Канадалық радио және телехабаршы Кейт Эйткеннің өмірі мен қызметі

Кіріспе

Канадалық радио және теледидар хабаршысы

Кейт Эйткен (6 сәуір 1891 – 11 желтоқсан 1971) – 1930-шы, 1940-шы және 1950-ші жылдары Канада радио және теледидарында жұмыс істеген хабаршы. Ол кейде "Миссис А" деген лақап атымен танымал болды және өз дәуіріндегі ең белгілі әйел хабаршылардың бірі еді. Сонымен қатар, ол тамақ дайындау саласындағы сарапшы ретінде танылды; ол көптеген қоғамдық лекциялар мен көрсетулер өткізді, ал миллиондаған үй шаруасындағы әйелдер оның кеңестеріне сенеді.

Ерте өмір

Кейт Эйткен, туған аты Кейт Мэй Скотт, Энн (туған аты Кеннеди) мен Роберт Скотттың жеті баласының бесіншісі болды; ол Онтарионың Битон ауылында дүниеге келді. Оның ата-анасы жалпы дүкенге ие болды; жылдар өткен соң, 1956 жылы ол Битон шағындағы балалық шағы туралы "Бірде-бір күн соншалықты жарқын болған емес" атты естелік жазды. Кішкентай кезінен бастап ол тамақ дайындауды ұнатты: бірде ол "қолда араластыру қасығымен" туғанын әзілде айтқан. Он төрт жасында ол мұғалім болды; кейін мұғалімдік куәлігіне қажетті несиелерді алып, Саскачеванға көшіп кетті; бірақ бірнеше жылдан кейін анасына дүкенді басқаруға көмектесу үшін Онтариоға оралды. 1914 жылдың қазан айында ол жергілікті кәсіпкер Генри Мунделл Эйткенге үйленді. Кейіннен Кейт пен Генридің Мэри мен Энн есімді екі баласы болды. Олар үйленген кезде Генри жергілікті банкте кызметкер болып жұмыс істеді, бірақ бірнеше жылдан кейін ол Кейтпен бірге құс фермасын сатып алды. Кейт сондай-ақ консервілеу бизнесін бастады. Фермерлікпен көп тәжірибесі болмаса да, ол қолға түскен әрбір кітапты және үкіметтік басылымды зерттеп, Онтарио Ауыл шаруашылығы министрлігі үшін жеміс-жидек және көкөніс өсіру сияқты тақырыптарда лекция оқуға жеткілікті білім жинады. Ол күйеуімен бірге құс фермасының табысымен де танымал болды: 1924 жылға қарай олардың 600-ге жуық жұмыртқа салатын тауығы болды.

