Уолтер Джеймс Тернер: Австралиялық жазушы және музыка сыншысы
Walter J. Turner
Уолтер Джеймс Тернер: австралиялық жазушы, сыншы, Моцарт, Бетховен, Берлиоз туралы биограф. Өлеңдер жинақтары мен романдары да бар. Биографиялық еңбектерімен танымал.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Австралияда туған жазушы және сыншы Уолтер Джеймс Редферн Тернер (13 қазан 1889 – 18 қараша 1946) – Австралияда туған, Англияда тұратын жазушы және сыншы.
Australian born writer and critic
Walter James Redfern Turner (13 October 1889 – 18 November 1946) was an Australian born, English domiciled writer and critic.
Өмір
Оңтүстік Мельбурнда туған, шіркеу музыкантының ұлы – Санкт-Полс соборындағы органшы және қойма жұмысшысы Уолтер Джеймс Тернер мен Элис Мэй (құрметті есімі Уотсон). Ол Карлтон мемлекеттік мектебінде, Шотландия колледжінде және Жұмысшылар колледжінде білім алған. Ол өзінің «Заманауи поэзия кітабына» (онда Уилфред Оуэн сияқты бүгінде өлеңдерімен әлдеқайда танымал бірнеше авторларды қосқан жоқ) кейбір өлеңдерін енгізді. Бірақ бүгінде Тернер бірнеше роман мен пьеса, сондай-ақ өлеңдер жинағын жазса да, оның абыройы композиторлар Моцарт, Бетховен және Берлиоздың өмірбаяндарымен байланысты. Оның «Моцарт» кітабы 1938 жылы алғаш жарық көргеннен бері көп рет қайта басылды. «New Statesman» (1915-1940 жылдар аралығында ол музыка сыншысы болған) және басқа журналдардағы музыкалық мақалалары «Music and Life», «Facing the Music», «Musical Meanderings» және «Variations on the theme of Music» жинақтарында жарияланды. Тернер музыкалық білімі болмады, музыка сыншысы Чарльз Ридтің сөзімен айтқанда, оның «көкейкесті догматизмін» шектеуге тырысатын «артық техникалық білімге» ие болған жоқ. Ричард Вагнердің қайтыс болғанына 50 жыл толуына орай ол: «Вагнердің зор алаяқ екенін сенімділікпен және салмақты түрде мәлімдей аламын» деп жазды.
Born in South Melbourne, the son of a church musician – organist at St Paul's Cathedral – and warehouseman, Walter James Turner, and Alice May (née Watson), he was educated at Carlton State School, Scotch College and the Working Men's College. and included some of it in his Oxford Book of Modern Poetry (while omitting several authors very much better known today for their verse, such as Wilfred Owen). But today, although Turner produced several novels and plays, as well as books of poems, his reputation rests on his biographies of the composers Mozart, Beethoven and Berlioz. His Mozart has been reprinted many times since it was first published in 1938. Some of his music articles for the New Statesman (where he was music critic between 1915 and 1940) and other journals were reprinted in Music and Life, Facing the Music, Musical Meanderings, and Variations on the theme of Music. Turner was musically untrained, and in the words of the music critic Charles Reid, "unhampered by any excess of technical knowledge" to restrain his "racy dogmatism". Notoriously, on the fiftieth anniversary of Richard Wagner's death, he wrote: “I can confidently and in soberness declare that Wagner is a colossal fraud.”
Тернер пианист Артур Шнабельдің жақын досы болды, ол туралы жиі жазды және онымен табиғатқа жиі серуендеді. Ол Артуро Тосканинидің дирижерлік өнерін бағалады, ол үшін бұл құрылым мен көркемдік жағынан аян болды. Зигфрид Сассон да Тернердің жақын досы болды, кем дегенде біраз уақытқа. Тернер, оның әйелі және Сассон Лондондағы Тэфтон-стрит, 54 нөмірлі үйді бірге мекендеді, бірақ 1925 жылы Сассон шығып кетті. Осыдан кейін ол Тернермен соншалықты ұрысып кетті, тіпті өмірбаянында оның есімін атаған жоқ. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол «Britain in Pictures» атты қысқаша суреттелген кітаптар сериясының бас редакторы болды, ол үшін музыка мен балет туралы томдар жазды және жеті жинақтың редакциясын жүзеге асырды. 1946 жылдың 18 қарашасында ол Хаммерсмитте ми тромбозынан қайтыс болды.
Turner was a close friend of the pianist Artur Schnabel, about whom he frequently wrote, and with whom he frequently went hiking. He was a champion of Arturo Toscanini's conducting, which was for him a revelation in structure and expression. Siegfried Sassoon was another close friend of Turner, at least for a while. Turner, his wife, and Sassoon all cohabited a house in London, No 54 Tufton Street, before Sassoon moved out in 1925. After this he fell out with Turner so badly that he made no mention whatsoever of him in his autobiography. During the Second World War, he was general editor of the series of short illustrated books "Britain in Pictures", for which he wrote the volumes on music and ballet, and edited seven omnibus volumes. On 18 November 1946 he died at Hammersmith of a cerebral thrombosis.