Кіріспе
19 ғасырдағы ирландиялық маркиз Фредерик Уильям Роберт Стюарт, 4-ші Лондондерри маркизі (1805–1872), 1822 жылдан 1854 жылға дейін Кастлерег виконты атағымен танымал болған, британдық ақсүйек және тори саясаткері. 1834 жылдың желтоқсанынан 1835 жылдың сәуіріне дейін Сэр Роберт Пилдің бас үй шараларын қысқа мерзімге басқарды.
Frederick William Robert Stewart, 4th Marquess of Londonderry (1805–1872), styled Viscount Castlereagh from 1822 to 1854, was a British nobleman and Tory politician. He was briefly Vice Chamberlain of the Household under Sir Robert Peel between December 1834 and April 1835.
Саяси мансап
Ол 1828-1830 жылдар аралығында Веллингтон герцогының Адмиралтейство лорды, ал 1834 жылдың желтоқсанынан 1835 жылдың сәуіріне дейін Сэр Роберт Пилдің үй шаруашылығының вице-камерлері қызметін атқарды. 1835 жылдың 23 ақпанында ол Ұлыбританияның құпия кеңесіне ант берді. Ол 1826 жылдан 1852 жылға дейін Даун округінен парламент депутаты болды. 1845 жылдан 1864 жылға дейін Даун округінің Лорд-лейтенанты қызметін атқарды. 1856 жылы ол Сент-Патрик орденінің рыцары атанды.
Жеке өмір
1838 жылы итальяндық опера әншісі Джулия Гризидің күйеуі граф Жерар де Мелси, Фредерик Стюарттың Джулияға жазған хатын тапты. Екі ер адам сол жылдың 16 маусымында дуэль өткізді. Лорд Кастлереа білегінен жараланды, граф ешқандай жарақат алмады. Дуэльден кейін Гризи күйеуін тастап, Лорд Кастлереамен қарым-қатынас бастады. Олардың ұлы Джордж Фредерик Ормсби (1838–1901) 1838 жылдың қараша айында дүниеге келіп, әкесімен тәрбиеленді. 1852 жылы ол "жер мәселесіндегі пікір келіспеушілігінен әкесі, Лондондерридің 3-маркизімен араздасып, осы даудың нәтижесінде зейнетке шығуға мәжбүр болды". Фредерик Стюарт 1846 жылдың 2 мамырында Париждегі британдық елшілікте Виконт Пауэрскурдың жесірі, Роберт Джоселиннің, Роденнің 3-графының қызы Леди Элизабет Франсис Шарлотта Джоселинге үйленді. Олардың некесінен бала болған жоқ. 1855 жылы оның әйелі католик дініне ауысты. 1854 жылы ол әкесінен кейін Лондондерридің 4-маркизі атанды. Ол әкесінің естелігі үшін Scrabo мұнарасын салды. 1857 жылы ол әйелімен бірге негізгі тастың қалау рәсіміне қатысты.
Қаза, қайтыс болу және мұрагерлік
1862 жылы Лондондерриге психикалық ауру диагнозы қойылды. Ол Хестингстегі Уайт-Рок павильонындағы психиатриялық емханада оқшауланды. 1872 жылдың 25 қарашасында 67 жасында қайтыс болды және Ньютаунрдс аббаттығында жерленді. Оның әйелі, Лондондерридің жесір маркизасы 1884 жылдың 2 қыркүйегінде 70 жасында қайтыс болды және аббаттағы екі қабірге оның қасына жерленді. Оның заңды балалары болмағандықтан, маркизалық титулын оның жартылай бауыры Джордж Вэйн Темпест, 2-ші граф Вэйн мұрагерлік етті. Бұл Стюарт және Вэйн әулеттерінің Лондондерри әулетінің иелігінде бірігуіне себеп болды.