Бернард Уайт: Әкімші, профессор және басшылық туралы жазбалар авторы

Кіріспе

Америкалық академиялық әкімші (1947 жылы туған)

Бернард Джозеф Уайт (6 сәуір 1947 жылы туған) – Иллинойс университетінің бұрынғы президенті және Иллинойс университетінің Урбана-Шампейн қаласындағы бизнестің бұрынғы профессоры. Ол сонымен қатар Стивен М. Росс бизнес мектебінің бұрынғы деканы және Мичиган университетінің бизнес-әкімшілігінің бұрынғы профессоры, уақытша президент қызметін атқарған, сондай-ақ Уилбур К. Пирпонт колледжінің басқару біліміндегі лидерлік профессоры болды. Ол «Лидерліктің мәні» және «Үздік жұмыс істейтін директорлар кеңесі: директорларға арналған ашық ойлар мен практикалық кеңестер» кітаптарының авторы. «Үздік жұмыс істейтін директорлар кеңесі» кітабы 2014 жылы Directors and Boards журналымен «Жылдың басқару кітабы» деп танылды.

Білім

Уайт 1969 жылы Джорджтаун университетінің Сыртқы істер мектебін үздік дипломмен (magna cum laude) бітірді. Содан кейін Гарвард бизнес мектебінде ерекше білімімен MBA дәрежесін және Мичиган университетінде бизнес-әкімшілік саласындағы докторлық дәрежесін алды.

