Кіріспе

Америка футболшысы, жаттықтырушы және АҚШ армиясының офицері (1892–1962) Роберт Риз Нейланд (KNEElənd; 17 ақпан 1892 – 28 наурыз 1962) – Америка футболшысы, жаттықтырушы және офицер, бригадалық генерал шеніне жеткен. Ол 1926 жылдан 1934 жылға дейін, 1936 жылдан 1940 жылға дейін және 1946 жылдан 1952 жылға дейін Теннесси университетінің бас футбол жаттықтырушысы қызметін атқарды. Ол, Нотр-Дам университетінің Фрэнк Лихимен бірге, бір мектепте екі рет ұлттық чемпионатты жеңіп алған екі колледж футбол жаттықтырушысының бірі. Нейланд Теннесси Волонтерс тарихында ең көп жеңіске қол жеткізген, 216 ойында 173 жеңіс, алты жеңіліссіз маусым, тоғыз жеңіліссіз тұрақты маусым, жеті конференция чемпионаты және төрт ұлттық чемпионат иеленді. UT-де ол 33, 28, 23, 19 және 14 ойыннан тұратын жеңіліссіз серияларды өткізді. Нейланд көбінесе ең жақсы, тіпті ең жақсы қорғаныс футбол жаттықтырушыларының бірі деп есептеледі. Sports Illustrated журналы Нейландты өзінің "20 ғасырдың үздіктері" басылымында ғасырлық колледж футбол командасының қорғаныс үйлестірушісі деп атады. Оның 112 жеңісі "құрғақ есеппен" аяқталды. 1938 және 1939 жылдары Нейландтың "Волс" командасы NCAA рекордтарын орнатып, тұрақты маусымдағы 17 қарсыласын қатарынан ұпайсыз қалдырды, бұл 71 сәтке дейін созылған құрғақ есептік ойындардың рекорды болды. Оның 1939 жылғы құрамасы – тұрақты маусымдағы барлық қарсыластарын ұпайсыз қалдырған соңғы NCAA командасы. Нейланд сонымен қатар инноватор болды. Ол қарсыластарды зерттеу үшін жақтағы телефонды және ойын фильмдерін пайдаланған алғашқы жаттықтырушы болып есептеледі. Оның командалары да жеңіл салмақты қорғаныс жабдықтарын және жыртылатын жейделерді кигендердің біріншілерінен болды. Мұндай шаралар оның ойыншыларының жылдамдығын арттырып, Нейландтың "жылдамдық күштен жоғары" философиясын көрсетеді. Нейланд футболдың жеті "Ойын максимі" жасағандығымен де танымал, оларды барлық деңгейдегі көптеген жаттықтырушылар әлі де қолданады. Теннесси ойыншылары әр ойын алдында команда ретінде киім ауыстыратын бөлмеде осы максимдерді жаттайды. UT-дегі Нейланд стадионы тек генералдың атымен ғана емес, сонымен қатар оның қазіргі дизайны оның жобалауымен жасалған. Ол қайтыс болғанға дейін жасаған кеңейту жоспарлары стадионды 100 000-нан астам орынға дейін кеңейтуге негіз болды. Нейланд 1956 жылы колледж футболының Даңқ залына жаттықтырушы ретінде енгізілді. 2010 жылдың 12 қарашасында Нейланд стадионының 15А және 17-гейттері арасында генерал Нейлендтің 3 метрлік қола мүсіні ашылды. Суретші Блэр Бусвеллдің тапсырысы бойынша жасалған мүсін нақты көлемінен екі есе үлкен. Нейланд тізе бүгіп тұрған күйде бейнеленгендіктен, мүсіннің биіктігі 3 метрді құрайды (егер тік тұрған болса, биіктігі 4 метр болар еді). Мүсіннің негізінде Нейландтың жеті белгілі Ойын максимі ойылып жазылған.

Балалық шағы, спорттық мансабы және білімі

Гринвилл қаласында туған Нейланд бір жыл бойы туған қаласындағы Бурлсон колледжінде оқыды. Ол Техас A&M университетіне бір жылға ауысты, содан кейін Конгрессмен Сэм Рейберн оны Нью-Йорктегі АҚШ Әскери академиясына (Вест-Пойнт) жіберді. Вест-Пойнтта Нейланд футболдан қорғаушы және бейсболдан тастаушы ретінде көзге түсті, сонымен қатар академияның бокс чемпионы атанды. Ұлттық бейсбол лигасының «Нью-Йорк Гиантс» клубы оған 3500 долларлық келісімшарт ұсынды, бірақ ол одан бас тартты. Нейланд 1916 жылы Вест-Пойнтты бітірді. Ол АҚШ Армиясының инженерлік корпусына офицер болып тағайындалды және Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Францияда қызмет етті. Соғыстан кейін ол Массачусетс технология институтында (МИТ) инженерлік мамандығы бойынша магистратураны бітіріп, Вест-Пойнтқа генерал-суперінтендант Дуглас Макартурдың көмекшісі ретінде қайта оралды.

