was taken to live with them in Westbury, Long Island, New York, in 1921. He left out this fact from his autobiography, giving the erroneous impression of having been abandoned. After visiting England in June 1923, Bruce and his mother returned to the US in September 1923 with the stated intent (according to US immigration records) of residing permanently in the United States and taking US citizenship. When he next returned to Britain it was to begin his education, organised and paid for by his grandparents. His mother and stepfather returned to Britain in 1927, then moved to Ireland in the 1930s. His stepfather died at Rye in 1947 and his mother died in Cooden Beach, Sussex, in 1981. He became a troop leader in "A" Squadron. His interests included fox hunting, polo and reading.
Екінші дүниежүзілік соғыс
Шанд 1940 жылғы 28 қаңтарда лейтенант болып тағайындалды. Ол Францияда британдық экспедициялық корпусының құрамында қызмет етті. 12-ші лансерлер жеңіл қаруланған «Морис» бронеавтомобильдерімен жабдықталды, олар барлау мақсатында қолданылды. Полк «Фонки соғысы» кезінде алты ай Фонкквиллерде болды, содан кейін Дайл өзеніне жылжып, неміс блицкригінің шабуылынан шегінді. Ол Дюнкеркке қайтарылуын қамтамасыз етуге көмектесті, одан Англияға эвакуацияланып, 1940 жылғы 31 мамырда Маргейтке жетті. Полк Пулде және Рейгетте болғаннан кейін, Солтүстік Ирландияда «Солтүстік Ирландия жылқысы»н даярлап, Шанд 1941 жылдың қыркүйегінде 7-ші бронетанкті дивизияның құрамында полкпен бірге Солтүстік Африкаға жіберілді, онда ол капитан шеніне көтерілді. 1942 жылғы қаңтарда ол екінші «МК» орденін алды, ол неміс «Африка корпусының» қарсы шабуылынан 6-шы Раджпутана винтовкасының бронеавтомобильдерін шығаруға көмектесті. Ол Эль-Аламейндегі екінші шайқастан аз уақыт бұрын Уинстон Черчилльмен кездесті. Афинада емделгеннен кейін, ол Спангенберг қамалындағы IX А тұтқын лагерінде ұсталды; ол немістер қамалды эвакуациялап, тұтқындарды одақтас күштерден алысқа жылжытқанда қашып кетті. Тұтқын күйінде ол соғыс капитаны және 1945 жылғы 28 қаңтарда капитан шеніне көтерілді.
Shand was promoted to lieutenant on 28 January 1940. He served in France as part of the British Expeditionary Force. The 12th Lancers were equipped with lightly armed Morris armoured cars in a reconnaissance role. The regiment spent six months at Foncquevillers during the Phoney War, then advanced to the River Dyle and retreated in the face of the German blitzkrieg. He aided in covering the withdrawal to Dunkirk, from where he was evacuated back to England, arriving at Margate on 31 May 1940. After a period with the regiment in Poole and in Reigate, and an interlude training the North Irish Horse in Northern Ireland, Shand was sent with the regiment to North Africa in September 1941 as part of the 7th Armoured Division, where he was promoted to the temporary rank of captain. He earned his second MC in January 1942, covering the withdrawal of armoured cars of the 6th Rajputana Rifles in the face of a strong counterattack by the German Afrika Corps. He met Winston Churchill shortly before the Second Battle of El Alamein. After treatment in Athens, he was held at Oflag IX A in Spangenberg Castle; he escaped when the Germans evacuated the castle and marched the prisoners further from Allied forces. While a prisoner of war, he was promoted to the rank of war substantive captain and to the substantive rank of captain on 28 January 1945.
Соғыстан кейін
1945 жылы босатылғаннан кейін Шанд Англияға оралды. 1946 жылғы 2 қаңтарда ол құрметті Розалинд Мод Кубиттке, Роланд Кубитттің қызы, 3-ші барон Эшкомб пен Соня Розмари Кеппелдің қызына, Китсбридждегі Сент-Пол шіркеуінде үйленді. Олардың екі қызы болды: Камилла (1947 жылы туған) және Аннабель (1949 жылы туған), сондай-ақ Марк (1951–2014) ұлы. Шандтың Пламптондағы (Шығыс Сассекс) "Лейнс" атты шалғайдағы үйі мен Оңтүстік Кенсингтондағы қалалық үйі болды, бірақ өмірінің соңында Дорсетке көшіп кетті. Шанд "Кантри Лайф" журналы үшін әскери кітаптарды рецензиялап жазды. 1990 жылы ол "Бұрынғы келісімдер" атты соғыс естеліктерін жазды.
After his liberation in 1945, Shand returned to England. On 2 January 1946, he married the Hon. Rosalind Maud Cubitt, daughter of Roland Cubitt, 3rd Baron Ashcombe, and Sonia Rosemary Keppel, at St Paul's Church, Knightsbridge. They had two daughters, Camilla (born 1947) and Annabel (born 1949), and a son, Mark (1951–2014). Shand had a country house, The Laines in Plumpton, East Sussex, and a town house in South Kensington, but in later life moved to Dorset. Shand was a reviewer of military books for Country Life magazine. In 1990, he wrote a war memoir entitled Previous Engagements
Шанд Сассекс округінің лейтенант орынбасары болды және 1974 жылдан 1992 жылға дейін Шығыс Сассекстің вице-лорд лейтенанты қызметін атқарды. Ол түлкі аулауға деген құштарлығын сақтап, 1956 жылдан 1975 жылға дейін Саутдаун түлкілерін ұстау тобының басшысы болды. Ол Королеваның жеке гвардиясының Йемен гвардиясының экссон, кейін адъютант және тікелей күзетшісі болды.
Shand was a Deputy Lieutenant of Sussex and was Vice Lord Lieutenant of East Sussex from 1974 until 1992. He remained passionate about fox hunting and was Master of Southdown Fox Hounds from 1956 to 1975. He was Exon and later Adjutant and Clerk of the Cheque of the Queen's Body Guard of the Yeomen of the Guard.
Мемуарлары
Автор. (1990). Бұрынғы міндеттемелер. Майкл Расселл баспасы Ltd.
Редактор. (1993). Бір жас әскер: кавалериялықтың естеліктері. Майкл Расселл баспасы Ltd.
Author. (1990). Previous Engagements. Michael Russell Publishing Ltd
Editor. (1993). One Young Soldier: The Memoirs of a Cavalryman. Michael Russell Publishing Ltd