Еңбек жолы

Уайт өзінің профессорлық мансабын 1975 жылы Мичиган университетінде бастады. 1981–1987 жылдары ол Индиана штатының Колумбус қаласындағы Cummins компаниясында қызмет етті, бастапқыда басқаруды дамыту жөніндегі вице-президент, кейіннен кадрлар және қоғамдық байланыстар жөніндегі вице-президент болып жұмыс істеді. 1987 жылы Мичиган университетіне оралып, 1991 жылы бизнес мектебінің деканы болып тағайындалды. Ол Менеджмент біліміндегі көшбасшылық бойынша Вилбур К. Пирпонт атындағы Коллегиаттық профессоры болып тағайындалды және он жыл бойы декан қызметін атқарды. 2002 жылы Мичиган университетінің уақытша президенті болып тағайындалды. 2003 жылы Нью-Йорктегі Fred Alger Management Co. активтерді басқару компаниясында жұмыс істеді. Ол Мичиганға оралып, Өмір ғылымдары институтында оқытушы болып жұмыс істеді. 2005 жылы Иллинойс университетінің президенті болып тағайындалды және 2010 жылы президенттік мәртебеге ие болды. Ол Бизнес колледжінің профессоры болды, онда ол Джеймс Ф. Тоуи атындағы профессоры болып жұмыс істеді. 2020 жылы бизнестің профессоры мәртебесіне ие болды. Ол Gordon Food Service, M Financial және Жұмыспен қамтуды зерттеу жөніндегі Upjohn институты директорлар кеңесінің мүшесі болып қызмет етеді. Уайт басшылық, менеджмент және басқару тақырыптарында көп жазды, оқытты және сөз сөйледі. Ол «Көшбасшылық табиғаты» және «Нәтижелі кеңестер: директорларға арналған ашық ойлар мен практикалық кеңестер» атты кітаптардың авторы. Реформалар мектеп имиджін жаңартты және оның беделін арттырды, соның ішінде Business Week журналының корпоративтік басшыларды сауалнамасы бойынша елдегі ең инновациялық бизнес мектептерінің бірі деп танылды. Мичиган инновация мен тәжірибелік оқытумен танымал болды. МАР (Көпсалалы іс-қимыл жобасы) деп аталатын негізгі инновация студенттерді жеті аптаға компаниялардың «нақты жағдайларына» енгізеді. Уайт оны медициналық мектептегі ординатурамен салыстырды. Мичиган университеті алғаш рет барлық студенттер үшін міндетті түрде MBA бағдарламасына тәжірибелік оқытуды енгізді, бұл қазіргі кезде бизнес мектептерінде кең таралған. Сонымен қатар, Уайттың оқу бағдарламасын реформалауы 14 апталық семестрлерді екі есеге қысқартуды және атқарушы білім беру стиліндегі дағдыларды дамыту семинарларын қосуды қамтыды. Басқа да бастамалар, мысалы, GMAT-ты «практикалық интеллект» тестісімен толықтыру туралы зерттеулер, мектептің түлектерінің нақты әлемдегі жетістіктеріне де, интеллектуалды дамуына да бірдей мән беруге көмектесті. Уайттың оқу бағдарламасын реформалаудың тағы бір ерекшелігі – бизнес мектептері арасында алғашқы MBA бағдарламасының бастамасы ретінде екі күндік қоғамдық қызмет және корпоративтік азаматтық лагерін енгізу болды. Уайт басшылығымен Мичиган университетіндегі афроамерикалық студенттердің саны жоғары рейтингтегі бизнес мектептері арасында ең көп болды. Аз өкілдік еткен этникалық топтардың саны 14-15 пайызды құрады. The Journal of Blacks in Higher Education журналы мектепті «қаралар үшін ең жақсы бизнес мектебі» деп таныды. Ол сонымен қатар мектепті жаһандануға күш салды. Ең бастысы, ол Уильям Дэвидсон институтын құрды, бұл Мичиганды коммунизмден еркін нарыққа өтудегі экономикалар бойынша жетекші орталық ретінде бекітуге бағытталған. Уайт қашықтықтан оқытуды ерте бастады, бастапқыда ірі компаниялармен серіктестік құрып, олардың қызметкерлеріне менеджменттік оқытуды ұсынды. 2000 жылдың қаңтар айында Уайт командасы FT Knowledge компаниясымен серіктестік құрып, ашық тіркелуге болатын электрондық оқыту сыныптарын ұйымдастыратынын жариялады. (FT Knowledge сол кезде Financial Times және басқа да ірі медиа активтерінің иесі болған Pearson plc компаниясының бөлімшесі болды.) Уайт Мичиганның ұзақ жылдар бойы жұмыс істеп келе жатқан Өсу капиталы симпозиумындағы кәсіпкерлік беделін арттырды, ол 1981 жылы басталған. Уайттың командасы студенттерге тәуекелдік капитал және кәсіпкерлік тәжірибе алуға қосымша мүмкіндіктер жасады, «Wolverine Venture Fund» деп аталатын студенттер басқаратын венчурлық капитал қорын құрды. 1997 жылы құрылған, оның алғашқы инвестициялары туралы 1999 жылы New York Times газетінде хабарланды, ал 2004 жылға қарай олардың кем дегенде біреуі IPO-ға айналды. 1999 жылы жылжымайтын мүлік магнаты және Мичиган университетінің құқық мектебінің түлегі Сэм Зелл, Зеллдің іскерлік серігінің жесірі Энн Луримен бірлесіп, Самюэл Зелл және Роберт Х. Лурье кәсіпкерлікті зерттеу институтын құру үшін 10 миллион доллар бөлді және тез арада іс-әрекетке бағытталған көптеген курстарды ұсына бастады. Екінші мерзімінде декан болып қызмет еткен Уайт бизнес мектептеріне қыздардың қабылдануын арттыруды өзінің басшылығының басты міндеті деп жариялады. Бұл мектептегі қыздардың аз қабылдану себептерін зерттеуге және, соңында, мектептегі бірқатар өзгерістерге әкелді. Бұл жұмыс соңында Forte Foundation атты жаңа ұлттық жақтау ұйымын құруға әкелді. Уайт басшылығымен мектепте бірнеше жаңа бағдарламалар құрылды. Уильям Дэвидсон институты мен Зелл Лурье кәсіпкерлікті зерттеу институтынан өзге, Уайт The Erb Institute for Sustainable Global Enterprise және The Joel D. Tauber Institute for Global Operations құру үшін қаражат жинады және оларды құруды қадағалады. Оның басшылығымен Мичиган университетінің алғашқы Executive MBA бағдарламасы іске қосылды және мектептің жоғары бағаланған атқарушы білім беру бағдарламаларына арналған жаңа үй – Sam Wyly Hall салынды. Уайт 2002 жылы Мичиган университетінің уақытша президенті болып қызмет етті. 2005 жылдың қаңтар айында регенттер кеңесі оны Stephen M. Ross Business School-дың экс-деканы және бизнес әкімшілігінің профессоры ретінде мойындады.