Жаттықтырушылық мансап

Коучингті жалғастыруды қалаған капитан Нейланд 1925 жылы Теннесси университетінің әскери ғылым профессоры болып тағайындалды. Бас бапкердің көмекшісі ретінде бір маусым жұмыс істегеннен кейін, 1926 жылы мектеп президенті Натан В. Догерти оны бас бапкер және спорттық директор қылып тағайындады. Ол команданы тоғыз жыл жаттықтырды, содан кейін армия оны Панамада бір жылдық қызметке шақырды. Нейландтың «Волс» командасындағы алғашқы тоғыз жылда бес жеңіліссіз маусым болды, олардың барлығы алты жыл ішінде тіркелді (1927, 1928, 1929, 1931 және 1932). «Волс» 33 және 28 ойынды қатарынан жеңіске жеткізді. Панама каналы аймағынан елге оралғаннан кейін, ол UT-ге бас бапкер ретінде қайта оралды. Нейландтың 1938 жылғы командасы жеңіліссіз маусымды аяқтады және бірнеше кішігірім ақпарат құралдары оны ұлттық чемпион деп жариялады. Оның 1939 жылғы құрамасы тұрақты маусымды бірде-бір ұпайсыз аяқтаған соңғы университеттер аралық футбол командасы болды, барлық қарсыластарын қалпына келтірді; бірақ «Роуз-боулда» USC оларды жеңді. 1938 жылдың 5 қарашасынан 1939 жылдың 9 желтоқсанына дейін «Волс» қатарынан 17 матчты ұпайсыз аяқтады және 71 ойынды қатарынан ұпайсыз өткізді – бұл рекордтар ешқашан бәсекелес болған емес. 1940 жылы Нейландтың командасы «Sugar Bowl» турнирінде «Бостон Колледжіне» есе жібергенге дейін тағы бір жеңіліссіз маусымды аяқтады. 1941 жылы ол қайтадан әскери қызметке шақырылды. 1942 жылдың күзінде Нейланд Армияның төтенше жағдайларға көмек көрсету қорына ақша жинау үшін Ұлттық футбол лигасының клубтарымен ойнаған Шығыс Армия командасының бас бапкері болып тағайындалды. Шығыс Армия үш матч өткізіп, «Нью-Йорк Джайентс» және «Бруклин Доджерс» командаларын жеңді, бірақ NFL чемпионы «Чикаго Беарс» командасына есе жіберді. Дьюк университетінің Уоллес Уэйд басқарған Батыс Армия командасымен бірге, матчтар қорға 241,392.29 доллар жинады. Екінші дүниежүзілік соғыста Нейланд Қытай-Бирма-Үндістан театрында қызмет етті, генерал «Винегар» Джо Стилвелл басқаратын әскерлерге материалдарды муссон арқылы және Гималай таулары арқылы тасымалдауды қадағалады. Әскери мансабында ол «Құрмет белгісі» және «Құрмет легионы» ордендерімен марапатталды және Британ империясы орденінің мүшесі аталды. 1946 жылы ол бригадалық генерал шенімен екінші рет әскери қызметтен зейнеткерлікке шықты және 1952 жылға дейін «Волс» командасын жаттықтыруға қайта оралды. 1940 жылдардың соңында орташа командаларды құрғаннан кейін, көптеген адамдар генерал өзінің бұрынғы шеберлігін жоғалтты деп ойлады, өйткені көптеген командалар «Т формациясына» көшті, ал Нейланд жалғыз қанатты жүйені қолдануын жалғастырды. Алайда, Нейланд өзінің мансабын жарқын жеңіспен аяқтады. Оның 1950 жылғы командасы бірнеше кішігірім ақпарат құралдарымен ұлттық чемпион атанды, ал 1951 жылғы командасы мектептің бірінші талассыз ұлттық чемпионатын жеңіп алды, бұл «Волонтерлер» командасының AP немесе UPI сауалнамасында бірінші орынға ие болған алғашқы жылы болды. Ол 1952 жылы өзінің соңғы маусымында «Волс» командасын 8–2–1 есебімен жеңіске жеткізді. 1962 жылдың 28 наурызында Нью-Орлеанда қайтыс болғанға дейін ол университетте спорттық директор болып қызмет етті. Өлімінен аз уақыт бұрын Нейланд «Волс» командасының үй стадионы Шилдс-Уоткинс Филдке үлкен кеңейту және жаңарту жоспарларын жасады. 1925 жылы Ноксвиллге келген кезде Шилдс-Уоткинс Филдте бар болғаны 3200 адам отыратын еді, бұл Вандербильттің Дадли Филдінің сыйымдылығының аз бөлігі ғана. Оның басшылығымен «Волс» командасының ұлттық деңгейдегі беделі артып, стадионның сыйымдылығы 46000 орынға дейін өсті – содан бері 36 жыл ішінде 14 еседен астам. UT 1962 жылғы маусымға дейін стадионды оның құрметіне Нейланд стадионы деп атады, ал ол жасаған жоспарлар осы уақыттан бұрын жасалғандықтан, содан бері барлық ірі кеңейтулердің негізі ретінде пайдаланылды.

