Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1980 жылдардағы ұялы телефон сериясы
1980s cellphone series
DynaTAC – Motorola компаниясы 1983 жылдан 1994 жылға дейін шығарған ұялы телефондар сериясы. Motorola DynaTAC 8000X 1983 жылдың 21 қыркүйегінде АҚШ FCC-нің мақұлдауын алды. Толық зарядтауға шамамен 10 сағат уақыт кетті, ал ол 30 минут сөйлесуге мүмкіндік берді. Телефон шалу немесе 30 телефон нөмірінің бірін еске түсіру үшін LED дисплейі де болды. Оның 1984 жылғы коммерциялық өндіріс бағасы 3995 долларды құрады, ал DynaTAC «Dynamic Adaptive Total Area Coverage» деген сөздің аббревиатурасы еді. 1985 жылы 8000 үлгісінен бастап, 1993 жылғы Classic II-ге дейін бірнеше модельдер шықты, олардың жиілігі үнемі жаңартылып тұрды. DynaTAC 1989 жылы тұңғыш рет ұсынылған Motorola MicroTAC телефондарымен көптеген жағдайларда алмастырылды, ал 1996 жылы Motorola StarTAC телефондары шыққан кезде ол қолданыстан шықты.
The DynaTAC is a series of cellular telephones manufactured by Motorola from 1983 to 1994. The Motorola DynaTAC 8000X received approval from the U. S. FCC on September 21, 1983. A full charge took roughly 10 hours, and it offered 30 minutes of talk time. It also offered an LED display for dialing or recall of one of 30 phone numbers. It was priced at $3,995 in 1984, its commercial release year, equivalent to $ in DynaTAC was an abbreviation of "Dynamic Adaptive Total Area Coverage". Several models followed, starting in 1985 with the 8000s and continuing with periodic updates of increasing frequency until 1993's Classic II. The DynaTAC was replaced in most roles by the much smaller Motorola MicroTAC when it was first introduced in 1989, and by the time of the Motorola StarTAC's release in 1996, it was obsolete.
Тарих
Бірінші ұялы телефон – Bell Labs зертханасында басталған күш-жігердің нәтижесі болды. Онда алғаш рет 1947 жылы ұялы жүйе идеясы ұсынылып, 1950 және 1960 жылдары Федералды байланыс комиссиясына (FCC) арналар беру үшін өтініштер жіберілді. Бұған қоса Motorola компаниясында да зерттеулер жүргізілді. 1960 жылы электр инженері Джон Ф. Митчелл Motorola компаниясының ұялы байланыс өнімдерінің бас инженері болып тағайындалды. Митчелл транзисторлық алғашқы пейджерді әзірлеу және оны сатуды қадағалады. Motorola бұрын ауыр және үлкен автомобильдерге арналған ұялы телефондар шығарған, олардың жұмыс істеуі үшін автомобильдің қозғалтқышы қосылып тұруы қажет болған, себебі олар көп қуат тұтынатын. Митчеллдің Мартин Куперді де қамтыған командасы портативті ұялы телефонияны жасады. Митчелл 1973 жылы осы жұмыстың патенін алған Motorola қызметкерлерінің бірі болды. Прототип бойынша алғашқы қоңырау, әдетте, қате нөмірге шалынған екен. Motorola 1973 жылдың сәуір айында Dyna Tac әзірленгенін жариялады және оны үш жыл ішінде толыққанды іске қосуды жоспарлаған. Motorola Dyna Tac-тың салмағы шамамен 60-100 долларға жетеді деп мәлімдеді. Компания 20 жыл ішінде абоненттік төлем айына 10 немесе 12 долларға дейін төмендейді деп болжады. Motorola Dyna Tac қолданыстағы мобильді байланыс желісімен бірдей желіде жұмыс істемейтінін, бірақ 1980 жылға қарай барлық мобильді құрылымдар бір желіде жұмыс істейтіндей етіп мәселені шешуді көздеді. 1975 жылы Motorola-ның үміттері өзгерді. АҚШ Федералды байланыс комиссиясының қарауына байланысты Dyna Tac 1985 жылға қарай көпшілікке ұсынылатын болып шешілді. Motorola ұялы телефонын жасап жатқанда, 1968-1983 жылдар аралығында Bell Labs AMPS жүйесін әзірледі, ал басқа компаниялар осы және басқа ұялы жүйелерге арналған телефондарды жобалады. Motorola жүйелер бөлімінің бұрынғы бас менеджері Мартин Купер DynaTAC 8000x-ті жасаған команданы басқарды. Бұл – коммерциялық түрде қолжетімді, оңай тасымалдауға болатын алғашқы ұялы телефон болды және одан алғашқы қоңырау шалынды. Мартин Купер 1973 жылы прототипте аналогты ұялы телефон арқылы қоңырау шалуды алғаш рет жасаған адам болды. Motorola DynaTAC 8000x қазіргі телефондармен салыстырғанда өте үлкен болды. Бұл алғашқы ұялы телефон 1984 жылы АҚШ-та сатылымға шыққанда өте қымбат болды. DynaTAC-тың бөлшек сауда бағасы 3,995 доллар (шамамен ) құрады, бұл оның бұқаралық нарыққа шығуына кедергі келтірді (1984 жылы АҚШ-тағы ең төменгі жалақы сағатына 3,35 доллар болды, яғни телефонды алу үшін 1192 сағаттан астам жұмыс істеу қажет болды – стандартты 40 сағаттық жұмыс аптасымен 7 айдан астам уақыт, салықтарсыз). 