Үй шаруасы бойынша сарапшы

1900 жылдардың басындағы әдетке сәйкес, газеттер оны "Генри Эйткеннің әйелі" немесе "Г. М. Эйткеннің әйелі" деп атады; оның аты сирек айтылды. Бірақ ол үй шаруасын жүргізу және шаруа қожалығын басқару дағдыларымен таныла бастады, ал Торонтодағы әйелдер беттерінде оны "практикалық шаруашылықпен айналысатын әйел" деп мақтады. 1923 жылы ол Торонтодағы Канада ұлттық көрмесінің (CNE) әйелдер үйінің ішінде "Ауылдық асхананы" құрды. Ол келесі он үш жыл бойы осы қызметте болды. 1920 жылдардан бастап ол рецепттерімен танымал болды, оларды алғашқыда жарнамалық парақшалар немесе кітапшалар түрінде жариялады. Ауылдық шаруа әйелдері үшін ол әсіресе көмекші болды, себебі ол олардың жағдайын түсінді және үй шаруасын тиімді жүргізуге қатысты пайдалы кеңестер бере алды. CNE-де әйелдер ісінің директоры болып қызмет еткенде, ол көрменің ерекше көрмелерін жасағанымен танылды, мысалы, британ үкіметін Елизавета патшайымның әйгілі көйлегінің біреуін көрсетуге көндірді. Эйткен әйелі 1952 жылдың қараша айында лауазымынан кетті. Кейт Эйткен сонымен қатар Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Тұтынушылар бөлімінің, Соғыс уақытындағы бағалар мен сауда кеңесінің бақылаушысы болып қызмет етті. 1945 жылдың тамызында ол британдық Азық-түлік министрлігінің шақыруымен алты апталық Ұлыбритания аралдары мен Еуропаға сапар жасады. Сапардың мақсаты – канадалық әйелдердің Ұлыбританиядағы азық-түлік тапшылығын жеңілдетуге қалай көмектесе алатынын білу болды. Шоу басқа радиостанцияларға таратылды және ақырында 1948 жылы Канада радио хабар тарату корпорациясы оны қабылдады. 1940 жылдары ол CFRB радиостанциясының ең танымал хабар таратушыларының біріне айналды, ал газеттер оны "Генри Эйткеннің әйелі" деп атаудан бас тарды; олар оның радио атын, Кейт Эйткенді, үнемі қолдана бастады. Оның радио бағдарламалары CFRB үшін де пайдалы болды: ол өзінің демеушілерін таба алды және үй шаруасындағыларға арналған күндізгі бағдарламаның кең аудиторияны қамти алатынын дәлелдеді. Оның жанкүйерлерінің көп бөлігі әйелдер болса, кеңес алу үшін жазған көптеген адамдардың ішінде 18 пайызы ер адамдардан келді. Радиодағы мансабының көп бөлігінде Эйткен күніне үш рет эфирге шықты; 1950 жылы радио тыңдаған канадалықтардың шамамен 32 пайызы оның эфирде болған кезде оның бағдарламасын тыңдады; шамамен үш миллионға дейін тыңдаушы болды. Радиода Кейт Эйткен негізінен үй шаруасы, тамақ дайындау және әдеп сияқты тақырыптарды қамтыды. Теледидардың алғашқы жылдары ол ток-шоуларда, соның ішінде 1952 жылы "Қырғи қабақ соғысы" деп аталған бағдарламада панель мүшесі болды. Кейде ол деректік журналистикамен айналысты, соның ішінде 1956 жылы венгр босқындары туралы репортаж жасады. Сондай-ақ, зерттеу қиын және уақытты қажет ететін кезеңде Эйткен қиын сұрақтарға жауап табатын, Саскатуннан келген бір әйелге өзін және оның мүлкін АҚШ-қа көшірудің қадамдарын түсіндіріп, американдық күйеуімен бірге болуға көмектесті. Үй шаруасынан басқа, ол әлемнің ықпалды басшыларымен сұхбаттасты: Муссолиниден басқа, Адольф Гитлер, король Георг VI, Маккензи Кинг, Франклин Д. Рузвельт және Лестер Пирсонмен сөйлесті. Бағалаулар бойынша, ол радиодағы мансабында 9500-ден астам хабар таратуды жүргізді. Ол 1957 жылы күтпеген жерден радиодан зейнеткерлікке шықты, бірақ оның радио бағдарламалары әлі де танымал болды. CBC-дегі жобаларының бірі – аудиторияның ұнайтын және ұнамайтын нәрселерін зерттеу болды. 1950 жылдардың соңынан бастап 1962 жылға дейін ол "Globe & Mail" газетінде мақалашы болып, мода, тамақ, бала тәрбиелеу және үйге әсер ететін қоғамдағы қазіргі трендтер туралы пікірлерін білдірді. Ол үй шаруасындағы әйелдерге әдеп туралы кеңес берді, мысалы, телефонды пайдалану туралы мақаласында кешкі ас дайындалып жатқанда телефонға жауап беруден аулақ болу керек деп жазды. Сонымен қатар, ол аспаздық кітаптар жазуды жалғастырды: кейбір мәліметтер бойынша, ол елуден астам кітап жазды немесе оған үлес қосты, олардың бірнешеуі Канадада бестселлерге айналды. Кейт Эйткен 1971 жылы Миссиссаугада 81 жасында қайтыс болды. Ол көп жылдар бойы Миссиссауга жолының қиысында, Стритсвиллден оңтүстікке қарай, қысқа уақытқа денсаулық сақтау орталығы ретінде жұмыс істеген үйде өмір сүрді. Ол Битон Біріккен шіркеуінің зиратында жерленген. Бірқатар қазіргі заманғы тарихшылар, соның ішінде аспаздық сарапшы Элизабет Драйвер оны Марта Стюартпен салыстырды, оның танымалдылығы және үй шаруасындағы әйелдер мен тамақ пісіруді жақсы көретін адамдар арасындағы жоғары беделі үшін. Кейттің бір аспаздық кітабы, "Кейт Эйткеннің канадалық аспаздық кітабы", алғаш 1945 жылы жарық көрді, қазір де танымал; ол 2004 жылы қайта басылды, ал Элизабет Драйвер кіріспе авторы болды.

