Чарльз Лесли Джонсон: Америкалық композитор және оның шығармалары

Кіріспе

Американдық композитор (1876–1950)

Чарльз Лесли Джонсон (3 желтоқсан 1876 – 28 желтоқсан 1950) – рагтайм және эстрадалық музыканың американдық композиторы. Ол Канзас штатының Канзас-Сити қаласында дүниеге келді, Миссури штатының Канзас-Сити қаласында қайтыс болды және өмірінің соңына дейін осы екі қалада өтті. Өмірінде 300-ден астам ән жазды, олардың 40-қа жуығы "Doc Brown’s Cakewalk", "Dill Pickles", "Apple Jack (Some Rag)" және "Snookums Rag" сияқты рагтайм туындылары болды. Оның ең көп сатылған шығармасы – "Sweet and Low" атты лирикалық балладасы, миллионнан астам данада таралды. Мамандар Джонсон Нью-Йоркте тұрып, жұмыс істегенде Скотт Джоплин, Джеймс Скотт және Джозеф Лэмб сияқты ең ұлы рагтайм композиторларының қатарында болған болар еді деп санайды. Ол олардан бәрінен де көп шығарма жазды және вальстер, танго, кек-уок, марштар, жаңашылдық туындылар және сол дәуірде танымал болған музыканың басқа да түрлерін жазып, жан-жақты дағдысын көрсетті.

Ерте өмір және білім

Джонсон Канзас штатының Армордэйл ауданында Джеймс Р. және Хелен Ф. Джонсон отбасында дүниеге келді. Ол алты жасында көршісінің фортепианосында ойнаған, ал бірнеше жылдан кейін классикалық фортепиано, гармония және музыка теориясын оқуға кірісті. Классикалық білім алғанымен, ол әрқашан сол заманғы танымал музыканы көбірек ұнатты. Оның музыкалық қабілеті оны гитара, скрипка, банджо және мандолина сияқты басқа да аспаптарды үйренуге мүмкіндік берді. Жастығында Джонсон Канзас-Сити музыкалық өміріне бірнеше жергілікті топтарға қатысып, белсенді қатысты. Осы ортада ол алғашқы туындыларын жазды.

Жеке өмір

Джонсон екі рет үйленген, алғаш 1901 жылы Сильвия Хоскинсқа, және олардың Франсис деген қызы болды. Неке түсініксіз жағдайларда ажырасып кетті; Сильвия мен Франсистің кейінгі тағдыры белгісіз. 1926 жылы ол екінші әйелі Эва Отиске үйленді. Ол 1950 жылы қайтыс болғанға дейін оның қасында болды.