1998 жылы Митчелл зейнетке шыққан кезде ұялы телефондар мен оларға байланысты қызметтер Motorola компаниясының 30 миллиард долларлық кірісінің үштен екі бөлігін құрады. 1983 жылдың 13 қазанында Дэвид Д. Мейлан 1983 жылғы Mercedes Benz 380SL көлігінен Ameritech Mobile Communications компаниясының бұрынғы президенті Боб Барнеттке DynaTAC арқылы алғашқы коммерциялық сымсыз қоңырау шалды. Содан кейін ол оқиғаға Германияға барған Александр Грэм Беллдің немересіне Chrysler кабриолетінен DynaTAC арқылы қоңырау шалды. Чикагодағы Солдат алаңында жасалған бұл қоңырау байланыс саласындағы маңызды өзгеріс деп есептеледі. Кейінірек Bell Laboratories зертханасының жүйелерді әзірлеу бөлімінің жетекшісі Ричард Френкил DynaTAC туралы: «Бұл шынайы табыс, үлкен жетістік болды» деді.
The first cellular phone was the culmination of efforts begun at Bell Labs, which first proposed the idea of a cellular system in 1947, and continued to petition the Federal Communications Commission (FCC) for channels through the 1950s and 1960s, and research conducted at Motorola. In 1960, electrical engineer John F. Mitchell became Motorola's chief engineer for its mobile communication products. Mitchell oversaw the development and marketing of the first pager to use transistors. Motorola had long produced mobile telephones for cars that were large and heavy and consumed too much power to allow their use without the automobile's engine running. Mitchell's team, which included Martin Cooper, developed portable cellular telephony, and Mitchell was among the Motorola employees granted a patent for this work in 1973; the first call on the prototype was completed, reportedly, to a wrong number. Motorola announced the development of the Dyna Tac in April 1973, saying that it expected to have it fully operational within three years. Motorola said that the Dyna Tac would weigh and would cost between $60 and $100 per month. Motorola predicted that the cost would decrease to $10 or $12 per month in no more than 20 years. Motorola said that, while the Dyna Tac would not use the same network as the existing mobile service network, it anticipated resolving this so that all mobile devices would use the same network by around 1980. By 1975, Motorola's expectations had changed; the Dyna Tac was anticipated to be released to the public by 1985 because of U. S. Federal Communications Commission proceedings. While Motorola was developing the cellular phone itself, from 1968 to 1983, Bell Labs worked on the system called AMPS, while others designed cell phones for that and other cellular systems. Martin Cooper, a former general manager for the systems division at Motorola, led a team that produced the DynaTAC 8000x, the first commercially available cellular phone small enough to be easily carried, and made the first phone call from it. Martin Cooper was the first person to make an analog cellular mobile phone call on a prototype in 1973. The Motorola DynaTAC 8000x was very large compared to phones today. This first cell phone was very expensive when it was released in the US in 1984. The DynaTAC's retail price, $3,995 (about $ in ), ensured that it would not become a mass market item (the minimum wage in the United States was $3.35 per hour in 1984, which meant that it required more than 1192 hours of work – more than 7 months at a standard 40 hour work week – just working for the phone, without taxes); by 1998, when Mitchell retired, cellphones and associated services made up two thirds of Motorola's $30billion in revenue. On October 13, 1983, David D. Meilahn placed the first commercial wireless call on a DynaTAC from his 1983 Mercedes Benz 380SL to Bob Barnett, former president of Ameritech Mobile Communications, who then placed a call on a DynaTAC from inside a Chrysler convertible to the grandson of Alexander Graham Bell, who was in Germany for the event. The call, made at Soldier Field in Chicago, is considered to be a major turning point in communications. Later, Richard H. Frenkiel, the head of system development at Bell Laboratories, said about the DynaTAC: "It was a real triumph; a great breakthrough."
