Кіріспе
Американдық саясаткер Джон Дэниел Имбоден (/ɪ//m/'/b//oʊ//d//ɛ//n/; 16 ақпан 1823 – 15 тамыз 1895), американдық заңгер, Вирджиния штатының заң шығарушы органының мүшесі және Конфедерация армиясының генералы. Американдық Азамат соғысы кезінде ол жабдықтамалы кавалерия күштеріне басшылық етті. Соғыстан кейін ол заңгерлікпен айналысуын жалғастырды, жазушы болды және Вирджиния штатындағы Дамаск қаласын құрып, жерді дамыту ісінде белсенділік танытты.
John Daniel Imboden (/ɪ//m/'/b//oʊ//d//ɛ//n/; February 16, 1823August 15, 1895), American lawyer, Virginia state legislator, and a Confederate army general. During the American Civil War, he commanded an irregular cavalry force. After the war, he resumed practicing law, became a writer, and was active in land development founding the town of Damascus, Virginia.
Ерте және отбасылық өмірі
Имбоден Вирджиния штатының Шенноа аңғарында, Стаунтон қаласының жанында фермер Джордж Уильям Имбоден мен он бір бала туған Изабелла Вундерлих отбасында дүниеге келді. Оның әкесі 1812 жылғы соғыста қатысқан. Имбоден жергілікті Стаунтон академиясында жеке білім алды, содан кейін 1841–1842 жылдары Вашингтон колледжінде оқыды. 1850 жылға қарай Джон мен оның інісі Фрэнк енді отбасылық шаруашылықта тұрмады, оның әкесі кіші ағалары Джордж, Джеймс, Джейкоб және Роберт Уолки есімді жалданып жұмыс істейтін ақ адамның көмегімен шаруашылықты жүргізді; оның әпкелері Элиза мен Фрэнсис анасына үйде көмектесті.
Ерте мансап
Ол Стаунтондағы Вирджинияның саңыраулар мен соқырлар мектебінде оқытушы болып жұмыс істеді. Имбоден сонымен қатар заң оқыды, Вирджинияның адвокатурасына қабылданды және Уильям Фрейзермен серіктестік құрып, заң фирмасын ашты. 1844 жылдың желтоқсанында Имбоден Стаунтон масондық ложасының мүшесі болды, No 13, Ежелгі еркін және қабылданған масондар (А. Ф. & А. М.). Оның құлдарының саны 1860 жылы 7-ге жетті, мұнда 26 жастағы мулат еркек, екі 20 жастағы қара әйел, 24 жастағы қара әйел, 6 және 14 жастағы қара ұлдар, сондай-ақ 14 жастағы қара қыз жұмыс істеді. Аугуста округінің сайлаушылары 1850 жылы Джон Маршалл МакКьюмен бірге, Делегаттар палатасына екі (жартылай штатты) делегат ретінде Имбоденді сайлады. Батыс Вирджиния округтеріне берілген кеңейтілген өкілдік және 1850 жылғы халық санауының нәтижесінде, 1852 жылы Аугуста округіна үшінші делегат бөлінді. Сол жылы үшінші орынды алған Имбоден қайта сайланды және бұл жолы Джеймс Уокер мен Джон А. Тейтпен бірге қызмет етті. Бірақ 1853 жылы Аугуста округінің сайлаушылары үш басқа адамды таңдады. Дегенмен, Имбоден үшінші орынды сақтап, 1855 жылы заң шығарушы органға оралды, бұл жолы Боливер Кристиан мен Адам МакКеснимен бірге. 1857 жылы Имбоден қайта сайлауда жеңіске жете алмады. Джон Браунның Харперс-Ферриге жасаған шабуылына жауап ретінде Имбоден Стаунтон жеңіл артиллериясын құруға көмектесті және оны өзінің қаражаты есебінен жартылай қаржыландырды. Оның кіші інісі Джордж У. Имбоден де оның ізімен заң саласына қадамы басқан және артиллериялық милицияға қосылды. Әскери білімі болмаса да, Ж. Д. Имбоден 1859 жылдың 28 қарашасында Вирджиния штатының милициясының Стаунтон артиллериясының капитаны болып тағайындалды.
