Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Австралияның Жаңа Оңтүстік Уэльс штатындағы радиотелескоп
Radio telescope in New South Wales, Australia
Миллс Крос телескопы — 1954 жылы Бернард Миллс құраған екі өлшемді радиотелескоп. Ол Австралияның ғылыми және өндірістік зерттеулер ұйымының Флерс далалық станциясында, қазір Баджерис Крик деп аталатын аймақта, Сиднейден батысқа қарай 40 шақырым жерде орналасқан. Кресстің әр қанаты 450 метрлік (1500 фут) ұзындықта, солтүстік-оңтүстік және шығыс-батыс бағыттарында созылып, аспанда желпіш тәрізді сәуле шығарды. Миллс оның «екі қатар 250 жарты толқынды диполь элементтерінен тұратынын, олар жазық сым торлы рефлектормен қолдалады; жеке дипольдер шығыс-батыс бағытында орналасқан» деді. Крес 85,5 МГц жиілікте (3,5 метр толқын ұзындығы) жұмыс істеді, нәтижесінде 49 доғалық минуттық сәуле пайда болды. Екі қанатының кернеулерін көбейту арқылы қалам тәрізді сәуле құрылды, бірақ оның жанама сәулелері өте жоғары болды. Сәуленің бағытын әр қанаттағы элементтердің фазасын реттеу арқылы өзгертуге болады.
The Mills Cross Telescope was a two dimensional radio telescope built by Bernard Mills in 1954 at the Fleurs field station of the Australian Commonwealth Scientific and Industrial Research Organisation in the area known now as Badgerys Creek, about 40 km west of Sydney, New South Wales, Australia. Each arm of the cross was 1500 feet (450 m) long, running N–S and E–W, and produced a fan beam in the sky. Mills said it "consists of two rows of 250 half wave dipole elements backed by a plane wire mesh reflector; the individual dipoles are aligned in an E W direction." The cross operated at a frequency of 85.5 MHz (3.5m wavelength), giving a 49 arcminute beam. When the voltages of the two arms were multiplied a pencil beam was formed, but with rather high sidelobes. The beam could be steered in the sky by adjusting the phasing of the elements in each arm.
Ғылым
1954 және 1957 жылдар аралығында Бернард Миллс, Эрик Р. Хилл және О. Брюс Сли Миллс кресті пайдаланып, аспанды егжей-тегжейлі зерттеу жүргізіп, 2000-нан астам дискретті радиосәулелену көздерін тіркеді және нәтижелерін Австралия физика журналындағы бірнеше ғылыми мақалаларда жариялады. Осы көздер мен Кембридж 2C зерттеуі арасындағы айырмашылықтар 2C зерттеуінің нәтижелеріне қатысты маңызды сұрақтар шешілгенге дейін бірнеше жыл бойы ғылыми алаңдаушылық тудырды. 1963 жылы Флерс учаскесі Сидней университетінің Электр инженерлері мектебіне берілді. Обсерватория 1991 жылы іс жүзінде жабылды. 1959 жылы Флерсте орнатылған 18 метрлік тарелка антеннасы Паркс обсерваториясына ауыстырылды. Екі ескі 13,7 метрлік тарелка антеннасы 2005 жылы Сидней университетінен Марсфилдтегі CSIRO-ға, Квадратты километрлік массивтің (SKA) дамуына қатысты алдын ала зерттеудің бір бөлігі ретінде көшірілді.
Between 1954 and 1957, Bernard Mills, Eric R. Hill and O. Bruce Slee, using the Mills Cross, carried out a detailed survey of the sky and recorded over 2,000 sources of discrete radio emission, publishing results in a series of research papers in the Australian Journal of Physics. The differences between these sources and the Cambridge 2C survey were a cause of scientific disquiet until serious questions about the 2C survey results were resolved several years later. In 1963, the Fleurs site was transferred to the School of Electrical Engineering at the University of Sydney. The observatory was effectively closed in 1991. The 18 m dish antenna installed at Fleurs in 1959 was transferred to the Parkes Observatory. Two of the old 13.7m dish antennas were relocated from the University of Sydney site to the CSIRO at Marsfield in 2005, as part of a precursor study into the Square Kilometer Array (SKA) development.