Жарияланымдар
АҚШ-тың 3,906,166 нөміріндегі патенты, 1975 жылдың 16 қыркүйегінде, алғашқы ұялы телефонға арналған радиотелефон жүйесі Мартин Купер, Ричард В. Дронсурт, Альберт Дж. Лейтич, Чарльз Н. Линк, Джеймс Дж. Микульски, Джон Ф. Митчелл, Рой А. Ричардсон және Джон Х. Сангстерге берілді. Алғашқы тіркеуде екі есім қате енгізілді: Альберт Лейтичтің тегі қателікпен жойылды, ал доктор Микульскидің аты көрсетілмеді. Бастапқы құжат Motorola компаниясының заң қызметкерлерімен қайта тіркелді, бірақ ол әлі анықталған жоқ. Портативті ұялы телефон идеясының бастауы доктор Джеймс Дж. Микульскиге дейін жетеді, бірақ Митчелл оны жеткілікті бизнес негіздемесі болмағандықтан қабылдамады. Джон Митчелл телефон қосылысын жасау кезінде 400 МГц телефонының мүмкіндіктері шектеулі екенін түсінген соң, ол бұрынғы шешімінен дереу бас тартып, портативті ұялы телефон тұжырымдамасын қолдады.
U. S. Patent 3,906,166, September 16, 1975 for a Radio Telephone System for the first cell phone was granted by Martin Cooper, Richard W. Dronsurth, Albert J. Leitich, Charles N. Lynk, James J. Mikulski, John F. Mitchell, Roy A. Richardson, and John H. Sangster. Two names were botched in the original filing; Albert Leitich's surname was erroneously omitted, and Dr. Mikulski's first name was omitted. The original document was refiled by Motorola's legal staff, but has not yet been identified. The seeds of the idea for a portable cell phone can be traced to Dr. James J. Mikulski, which were rejected by Mitchell for lack of sufficient business justifications. It is rumored that when John Mitchell suddenly recognized during an attempted phone call that his 400 MHz phone had inherent limitations, he immediately reversed his previous decision and championed the portable cell phone concept.
Нұсқалар
DynaTAC 8 сериясы, Classic, Classic II, Ultra Classic және Ultra Classic II қызыл LED-тері бар LED дисплейлерімен, ал DynaTAC International сериясы жасыл LED-терімен, ал DynaTAC 6000XL вакуумдық люминесценттік дисплейді пайдаланды. Бұл дисплейлер көрсетілетін ақпарат көлемі бойынша өте шектеулі болды. Батарея 60 минутқа дейін қоңырау шалуға мүмкіндік берді, содан кейін телефонды тамшылатып зарядтау құрылғысымен 10 сағатқа дейін немесе жылдам зарядтау құрылғысымен бір сағатқа дейін зарядтау қажет болды, бұл жеке аксессуар еді. DynaTAC атауын сақтай отырып, 6000XL DynaTAC 8000 сериясымен ешқандай байланысы болмады, себебі ол көлікке орнатуға арналған портативті телефон болды. Кейіннен 6000XL Motorola Tough Talker ретінде қайта жабдықталды, құрылыс алаңдарына, шұғыл жағдайларда жұмыс істейтін мамандарға және іс-шараларды ұйымдастырушыларға арналған мықты конструкциямен жасалған. 1989 жылы DynaTAC сериясын MicroTAC сериясы ығыстырды.
The DynaTAC 8 Series, Classic, Classic II, Ultra Classic, and Ultra Classic II had an LED display, with red LEDs; the DynaTAC International Series with green LEDs, and the DynaTAC 6000XL used a vacuum fluorescent display. These displays were severely limited in what information they could show. The battery allowed for a call of up to 60 minutes, after which it was necessary to charge the phone up to 10 hours in a trickle charger or one hour in a fast charger, which was a separate accessory. While still retaining the DynaTAC name, the 6000XL was completely unrelated to the DynaTAC 8000 Series, in that it was a transportable phone meant for installation in a vehicle. The 6000XL was later reconfigured as the Motorola Tough Talker, with a ruggedized build intended for construction sites, emergency workers, and special events planners. The DynaTAC Series was succeeded by the MicroTAC Series in 1989.