White began his faculty career at Michigan in 1975. He served from 1981–1987 as an officer of Cummins in Columbus, Indiana, first as vice president for management development and then as vice president for personnel and public affairs. He returned to the University of Michigan in 1987 and was appointed dean of the business school in 1991. He was appointed Wilbur K. Pierpont Collegiate Professor of Leadership in Management Education and served as a dean for a decade. In 2002, he was appointed interim president of the University of Michigan. In 2003, he worked at Fred Alger Management Co., an asset management firm in New York City. He returned to Michigan where he was a faculty member in the Life Sciences Institute. In 2005, he was named president of the University of Illinois and was appointed president emeritus in 2010. He was a faculty member of the College of Business where he was the James F. Towey Professor of Business and Leadership. He was appointed professor emeritus of business in 2020. He serves on the boards of directors of Gordon Food Service, M Financial and the Upjohn Institute for Employment Research. White has written, taught and spoken extensively on leadership, management and governance. He is the author of The Nature of Leadership and Boards That Excel: Candid Insights and Practical Advice for Directors. The reforms re defined the school's image and fueled a rise in its reputation, including being named one of the two "most innovative" business school's in the nation, according to Business Week magazine's surveys of corporate executives. Michigan became known for both innovation and action learning. The core innovation, called MAP (Multidisciplinary Action Project), puts students into "live cases" inside companies for seven weeks. White likened it to a medical school residency. Michigan was the first to integrate action learning, which is today common in business schools, into the core MBA curriculum as a requirement for all students. In addition, White's curriculum reform included cutting the 14 week semesters in half and adding executive education style skills development seminars. Other initiatives, such as research on how to supplement the GMAT with a test of "practical intelligence," helped cement the school's reputation for concerning itself as much with the real world performance of its graduates as their intellectual development. Among the other highlights of White's curriculum reform was the introduction of an intensive two day community service and corporate citizenship boot camp as the kickoff of the MBA program—a first among business schools. Under White, Michigan's African American enrollment was the highest among the top ranked business schools. Enrollment of under represented minorities hovered around 14 15 percent. The School was found to be "the best business school for blacks" by The Journal of Blacks in Higher Education. He also moved to aggressively globalize the School. Most notably, he founded the William Davidson Institute to position Michigan as a leader on economies transitioning from communism to free markets. White was an early mover on distance learning, initially creating partnerships with major companies to deliver management training to their employees. In January, 2000, White's team announced a partnership with FT Knowledge to provide open enrollment e learning classes. (FT Knowledge, at the time, was a division of Pearson plc, owner of the Financial Times and other major media properties.) White built on a reputation in entrepreneurship grounded in the Michigan's long running Growth Capital Symposium, which had started in 1981. White's team created additional opportunities for students to get venture capital and entrepreneurship experience by launching a student run venture capital fund, called the Wolverine Venture Fund. Founded in 1997, its first investments were reported in the New York Times in 1999 and by 2004 at least one of those investments had turned into an IPO. In 1999, real estate mogul and University of Michigan Law School graduate Sam Zell joined with Ann Lurie, the widow of Zell's business partner, to provide $10 million to found the Samuel Zell & Robert H. Lurie Institute for Entrepreneurial Studies, and quickly began offering a wide array of courses, heavily oriented toward action learning. In his second term as dean, White proclaimed that increasing female enrollment in business schools would be a top priority of his administration. This led to a major School initiative, a study of the reasons for low female enrollment at a dozen top business schools, and, ultimately a series of changes at the School. This work also ultimately led to the founding of a major new national advocacy organization, the Forte Foundation. Under White, several of the School's other major new programs were created. In addition to the William Davidson Institute and the Zell Lurie Institute for Entrepreneurial Studies, White also raised funds for and oversaw the creation of The Erb Institute for Sustainable Global Enterprise and The Joel D. Tauber Institute for Global Operations. His administration launched Michigan's first Executive MBA program and built Sam Wyly Hall, a new home for the school's highly ranked executive education programs. White served as interim president of the University of Michigan in 2002. In January 2005 the board of regents recognized him as dean emeritus of the Stephen M. Ross School of Business and professor emeritus of business administration.

