Кіріспе

Американдық тарихшы Клайд Норман Уилсон (11 маусым 1941 жылы туған) – Оңтүстік Каролина университетіндегі тарих профессоры, зейнеткерлікте, палеоконсервативті саяси комментатор, "Хроникалар: Американдық мәдениет журналы" және "Оңтүстік партизан" журналының көп жылдық редакторы, ал "National Review" журналына эпизодтық түрде материалдар жазады. Уилсон Джон Кэлхунның өмірі мен шығармаларына арналған еңбектерімен белгілі, оның барлық жазбаларын жиырма сегіз томдық жинаққа біріктірген. Ол Аббевилл институтының М. Э. Брэдфорд атындағы ерекше профессоры, палеолибертариандық Людвиг фон Мизес институтының қатысушы оқытушысы және Оңтүстік лигасының ғылыми-зерттеу бөлімі – Оңтүстік институтының байланысты ғалымы болды. 1994 жылы Уилсон Оңтүстік лигасының негізін қалаушылардың бірі болды, ол "жоғары және төмен тұрғандардың табиғи әлеуметтік тәртібін" жақтады, мысал ретінде: "Христос – Өзінің шіркеуінің Басшысы; күйеулер – отбасыларының Басшылары; ата-аналар – балаларынан жоғары; жұмыс берушілер – қызметкерлерінен жоғары; мұғалім – студенттерінен жоғары, және т.б." Оңтүстік лигасы ақ үстемдік және ақ ұлтшылдық ұйымы ретінде сипатталған.

Ерте өмір және білім

Клайд Норман Уилсон 1941 жылғы 11 маусымда Солтүстік Каролина штатының Гринсборо қаласында дүниеге келді және сол жерде өсті. Оның әкесі, Клайд аға, өрт сөндіруші, штаттық өрт сөндірушілер кәсіби одағының жетекшісі болды және Гринсборо қаласындағы алғашқы афроамерикалық өрт сөндірушілер бригадасын даярлауға және басқаруға таңдалды. Клайд кіші, орта мектептің соңғы курсында Гринсборо орта мектебі газетінің редакторы болды және редакторлық жазуы үшін Колумбия университетінің ғылыми баспасөз қауымдастығынан арнайы мақтау алды. 1958-1959 жылдары орта мектеп Солтүстік Каролина штатында біріктірілген алғашқы мектеп болды. Уилсон 1963 жылы Чапел-Хиллдегі Солтүстік Каролина университетін бакалавр дәрежесімен бітіріп, 1964 жылы магистратураға түсті. Оқу кезінде ол "Greensboro Daily News", "The Greensboro Record", "Winston Salem Journal" және "Chapel Hill Weekly" газеттерінде жұмыс істеді, сондай-ақ кампустың "Daily Tar Heel" газетінде тұрақты мақалалар жазды. 1964 жылдан бастап ол бірнеше жыл "Richmond News Leader" және "Charlotte News" газеттерінде полиция, сот және басқа да жаңалықтарды жазды. 1971 жылы Уилсон Солтүстік Каролина университетінен тарих ғылымы бойынша докторлық диссертациясын қорғады. Аспирантура кезінде ол "The North Carolina Historical Review" және "Civil War Times" сияқты тарихи журналдарда, сондай-ақ "Modern Age", "Intercollegiate Review" және "National Review" сияқты қоғамдық-саяси журналдарда мақалалар жариялады.