Сецессия және Азамат соғысы
1861 жылғы Вирджинияның бөліну конвенциясы бөліну туралы жарлықты қабылдауға дайын тұрғанда, бұрынғы губернатор Генри Уайз бірнеше милиция командирлерін шақырды: капитан А.М. Барбур (Харперс-Ферри арсеналының бұрынғы азаматтық басқарушысы) және Ричмонд Энквайер газетінің редакторы Нат Тайлер. Олар Харперс-Ферридегі АҚШ армиясының арсеналын басып алуды жоспарлады. Имбоден де, Стаунтон милициясының капитаны Джон А. Харман да, сондай-ақ Фаукьер округынан кавалерия капитандығына Тернер мен Ричард Эшби, ал Кларк округынан Оливер Р. Фунстен қатысты. Имбоден 17 сәуірде сағат 4-те Стаунтон қаласында тапсырыс алу үшін Стаунтон милициясымен кездесу туралы телеграмма жіберді. Топ Харперс-Ферри арсеналынан шамамен 8 миль қашықтықтағы Чарльз-Таунға пойызбен баруды ұйымдастырды. Алайда, губернатор Джон Летчер бөліну жарлығы қабылданғанға дейін бұл әрекетке рұқсат беруден бас тартты. Жарлық қабылданған соң А.М. Барбур Харперс-Ферриге барып, жұмысшыларға жариялады. Кешке қарай, 360 адам арсеналды басып алуға аттанды, оны 50 сарбаз бен 15 ерікті сарбаздан тұратын АҚШ армиясының лейтенанты Роджер Джонс қорғады. Олардың саны кем болғандықтан, солтүстікке қарай Пенсильвания штатының Карлайл қаласына шегіне отырып, ғимараттар мен жабдықтарды өртеп жіберуге тырысты. Имбоденнің артиллериясы арсеналдың үстіндегі биіктіктерге орналасты, бірақ одан әрі қатыспады, бірақ кейін Имбоден тұтқынға алынған ат арбаларын каиондарға айналдырғанын мақтан тұтты. Вирджиния милициясының генерал-майоры Кенттон Харпер (Стаунтон) қалаларды бақылауға алды, ал 27 сәуірде майор Стоунволл Джексон милицияны полктерге біріктіру үшін келді. 1861 жылдың 1 шілдесінде Стаунтон жеңіл артиллериясы, төрт қола 6 фунттық зеңбірегі мен 107 офицері және сарбазымен Конфедерация армиясына ресми түрде қабылданды. Бірінші Булл-Ран шайқасында артиллериялық батареяға қолбасшылық еткенде, Имбоден зеңбірек атып, сол құлағының барабаншасын жарып, содан кейін сол құлағының естімеуіне себеп болды. Ол генерал-майор Томас Дж. "Стоунволл" Джексонмен Крос-Кейс және Порт-Републикадағы аңғардағы науқанда шайқасты. 1862 жылдың 9 қыркүйегінде Имбоден партизан рейнджерлерінің батальонына жинау үшін артиллериядан кетіп, 62-ші Вирджиния атты жаяу әскерінің (1-ші партизан рейнджерлерінің) полковнигі болды. 1863 жылдың 28 қаңтарында бригадир генерал шеніне көтерілді. Батыс Вирджиниядағы тәуелсіздік қозғалысына ашуланған сайлаушылар Вирджиниядан бөліну туралы өтініш білдірді, Имбоден Бриг. Генерал Уильям Э. "Грамбл" Джонспен бірге 3400 партизан рейнджерін Солтүстік-Батыс Вирджинияға бастап барды. Джонс-Имбоден рейді Балтимор және Огайо темір жолының темір жолдары мен көпірлерін қиратты, сондай-ақ мыңдаған жылқы мен ірі қара малды тұтқынға алды және Канава аңғарындағы мұнай кен орындарын жойды. (Оның бригадасы Ли армиясынан Стюарттың шабуылына қатыспады, керісінше Балтимор және Огайо темір жолына рейд жасады. Геттисбург шайқасы кезінде Имбоденнің әскері артта қалды және Чемберсбургте оқ-дәрі мен жабдықтау пойыздарын күзетті. Конфедерация кері шегінген кезде Имбоден мыңдаған жарақат алған сарбаздарды Вирджинияға қайтарған вагондарды сүйемелдеді. 1863 жылдың 6 шілдесінде Мэриленд штатының Уильямспорт қаласында Потомак өзенінің су тасуы Имбоденнің вагондарын тұтқындады. Ол артиллериялық батареяны және мылтықпен жұмыс істей алатын жараланғандарды қамтитын қорғаныс күшін құрды. Бұл асыққан күш одақтың атты әскер генералдары Джон Бьюфорд пен Джадсон Килпатриктің шабуылын қайтарды, вагонды құтқарып қалды. Роберт Ли Имбоденді одақтың атты әскерін "батылдықпен тойтарғаны" үшін мақтады. Шенноа аңғарына оралған соң, Имбоден 1863 жылдың 18 қазанында Батыс Вирджиния штатының Чарльз Таун қаласындағы осал одақ жасағына рейд жасау арқылы жауды алаңдату туралы генерал Лидің өтінішіне жауап берді. Имбоден хабарлағандай, таңғалу толық болды, мен қаланы толық қоршап алғанға дейін жау біздің жақындағанымызды сезінбеді. Менің бас тарту туралы талабыма байланысты полковник Симпсон бір сағат уақыт сұрады. Мен оған бес минут