Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
OPG 7 Gomberg турбинасы – Vestas V80 үлгісіндегі 1,8 МВт жел турбинасы. Салынысы кезінде ол Солтүстік Америкадағы ең ірі жел турбиналарының бірі болды, биіктігі 117 метр болатын бұл жел машинасы 2001 жылы пайдалануға берілді және шамамен 600 үйдің энергия қажеттілігін қамтамасыз етуге арналған. Бұл электр энергиясы да зиянды шығарындыларсыз өндірілді. Жел энергетикасының коммерциялық саласы тиімділікті арттыру және салған энергияның өтелуін жақсарту үшін үнемі ірі жел турбиналарын енгізіп келеді. 2008 жылға қарай OPG 7 енді ерекше үлкен турбина болып табылмайды, өйткені көптеген жаңа жел электр станциялары 3 МВт және одан да жоғары қуатты құрылғыларды орнатып үлкерді. Дегенмен, бұл жел турбинасы әлемдегі жалғыз ядролық электр станциясының аумағында орналасқан құрылғы болды. 2019 жылдың 30 қыркүйегінде Ontario Power Generation турбинаны бөлшектеуге кірісті, себебі оның жобалық қызмет мерзіміне жақындады. Бөлшектеу жұмыстары 8 қарашада аяқталды.
The OPG 7 Gomberg Turbine was a Vestas model V80 1.8MW wind turbine in Pickering, Ontario. At the time of its construction, it was one of the largest wind turbines in North America, a 117 metre high wind machine commissioned in 2001 and designed to produce enough power to satisfy about 600 average households. This electricity was also emission free. The commercial wind power industry has introduced steadily larger wind turbines to improve efficiency and the energy returned on energy invested. By 2008, the OPG 7 was no longer an unusually large wind turbine, with many new wind farms installing units of 3MW capacity and larger. However, this wind turbine was the only unit in the world to be directly on the site of a nuclear power plant. On September 30, 2019, Ontario Power Generation began to dismantle the turbine as it had reached near the end of its design life. Demolition was completed by November 8.
Техникалық мәліметтер
Пикеринг жел электр станциясы 2001-2005 жылдар аралығында жылына орташа есеппен 2900 мегаваттсағат электр қуатын өндірді. Ол 24 сағат бойы, 365 күн жұмыс істеген жағдайда, электр қуатының 18%-ын өндірді. Бұл 18% қуат коэффициенті басқа өндіріс түрлерімен салыстырғанда төмен, сондай-ақ Солтүстік Америкадағы көптеген коммерциялық жел электр станцияларымен салыстырғанда төмен, олар әдетте 25-40% құрайды. Еуропалық жел электр станцияларымен салыстыру үшін аталған американдық жел электр станцияларының көрсеткіші бірдей болар еді. Қуат коэффициентінің төмен болуының басты себебі – Пикеринг орналасқан жерде тұрақты, күшті желдің болмауы, жақын маңдағы ірі ғимараттардың жел көлеңкесін жасауы және прототиптік құрылғыға қажетті жоғары техникалық қызмет көрсету. Осындай төмен қуат коэффициенті көбінесе демонстрациялық мақсатта орнатылған жел турбиналарына тән. Онтарионың басқа аймақтарында жел ресурстары жақсырақ. Жел турбинасы әдетте 330 үйдің жылдық электр энергиясын қажеттілігін қамтамасыз ететін электр қуатын өндірді. Толық қуаттылықта ол бір уақытта 1800 үйді қуатпен қамтамасыз ете алатын. Салыстыру үшін, Пикеринг ядролық электр станциясындағы жұмыс істеп тұрған алты реактордың әрқайсысы 500 000-нан астам үйді қуатпен қамтамасыз ете алады. Ядролық электр станциясының қуатын теңестіру үшін көптеген жел турбиналарын ірі жел фермасына біріктіру қажет. Шамамен 50 жүк көлігі 318 тонна бетонды құйып, темірбетоннан жасалған мұнараның негізін құрады. Жел турбинасының бөліктері (пернелер, ступица, гондола, мұнара бөлімдері) Даниядағы Vestas зауытынан жеткізілді. Бөліктерді баржамен Ошаваға жеткізіп, одан жүк көліктерімен құрылыс алаңына тасыды. Жел турбинасынан алынған электр қуаты жер асты кабельдері