Иллинойс университетінің президенті

2004 жылы Уайт Иллинойс университетінің он алтыншы президенті болып тағайындалды, зейнетке шыққан президент Джеймс Дж. Стукелден кейін. Президент ретінде Уайт Иллинойс университеті жүйесіндегі үш кампусты – Урбана-Шампейн, Чикаго және Спрингфилдті басқарды. (Иллинойс университеті жүйесінде әр кампусты канцлер басқарады. Әр канцлер президентке есеп береді.) Уайт 2005 жылдың 31 қаңтарында қызметке кірісті. Ол 2005 жылдың 22 қыркүйегінде тағылымдастырылды. 2010 қаржы жылында Иллинойс университетінің бюджеті 4,6 миллиард долларды құрады. Өзінің тағылымдастырылу сөзінде Уайт бес тарап арасында жаңа «бірлестік» ұсынды – мемлекет, оқу ақысын төлеушілер мен олардың отбасылары, демеушілер, зерттеу гранттары мен келісімшарттары бар профессорлық-оқытушылар құрамы және университет басшылары – барлығы «үздік сапа мен қолжетімділікті» қамтамасыз ету үшін қажетті ресурстарды ұсыну үшін өз үлесін қосуға міндеттенді. Бірінші жылы Уайт университет, оның үш кампусы және олардың колледждері мен факультеттері үшін стратегиялық жоспарлау процесін бастады. 2007 жылдың 1 маусымында Уайт 2,25 миллиард долларлық Brilliant Futures қайырымдылық науқанын жариялады. 2009 жылдың 31 тамызына дейін науқан мақсатының 76%-ына қол жеткізді, науқан мерзімінің 72%-ы өтті. Уайт Иллинойс университетінің Глобалдық кампус серіктестігін құруды қолдады, бұл бастама университет бағдарламалары мен дипломдарын білікті студенттерге онлайн түрде қолжетімді етуге бағытталған. Үш кампустағы профессорлық-оқытушылар құрамымен кең ауқымды бірлескен басқару процесінен кейін Global Campus 2008 жылдың қаңтарында тіркелген медбикелер үшін бакалавр дипломдарын аяқтау бағдарламасымен және электрондық оқуға бағытталған білім беру саласындағы магистрлік және екі магистратура сертификаттарымен басталды, сондай-ақ 15-тен астам дипломдық және сертификаттық бағдарламалар әзірленді. Уайттың Қамқоршылар кеңесіне ұсынысы бойынша 2009 жылы бағдарламалар мен студенттердің жеткіліксіз санына байланысты Global Campus серіктестігі тоқтатылды. Онлайн білім беруге жауапкершілік университет кампустары мен колледждеріне жүктелді. 2007 жылдың ақпан айында Иллинойс университетінің қамқоршылар кеңесі Урбана-Шампейн кампусындағы Шеф Иллинивек дәстүрін аяқтау туралы хабарлады. Уайт кеңес шешімін қолдап: «Мен көптеген адамдардың осы 80 жылдық дәстүрге қатысты қатты сезімдерге ие екенін түсінемін, бірақ біздің студент-спортшыларымыз бен университетіміздің игілігі үшін осы беделді мекеменің тарихындағы келесі тарауға бірігіп, көшудің уақыты келді» деді.