As was the custom in the early 1900s, newspapers generally referred to her as "Mrs. Henry Aitken" or "Mrs. H. M. Aitken"; it was rare for her first name to be used. But she had begun to become well known for her homemaking and farm management skills, and women's page reporters in Toronto were praising her as a "practical farm business woman." In 1923, she set up a "Country Kitchen" in the Women’s Building of the Canadian National Exhibition (CNE) in Toronto, She continued in that role for the next thirteen years. Beginning in the 1920s, she became known for her recipes, which she first published as pamphlets or booklets. Rural farm women found her especially helpful, since she understood their situation and was able to offer them helpful hints about managing their household more effectively. While serving as director of women's activities for the CNE, she became known for creating unique displays for the Exhibition, such as persuading the British government to allow one of Queen Elizabeth's famous dresses to be shown. Mrs. Aitken finally resigned from her position in November 1952. Kate Aitken also served as supervisor of conservation for the Consumers Branch, Wartime Prices and Trade Board during World War II. In August 1945, she took a six week tour of the British Isles and the Continent at the invitation of the British Ministry of Food. The goal of the tour was to learn how Canadian women could help alleviate food shortages in the UK. The show was syndicated to other radio stations, and was eventually picked up by the Canadian Broadcasting Corporation in 1948. By the 1940s, she had become one of CFRB's most popular broadcasters, and newspapers abandoned the custom of referring to her by as Mrs. Henry Aitken; they began using her radio name, Kate Aitken, all the time. Her radio programs were also profitable for CFRB: she was able to get her own sponsors, and she proved that a daytime show aimed mainly at home makers could gain a wide following. While most of her fans were women, among the many people who wrote to get her advice, 18% of the letters came from men. Throughout much of her radio career, Aitken was heard three times during the day; in 1950, an estimated 32 per cent of Canadians listening to the radio were tuned into her show whenever she was on the air; estimated to be up to three million listeners. On radio, Kate Aitken primarily covered homemaking subjects such as cooking and etiquette. In TV's early years, she was a panelist on talk shows, including a 1952 program called Fighting Words. But sometimes, she did some documentary journalism, including a profile of Hungarian refugees in 1956. Also, in an era when research was difficult and time consuming, Aitken would find answers to difficult questions, explaining to one Saskatoon woman the procedures for moving herself and her assets to the USA to be with her American husband. When not covering homemaking, she also interviewed powerful world leaders: in addition to Mussolini, she spoke with Adolf Hitler, King George VI, Mackenzie King, Franklin D. Roosevelt and Lester Pearson. By some estimates, she made more than 9,500 broadcasts during her radio career. She retired from broadcasting unexpectedly in 1957, even though her radio shows were still popular. One of her projects at the CBC was to conduct a survey of the audience's likes and dislikes. Beginning in the late 1950s, and continuing until 1962, she was a columnist for the Globe & Mail, offering her opinions about fashion, food, raising children, and current trends in society that affected the home. She also gave advice to homemakers about etiquette, such as a column on using the telephone: taking calls during dinner was always to be avoided, she wrote. Additionally, she continued to write cookbooks: by some accounts, she wrote or contributed to more than fifty of them, several of which became Canadian best sellers. Kate Aitken died in Mississauga in 1971, at age 81, having lived for many years on property that she ran briefly as a spa, on a bend of Mississauga Road, south of Streetsville. She is buried in Beeton United Church Cemetery. A number of contemporary historians, including culinary expert Elizabeth Driver, have compared her to Martha Stewart, for her popularity and the high esteem in which she was held by homemakers and people who loved to cook. One of Kate's cookbooks, Kate Aitken's Canadian cook book, which was first issued in 1945, remains popular even now; it was reissued in 2004, and Elizabeth Driver wrote the introduction.