Кіріспе

Жарылыс кезінде шығатын ыстық күл мен жанартау газдарының бұлты.

Жарылыс бағанасы немесе жарылыс тұмсығы – жарылыс кезінде шығатын газдардағы аса қызған күл мен тефрадан тұратын бұлт. Бұл материалдар вулканның жер бетінен көп километр биікке көтерілетін тік бағана немесе тұмсық түрінде қалыптасады. Ең күшті жарылыстарда жарылыс бағанасы стратосфераға дейін жетіп, оған енуі мүмкін. Вулкандардың аэрозольдерді стратосфераға шығаруы – қысқа мерзімді климат өзгерісінің негізгі себебі. Жарылыс кезінде жиі кездесетін құбылыс – бағананың күйреуі. Бұл бағана ауа конвекциясымен жоғары көтерілуге тым ауыр болғанда немесе тығыздығы артқанда болады, сонда материал жанартаудың беткейлеріне құлап, пирокластикалық ағындар немесе толқындарды құрайды (соңғысының тығыздығы төмен болған жағдайда). Кейде материал құлау үшін жеткілікті ауыр болмаса, пирокумулонимбус бұлттары пайда болуы мүмкін.

Құрылу

Жарылыс бағаналары жарылғыш жанартаулық қызмет кезінде қалыптасады, онда көтеріліп келе жатқан магмадағы ұшпалы заттардың жоғары концентрациясы оны ұсақ жанартау күліне және ірірек тефраға айналдырады. Күл мен тефра секундына бірнеше жүз метр жылдамдықпен шығарылып, алып конвекциялық ағындармен бірнеше шақырым биіктікке жылдам көтеріледі. Жарылыс бағаналары жеке жарылыс нәтижесінде пайда болса уақытша, ал үздіксіз жарылыс немесе жиі қайталанатын жарылыстардан туындаса тұрақты болуы мүмкін.

Бағанның құлдырауы

Жарылыс бағаналары тығыз материалмен сонша ауырлап, конвекциялық ағыстармен ұсталып тұра алмай қалуы мүмкін. Бұл, мысалы, магманың шығарылу қарқыны оны ұстап тұруға жеткіліксіз ауаның араласуына себеп болатын деңгейге жеткенде немесе қабатталған магма камерасының төменгі бөліктерінен тығыз магма көтерілгенде кенеттен орын алуы мүмкін. Егер мұндай жағдай туындаса, конвекциялық итермелеу аймағының түбіне жеткен материал конвекциямен толық қолдау таппай, гравитация әсерімен құлайды, нәтижесінде пирокластикалық ағын немесе толқын пайда болады, ол жанартаудың беткейлерімен жоғары жылдамдықпен қозғалуы мүмкін. Бағанның құлауы – бұл баған тәрізді жарылыстардағы ең көп кездесетін және қауіпті жанартаулық құбылыстардың бірі.

Ұшақ

Бірнеше жарылыс ұшақтарды, жарылыс бағанасына тап болған немесе одан өткен ұшақтарды қауіпке тікелей ұшыратты. 1982 жылы екі жеке оқиғада авиалайнерлер Галунггун тауының жарылысынан пайда болған жарылыс бағанасының жоғарғы бөлігіне ұшып, күл екі ұшаққа да ауыр зақым келтірді. Ерекше қауіптерге қозғалтқыштардың тоқтауы, пилот кабинасының терезелерінің күлмен тозаңдануы, оларды көбінесе көрінбейтін етуі, сондай-ақ қысым түтікшелері арқылы күлдің сіңуінен отынның ластануы жатты. Қозғалтқыштардың зақымдануы ерекше мәселе, себебі газ турбинасының ішіндегі температура жеткілікті түрде жоғары болғандықтан, жанартау күлі жану камерасында еруге ​​үшін, ал төменгі компоненттерде, мысалы, турбина қанаттарында шыны қабықшасын құрайды. British Airways 9 рейсінде ұшақтың барлық төрт қозғалтқышы қуатын жоғалтты, ал он тоғыз күннен кейін Singapore Airlines 747 ұшағының үш қозғалтқышы істен шықты. Екі жағдайда да қозғалтқыштар сәтті қайта іске қосылды, бірақ ұшақтар Джакартада төтенше жағдайға байланысты қонуға мәжбүр болды. 1989 жылы Аляскадағы Редаут жанартауының жарылысынан ұшақтарға ұқсас зақымдар келді. 1991 жылы Пинатубо тауының жарылысынан кейін ұшақтар жарылыс бағанасын айналып өту үшін басқа бағытқа бұрылды, бірақ Оңтүстік-Шығыс Азияның кең аумағына тараған ұсақ күл 16 ұшаққа зақым келтірді, тіпті кейбіреулері жанартаудан шалқары қашықтықта болды. Жарылыс бағаналары әдетте ауа райы радарында көрінбейді және қарапайым бұлттармен немесе қараңғы уақытта жасырылуы мүмкін. Авиацияға жарылыс бағаналарының тудырған қауіптеріне байланысты әлемде тоғыз жанартау күлі жөніндегі консультациялық орталықтар желісі бар, олар спутниктік деректер, жердегі бақылаулар, пилоттардың хабарламалары және метеорологиялық модельдерді пайдалана отырып, жарылыс бағаналарын үздіксіз бақылайды.