Кіріспе
1990 жылы Uncle Tupelo тобының студиялық альбомы «No Depression» – 1990 жылдың маусымында шыққан Uncle Tupelo альтернативті кантри тобының тұңғыш студиялық альбомы. 1980-жылдардың соңында құрылғаннан кейін, Uncle Tupelo 1989 жылы College Media Journal журналынан жағымды пікір алған «Not Forever, Just for Now» демо-таспасын жазды. Бұл пікір осы жылы Rockville Records компаниясымен келісімге келуге себеп болды. Альбом продюсерлер Шон Слэйд пен Пол К. Колдеридің қатысуымен Форт-Апачи студиясында 3500 АҚШ доллары бюджетпен жазылды. «No Depression» сыншылар тарапынан жоғары бағаланды және тәуелсіз альбом үшін жақсы сатылым көрсетті. Шығарылғаннан кейін бір жыл ішінде 15 000 данадан астам сатылып, альбомның сәттілігі «No Depression» тамырлық музыка журналының құрылуына түрткі болды. Бұл альбом ең маңызды альтернативті кантри альбомдарының бірі саналады, ал оның атауы «No Depression» журналының танымал болғаннан кейін альтернативті кантри жанрының синонимі ретінде жиі қолданылады. Альбомға құқықты сот арқылы қайта алғаннан кейін, Uncle Tupelo 2003 жылы Legacy Records арқылы қайта жаңартылған нұсқасын шығарды, оған алты бонус трек қосылды.
No Depression is the first studio album by alternative country band Uncle Tupelo, released in June 1990. After its formation in the late 1980s, Uncle Tupelo recorded the Not Forever, Just for Now demo tape, which received a positive review by the College Media Journal in 1989. The review led to the band's signing with what would become Rockville Records later that year. The album was recorded with producers Sean Slade and Paul Q. Kolderie at Fort Apache Studios, on a budget of US$3,500. No Depression was critically acclaimed and sold well for an independent release. Selling over 15,000 copies within a year of its release, the album's success inspired the roots music magazine No Depression. The record is considered one of the most important alternative country albums, and its title is often used as a synonym for the alternative country genre after being popularized by No Depression magazine. After regaining the rights to the album through a lawsuit, Uncle Tupelo released a remastered version in 2003 through Legacy Records, expanded to include six bonus tracks.
Өмірбаян
Джей Фаррар, Джефф Твиди және Майк Хайдорн 1980 жылдары The Plebes гараждық тобында ойнап, музыкалық мансаптарын бастады. Бірнеше концерттен кейін топ мүшелері арасындағы шығармашылық даулар панк-рок стиліне көшуге себеп болды. Сент-Луис аймағында панк-рок танымал болмағандықтан, топ стилін блюз-рокқа өзгертіп, Uncle Tupelo деп аталды. Осы кезде олар өзгелердің әндерін орындауды тоқтатып, өздері ән жаза бастады. Топ Вашингтон университетінің маңында, Сент-Луис қаласында, Брайан Хеннеманның Chicken Truck тобы сияқты ұқсас стильде ойнайтын топтардың арасында музыкалық нишасын тапты. Үштік алғашқы кәсіби жазбаларын болашақ Чикаго панк-продюсері Мэтт Эллисонмен Иллинойс штатының Шампейн қаласында жазды. "Not Forever, Just for Now" демо-таспада кейіннен олардың дебюттік альбомына енетін бірнеше әннің алғашқы нұсқалары болды, олардың ішінде "Train", "Whiskey Bottle", "Flatness", "Screen Door" және "Before I Break" әндері бар. Осы демо жазба, сондай-ақ топтың қарқынды гастрольдік кестесі бірнеше музыкалық іздеушілердің назарын аударды. Жазу компаниялары бастапқыда топқа қол қоюға тартынды, себебі олардың пікірінше, топ 1980 жылдардың басындағы Green on Red, Jason & the Scorchers және X сияқты елдік панк пен Mudhoney және Nirvana тобының Тынық мұхитының солтүстік-батысындағы гранжы арасындағы шекарада тұрғандай көрінді, ал бұл топтардың коммерциялық сәттілікке жететін уақыты әлі келмеген еді.
Жазу
Giant/Rockville-мен толық келісімшартқа қол қоюға алты ай қалғанда, Uncle Tupelo No Depression тректерін 1990 жылдың қаңтарында он күн ішінде Fort Apache South студиясында жазды. Бұл студия Массачусетс штатының Бостон қаласындағы Роксбери ауданында орналасқан және музыканттар басқарады. Трио жақын маңдағы Кембридждегі жиырма төрт тректі студияда жаздыруға шамасы келмегендіктен, арзан Форт-Апачи студиясын таңдады. Альбомды өндіруге 3500 АҚШ доллары жұмсалды, оның 1000 доллары студияның продюсерлері Шон Слейд пен Пол К. Колдериге берілді. Топ Dinosaur Jr. тобының "Bug" альбомын олар өндіргеннен кейін Слейд пен Колдеримен жұмыс істеуге қызығушылық танытты. Продюсерлер Фаррарға Дж. Массис "Bug" альбомында қолданған 1961 жылғы Gibson Les Paul гитарын пайдалануға рұқсат берді, бұл No Depression альбомындағы қуатты аккордтарға толық дыбыс берді. Тректерге аздаған дубляж қосылды, кейін әндерге бірнеше банджо мен акустикалық гитара бөліктері енгізілді. Слейд пен Колдеридің ұсынысы бойынша No Depression сегіз тректік форматта жазылды, осылайша «музыка ойнатылғанда таспадан сығылып, «секіріп» шығар» делінді. Музыкалық тұрғыдан No Depression Minutemen тобының бастапқыда тоқтатып, қайта бастайтын музыкалық стиліне ұқсас болды. Альбомның мұқабасында J. Hamilton түсірген топтың бүркіт фотосуреті бар, ол Folkways Records лейблынан шыққан альбомдарды еске салады.
2014 жылғы мұралық басылым
1989 жылғы "Not Forever, Just for Now" демо-таспасының 1-ден 10-ға дейінгі тректері, 1988 жылғы "Live & Otherwise" демо-таспасының 11-ден 12-ге дейінгі тректері және 1987 жылғы "Colorblind and Rhymeless" демо-таспасының 13-тен 17-ге дейінгі тректері.