уақыт ұсындым, ол: "Егер қолыңнан келсе, бізді де алып кет" деп жауап берді. Мен дереу 200 метрден аз қашықтықтағы ғимараттарға артиллериямен шабуыл жасадым және жарым дужина снарядтармен жауды көшеге шығардым, содан кейін олар Харперс-Ферриге қарай қашты. Одақтың бригадир генералы Джеремия Катлер Салливан жақын жердегі Харперс-Ферриден құтқару колоннасын жіберіп, Имбоденді аңғарға кері қуды. Салливан хабарлағандай, "атты әскер Чарльзтауннан бұл жаққа келді және оларды қаладан қуды. Артиллерия келгенде, оларды шамамен 4 мильге қуды. Жай ауданына жеткен бір бөлім әскері жау алған әрбір позициядан, Беривиллге жақын жерге дейін қуылды." Имбоден және Джон С. Бреккенридж күштері 1864 жылдың 15 мамырында Нью-Маркет шайқасында Одақтың генерал-майоры Франц Сигельдің әскерін жеңді. Ол Вирджинияға оралды және генерал Роберт Рэнсомның кавалерия дивизиясының бригадасына қолбасшылық етті. 1864 жылғы аңғардағы науқандарда, Фишерс-Хилл және Сидар-Крик шайқастарындағы шығындарды қоса алғанда, генерал Джубал А. Эрлидің басшылығымен Солтүстік Вирджиния армиясының екінші корпусының құрамында болды. 1864 жылдың күзінде тифтен шаршаған Имбоден активті кавалерия қызметін тастады. 1875 жыл шамасында ол Оңтүстік-Батыс Вирджинияға көшіп, көмір мен темір кенін өндіруді үміттенеді. Ол Дамаск қаласын құрды, ол 19 және 20 ғасырлардың соңында ағаш өңдеу орталығына айналды. Джон Д. Имбоден Конфедерация ветерандарының іс-шараларына және "Жоғалған себеп" қозғалысына қатысты. Ол Азамат соғысы туралы бірнеше мақалалар мен кітаптар жариялады, сондай-ақ Одақ және Конфедерация армияларының ресми жазбаларының жинағына (128 том, 1880–1901) үлес қосты. 1876 жылы ол Филадельфиядағы Centennial International Exposition комиссары болды, ал 1893 жылы Чикагодағы World's Columbian Exposition комиссары болды. Уайз округындағы көмір лагерінің бірі Имбоден деп аталды.
The surprise was complete, the enemy having no suspicion of our approach until I had the town entirely surrounded. To my demand for a surrender Colonel Simpson requested an hour for consideration. I offered him five minutes, to which he replied, 'Take us if you can'. I immediately opened on the buildings with artillery at less than 200 yards, and with half a dozen shells drove out the enemy into the streets, when he formed and fled toward Harper's Ferry. Union Brig. Gen. Jeremiah Cutler Sullivan soon sent a rescue column from nearby Harpers Ferry and drove Imboden back up the valley. Sullivan reported, "The cavalry came up with the enemy this side of Charlestown, and drove them through the town. Artillery coming up, drove them about 4 miles. A portion of infantry force , reaching them, the enemy were driven from every position they took, to near Berryville." Imboden and John C. Breckinridge's forces defeated Union Maj. Gen. Franz Sigel's command at the Battle of New Market on May 15, 1864. He returned to Virginia and commanded a brigade in Maj. Gen. Robert Ransom's cavalry division of the Second Corps of the Army of Northern Virginia under Lt. Gen. Jubal A. Early in the Valley Campaigns of 1864, including the losses at the Battle of Fisher's Hill and the Battle of Cedar Creek. Incapacitated by typhoid fever by the autumn of 1864, Imboden left the active cavalry service. Around 1875, he moved to southwestern Virginia where he hoped to mine coal and iron ore deposits. He founded the town of Damascus, Virginia, which became a lumber center in the late 19th and early 20th century. John D. Imboden also participated in Confederate veterans activities and the Lost Cause movement. He published several articles and books about the Civil War, and also contributed to The War of the Rebellion: A Compilation of the Official Records of the Union and Confederate Armies (128 vols., 1880–1901). In 1876, he became a commissioner of the Centennial International Exposition in Philadelphia, Pennsylvania, and in 1893, he was a commissioner of the World's Columbian Exposition in Chicago. One of the coal camps in Wise County, Imboden, is named after him.