Мансап

Уилсон 1971 жылы Оңтүстік Каролина университетінде тарих кафедрасының ассистент-профессоры болды; доцент, 1977; профессор, 1983. 1977 жылы ол Джон К. Калхунның еңбектерінің редакторы болды, 10-томдық басылымды 2003 жылы 28-томмен аяқтады. Уилсонның Калхун туралы жұмысы «интеллектуалдық тарих саласындағы жоғары қабілетін көрсетеді» (Американдық тарих журналы), «бір акр жерді жаңадан өңдейді» (Вирджиния тарих және биография журналы) және осы сияқты көптеген мақтауларға ие болды. Оңтүстік Каролина университетінде 32 жыл бойы Уилсон түрлі курстар оқыды және 16 докторлық диссертацияны жетекшілік етті, олардың төртеуі кітапқа айналды. Уилсон өзін Ричард Уивердің және Оңтүстік аграрийлерінің зияткерлік мұрагері деп есептеді. 1980 жылы ол Томас Флемингке «Оңтүстік Партизан» журналын құруға көмектесті, ал кейіннен Флеминг бұл журналдың редакторы болғанда «Хроника» журналының редакторы болды. 1981 жылы Уилсон «Мен өз ұстанымымды қабылдаймын» атты аграрлық идеялардың қайта жаңғыруын, он бес оңтүстік адамының жазған «Неге Оңтүстік аман қалады» кітабын жинақтады. Бұл томға Клеант Брукс, Эндрю Лайтл, Джордж Гарретт және басқалардың еңбектері енді. 1993 жылы ол Оңтүстік лигасының құрылысына белсенді қатысты және алғашқы он жыл бойы оның директорлар кеңесінде қызмет етті. Ол Лиганы құрудағы рөлінің себептерін айтып, Оңтүстік мәдениетінің ерекше ерекшеліктерін сақтау және АҚШ-тың тым орталықтандырылған үкіметінен бөлінуді ілгерілету қажет екенін мәлімдеді. Оңтүстік кедейлік заң орталығы Уилсонды неоконфедераттық қозғалыстың идеологтарының бірі деп санайды. 1998 жылы «Gentleman's Quarterly» журналына берген сұхбатында ол: «Бізге не істеу керектігін айтуын, интеграцияны таңдарымызға тығып беруін біз қаламаймыз. Біз кампустарымызға келіп, Оңтүстік – мәдени құлазық деп үйрететін кездейсоқ маманға шаршадық», – деді. Бұқаралық ақпарат құралдарындағы түрлі терілі адамдардың оң бейнеленуін сынап, Уилсон «Америка» қоғамының орнықты күштері екі буын бойы ақ емес және шетелдіктердің даңқын жариялап келеді» деп өкініш білдірді. 2007 жылы президенттікке үміткер Рон Пол мен Руди Джулиани арасындағы пікірсайысты талқылаған мақаласында Уилсон 1965 жылғы Дауыс беру құқығы туралы заңды айыптап, былай деп жазды: «1965 жылдан бері сайлауларымыз АҚШ Әділет министрлігінің комиссарларының бақылауында екенін есімізде сақтаған жөн – бұл «консервативті» республикашылардың дауыстарымен (бірнеше рет қайталанды) жүзеге асырылған қысым. ХХ ғасырдағы американдық саясаттың ең комедиялық сәттерінің бірі 60-жылдардың ортасында болды, ол кезде Иллинойс штатының сенаторы Дирксен Оңтүстіктің екінші қайта құруын қолдау туралы мәлімдеді. Аңыз бойынша, сенатор түн ортасында Капитолийде жалғыз серуендеп жүргенде, Авраам Линкольннің рухы оған көрініп, қалай дауыс беру керектігін айтқан».

Жарияланған еңбектері

Уилсон 400-ден астам мақала, эссе және рецензия жазып, оларды көптеген академиялық және танымал кітаптар мен басылымдарға ұсынды. Ол ғалымдар, мұрагерлер және саяси ұйымдар алдында лекция оқыды. Оның кітаптарының ішінде: «Каролина кавалері»: Джеймс Джонстон Петигрюдің өмірі мен ой-санасы (Америка Азамат соғысының биограографиясы, үш рет қайта басылды); «Одақтан империяға дейін»: Джефферсон дәстүріндегі эсселер; және «Диксиді қорғау»: Оңтүстік тарихы мен мәдениетіне арналған эсселер. Бұған қоса, ол «Жаңа оңшыл қағаздары» (Роберт У. Уитакер, ред.) сияқты көптеген ықпалды кітаптарға да үлес қосты. Ол бірнеше кітапты редакциялады, соның ішінде американдық тарихшыларға арналған «Әдеби биография сөздігінің» үш томы; «The Essential Calhoun»; «Джон К. Калхун: Библиография»; және «Оңтүстік консерватизмін қорғаушы»: М. Э. Брэдфорд және оның жетістіктері. Ол «Телос» журналы үшін де жазған. Уилсон Оңтүстік Каролина әдебиетіне қосқан үлесі үшін Бостик медалімен, өмірлік жетістіктері үшін алғашқы Джон Рэндольф клубы сыйлығымен және Конфедерация ардагерлері ұлдарының «Ерен қызметі» медалімен марапатталды. 2005 жылы ол Конфедерация ардагерлері ұлдарының білім беру мекемесі – Стивен Д. Ли институтының алғашқы деканы болды.