арқылы электр желісіне берілді. Жел турбинасының өндіретін электр қуатының мөлшері желдің күшіне және сапасына байланысты болды. Бұл турбина электр энергиясын өндіре бастаған желдің жылдамдығы (қосылу жылдамдығы) шамамен 16,9 км/сағ (10,5 миль/сағ) құрады. Жұмыс істеген кезде пернелер минутына 15,7 айналыммен айналды. Егер желдің жылдамдығы 90 км/сағ (56 миль/сағ) асып кетсе, бортындағы компьютерлер турбинаны тоқтатып, металлдың деформациясынан зақымданудың алдын алу үшін пернелерді бұрып қоятын. Техникалық қызметкерлер мұнарадағы генераторға ішкі баспалдақ арқылы көтеріле алатын. Осы қиындыққа байланысты, жел турбинасына қоғамдық экскурсияларға рұқсат берілмеді. Алайда, турбина компанияның жарнамалық кампанияларында маңызды рөл атқарды және кейде экскурсиялар ұйымдастырылды. Онтарио Энергия Генерациясының Солтүстік Бэйдегі Evergreen Energy басқару орталығы жел турбинасының жұмысын тәулігіне 24 сағат, аптасына 7 күн қадағалады.
The Pickering Wind Generating Station (GS) produced an average of about 2900 megawatthours (MWh) of electricity a year from 2001 to 2005. It generated about 18% of the electricity it would have if it had operated 24 hours a day for 365 days a year. This 18% capacity factor is low compared to other forms of generation, and is low compared to most commercial wind farms in North America, which normally average 25 40%. For comparison with European wind farms, the aforementioned figure for American wind farms would be identical. The low capacity factor results mainly from the lack of constant strong winds at the Pickering site, the wind shadow effect of nearby large buildings, and the high maintenance required for a prototype unit. The relatively low capacity factor is typical for wind turbines sited primarily as demonstration units. Other areas in Ontario have superior wind resources. The wind turbine typically produced enough electricity to supply the annual electricity needs of about 330 average homes. At full power, it could supply about 1,800 homes at any given time. In comparison, any one of the six operating reactors at Pickering Nuclear Generating Station can supply enough electricity for over 500,000 homes. To rival the output of a nuclear plant, many wind turbines must be installed together into a large wind farm. About 50 truckloads of concrete totalling some 318 tonnes formed the steel reinforced tower base. The wind turbine components (blades, hub, nacelle, tower sections) traveled from the Vestas manufacturing plant in Denmark. A barge delivered the components to Oshawa, and trucks hauled them from there to the site. Power from the wind turbine traveled on underground cables into the electrical grid system. The amount of electricity produced by the wind turbine depended on the strength and quality of the winds at any given time. The wind speed at which this turbine began to generate electricity (its cut in speed) was about 16.9 km/h (10.5 mph). When operating, the blades turned at a constant speed of 15.7 revolutions per minute. If the wind speed was more than 90 km/h (56 mph), on board computers shut off the turbine and feathered the blades to avoid potential damage from metal strain under such conditions. Technicians could access the generator atop the tower by climbing a ladder inside the hollow tower. Because of this difficult access, public tours of the wind turbine were not permitted. However, the turbine featured prominently in the corporation's public relations campaigns, and there were occasional guided tours. Ontario Power Generation's Evergreen Energy control room in North Bay monitored the wind turbine's operation 24 hours per day, 7 days a week.