Өлім және мұра
Имбоден 1895 жылы Дамаскіде қайтыс болды және Вирджиния штатының Ричмонд қаласындағы Голливуд зиратының генералдар бөлімінде жерленген.
Отбасы
Өмірінде Имбоден бес рет үйленген; 1895 жылы қайтыс болған кезде оның тоғыз баласының бесеуі тірі болды. 1845 жылдың 16 маусымында Имбоден полковник Франклин Маккудың қызы Элиза "Дайс" Аллен Маккуға үйленді. Имбодендер Стаунтон қаласында үй салып, оны "Инглсайд коттедж" деп атады. Олардың төрт баласы болды, соның біреуі үш жасқа толмай қайтыс болды. 1857 жылдың 23 желтоқсанында оның он екі жыл бірге болған әйелі қайтыс болды. 1859 жылдың 12 мамырында Имбоден Мэри Уилсон МакФайлға үйленді, одан үш бала дүниеге келді. Кейін ол Эдна Портерге, содан кейін Анна Локеттке, ал соңында Флоренс Крокеттке үйленді.
Шығармалары
Имбоден, Джон Д. Ұйымдастырылған және уәкілетті партизан рейнджерлері. Стаунтон, Вирджиния, 1862 жыл. (Жұмылдыру жарияламасы)
Имбоден, Джон Д. Вирджиния, солтүстік фермерге арналған үй: Вирджиния штатының ішкі иммиграция агенті генерал Дж.Д. Имбоденнің құрметті Хорас Грилиге жазған үш хаты. Нью-Йорк: Д. Тейлор, 1869 жыл.
Имбоден, Джон Д. Геттисбургтегі Ли. Нью-Йорк, 1871 жыл.
Имбоден, Джон Д. Ли және Джексон туралы естеліктер. Нью-Йорк, 1871 жыл.
Имбоден, Джон Д. Вирджинияның көмір және темір ресурстары: олардың көлемі, коммерциялық құны және ерте дамуы қарастырылған. 1872 жылдың 19 ақпанында Ричмондтағы Капитолийде заң шығарушылардың мүшелері мен көрнекті азаматтардың жиналысында оқылған мақала. Ричмонд: Клемитт пен Джонс, баспахана, 1872 жыл.
Имбоден, Джон Д. Вирджинияға қызығушылық танытқандардың барлығына маңызды, АҚШ. Лондон: Шетелдік және отарлық мүліктерді алмасу агенттігі, 1873 жыл.
Имбоден, Джон Д. Джексон 1861 жылы Харперс-Ферриде. Роберт У. Джонсон және Кларенс С. Бьюл редакциялаған «Азамат соғысының шайқастары мен басшылары» кітабында (1884–1887). 1.1 (1884): 111–125.
Имбоден, Джон Д. Көмір және кокс: Оңтүстік-Батыс Вирджинияның көмір мүдделері. С. л., 1894 жыл.
Imboden, John D. Virginia, the Home for the Northern Farmer: Three Letters from Gen. J. d. Imboden, Domestic Agent of Immigration for the State of Virginia, to Hon. Horace Greeley. New York: D. Taylor, 1869. Imboden, John D. Lee at Gettysburg. New York, 1871. Imboden, John D. Reminiscences of Lee and Jackson. New York, 1871. Imboden, John D. The Coal and Iron Resources of Virginia: Their Extent, Commercial Value, and Early Development Considered. a Paper Read Before a Meeting of Members of the Legislature and Prominent Citizens in the Capitol at Richmond, February 19th, 1872. Richmond: Clemmitt & Jones, printers, 1872. Imboden, John D. Important to All Interested in Virginia, U. S. London: Foreign and Colonial Estates Exchange Agency, 1873. Imboden, John D. Jackson at Harper's Ferry in 1861. In Battles and Leaders of the Civil War, ed. by Robert U. Johnson and Clarence C. Buel (1884–1887). 1.1 (1884): 111 125. Imboden, John D. Coal and Coke: Coal Interests of South Western Virginia. s. l., 1894.