Дэвид Холл: Ұялы дыбыс архивіші және жазушы өмірі мен қызметі

Кіріспе

басқа Дэвид Холл аталған адамдар

Дэвид Холл (16 желтоқсан 1916 жылы Нью-Рошель, Нью-Йорк штатында туған – 10 сәуір 2012 жылы Кастин, Мэн штатында қайтыс болған) – дыбыс архивіші және жазушы.

Мансап

Холл Феерфакс Холлдың (1886–1958), педиатр, және Элеонора Рейберн Ремидің (1895–1962) ұлы ретінде дүниеге келді. Ол 1935 жылы Phillips Exeter Academy колледжіне дайындық мектебін бітірді, содан кейін 1939 жылы Yale University университетін бітіріп, B.A. дәрежесін алды. Холл 1940–1941 жылдары Columbia University университетінде аспирантурада оқыды. Отбасы досы, “Saturday Review of Literature” редакторы Норман Кузинстің ұсынысымен Холл дыбыс жазбаларының дискографиясын жасау үшін аспирантураны тастап кетті. Кітап дискілерді жинаушыларға “дискілер кітапханасын қалай құруға болатынын, дискілерді сатып алу кезінде қандай қателіктерден сақтануға болатынын, дискілерді мамандандырып алудың қажеттігі және бір композицияның жақсы мен нашар жазбаларын қалай ажыратуға болатынын” түсіндірді. Сондай-ақ, кітапта дыбыс шығару құралдары туралы кеңестер берілді және классикалық музыкадан эксперименталды музыкаға дейін, джаз, халық музыкасы және сөздік жанрға дейін жазылған музыканың барлық түрлері туралы егжей-тегжейлі мәліметтер келтірілді. “Рекорд кітабы” 1940 жылы жарық көрді, одан кейін бірнеше қосымшалар мен 1948 жылғы халықаралық басылым жарық көрді. Соңғы қосымша 1950 жылы жарық көрді. Бұл серия бірден танымал болып, 100 000-нан астам данасы сатылды. 1940 жылы Холл рекорд индустриясымен өмір бойы байланысын бастады, Columbia Records компаниясында жарнамалық мәтін жазушы болып жұмыс істеді, ол кезде компания Bridgeport, Connecticut қаласында орналасқан еді. 1942 жылы ол Артуро Тосканини жетекшілік еткен NBC Симфониялық оркестрінің музыкалық бағдарламасына түсіндірмелер жазушы болды. 1948 жылы Холл Yale университетінің түлегі Джон Хаммондпен бірлесіп, Mercury Records компаниясының атынан соғыстан кейінгі Еуропаға сапар шекті, ол кезде компания Чикагода “поп” музыкасын шығарды. Классикалық музыка нарығына енуді қалаған Mercury компаниясының басшылары бұрынғы нацистік оккупацияда болған елдердегі радиостанциялар мен үкіметтерде Еуропаның ең үздік музыканттарының тамаша орындауларының алтын қоры бар екенін түсінді. Хаммонд пен Холлдың мақсаты – Mercury үшін осы активтерді сатып алу еді. Хаммонд “чех және неміс материалдарын каталогтауға арналған үлкен жұмысты атқару үшін классикалық жазбалар бойынша жақсы білетін” Холлды жұмысқа алды. Ол чехтар арасында танымал және құрметті болды, олар халықаралық жазбалар мұрағатын құруға қызығушылық танытты. “Дэвид деликатты келіссөздерде көмектесер еді”. Холл мен Хаммонд Чехословакияның демократиялық үкіметін құлатқан кеңес әскерлерінен бір қадам бұрын Прагадан кетіп қалды. Холл 1956 жылға дейін Mercury Records компаниясында классикалық музыка директоры болып қалды. Оның басшылығымен Mercury компаниясы өзінің әйгілі “Жанды дыбыс” (“Living Presence”) классикалық жазбалар сериясын шығара бастады. Холл дыбыс инженериясының пионері К. Роберт Файнмен (нағыз аты Кларенс Роберт Файн; 1922–1982) тығыз жұмыс істеді. Файннің жылдамдығымен дыбыс жазу студиясы ортаңғы батыс аймандарына сапар шегіп, Детройт, Луисвилл және Миннеаполис симфониялық оркестрлерінің, сондай-ақ Рочестер университетінің Истман мектебіндегі музыкалық топтардың орындауларын жазды. 