White was named the sixteenth president of the University of Illinois in 2004, succeeding retiring president James J. Stukel. As president, White oversaw the three campuses in the University of Illinois system—Urbana Champaign, Chicago, and Springfield. (In the University of Illinois system, each campus is headed by a chancellor. Each chancellor reports to the president.) White took office on January 31, 2005. He was inaugurated on September 22, 2005. In fiscal year 2010, the University of Illinois budget was $4.6 billion. In his inaugural address, White proposed a new "compact" among five parties the state, tuition payers and their families, donors, faculty members with research grants and contracts, and university leaders – all doing their parts to provide the resources needed to ensure what he termed "excellence and access." In his first year, White initiated a strategic planning process for the university, its three campuses and their colleges and departments. On June 1, 2007, White announced the $2.25 billion Brilliant Futures fundraising campaign. By August 31, 2009, the campaign had achieved 76% of its goal with 72% of the campaign period elapsed. White championed the establishment of the University of Illinois Global Campus Partnership, an initiative to make University of Illinois programs and degrees available online to qualified students. Following an extensive shared governance process with faculty on the three campuses, Global Campus launched in January 2008 with a bachelor's degree completion program for registered nurses and a master's degree and two graduate certificate programs in education with concentrations in e learning, and 15 more degree and certificate programs in development. On White's recommendation to the Board of Trustees, the Global Campus Partnership was terminated in 2009 due to an inadequate number of programs and students. Responsibility for on line education was assigned to the university's campuses and colleges. In February 2007 the University of Illinois Board of Trustees announced an end to the Urbana Champaign campus tradition of Chief Illiniwek. White supported the board's decision saying, "While I understand many people have strong feelings about this 80 year old tradition, for the good of our student athletes and our university it is time to come together and move on to the next chapter in the history of this distinguished institution."

Құрметтер

Президент қызметін атқарып жүргенде, Уайт Иллинойс заң шығарушы латино Каукус Қорынан Басшылық сыйлығымен (2005 жылдың желтоқсаны) және Иллинойс штатының әртүрлілік және адам қатынастары жөніндегі комиссиясынан доктор Мартин Лютер Кинг атындағы Басшылықтағы үздік қызмет сыйлығымен (2007 жылдың қаңтары) марапатталды. Ол Америка Білім беру кеңесінің, Ұлттық құрмет стипендиясы бағдарламасының және Аргонн Ұлттық зертханасының мүшесі болып қызмет етті.