Музыкалық мансап

Джонсонның мансабы тұрақты және өнімді болды. Ол 1890 жылдардың соңында Канзас-Ситидегі Дж. В. Дженкинс және Ұлдар музыка компаниясында әндерін насиптау және фортепианода ойнау арқылы жұмыс істеді. Келесі бес жылда Дженкинс Джонсонның он екі әнін жариялады. Соңынан Джонсон көптеген басқа баспагерлер үшін де ән жаза бастады. 1907 жылға қарай Джонсон өзінің және жергілікті композиторлардың музыкасын шығаратын жеке баспа компаниясын құрды. Бұған қоса, Джонсон басқалар үшін авторлық құқықсыз басылым жасауды бастады, көбінесе басқалардың сөздеріне музыка жазатын немесе жай ғана басқалардың шығармаларын аранжировкалайтын. Оның ең жақын бизнес серіктестігі Forster Music Publisher, Inc. компаниясының Fred John Adam Forster-мен болды. Джонсонның мансабы ғасыр басындағы экономикалық жағдайлармен, Бірінші және Екінші дүниежүзілік соғыстармен және Ұлы депрессиямен бірге өркендеп, құлдырады, бірақ Чарльз әрқашан жұмыспен қамтылды және АҚШ-тың музыкалық ағымына жауап бере алды. Ол ең көп Реймонд Берч псевдонимін қолданды, осы атпен "Көк қаз", "Мелодия" және "Ұнтақ" сияқты бірнеше танымал регтерін жазды. Бірақ ол тағы да бірнеше псевдонимдерді пайдаланды. Дегенмен, қандай атпен болса да, Джонсон Рагтайм дәуіріне және жалпы рег музыкасына маңызды үлес қосты. 1906 жылғы ең үлкен хиті – Чарльздің ең табысты "Тұздалған қияр" регі болды. Бір миллион дана сатылған алғашқы рег – Скотт Джоплиннің "Карағай жапырағы" болды; екіншісі – "Тұздалған қияр". 1906 жылға қарай рагтаймның сәл әлсірегені айтылады. "Тұздалған қияр" жарық көргеннен кейін рагтаймға деген қызығушылық қайта жанданып, оның өмірін тағы он жылға жуық ұзартты. Бұл музыкалық шығармада кейіннен басқа композиторлар көптеген регтерінде көшіріп, қолданған "үштен төртке" синкопациясы қолданылды. Джоплиннің өзі оның қағидаларынан арылуға қиналды. Бұрын айтқандай, Джонсон заманның қажеттіліктерін және тенденцияларын көрсете білуге ерекше қабілетімен ерекшеленді. Мұның айқын мысалы – оның соғысқа арналған шығармаларында көрінеді. Музыкалық мансабы барысында Чарльз испан-американ соғысы, Бірінші дүниежүзілік соғыс және Екінші дүниежүзілік соғысқа арналған шығармалар жазды. Осы шығармалардың көпшілігі (шамамен 20-ға жуық) Бірінші дүниежүзілік соғыстағы АҚШ әскерлерінің патриотизміне жауап берді. Олардың арасында "Қош сау, Сюзанна", "Саяхатшы бол (қошқар емес)", "Біз қызыл, ақ және көкке ереміз" және "Енді біздің барлығымыз бір кемедеміз" бар.

Johnson's career was stable and prolific. He began work in the late 1890s for the J. W. Jenkins and Sons Music Company in Kansas City, Missouri plugging songs and playing piano. Over the next five years Jenkins would publish twelve of Johnson's songs. Eventually Johnson would compose for many other publishers. By 1907, Johnson had also formed his own publishing company, putting out his own music and those of other local composers. In addition, Johnson began vanity publishing for others, often writing music for the lyrics of others or simply arranging others’ compositions. His closest business partnership was with Fred John Adam Forster of the Forster Music Publisher, Inc. Although Johnson's career would wax and wane with the economy of the turn of the century, World Wars I and II, and the Depression, Charles always had work and could always respond to the musical climate of the U. S.

At some point in his career Johnson began writing under pseudonyms. He used Raymond Birch the most, penning several of his well known rags under that name such as "Blue Goose Rag", "Melody Rag", and "Powder Rag". But he also used several others. Under any name, however, Johnson was a significant contributor to the Ragtime Era and to rag music in general. By far the biggest hit of 1906 was Charles’ most successful rag "Dill Pickles". The first rag to sell a million copies was Scott Joplin's "Maple Leaf Rag"; the second was "Dill Pickles". It has been suggested that by 1906 ragtime was already beginning to wane. After the publication of "Dill Pickles" there was a revival of interest in ragtime that extended its life by nearly ten more years. This piece of music made use of the “three over four” syncopation that was subsequently copied and used in dozens of rags by other composers. Joplin himself had difficulty getting away from its conventions. As mentioned before, Johnson had a remarkable ability to reflect the needs and trends of the time. A clear example of this was in his war pieces. During his musical career Charles wrote pieces for the Spanish–American War, World War I, and World War II. Certainly most of these pieces (numbering almost 20) responded to the patriotism of U. S. soldiers in World War I. Among these pieces were "GoodBye Susanna", "Be a Pilgrim (And Not a Ram)", "We Will Follow the Red, White, and Blue", and "We Are All in the Same Boat Now".