Отбасы

1923 жылы 16 шілдеде Нейланд Мичиган штатының Гранд-Рапидс қаласынан Ада "Пегги" Фитчқа (1 қыркүйек 1897 - 7 наурыз 1976) үйленді. Олар академиядағы оның достарына қонаққа келген кезде танысқан. Ада Чарльз Льюис Фитчтің (24 шілде 1845 - 8 қыркүйек 1930) және Мэри С. (маусым 1853 - ?) қызы болды. Олардың екі ұлы болды: 11 ақпан 1930 жылы туған Роберт кіші және 6 желтоқсан 1933 жылы туған Льюис (1933-2013). Генерал Нейланд адвокат Роберт Рис Нейланд ағаның (қазан 1859 - 1935) және Паулин Льюис Нейландтың (қаңтар 1861 - желтоқсан 1932) ұлы болды. Оның бауырлары – қарындасы Кэрролл М. Нейланд (қаңтар 1890 - 1965) және інісі Мейо В. Нейланд (наурыз 1896 - қараша 1969). Генерал Нейланд пен Ада екеуі де Ноксвилл ұлттық зиратына жерленген.

Нейланд стипендиясы

1961 жылдың соңында Нейланд UT спорт командаларын қолдаушыларының UT академиялық бағдарламаларына қызығушылықтарын көрсету үшін, университеттегі үздік студенттерді тарту мақсатында стипендиялар ұсыну жоспарын жасауға кірісті. Генерал Нейланд өзі де ғалым болған, сонымен қатар оқу кезінде спортшы ретінде көзге түскен. Генералдың арманы – университеттің ерекше академиялық жетістіктерге және көшбасшылық қасиеттерге ие студенттерге төрт жылдық академиялық стипендиялар беру еді. 1962 жылдың басында Нейландтың қазасынан кейін, сол кездегі UT президенті доктор Эндрю Д. Холт Роберт Р. Нейланд стипендиялық қорын құру үшін кемінде 100 000 доллар жинауға бағытталған жалпыұлттық науқан жарияланды. 1962 жылдың қазан айында UT және Алабама командалары арасындағы ойынның бірінші кезеңінде UT студенттік ұйымдарының өкілдері болған 165 әйел Нейланд стадионында 15 минут ішінде 10 000 доллардан астам ақша жинады, осылайша бұл іске бастама берді. 1962 жылдың күзінің соңына қарай Нейланд стипендиялық қорына 65 000 доллардан астам қаражат түсті. 1963 жылдың көктемінде жыл сайынғы «Қызғылт және Ақ» футбол ойынынан түскен түсім Нейланд стипендиялық қорын құруға жұмсалатын болып шешілді. Алғашқы Нейланд стипендиялары 1963 жылы табысталды. Алғашқы екі стипендияны Мэривилл қаласынан (Теннесси штаты) Мелисса Энн Бейкер (қазіргі Энн Бейкер Фурроу ханым, UT қорғаншылар кеңесінің бұрынғы мүшесі) және Колумбия қаласынан (Теннесси штаты) Роберт Инглиш Аллен алды.

Футболдың жеті қағидасы

1930 жылдары Нейланд командаларына жеңіске жету үшін қажеттінің бәрін қамтиды деп ойлаған жеті сөйлемді жаттатқыза бастады. Бұл сөйлемдер "Футболдың жеті қағидасы" немесе "Ойынның жеті қағидасы" деп белгілі болды. Ең аз қателік жасаған команда жеңеді. Жағдайды өз пайдаңа бұрып ал және мүмкіндік келгенде – ГОЛ СОҚ. Егер ойынның басында немесе жағдайлар қарсы келсе, жігеріңді жібермей, қарқыныңды арттыр. Біздің допты тепкіштерді, ойыншыны, көшбасшымызды және ойынымызды қорғаңыз. Доп, шабуыл, жабу, кедергі келтіру, қию, қуып жету және бірлесіп шабуыл жасау – осының арқасында ЖЕҢІСҚА ЖЕТЕ СІЗ. Допты тепкілеуге басымдық беріңіз. Міне, осы жерде мүмкіндіктер туады. Күресті қарсыласыңызға жеткізіңіз және оны 60 минут бойы сақтап тұрыңыз.