Чикаго Әуе Шоу Массиві: Ғарыштық Сәулелерді Зерттеу Эксперименті
Chicago Air Shower Array
Чикаго әуе душ массиві (CASA) – 1990-жылдардағы жоғары энергиялық астрофизика эксперименті. 100 ТэВ жоғары энергиядағы гамма-сәулелер мен ғарыш сәулелерін зерттеді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Чикаголық ауалық себезгі массиві (CASA) – 1990 жылдары жұмыс істеген маңызды аса жоғары энергиялы астрофизикалық эксперимент. Ол АҚШ-тың Юта штатындағы Дугвей сынақ алаңында орналасқан, Солт-Лейк-Ситиден оңтүстік-батысқа қарай шамамен 80 километр жерде орналасқан өте үлкен сцинтилляциялық детекторлар массивінен тұрды. 1089 детектордан тұратын толық CASA детекторы 1992 жылы екінші құралмен, Мичиган мюондық массивімен (MIA) бірлесіп CASA MIA деген атпен жұмыс істей бастады. MIA 2500 шаршы метр көлемдегі жерге көмілген мюондық детекторлардан құралған. CASA MIA жұмысын бастаған кезде, 100 ТэВ (1014 электронвольт) энергиясынан жоғары деңгейде гамма-сәулелер мен ғарыштық сәулелердің өзара әрекеттесуін зерттеудегі ең сезімтал эксперимент болып саналды. Бұл эксперименттің деректері бойынша жүргізілген зерттеулер физиканың кең ауқымындағы мәселелерді қамтыды, соның ішінде Галактикалық көздерден гамма-сәулелерді іздеу (әсіресе Жаратушы тұмандығы және Cygnus X 3 және Hercules X 1 рентгендік бинарлық жұлдыздары), сондай-ақ галактикалық емес көздерден (белсенді галактикалық ядролар және гамма-сәулелердің шарықтары), диффузиялық гамма-сәулелердің эмиссиясын зерттеу (изотроптық компонент немесе Галактикалық жазықтықтан) және 100-ден 100 000 ТэВ аралығындағы ғарыштық сәулелердің құрамын өлшеу. Құрамды зерттеу тақырыбы бойынша CASA MIA сол жерде орналасқан басқа бірнеше эксперименттермен бірлесіп жұмыс істеді: кең ауқымды бейнелеусіз Черенков массиві (BLANCA), қос бейнелеу Черенков эксперименті (DICE) және Fly's Eye HiRes прототипі. CASA MIA 1992 жылдан 1999 жылға дейін үздіксіз жұмыс істеді. 1999 жылдың жазында ол пайдаланудан тоқтатылды.
The Chicago Air Shower Array (CASA) was a significant ultra high high energy astrophysics experiment operating in the 1990s. It consisted of a very large array of scintillation detectors located at Dugway Proving Grounds in Utah, USA, approximately 80 kilometers southwest of Salt Lake City. The full CASA detector, consisting of 1089 detectors began operating in 1992 in conjunction with a second instrument, the Michigan Muon Array (MIA), under the name CASA MIA. MIA was made of 2500 square meters of buried muon detectors. At the time of its operation, CASA MIA was the most sensitive experiment built to date in the study of gamma ray and cosmic ray interactions at energies above 100 TeV (1014 electronvolts). Research topics on data from this experiment covered a wide variety of physics issues, including the search for gamma rays from Galactic sources (especially the Crab Nebula and the X ray binaries Cygnus X 3 and Hercules X 1) and extragalactic sources (active Galactic nuclei and gamma ray bursts), the study of diffuse gamma ray emission (an isotropic component or from the Galactic plane), and measurements of the cosmic ray composition in the region from 100 to 100,000 TeV. For the topic of composition, CASA MIA worked in conjunction with several other experiments at the same site: the Broad Laterial Non imaging Cherenkov Array (BLANCA), the Dual Imaging Cherenkov Experiment (DICE) and the Fly's Eye HiRes prototype experiment. CASA MIA operated continuously between 1992 and 1999. In summer 1999, it was decommissioned.
Ғылыми ынтымақтастық
CASA жобасын Джеймс В. Кронин ұсынды, ал жобалау және құрылысын Чикаго университетінің Энрико Ферми институтының ғалымдар, инженерлер және техниктер тобы жүзеге асырды (толықрақ мәлімет алу үшін қараңыз). Ғылымшылардың бастапқы негізгі құрамы Кронин, докторантурадан кейінгі ғылыми қызметкерлер Кеннет Гиббс, Брайан Ньюпорт, Рене Онг және Лесли Розенберг, сондай-ақ аспиранттар Николас Маскаренхас, Ханс Крим және Тимоти Маккейден тұрды. CASA операциялық кезеңінде Чикаго тобына докторантурадан кейінгі ғылыми қызметкерлер Марк Чантелл, Корбин Ковальт, Брайан Фик және Люси Фортсон, Кевин Грин, сондай-ақ аспиранттар Александр Борионе, Джозеф Фаулер және Скотт Осер кірді. Мичиган мюон массивін Мичиган университетінің зерттеушілер тобы, оның ішінде Джеймс Мэтьюс, Дэвид Ниц, Дэниел Синклер және Джон ван дер Вельде, докторантурадан кейінгі ғылыми қызметкер Кевин Грин және аспиранттар Майк Катанезе және Анд Кеннеди Гласмахер салған.
The CASA project was conceived by James W. Cronin and the design and construction were carried out by a team of scientists, engineers and technicians in the Enrico Fermi Institute of the University of Chicago (see for more details). The initial core group of scientists consisted of Cronin, postdoctoral fellows Kenneth Gibbs, Brian Newport, Rene Ong, and Leslie Rosenberg, and graduate students Nicholas Mascarenhas, Hans Krimm and Timothy McKay. During the operational phase of CASA, the Chicago group included postdoctoral fellows Mark Chantell, Corbin Covault, Brian Fick and Lucy Fortson, Kevin Green, and graduate students Alexandre Borione, Joseph Fowler and Scott Oser. The Michigan Muon Array was constructed by a team of researchers from the University of Michigan, including James Matthews, David Nitz, Daniel Sinclair, and John van der Velde, post doc Kevin Green, and graduate students Mike Catanese and Ande Kennedy Glasmacher.