Клоуттың жанжалы

Түсініксіздіктерге байланысты қабылдау тәжірибесі Уайттың президенттік өкілеттігін аяқтады. Иллинойс университетіндегі ықпалдық жанжал университеттің қамқоршылар кеңесінің көпшілігінің отставкаға кетуіне және губернатор Пэт Куинннің жаңа мүшелерді тағайындауына әкелді. Дау 2009 жылдың 29 мамырында Чикаго Трибьюн газеті хабарлағанда күшейді, онда бірнеше студент университетке қамқоршылар кеңесінің мүшелері, саясаткерлер және бұрынғы Иллинойс губернаторы Род Благоевичтің әкімшілігінің мүшелері арқылы байланыстар мен ұсыныстар негізінде қабылданғаны айтылды. Дау университеттің Урбана-Шампейн кампусы төңірегінде болды, оны университет директорлар кеңесімен бірге бұрмалаушылыққа қатысқан канцлер Ричард Герман басқарды. Мақалада кейбір студенттердің жеткіліксіз біліктілігіне қарамастан қабылдануы туралы мәлімделді. "Трибьюн" ақпараттық еркіндік туралы заңға сәйкес алынған құжаттарға сүйене отырып, "жазбалар мемлекеттік университетке қабылдау қызметкерлерінің қарсылығына қарамастан кейбір студенттердің орын алуын және жарияланбаған шағымдану процесінде бас тартуларын көрсетіп тұр" деді. Тергеу нәтижесінде бес жыл ішінде шамамен 800 студенттің "ықпалды тізімге" енгені және олардың барлығы да лайықты болмаса да, осы студенттердің қабылдану деңгейі мектеп орташасынан сегіз пайыздық пунктке жоғары болғаны анықталды. Осы мақалаларға жауап ретінде Уайт қабылдау процесін жаңартуды жедел бастады. Университет студенттік сенаты Уайтты қызметтен босату туралы дауыс беруге дайындалып жатқанда, ол олардың алдына шығып, "Мен қандай қолдау көрсетілсе де немесе қаншалықты табандылық танытса да, әрбір қабылдаудан бас тартудың артында тұрдым" деді. Дегенмен, студенттік сенат 14 қыркүйекте оны және Иллинойс университетінің Урбана-Шампейндегі ректорын, қабылдау дауының орталығында болған кампусты қызметтен босату туралы резолюция қабылдады. 2009 жылдың 23 қыркүйегінде ол 2009 жылдың 31 желтоқсанынан бастап президенттік қызметінен кетіп, отставкаға кетуін жариялады. Өзінің отставкаға кету туралы хатында Уайт жаңа басшыны таңдау үшін қайта құрылған қамқоршылар кеңесіне еркіндік беруді қалағанын айтты. Экономикалық қиындықтарға байланысты профессорлық-оқытушылар құрамының қаржылық құрбандықтарына бейілді екенін айтқан Уайт, ақпан айында төленетін 475 000 долларлық ұстау бонусын төлеу міндетінен университетті босату үшін отставкасын уақытында берді.

A controversy over admissions practices ended White's presidency. The University of Illinois clout scandal resulted in most members of the university's board of trustees resigning and new members being appointed by Governor Pat Quinn. The controversy erupted when Chicago Tribune reported on May 29, 2009, that several students had been admitted to the university based upon connections or recommendations by members of the board of trustees, politicians, and members of the administration of former Illinois Governor Rod Blagojevich. The controversy centered on the university's Urbana Champaign campus, headed by Chancellor Richard Herman, who was heavily implicated in the improprieties along with the university's board of trustees. According to the article, some students were being admitted despite having sub par qualifications. Drawing on documents obtained under the Freedom of Information Act, the Tribune said that, "The records chronicle a shadow admissions system in which some students won spots at the state's most prestigious public university over the protests of admissions officers, while others had their rejections reversed during an unadvertised appeal process." The investigation revealed that approximately 800 students over five years landed on the so called "clout list" and, though not all were unworthy, the admission rate of these students was eight percentage points higher than the school average. In response to the articles, White quickly launched an overhaul of the admissions process. As the university faculty student senate prepared to vote on whether to call for White's removal, he appeared before the group and told them, "I stood behind every admissions denial, no matter who the advocates or how persistent they were." Nevertheless, the faculty student senate passed a resolution on September 14 calling for his removal, along with that of the chancellor of the University of Illinois at Urbana Champaign, the campus that was at the center of the admissions controversy. On September 23, 2009, he announced his resignation as president, effective December 31, 2009. In his resignation letter, White said he wanted to give the reconstituted Board of Trustees the freedom to choose new leadership. Saying he was sensitive to the financial sacrifices being made by faculty and staff due to difficult economic times, White timed his resignation to free the University of its obligation to pay him a $475,000 retention bonus that would have been due in February.