1955 жылы Миннеаполис симфониясының Антал Дорати жетекшілігімен Чайковскийдің 1812 жылғы увертюрасын орындаған жазбасы онжылдықтың ең көп сатылған классикалық пластинкасына айналды. 1956 жылы Холлға Фулбрайт оқыту стипендиясы берілді, ол оған Даниядағы Копенгаген университетінде Дания инженерлері мен музыканттарына дыбыс жазудың жаңа технологияларын оқытуға мүмкіндік берді. Холл 1950 жылдан 1957 жылға дейін Нью-Йорктегі The American Scandinavian Foundation музыка орталығын басқарғандықтан скандинавия музыкасына ұзақ уақыт бойы қызығушылық танытқан. 1957 жылдың күзінде АҚШ-қа оралғаннан кейін Холл Hi Fi/Stereo Review (кейін Stereo Review) журналының музыка редакторы болды. 1998 жылы журнал жабылғанға дейін Холл классикалық музыка туралы рецензиялар мен мақалалар жазды. Ол өзінің жазбаларында заманауи музыканы қолдады. 1964 жылғы Чарльз Айвс туралы мақаласында Айвстің жазбаларының толық дискографиясы алғаш рет жарияланды. 1963 жылы Холл Composers' Recordings, Inc. коммерциялық емес жазбалар компаниясының президенті болды, ол заманауи композиторлардың шығармаларын жазуға және таратуға арналған. Оның басшылығымен шығарылған маңызды жазбалардың арасында авангард композиторы Гарри Парчтың бірнеше орындаулары болды. 1967 жылы Холл Линкольн орталығындағы Нью-Йорк қоғамдық кітапханасының сахналық өнерлер бөлігінің бірі – Роджерс және Хаммерштейн жазба дыбыс мұрағатының алғашқы кураторы болды. Ол жазба материалдарын каталогтаудың жаңа әдістерін енгізді, бұл елдің жетекші ғылыми кітапханаларының консорциумы Research Libraries Group бастамаларының бірі болды. Холл және оның әріптестері сонымен қатар тарихи дыбыс жазбаларының маңызды жинағын – The Mapleson Cylinders шығарды, ол 20 ғасырдың басындағы Metropolitan Opera жұлдыздарының ән салуын сақтады. Бұл жазба 1986 жылы үздік тарихи альбом үшін Grammy сыйлығын жеңіп алды. Осы кезеңде Холл 1966 жылы Recorded Sound Collections Association (ARSC) қауымдастығын құруға көмектесті. Ол 1980 жылдан 1982 жылға дейін қауымдастықтың президенті болды. 2002 жылы ол ARSC-нің тарихи жазбаларға қызмет етуі үшін марапатталды. 1986 жылы Холл Мэн штатының Castine теңіз жағалау ауылына зейнетке шықты, онда ол жазбалар туралы рецензиялар жазуын және жазба жобаларына кеңес беруін жалғастырды. 1990 жылдарға дейін ол National Academy of Recording Arts & Sciences ұйымының классикалық жазбалар сыйлықтарын таңдау комитетін басқарды. Өмірінің соңында Холл 20 ғасырдың американдық композиторы Рой Харрис туралы биография жазумен айналысты. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі жылдары американдық тыңдаушыларды тамаша музыкамен таныстырудан басқа, Холл заманауи музыканы қолдаушы ретінде ерекше рөл атқарды. 1940 жылғы “Рекорд кітабында” тізілген композиторлардың кемінде жартысы сол кезде тірі болды. Олардың арасында Аарон Копланд, Рой Харрис, Чарльз Айвс, Гарри Парч, Уильям Шуман және басқа да белгілі композиторлар бар еді. Оның жазбалары джаз және халық музыканттарына назар аударуға да көмектесті.