Мұра
Әлемде аналогты желілердің дерлік толығымен жойылғандығына байланысты, AMPS немесе басқа аналогты желілерде жұмыс істейтін DynaTAC модельдері көбінесе қолданудан шығып қалды. Сондықтан, олар пайдалы телефондар емес, көбінесе коллекционерлерге арналған заттар. Дегенмен, International сериясы әлі де жұмыс істейді, бірақ тек GSM 900 желілерінде ғана. DynaTac 8000X, стандартты күйдірілген кірпіштің мөлшері мен салмағына ұқсас болғандықтан, пайдаланушылар оны «кірпіш телефон» деп атады, ал бұл термин 1990 жылдары пайда болған кішкентай телефондармен салыстыру үшін басқа брендтерге де қолданылды.
With the removal of analog network cells nearly all over the world, the DynaTAC models running on AMPS or other analog networks are mostly obsolete. Thus, they are more collectors' items than usable telephones. The International series, however, will still work, but only on GSM 900 cells. The DynaTac 8000X, due to its resemblance in size and weight to a standard clay fired brick, was nicknamed the brick phone by users, a term later applied to other brands as a contrast to smaller handsets appearing in the 1990s.
Көшіруге қабілеттілік
Қазіргі заманғы стандарттар бойынша бұл өте ұңғымалы деп есептелуі мүмкін, бірақ сол кезде бұл революциялық деп саналды, себебі ұялы телефондар көліктерге немесе ауыр портфельдерге орнатылатын көлемді құрылғылар болатын. DynaTAC 8000X ұзын және салмақты болды. Бұл шынымен де ұялы байланыс операторының көмегінсіз телефон желісіне қосыла алатын және пайдаланушымен бірге тасымалдана алатын алғашқы ұялы телефон болды.
While it might be considered extremely unwieldy by modern standards, at the time it was considered revolutionary because mobile telephones were bulky affairs installed in vehicles or in heavy briefcases. The DynaTAC 8000X was long and weighed It was truly the first mobile telephone which could connect to the telephone network without the assistance of a mobile operator and could be carried about by the user.
Қосымша құралдар
Кейбір нарықтарда мыс бұрылмалы антенна сол кездегі қосымша жабдықтардың бірі болды. Motorola сонымен қатар бір сағаттық үстелге қойылатын зарядтағышты ұсынды, бірақ батарея осы үдемелдетілген жылдамдықпен зарядталатын болғандықтан қатты қызуы мүмкін еді. Кейбір жағдайларда бұл батареямен үлкен мәселелер тудыруы мүмкін, кейде оны қысқа тұйықтап, қолдануға жарамсыз ететін. Сонымен қатар, батареяны температурасын айтарлықтай көтеруге жеткілікті жоғары жылдамдықпен зарядтау батареяның тозуын үдетеді, батареяны ауыстыру қажет болғанға дейін жүзеге асырылатын зарядтау-разрядтау циклдерінің санын азайтады. (Дегенмен, DynaTAC-тің жоғары құнына байланысты, батареяны ауыстыру шығындары DynaTAC иелері үшін әдетте маңызды болмайтын.) Телефонның барлық корпусын жабатын, пайдаланушы интерфейсіне қол жеткізу үшін мөлдір пластиктен жасалған алдыңғы бөлігі бар, тығыз жабысатын молдамалы тері қоршауы да қол жетімді болды. Онда берік серіппелі болаттан жасалған белдік қысқышы және антеннаның сыртқа шығуына мүмкіндік беретін үстіңгі жағындағы кішкентай тілік болды. Қаптағын жапқан күйінде де зарядтауға болады, бірақ батареяны ауыстыру үшін оны шешіп алу қажет. Dynatac – АҚШ-тағы Dynatac жүйесінде қолданылатын АҚШ телефондарына қатысты, Ұлыбританияда қолданылатын телефондарға емес.
In certain markets, a brass swivel antenna was one of the aftermarket accessories then available. Motorola also offered a one hour desktop charger, though the battery could get quite hot while charging at this accelerated rate. In some cases, this could cause major problems with the battery, occasionally short circuiting it and rendering it unusable. Also, charging the battery at a high enough rate to substantially raise its temperature will cause the battery to wear at an accelerated rate, reducing the number of charge discharge cycles that can be performed before the battery will need to be replaced. (However, considering the high cost of the DynaTAC, the cost of battery replacement would not typically be a concern to DynaTAC owners.) Available, too, was a snug fitting zippered leather case which covered the entire body of the phone and had a clear plastic front to make the user interface accessible. It featured a sturdy spring steel belt clip and a small cutaway at the top to allow the antenna to protrude. Charging could still be performed with the cover on, but change of battery required its removal. Dynatac relates to US phones used on the Dynatac system in the US, not phones in use in the UK.