Hall was born to Fairfax Hall (1886–1958), a pediatrician, and Eleanor Raeburn Remy (maiden; 1895–1962). He attended college preparatory school at Phillips Exeter Academy, graduating in 1935, and went on to Yale University, earning a B. A. in 1939. Hall also did postgraduate work at Columbia University from 1940 to 1941. At the urging of family friend, Saturday Review of Literature Editor Norman Cousins, Hall abandoned his graduate studies to write an annotated discography of recorded sound. The book instructed record collectors on "how to lay a solid foundation for a record library, what pitfalls to avoid in the buying of records, whether or not it is advisable to specialize, and how to distinguish between fair and excellent recordings of the same composition." The book also provided tips on playback equipment and offered detailed commentary on the whole range of recorded music, from classical through experimental music, jazz, folk, and spoken word. The Record Book appeared in 1940 and was followed by a series of supplements, and international edition (1948). The last supplement appeared in 1950. The series was an immediate hit, selling more than 100,000 copies. In 1940, Hall began a lifelong involvement with the record business, taking a job as an advertising copywriter with Columbia Records, then located in Bridgeport, Connecticut. In 1942, he became music program annotator for the NBC Symphony Orchestra – the all star orchestra conducted by Arturo Toscanini. In 1948, Hall joined forces with fellow Yale graduate John Hammond on a quest to post war Europe on behalf of Mercury Records, then a Chicago based produced of "pop" material. Wishing to enter the growing classical music market, Mercury executives realized that radio stations and governments in formerly Nazi occupied countries held a gold mine in superb performances by Europe's top musicians. Hammond's and Hall's objective was to acquire these assets for Mercury. Hammond had hired Hall, "a well known authority on classical recording, to handle the considerable job of cataloging Czech and German material. He was known and respected by the Czechs, who were interested in establishing an international records archive. David would be an asset in delicate negotiations." Hall and Hammond left Prague one step ahead of Soviet forces as they crushed Czechoslovakia's democratic government. Hall remained at Mercury Records until 1956 as classic music director. Under his leadership, Mercury began releasing its notable "Living Presence" series of classical recordings. Hall worked closely with sound engineering pioneer, C. Robert Fine (né Clarence Robert Fine; 1922–1982). Fine's mobile sound studio toured the midwest, recording performances by the Detroit, Louisville, and Minneapolis symphonies and musical groups at the Eastman School at the University of Rochester. A 1955 recording of the Minneapolis Symphony performing Tchaikovsky's 1812 Overture under the baton of Antal Doráti became the best selling classical record of the decade. In 1956, Hall was awarded a Fulbright Teaching Fellowship, which enabled him to spend a year at the University of Copenhagen (Denmark) teaching advanced recording techniques to Danish engineers and musicians. Hall had long been interested in Scandinavian music, having directed the music center at The American Scandinavian Foundation in New York from 1950 to 1957. Upon returning to the United States in the fall of 1957, Hall became music editor of Hi Fi/Stereo Review (later Stereo Review). Hall contributed reviews of classic music and articles to the magazine until it folded in 1998. In his writings, Hall championed contemporary music. His 1964 article on Charles Ives included the first full discography of Ives's recordings. In 1963, Hall became president of Composers' Recordings, Inc., a nonprofit record label devoted to recording and distributing the work of contemporary composers. Among the notable recordings produced under his leadership were a series of performances by avant garde composer Harry Partch. In 1967, Hall was the founding curator of the Rodgers and Hammerstein Archives of Recorded Sound, one of the units of the New York Public Library for the Performing Arts at Lincoln Center. There he pioneered new techniques of cataloging recorded material as one of the initiatives of the Research Libraries Group, a consortium of the nation's leading research libraries. Hall and his associates also released an important collection of historic sound recordings, The Mapleson Cylinders, which captured the singing of Metropolitan Opera stars of the early twentieth century. This recording won a Grammy Award for Best Historical Album in 1986. During this period, Hall helped to found the Association for Recorded Sound Collections (ARSC) in 1966. He served as the group's president from 1980 through 1982. In 2002, he received the ARSC Award for Distinguished Service to Historical Recordings. In 1986, Hall retired to the seaside village of Castine, Maine, where he continued to write record reviews and consult on recording projects. Through the 1990s, he chaired the classical records awards committee for the National Academy of Recording Arts & Sciences. Late in life, Hall was at work on a biography of the twentieth century American composer, Roy Harris. In addition to introducing American audiences to the remarkable riches of recorded music in the years following the second World War, Hall played an especially important role as a champion of contemporary music. At least half the composers listed in the 1940 Record Book were still living. They included such notables as Aaron Copland, Roy Harris, Charles Ives, Harry Partch, William Schuman, and others. His writings also helped garner attention for jazz and folk musicians.

Отбасы

Холл 1940 жылдың 8 шілдесінде Бернис Добкинге үйленді (қыз; 1915–1992). Олардың төрт баласы болды: Марион Холл Хант, Джонатан Холл, Питер Добкин Холл (1946–2015) және Сусанна Холл.